Part 27
31. Ai (Ibrahimi) tha: “E ç’është puna
juaj, o ju të dërguar?”
32. Ata thanë: “Ne jemi të dërguar te
një popull kriminel!”
33. Që të hedhim mbi ta gurë nga balta
(e pjekur)!
34. (gurë) Të
shënuar te Zoti yt, për ata që i kaluan kufijtë (në mëkate).
35.
Dhe kush ishte aty nga besimtarët, Ne i nxorrëm (i larguam).
36.
37. Dhe Ne kemi lënë aty shenjë
dënimit të hidhur.
38. (Kemi lënë shenjë) Edhe në Musain
kur Ne e dërguam te faraoni me fakte të forta.
39. E ai, me tërë anën (fuqinë) e vet,
ia ktheu shpinën dhe tha: “Është magjistar, ose është i çmendur!”
40. E Ne e kapëm atë dhe ushtrinë e
tij dhe e hodhëm në det, dhe ai e bëri veten të jetë i sharë.
41. Edhe në Adin (kemi lënë shenjë)
kur Ne lëshuam kundër tyre erën rrënuese,
42. E cila nuk la send pa e
shënderruar në mbeturinë.
43. Edhe Themudin kur atyre iu pat
thënë: kënaquni deri në një kohë .
44. E ata nga kryelartësia nuk
respektuan urdhërin e Zotit të tyre, andaj i përfshiu rrufeja me krismë, e ata
e shihnin.
45. Dhe nuk mundën as të ngriten e as
t’i kundërvihen.
46. Edhe popullin e Nuhut (e dënuam)
që ishte më parë. Ai ishte një popull i prishur.
47. Ne, me forcën tonë e ngritëm
qiellin dhe Ne e zgjërojmë atë.
48. Edhe tokën Ne e kemi shtruar, sa
shtrues të mirë jemi.
49. Dhe Ne krijuam prej çdo sendi dy
lloje (mashkull e femër) që ju të përkujtoni (madhështnë e Zotit).
50. Pra, ikni e mbështetuni te
All-llahu, unë prej Tij jam një qortues i hapët.
51. E mos i shoqëroni All-llahut edhe
ndonjë zot tjetër, edhe për këtë unë jam i dërguar prej Tij që t’ju tërheqë
haptazi vërejtjen.
52. Ja, ashtu pra, edhe atyre që ishin
më parë nuk u erdhi i dëguar e që nuk i thanë: “Është magjistar ose është
i çmendur!”
53. A mos e porositën njëri-tjetrin me
këtë? Jo, por ata janë popull renegat.
54. Andaj ti larohu prej tyre, ti nuk
je i qoruar.
55. Vazhdo me keshillë, sepse këshilla
besimtarëve u bën dobi.
56. Unë nuk i krijova xhinët dhe
njerëzit për tjetër pos që të më adhurojnë.
57. Unë nuk kërkoj prej tyre ndonjë
furnizim e as dëshiroj të më ushqejnë ata.
58. All-llahu është furnizues i madh,
Ai fuqiforti.
59. S’ka dyshim se atyre që bënë
mizori u përket dënimi si pjesa e dënimit të shokëve të tyre, andaj, të mos e
kërkojnë shpejtimin e tij.
60. Të mjerët ata që nuk besuan për
atë ditën e tyre të premtuar!
52.Suretu
Et Tur
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
1. Pasha Turin.
2. Dhe librin e shkruar në
rreshta.
3. Në lëkurë të shtrirë.
4. Pasha shtëpinë (Qaben) e vizituar
(ose Bejti Mamurin në qiell).
5. Pasha kulmin e ngritur
(qiellin).
6 Pasha detin e mbushur (ose detin e
ndezur flakë në kijamet).
7. Është e vërtetë se dënimi i
Zotit tënd pa tjetër da të ndodhë.
8. Atë nuk ka kush që mund ta
largojë.
9. Ditën kur qielli bën një tronditje
të fortë.
10. Dhe kodrat të shkulen nga vendi e
të ecin.
11. Atë ditë është mjerim i madh për
gënjeshtarët.
12. Të cilët luajnë të zhytur në
besime të
13. Ditën kur me rrëmbim shtyhen në zjarrin
e Xhehennemit.
14. Ky është ai zjarr, që ju e keni
përgënjeshtruar.
15. A mos është kjo ndonjë magji, apo
nuk po shihni (jeni vebëruar siç u verbëruan në dynja).
16. Hyni në të! Për juve është njesoj,
bëtë durim ose nuk bëtë. Shpërbleheni me atë që me veprat tuaja e
merituat.
17. Ata të devitshmit janë në kopshte
e në begati.
18. Të kënaqur me atë që u dha Zoti i
tyre dhe që i ruajti Zoti i tyre nga vuajtja e Xhehennemit.
19. (U thuhet) Me të mirëhani e pini,
për atë që vepruat mirë.
20. Ata janë të mbështetur në koltukë
të renditur dhe Ne u shoqëruam atyre hyri symëdha.
21. E ata që vetë besuan, e edhe
pasardhësit e tyre ishin me besim,Ne atyre do t’ua shoqërojmë pasardhsësit e
tyre dhe asgjë nuk u pakësojmë nga veprat e tyre (prindërve). Secili njeri
është peng i asaj që ka punuar.
