بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾
Rowwad
[پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد
آیتی
Рӯйро турш кард ва сар баргардонид,
الهی قمشهای
عبوس و ترشرو گشت.
Text size
Compare 'Abasa in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿2﴾
Rowwad
از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.
آیتی
чун он нобино ба наздаш омад,
الهی قمشهای
چون آن مرد نابینا حضورش آمد.
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿3﴾
Rowwad
و [ای پیامبر،] تو چه میدانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک شود،
آیتی
Ва ту чӣ донӣ, шояд, ки ӯ покиза шавад,
الهی قمشهای
و تو چه میدانی ممکن است او مردی پارسا و پاکیزه صفات باشد.
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿4﴾
Rowwad
یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.
آیتی
ё панд гирад ва панди ту фоидааш кунад.
الهی قمشهای
یا (به تعلیم رسول) به یاد خدا آید و ذکر حق او را سودمند افتد. (مراد عبد اللّه مکتوم است که چون حضور رسول برای تعلیم قرآن آمد جمعی از اکابر کفار قریش نزد حضرت بودند، حضرت از حرص بر ایمان و هدایت آنها به او توجه کامل نکرد و به صحبت مشغول بود و مرد متشخصی از امویان بر آن نابینا ترشرویی و اظهار انزجار نمود. بر نکوهش او و حرمت عبد اللّه این آیات نازل شد).
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿5﴾
Rowwad
اما آن کس که [از ایمان] بینیازی میورزد
آیتی
Аммо он ки ӯ тавонгар аст,
الهی قمشهای
اما آن که دارا (و مغرور دنیا) است.
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿6﴾
Rowwad
تو به او روی میآوری؛
آیتی
ту рӯи худ ба ӯ мекунӣ
الهی قمشهای
تو به او توجه کنی (و حریص بر ایمان او باشی).
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿7﴾
Rowwad
در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛
آیتی
ва агар ҳам пок нагардад, чизе бар зиёни ту нест.
الهی قمشهای
در صورتی که اگر او به پارسایی نپردازد بر تو تکلیفی نیست.
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿8﴾
Rowwad
اما کسی که شتابان به سراغ تو میآید
آیتی
Ва аммо он, ки шитобон ба назди ту меояд
الهی قمشهای
اما آن کس که (چون عبد اللّه مکتوم به شوق دل برای ذکر خدا) به سوی تو میشتابد.
وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿9﴾
Rowwad
و [از الله] میترسد،
آیتی
ва метарсад, (аз худо).
الهی قمشهای
و او مرد خدا ترس و با تقوایی است.
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿10﴾
Rowwad
تو از او غافل میشوی [و به دیگران میپردازی].
آیتی
ту аз ӯ ба дигаре рӯй, меорӣ.
الهی قمشهای
تو از توجه به او خود داری میکنی!
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿11﴾
Rowwad
هرگز چنین نیست؛ بیگمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.
آیتی
Оре, ин Қуръон пандест,
الهی قمشهای
این روا نیست، که آیات حق برای پند و تذکر (همه خلق) است.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿12﴾
Rowwad
پس هر کس که بخواهد، [میتواند] از آن پند گیرد.
آیتی
пас ҳар кӣ хоҳад, аз он панд гирад.
الهی قمشهای
تا هر که بخواهد پند گیرد.
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿13﴾
Rowwad
در صحیفههای ارجمندی [ثبت] است.
آیتی
Дар саҳифаҳое гиромӣ.
الهی قمشهای
آیات الهی در صحیفههایی مکرّم (یعنی لوح محفوظ یا کتب آسمانی یا قلوب پاکان) نگاشته است.
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿14﴾
Rowwad
[در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]
آیتی
баландқадру покиза,
الهی قمشهای
که آن صحیفهها بسی بلند مرتبه و پاک و منزه (از خطا) است.
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿15﴾
Rowwad
در دست سفیران [وحی] است
آیتی
ба дасти котибоне,
الهی قمشهای
(سپرده) به دست سفیران حق (و فرشتگان وحی) است.
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿16﴾
Rowwad
[که] بزرگوار و نیکوکارند.
آیتی
бузургвору некӯкор.
الهی قمشهای
که ملائکه مقرب عالی رتبه با حسن و کرامتند.
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿17﴾
Rowwad
مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!
آیتی
Марг бар одамӣ бод, ки чӣ носипос (ношукр) аст!
الهی قمشهای
ای کشته باد انسان (بی ایمان) که تا این حد کفر و عناد میورزد!
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿18﴾
Rowwad
[الله] او را از چه چیز آفریده است؟
آیتی
Ӯро аз чӣ офаридааст?
الهی قمشهای
(نمینگرد که) خدا و را از چه چیز خلق کرده است؟
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿19﴾
Rowwad
او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.
آیتی
Аз нутфае офарид ва ба андоза муайян кард,
الهی قمشهای
از آب نطفه (بی قدری بدین صورت زیبا) خلقتش فرمود
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿20﴾
Rowwad
سپس راه را برایش آسان نمود.
آیتی
сипас роҳашро осон сохт.