22. Ne atyre u shtojmë të mirat me
pemë e me mish që ata e dëshirojnë.
23. Aty njëri-tjetrit ia zgjasim
gotën, aty nuk ka fjalë të
24. Aty njëri-tjetrit ia zgjasin
gotën, aty nuk ka fjalë të
25. Dhe njëri-tjetrit i qasen duke i
pyetur (për punët e tyre në dynja).
26. (Këta) Thonë: “Ne edhe kur ishim
në familjet tona, ishim ata që frikësoheshim.
27. E All-llahu na dhuroi të mira dhe
na ruajti prej dënimit të erës (flakës) së nxehtë të zjarrit.
28. Ne më parë ishim ndër ata që lutëm
Atë, e Ai është bamirës, meshirues”.
29. Pra ti përkujto (me Kur’an) se me
dhuntimë e Zotiti tënd ti nuk je as falltor, as i çmendur.
30. E ata thonë: “Ai është poet, po
presim kohën ta zhdukë”.
31. Thuaj: “Pritni, se edhe unë do të
pres me ju”.
32. A mendjet (iluzionet) e tyre po u
urdhërojën për këtë, apo ata janë popull renegat?
33. A mo ata thonë: “Ai (Muhammedi) e
trilloi!” Jo, por ata nuk besojnë.
34. Pra, ata janë drejt, le ta sjellin
një ligjërim si ai.
35. A mos u krjuam prej kurgjësë, apo
ata vetë janë krijues?
36. A mos ata i krijuan qiejt e tokën,
Jo, por ata nuk janë të bindur.
37. A mos te ata ata janë depot e
Zotit tënd, apo ata i mbizotërojnë?
38. A mos kanë ata shkallë të larta që
në to të përgjojnë? Prra, përgjuesit e tyre le të sjellin fakt të sigurt!
39. A mos vajzat janë të Atij, kurse
djemtë tuaj?
40. A mos ti u kërkon atyre shpërblim,
e ata janë të ngarkuar mga tagri?
41. A mos te ata janë fshehtësitë, e
ata i shkruajnë?
42. A mos po të kurdisin ndonjë kurt,
po ata që nuk beuan bijnë vetë në kurth.
43. A mos kanë ndonjë zot pos
All-llahut? I lartë është All-llahu nga ai që ata i shoqërojnë.
44. Edhe sikur ta shihnin që u bie nga
qielli ndonjë copë, ata do të thoshin: “Është e re e dendur!”
45. Po ti lëri ata derisa të
ballafaqohen në ditën e tyre, kur do të shtangen.
46. Ditën kur dredhia e tyre nuk do
t’u bëjë dobi sgjë e as do të ndihmohen.
47. Është e vërtetë se ata që
bënë zullum, kanë një dënim më të afërt se sa si (kijameti), por pjesa
dërmuesse e tyre nuk dinë.
48. Ti bën durim në vendimin e Zotit
tënd, se ti je nën mbikëqyrjen Tonë dhe kur të ngrihesh madhëroje me falënderim
Zotitn tënd!
49. Edhe gjatë natës adhuroje Atë, si
dhe kur yjet nuk nuk duken më.
53.Suretu
En Nexhm
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
1. Pasha yllin
kur bie!
2. Shoku juaj nuk ka humbur, e as që
ka devijuar
3. Dhe ai nuk flet nga dëshira
4. Ajo nuk është tjetër pos shpalljes
që i shpallet
5. Atë ia mësoi fuqiforti (Xhibrili)
6. Që ka mendje precize dhe që u
përqëndrua në formën e vet
7. Dhe ai (Xhibrili) ishte në
horizontin e lartë
8. Pastaj u lëshua dhe iu afrua
9. E ishte afër sa dy harqe, apo edhe
më afër
10. Dhe i shpalli robit të Tij
(All-llahut) atë që ia shpalli.
11. Zemra nuk mohoi atë që pa
12. A po i bëni polemikë atij për atë
që ka parë?
13. Ai e ka parë (Xhibrilin) edhe
herën tjetër
14. Te Sidretul Munteha
15. Pranë së cilës është xhennetul
Me’va
16. Atëherë kur Sidrën e mbuloi ajo që
e mbuloi
17. Shikimi i tij nuk lakoi e as nuk
tejkaloi
18. Ai vërtet pa disa nga shenjat më
të mëdha të Zotit të vet
19. E ju, a shihni Latin dhe
Uzanë?
20. Dhe atë të tretin, të
pavlefshmin?
21. A mendoni se për ju janë meshkujt,
e për Të fe-mrat?
22. Atëherë ajo është një ndarje e
padrejtë!
23. Ata (që i adhuroni) nuk janë
tjetër, vetëm se emra që ju dhe prindërit tuaj i emërtuat; All-llahu nuk zbriti
për ta ndonjë fakt. Por ata (idhujtarët), nuk ndjekin tjetër vetëm se
paragjykime dhe çka duan vetë, megji-thqë prej Zotit të tyre u pat ardhur
udhëzimi
24. A mos i takon njeriut ajo që
dëshiron?
25. E dihet se vetëm All-llahut i
takon bota tjetër dhe kjo botë
26. E sa engjëj ka në qiej, ndërmjetësimi
i të cilëve nuk bën dobi vetëm pasi që All-llahu të japë leje për atë që
dëshiron dhe me të cilën është i kënaqur
27. Ata që nuk e besojnë jetën tjetër,
engjëjt i emërto-jnë me emra femrash
28. Ata nuk dinë asgjë për atë
(emërtim) dhe nuk ndjekin tjetër vetëm paragjykime, e paragjykimi nuk është
asgjë ndaj së vërtetës
29. Andaj ti largohu prej atij që ia
ka kthyer shpinën Kur’anit dhe që nuk do tjetër pos jetës së kësaj bote!
30. Ajo është e tërë dituria që kanë
arritur, e Zoti yt di më së miri për atë që është larguar nga rruga e Tij dhe
Ai di më së miri për atë që është në rrugën e drejtë
31. Dhe vetëm të All-llahut janë ç’ka
në qiej dhe në tokë - për t’i shpërblyer ata që bënë keq me të keqen e tyre dhe
për t’i shpërblyer ata që bënë mirë me të mirën e tyre
32. Ata që largohen prej mëkateve të
mëdha dhe prej punëve të ndyta, përpos ndonjë pune të imët, s’ka dy-shim se
Zoti yt gjerësisht përfshin me falje, se Ai di më së miri për ju edhe para se t’ju
krijojë, kur filloi krijimin tuaj nga dheu ndërsa ju ishit të fshehur në barqet
e nënave tuaja. Pra mos lavdëroni veten, se Ai e di kush është më i
ruajtur
33. A e ke parë atë që u zmbrap?
34. Që dha pak e pastaj e
ndërpreu?
35. A mos ka ai njohuri për të
fshehtën e po e sheh?
36. A nuk është informuar me atë që
gjendet në fletushkat e Musait
37. Dhe të Ibrahimit, që gjithnjë
plotësonte obligimet
38. (Në të cilat shkruan) Se askush
nuk e bartë barrën e tjetrit
39. Dhe se njeriut nuk i takon tjetër
pos asaj që ka punuar
40. Dhe se mundi i tij më vonë do të
shihet
41. Pastaj ai shpërblehet ose dënohet
më plotësisht
42. Dhe se kthimi përfundimtar është
te Zoti yt
43. Dhe se Ai jep qeshjen dhe Ai jep
të qarit
44. Dhe se Ai jep vdekjen dhe Ai jep
jetën
45. Dhe Ai krijon llojet - mashkullin
dhe femrën
46. Nga pika e farës që hidhet
47. Dhe se Ai ringjallë
48. Dhe se Ai jep pasurinë dhe
varfërinë
49. Dhe se Ai është Zoti i Shi’rasë
(ylli polar)
50. Dhe Ai shkatërroi Adin e
lashtë
51. Edhe Themudin, të cilët nuk i
kurseu (nga dënimi)
52. Edhe popullin e Nuhut më herët,
vërtet ata ishin edhe më shkatërrues dhe renegatë
53. Edhe Mu’tefikën (venbanimin e
popullit të Lutit) e lëshoi prej së larti
54. E i përfshiu ata ajo që i
përfshiu
55. Pra cilës së mirë të Zotit tënd i
dyshon?
56. Ky është një qortues i ngjashëm me
qortuesit e parë
57. E afërta është afruar
58. All-llahut është i vetmi që do ta
tregojë
59. A këtij ligjërimi po i
çuditeni?
60. E po qeshni dhe nuk po
qani?!
61. E madje jeni edhe të
pakujdesshëm!
62. Pra, bini në sexhde për All-llahun
dhe Adhurojeni!
54.Suretu
El Kamer
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
1. Momenti (i katastrofës së përgjigjthshme)
është afruar, e hëna është çarë (në dysh).
2.
3. Dhe përgënjeshtruan, e ndoqën
dëshirat e veta, por çdo çështje arrinë cakun e fundit.
4. Atyre u patën ardhur aso lajmesh
(të popujve të lashtë), ku ka mjaft qortime, (për ata që kuptojnë).
5. Urtësi e përsosur (është Kur’ani)!
Po sa bëjnë dobi qortimet!
6. Pra, largohu prej tyre. ditën kur
thirrësi (Israfili) kumton një send të tmerrshëm.
7. Dalin prej varreve, e si karkaleca
të shpërndarë e me shikim ë përulur.
8. Duke shpejtuar drejt atij që i
thërret, e, jobesimtarët thonë: “Kjo është ditë e vështirë”.
9. Populli i Nuhut që ishte para tyre
përgënjeshtroi, dhe robin Tonë (Nuhun) e quajti rrenacak dhe i thanë: “I
marrë!” dhe iu bë kërcënim.
10. E ai iu drejtua Zotit të vet: “Unë
jam i mundur, prandaj më ndihmo!”
11. Atëherë Ne me një shi të vrullshëm
i hapëm dyert e qiellit.
12. Dhe Ne tokën e zbërthyem në burime
uji, kurse uji u bashkua siç ishte e caktuar.
13. E atë (Nuhun) e bartëm në (anije)
dërrasash e shtyllash të gojëzuara.
14. Që lundronte në mbikëqyrje Tonë.
(I fundosëm) Si ndëshkim për atë (Nuhun) që ishte mohuar (përbuzur).
15. Atë (ngjarje) Ne e lamë kujtim, po
a ka ndokush që merr mësim?
16. E çfarë ishte ndëshkimi Im dhe
kërcënimi Im!
17. Ne Kur’anin e bëmë të lehtë për
mësim, po a ndokush që merr mësim?
18. Adi përgënjeshtroi, e çfarë ishte
ndëshkimi Im dhe kërcënimi?
19. Atyre Nenjë ditë fatkeqe të përjetshme
u lëshuamnjë erë të fortë.
20. I ngriste njerëzit si të ishin
trupa hurmash të shkulura.
21. Dhe çfarë ishte ndëshkimi Im dhe
vërejtja Ime?
22. Ne Kur’anin e bëmë të lehtë për të
kuptuar, a ka ndokush që merr këshillë?
23. Themudi përgënjeshtroi të
dërguarit.
24. E thamë: “A të shkojmë pas një të
vetmit njeri që doli nga mesi ynë, po Ne atëherë do të jemi të humbur në një
marrësi!”
25. A, atij nga mesi jonë iu dha
shpallja? Jo, por ai është një gënjeshtar mendjemadh.
26. Mirëpo ata nesër do të kuptojmë se
kush është gënjeshtari, mendjemadhi!
27. Ne atyre do t’ua dërgojmë deven si
sprovë e ti vetëm dhe bën durim.
28. Dhe lajmëroji ata se uji është i
ndarë për ta veç e veç, secili do të paraqitet për të pirë ujë në rendin e
vet.
29. Po ata e ftuan shokun e vet, e ai
mori dhe e theri atë.
30. E çfarë ishte ndëshkimi ndëshkimi
Im dhe kërcënimi Im?
31. Ne lëshuam kundër tyre një ushtimë
, e ata u bënë si shtrojë vathi. (Mbeturinë e ushqimit të kafshëve që u
shtohet).
32. Ne Kur’anin e bëmë të lehtë për
këshillë, po a ka ndokush që merr mësim?
33. Populli i Lutit i përgënjeshtroi
vërejtjet e pejgamberit të vet.
34. Ne atyre, përveç famijes së Lutit
të cilën e shpëtuam para se të agonte, u lëshuam një erë që solli gurë mbi
ta.
35. (Shpëtimi ishte) Një mirësi nga
ana Jonë, ashtu Ne shpërblejmë atë që falënderon.
36. Ai (Luti) u pat tërhequr vërejtjen
atyre për dënimin Tonë të rëndë, por ata dyshuan në ato kërcënime.
37. Ata deshën t’u afrohen mysafirëve të
tij e Ne ua verbëruam sytë atyre, pra përjetoni ndëshkimin Tim dhe qortimet e
Mia!
38. E, atyre në një mëngjes të hershëm
u erdhi dënimi i përhershëm.
39. Pra, vuanie dënimin Tim dhe
qortimin Tim!
40. Ne Kur’anin e bëmë të lehtë për të
studiuar, a ka ndokush që merr përvojë nga ai?
41. Edhe rrethit të faraonit i patëm
ardhur shumë vërejtje.
42. Ata i përgënjeshtruan të gjitha
argumentet Tona, prandaj Ne i dënuam ashtu siç është dënimi i një ngadhënjyesi,
i një fuqiploti.
43. A jobesimtarët tuaj janë më të
vlefshëm se ata që u përmendën, apo ju keni ndonjë kontratë në librat e
qiellit?
44. A mos po thonë: “Ne jemi një grup
ngadhënjyes tok të bashkuar?”
45. Grupi do të pësojë disfatë dhe ata
do të kthehen prapa.
46. Por jo, afati i tyre është kijameti,
e kijameti është edhe më i vështirë, edhe më i hidhur.
47. S’ka dyshim se idhujtarët
kriminelë, janë edhe në një huti edhe në zjarr të madh.
48. Ditën kur me fytyrat e tyre do të
tërhiqen zvarrë në zjarr. “Vuanie dënimin Sekar”. (emër i një Xhehennemi).
49. Ne çdo send kemi krijuar me masë
të caktuar.
50. Puna Jonë (në krijim) është e
shpejtë sa çel e mshel sytë.
51. Ne, ata që ishin si ju i
shkatërruam, a ka ndokush që merr mësim?
52. Dhe çdo gjë që ata e punuan,
gjendet (e shkruar) në shënime.
53. Dhe çdo vepër, qoftë e vogël dhe
qoftë e madhe është rradhitur (evidentuar në Lehvi Mahfudh).
54. Është e vërtetë se të
devotshmit do të jenë në Xhennete e në lumenj.
55. Në një vend të kënaqshëm, te
Sunduesi i plotfuqishëm (te All-llahu).
55.Suretu
Er Rrahman
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
1. Rrahmani - Mëshiruesi (Zoti
ynë),
2. Ai ia mësoi Kur’anin
3. E krijoi njeriun.
4. Ia mësoi atij të folurit (të
shprehurit të shqiptuarit).
5. Dielli dhe hëna udhëtojnë sipas
një përcaktimi të saktë.
6. Edhe yjet dhe bimët i bëjnë
përulje (dëshirës së Rrahmanit).
7. Ai e ngriti qiellin dhe Ai vuri
drejtësinë.
8. Që të mos kaloni kufirin në
drejtësi.
9. Edhe ju mbani me drejtësi
peshojën, e mos leni mangu në peshojë!
10. Ai edhe tokën e bëri të shtrirë
për krijesat.
11. Në të ka pemë të llojllojta, ka
edhe hurma ma shporta të mbështjella.
12. Edhe drithi me kashtën e tij edhe
bimët aromatike (ose ushqyese).
13. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni (ju o njerëz dhe ju o xhinë)?
14. Ai e krijoi njeriun nga balta e
terur si (enë balte) e pjekur.
15. Dhe Ai krijoi xhinët nga flaka (pa
tym0 e zjarrit.
16. E , cilën begati të Zotit tuaj e
mohoni?
17. Zot i dy lindeve dhe Zot i dy
perëndimeve.
18. E, cilën të mirë të Zotit tuaj e
mohoni.
19. Ai e lejoi dy detet të puqen
ndërmjet vete.
20. Ndërmjet atyre të dyve është një
pengues që ata të dy nuk kapërcejnë.
21. E,cilë të mirë të Zotit tuaj po e
mohoni?
22. Prej atyre të dyve nxirren margaritarë
e diamantë.
23. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
24. Dhe të Atij janë anijet lundruese
të ngritura lart si kodra në det.
25. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
26. çdo gjë që është në të (në tokë)
është zhdukur.
27. E dotë mbetet vetëm Zoti yt që
është i madhëruar e i nderuar!
28. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
29. (Ai mbetet) Atij i drejtohen me
lutje kush është në qiej e në tokë dhe Ai në çdo moment është i angazhuar në
çështje të reja (falë mëkate, largon brengosje, jep jetë, jep vdekje, krijon
gjendje, zhduk tëtjera etj. ).
30. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
31. Ne do të merremi me (llogarinë për
ju) ju , o ju dy të rëndësishmit (njerëz dhe xhinë).
32. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
33. O turmë e xhinëve dhe e njerëzve,
nëse keni mundësi të dilni përtej kufijve të qiejve e të tokës, depërtoni pra,
po nuk mundeni vetëm me ndonjë fuqi të fortë.
34. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
35. Juve dy grumbujve u derdhet përmbi
flakë zjarri dhe do t’uderdhen rem i shkrirë e nuk do të keni mundësi të
mbroheni.
36. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
37. E kur të çahet qielli e bëhet si
vaji i shkrirë.
38. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
39. Atë ditë nuk pyetet për mëkatin e
tij, as njeriu as xhini.
40. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohonni?
41. Kriminelët njhen me tiparet e
tyre, andaj me rrëmbim kapen për flok dhe për këmbët e tyre.
42. E, cilën të mirë të Zotit tuaj poe
mohoni?
43. Ja, ky është Xhehennemi, të cilin
kriminelët e mohonin.
44. Ata do të sillen vërdallë ndërmjet
atij (zjarrit) dhe ujit të valë deri në kulminacion.
45. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e Mohoni?
46. E, për atë që i pat frikë
paraqitjes para Zotit të vet, janë dyXhennete.
47. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
48. (Xhennete) plot degë me gjethe e
pemë.
49. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
50. Në ata të dy janë dy kroje që
rrjedhin.
51. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
52. Në ata të dy, prej të gjtitha
pemëve ka nga dy lloje.
53. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
54. Të mbështëetur në kolltukë që i
kanë mbulesat e kadifesë, dhe pemët e atyre dy Xhenneteve janë krejt
afër.
55. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po e
Mohoni?
56. Aty janë ato që përqëndrojnë
shikimet e tyre (vetëm në burrat e vet) e që nuk i ka prekur kush para tyre, as
njerëz, as xhin.
57. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
58. Ato janë si xhevahiri e diamanti
(të kuqrremta në të bardhë0.
59. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
60. A mund të jetë shpërblimi i veprës
së mirë diç tjetër, pos të së mirës!
61. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
62. E nën ato dy (Xhennete) janë edhe
dy Xhennete.
63. Po cilën të mirë nga të mirat e
Zotit tuaj po e mohoni?
64. Nga gjelbërimi i shumtë duken të
mbyllura në të zi.
65. E, cilën nga të mirat e Zotit tuaj
po e mohoni?
66. Aty janë dy burime që gjithnjë
gurgullojnë.
67. E, cilën të mirë të Zoti tuaj po e
mohoni?
68. Aty, në ata të dy, ka hurma dhe
shegë.
69. E cilën të mirë të Zotit tuaj po e
mohoni?
70. Ato janë hyri që e kufizojnë
ndejën vetëm në shtëpinë (tënde).
73. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
74. Ato nuk i ka prekur kush para
tyre, as njeriu as xhini.
75. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
76. Aty rrinë të mbështetura në
mbështetëse të gjelbra e shtroja të bukura.
77. E, cilën të mirë të Zotit tuaj po
e mohoni?
78. I lartësuar është emri i Zotit
tënd, të madhëruar e të nderuar!
56.Suretu
El Vakia
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
1. E kur të ngjajë ndodhia
(kijameti).
2. Realitetin e asaj ndodhie nuk a
kush që do ta përgënjeshtrojë.
3. Ajo ëshë që rrëzon, është që grit
(lart).
4. (ajo ndodh) Kur toka tundet me
dridhje të forta.
5. E kodrat shkapërderdhën e bëhen
copë e thërmi.
6. E bëhen pluhur i shpërndarë.
7. Dhe ju të ndaheni në tri
grupe.
8. E ata të djathtit, kush janë ata
të djathtit se?
9. Po të majtit, kush janë ata të
majtit?
10. Ndërsa të përparmit janë të
dalluar (janë në ballë).
11. Ata pra, janë më të afruarit (te
Zoti).
12. Janë në Xhennetet e
begatshme.
13. (ata janë) Shumë prej (popujve) të
hershmëve.
14. E janë pak prej të
mëvonshmëve.
15. Janë në shtretër të qendisur me
ar.
16. Të mbështetur në to përballë
njëri-tjetrit.
17. Atyre u shërbejnë djelmosha të
gjithmonshëm.
18. Me gastare, me ibrigë dhe me gota
të mbushura plot prej burimit.
19. Prej së cilës pije (vere) as nuk i
dhemb koka, as nuk dehen.
20. Edhe pemë sipas dëshirës së
tyre.
21. Edhe mish shpezësh, cilin ta
duan.
22. Dhe (gratë e tyre janë) hyri
symëdha.
23. Si të ishim inxhi të
ruajtura.
24. Shpërblim për atë, që ata
punuan.
25. Aty nuk dëgjojnë fjalë të këqija
as që janë mëkat (gënjeshtër).
26. Vetëm thënie: selam pas
selami.
27. E për sa u përket atyre të
djathtëve, çka është gjendja e të djathtëve?
28. Janë nën drunj të pemëve pa therra
(pa gjemba).
29. Të bananeve me fruta
palë-palë.
30. Nën hije të përhershme.
31. Pranë ujit rrjedhës.
32. Edhe ndër pemë shumë
llojesh.
33. Që as nuk ndërprehen, as nuk janë
të ndaluara.
34. Edhe shtretër të lartë (ose gra të
larta).
35. Ne i kemi krijuar ato në një
krijim të ri (formë të re).
36. Dhe ato i kemi bërë
virgjëresha.
37. Të dashuruara (për burrat e vet),
të një moshe.
38. (Ato janë) për ata të
djathtët.
39. (Të djathtët) Janë shumë nga të
parët (të hershmit).
40. Janë shmë nga më të
vonshmit.
41. E të majtit, ç’është puna e të
majtëve?
42. Janë në vapë të zjarrit dhe në ujë
të valë.
43. Dhe në errësirë tymi.
44. As e freskët e as e
këndshme.
45. Ata përpara kësajkanë qenë të
dhënë pas komoditetit (qejfeve).
46. Dhe ata ishin vazhdimisht në
mëkatin e madh.
47. Dhe ishin që thonin: “A pasi të
vdesim, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur, njëmend do të ringjallemi?
48. A edhe prindërit tanë të hershëm?
49. Thuaj: “Edhe të parët edhe të
fundit!”
50. Kemi për t’u tubuar në një ditë të
caktuar!
51. Pastaj ju, o të humbur e
gënjeshtarë!
52. Keni për të ngrënë prej pemës
Zekumë!
53. Prej saj keni për t’i mbushur
barqet!
54. E menjëherë pas do të pini pre
ujit t vluar!
55. Do të pini si deveja e etshme!”
56. Kjo është mirëseardhja e tyre
ditën e gjykimit.
57. Ne u kemi krijuar juve, e përse
nuk pranoni (ringjalljen)?
58. A më tregoni për farën që e
dredhni,
59. A ju e krijoni atë, apo Ne jemi që
e krijojmë?
60. Ne e kemi caktuar (dhe barazuar)
ndërmjet jush vdekjen dhe Ne nuk ka kush që mund të na pengojë.
61. Që t’ju zëvendësojë me ë tjerë si
ju dhe t’ju krijojmë rishtazi siç nuk dini ju.
62. Ju e keni të njohur zanafillën e
parë, e përse nuk mendoni.
63. A nuk e shihni atë që e mblidhni?
64. A ju e bëni të mbijë ajo, apo Ne e
bëjmë të mbijë?
65. Sikur Ne të dëshironim, do ta
bënim atë të thyer (të shkatërruar) e ju do të mbeteshit gjithmonë të habitur
(duke thënë).
66. S’ka dyshim se ne mbetëm të
dëmtuar.
67. Po jo, ne mbetëm pa të (të
varfëruar).
68. A e shihni ujin që po e pini?
69. A ju e lëshoni atë prej reve, apo
Ne jemi që e lëshojmë?
70. Sikur Ne të dëshirojmë, e bëjmë
atë të njelmët, përse nuk falënderoni?
71. A e keni parë zjarrin që ju e
ndizni?
72. A ju krijuat drurin e tij, apo Ne
jemi krijues?
73. Ne e bëmë atë si përkujtim (për
zjarrin e Xhehennemit) dhe të nevojshëm për ata në vende të pabanuara (në shkretërirë).
74. Pra, ti lartësoje emrin e Zoti
tënd të madh.
75. Betohem në shuarjen (përëndimin) e
yjeve.
76. E ai është betim imadh, sikur ta
dini!
77. Se me të vërtetë ai është Kur’an i
famshëm.
78. Është në një libër të
ruajtur.
79. Atë nuk e prek kush, vetëm të
pastrit (melaiket).
80. Është i zbritur prej Zotit të
botëve.
81. A, ndaj këtij ligjërimi (Kur’ani)
ju jeni që e gënjeni.
82. Dhe falënderimi për furnizimin
tuaj, ju jeni që e gënjeni.
83. Përse, pra kur arrin shpirti në
fyt.
84. E ju në atë moment shikoni (se
ç’po i ngjet).
85. E Ne jemi më afër te se ju, por ju
nuk shihni.
86. Dhe përse, nëse ju nuk jeni
përgjegjës (për vepra),
87. (Përse) Nuk e ktheni atë (shpirtin
të mos dalë).
88. E nëse ai (i vdekuri) është prej
të afërmëve (të Zotit).
89. Ai ka (te Zoti) kënaqësi, furnizim
të mirë dhe Xhennet të begatshëm.
90. Po në qoftë se është nga të
djathtët?
91. Pra, ty të qoftë se selam prej të
djathtëve (i thuhet).
92. E në qoftë se është prej
gënjeshtarëve të humbur,
93. Mirëseardhja e tyre është pritje
me ujë të valë.
94. Dhe djegie nga zjarri i
Xhehennemit.
95. E s’ka dyshim se kjo është ajo e
vërteta e sigurt.
96. Pra ti lartëso Zotin tënd të
madhëruar
57.Suretu
El Hadid
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
1. All-llahun e lartësoi me adhurim
ç’ka në qiej e në tokë dhe Ai është i gjithfuqishmi, i urti.
2. I Tij është pushteti në qiej e në
tokë, Ai jep jetë dhe Ai jep vdekje dhe Ai ka fuqi për çdo send.
3. Ai është i pari që s’ka mbarim, i
dukshmi dhe i padukshmi, dhe Ai është më i dijshmi për çdo gjë.
4. Ai është që krijoi qiejt dhe tokën
vetëm për gjashtë ditë, pastaj qëndroi mbi Arsh. Ai e di çka futet në tokë dhe
çka
5. Vetëm i Tij është sundimi i qiejve
dhe i tokës dhe vetëm te All-llahu kthehen të gjitha çështjet.
6. Ai e ngërthen (e zgjaton) natën në
ditë dhe e ngërthen (zgjaton) ditën në natë dhe Ai është që i di të fshehtat në
gjoksa.
7. Besoni All-llahut dhe të dërguarit
të Tij dhe jepni nga ajo që Ai u bëri trashëgues në të, se ata që besuan prej
jush dhanë për hir të Zotit, ata kanë shpërblim të madh.
8. ç’keni ju që nuk i besoni
All-llahut, kue i dërguari i Tij ju thërret t’i besoni Zotit tuaj dhe kur Ai ka
marrë besën tuaj, nëse jeni besimtarë (o sot o kurrë).
9. Ai robit të vet i shpall argumente
të qarta për t’iu nxjerrë juve prej errësirave ne dritë. E, s’ka dyshim se
All-llahu është i butë e i mëshirshëm ndaj jush.
10. E, ç’keni ju që nuk jepni për
rrugën e All-llahut, kur dihet se All-llahut i mbesin trashëgim qiejt dhe toka?
Nuk janë të barabartë prej jush ata që dhanë nga pasuria e tyre dhe luftuan
para çlirimit, sepse të tillët kanë vlerë të madhe nga ata që dhanë dhe luftuan
pas. Por të gjithve All-llahu u premyoi të mirat; All-llahu di çka
punoni.
11.
12. (Përkujto) Ditën kur i sheh
besimtarët dhe besimtaret që drita e tyre flakëron para tyre dhe në djathtë të
tyre. (U thuhet) Myzhde e juaj sot janë Xhennetet nën të cilat rrjedhin lumenj,
aty do të jeni përgjithmonë. E ajo është fitore e madhe.
13. Ditën kur hipokritët dhe
hipokritet atyre që besuan u thonë: “Na pritni (ose na shikoni) të ndriçoheni
prej dritës suaj!” U thuhet: “Kthehuni prapa jush (në dynja) e kërkoni ndonjë
dritë!” Atëherë vihet ndërmjet tyre njëfarë muri që ka një derë, e brendia e
tij është mëshirë (Xhenneti), e ana e jashtme e tij është dënimi
(zjarri).
14. (Hipokritët e mbetur në errësirë)
I thërrasin ata (besimtarët): “A nuk kemi qenë edhe ne së bashku me ju!?
(Besimtarët përgjigjen): “Po, por ju e shkatërruat veten (me hipokrizi), ju
prisnit kob të zi për besimtarët, ju dyshonit çëshjtet e fesë dhe ju mashtruan
shpresat e
15. E sot, prej jush nuk pranohet
ndonjë kompensim e as prej atyre që nuk besuan, vendi juaj është zjarri, ai
është ndihma e juaj: sa përfundim i keq është ai”.
16. A nuk është koha që zemrat të
zbuten me këshillat e All-llahut dhe ne atë të vërtetën që zbriti (me Kur’an),
e të mos bëhen si ata, të cilëve u është dhënë libri më parë e zhgjati koha dhe
zemrat e tyre u shtangën e shumë prej tyre janë jashtë rrugës.
17. Dijeni se All-llahu e ngjall tokën
pas vdekjes së saj. Ne ua kemi sqaruar argumentet ashtu që të kuptoni.
18. S’ka dyshim se ata që japin
lëmoshë (sadaka) dhe sinqerisht japin për hirë të All-llahut, atyre u
shumëfishohet dhe ata kanë shpërblim të madh.
19. Ata që besuan All-llahun dhe të
dërguarin e Tij, ata janë të sinqertit dhe dëshmorët te Zoti i tyre, ata kanë
shpërblimin e vet, ndërsa ata që e mohuan dhe përgënjeshtruan faktet Tona, ata
janë banues të Xhehennemit.
20. Ju njerëz dijeni se jeta e kësaj
bote nuk është tjetër vetëm se lojë, kalim kohe në argëtim, stoli, krenari mes
jush dhe përpjekje në shtimin e pasurisë dhe të fëmijve, e që është shembull i
një përpjekje në shtimin e pasurisë dhe të fëmijve, e që është shembull i një
shiu prej të cilit bima habit bujqit, e pastaj ajo thahet dhe e sheh atë t
verdhë, mandej të thyer e llomitur, e në botën tjetër është dënimi i rëndë, por
edhe falje mëkatesh dhe dhurim i kënaqësisë nga All-llahu; pra jeta e kësaj
bote nuk është tjetër vetëm se përjetim mashtrues.
21. Shpejtoni në atë që e fitoni falje
prej Zotit tuaj dhe Xhennetit që gjërsia e qiellit e tokës, i përgaditur për
ata që i besuan All-llahut dhe të dërguarve të Tij. Ajo është dhunti e
All-llahut ë ia jep kujt të dojë, All-llahu është dhurues i madh.
22. Nuk ndodh asnjë fatkeqësi në tokë
e as në trupin tuaj, e që të mos jetë në shënime (libër - Lehvi Mahfudh) para
se të ngjajë ajo, e kjo për All-llahun është e lehtë.
23. Ashtu që të mos dëshproheni tepër
për atë që u ka kaluar, e as të mos gëzohi tepër me atë që Ai u ka dhënë, pse
All-llahu nuk e do asnjë arrogant që u lavdërohet të tjerëve.
24. Të cilët vetë bëjnë koprraci dhe
me koprraci i këshillojnë njerzit. E kush largohet prej dhënies, le ta dijë se
All-llahu është i begatshëm, i lavdishëm.
25. Ne i dërguam të dërguarit Tonë me
dokumente të qarta dhe Ne zbritëm me ata librin dhe drejtësinë që t’i përmbahen
njerëzit të së drejtës. Ne e kemi zbritur edhe hekurin që në të ka forcë të
fortë dhe dobi për njerz, e edhe për t’u ditur te All-llahu se kush ndihmon Atë
(rrugën e Tij) dhe të dërguarit e Tij duke i besuar të fshehtës. S’ka dyshim se
All-llahu është furnizues, mbizotërues.
26. Ne Nuhun dhe Ibrahimin i zgjodhëm
të dërguar e pasardhësve të atyre dyve ua dhamë pejgamberllëkun dhe librin, e
disa prej tyre po shumë prej tyre mbetën jashtë rrugës.
27. Pastaj vazhduam pas tyre me të
dërguarit Tanë, e pas tyre dërguam Isain të birin e Merjemes dhe atij ia dhamë
Ingjillin, e në zemrat e ithtarëve të tij dhuruam butësi e mëshirë, ndërsa
murgësinë ata vetë e shpikën. Ne atë nuk ua bëmë obligim atyre, mirëpo edhe pse
kishin për qëllim me të vetëm të arrijnë kënaqësinë e All-llahut, ata nuk iu
përmbajtën asaj si duhet përmbajtur, prandaj atyre që besuan, Ne u dhamë
shpërblimin e tyre, po shumica prej tyre janë mëkatarë (jobesimtarë).
28. O ju që keni besuar, kinie frikë
All-llahun dhe vazhdoni me besim ndaj të dërguarit të Tij, se Ai ju jep dyfish
nga mëshira e tij, ju dhuron dritë që ecni me të, ju falë mëkatet tuaja
All-llahu është mekatfalës, mëshirues.
29. Le ta dinë ithtarët e librit se
ata nuk kanë asgjë në dorë ng mirësia e All-llahut dhe se të gjithë e mira
(pejgamberllëku, shpallja) është në dorë të All-llahut, e Ai ia jep kujt të
dojë, All-llahu është dhurues i madh.