الهی قمشهای
سپس راه (خروج از نقص به کمال) را بر او سهل و آسان گردانید.
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿21﴾
Rowwad
آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.
آیتی
Он гоҳ бимирондаш ва дар гӯр кард.
الهی قمشهای
آن گاه (به وقت معین) او را بمیراند و به خاک قبر سپرد.
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿22﴾
Rowwad
سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده میکند و] برمیانگیزد.
آیتی
Ва он гоҳ, ки хоҳад, зиндааш созад.
الهی قمشهای
و سپس هر وقت خواهد باز او را از قبر بر انگیزد.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿23﴾
Rowwad
هرگز چنین نیست [که او میپندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.
آیتی
На ки ҳанӯз он чиро ба ӯ фармон дода буд, ба ҷой наёвардааст.
الهی قمشهای
چنین نیست (که منکران معاد میپندارند) بشر کافر هنوز آنچه خدا امر کرده به جا نیاورده (تا سعادت ابد یابد).
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿24﴾
Rowwad
انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:
آیتی
Пас одамӣ ба таъоми худ бингарад
الهی قمشهای
آدمی باید به قوت و غذای خود به چشم خود بنگرد.
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿25﴾
Rowwad
ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،
آیتی
Мо боронро фурӯ боридем, бориданӣ
الهی قمشهای
که ما آب باران فرو ریختیم.
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿26﴾
Rowwad
سپس زمین را از هم شکافتیم،
آیتی
ва заминро шикофтем, шикофтанӣ
الهی قمشهای
آن گاه خاک زمین بشکافتیم.
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿27﴾
Rowwad
آنگاه دانه[های فراون] در آن رویاندیم،
آیتی
ва дар он донаҳо рӯёнидем
الهی قمشهای
و حبوبات برویانیدیم.
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿28﴾
Rowwad
و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،
آیتی
ва току сабзавот
الهی قمشهای
و باغ انگور و نباتاتی که هر چه بدروند باز بروید.
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿29﴾
Rowwad
و زیتون و نخل،
آیتی
ва зайтуну нахл (дарахти хурмо)
الهی قمشهای
و درخت زیتون و نخل خرما.
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿30﴾
Rowwad
و باغهایی [انبوه و] پردرخت،
آیتی
ва боғҳои пурдарахт
الهی قمشهای
و باغهای پر از درختان کهن.
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿31﴾
Rowwad
و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].
آیتی
ва меваву алаф,
الهی قمشهای
و انواع میوهها و علفها و مرتعها.
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿32﴾
Rowwad
[همۀ اینها] برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان است.
آیتی
то шумову чорпоёнатон баҳра баред,
الهی قمشهای
تا شما آدمیان و حیوانات شما هم از آن بهرهمند شوید.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿33﴾
Rowwad
هنگامی که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،
آیتی
Чун бонги қиёмат барояд,
الهی قمشهای
(به یاد آرید) آن گاه که ندای مهیب قیامت (به گوش همه خلق) برسد.
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾
Rowwad
روزی که انسان از برادرش میگریزد
آیتی
рӯзе, ки одамӣ аз бародараш мегурезад
الهی قمشهای
آن روز که (از وحشت و هولناکی) هر کس از برادرش میگریزد.
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿35﴾
Rowwad
و از مادرش و از پدرش
آیتی
ва аз модарашу падараш
الهی قمشهای
و بلکه از مادر و پدرش.
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿36﴾
Rowwad
و از زنش و پسرانش [نیز میگریزد]،
آیتی
ва аз занашу фарзандонаш.
الهی قمشهای
و از زن و فرزندانش هم میگریزد.
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿37﴾
Rowwad
در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم میدارد [و از دیگری بازمیدارد].
آیتی
Ҳар касро дар рӯз корест, ки ба худ машғулаш дорад.
الهی قمشهای
در آن روز هر کس چنان گرفتار شأن و کار خود است که به هیچ کس نتواند پرداخت.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿38﴾
Rowwad
چهرههایی در آن روز، گشاده و روشن است.
آیتی
Чеҳраҳое дар он рӯз дурахшонанд,
الهی قمشهای
آن روز طایفهای (که اهل ایمانند) رخسارشان فروزان است.
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿39﴾
Rowwad
[به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان [و] شاد است.
آیتی
хандонанду шодонанд.
الهی قمشهای
خندان و شادمانند.
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿40﴾
Rowwad
و چهرههایی در آن روز، غبارآلود است.
آیتی
Ва чеҳраҳое дар он рӯз ғуборолуданд,
الهی قمشهای
و رخسار گروهی گرد آلود غم و اندوه است.
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾
Rowwad
[و] سیاهی [و تاریکی] آنها را پوشانده است.
آیتی
дар сиёҳӣ фурӯ рафтаанд.
الهی قمشهای
و به رویشان خاک سیاه ذلّت و خجلت نشسته.
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿42﴾
Rowwad
اینان همان کافرانِ بدکردارند.
آیتی
Инҳо кофирону фоҷиронанд (бадкорон).
الهی قمشهای
آنها همان کافران و بدکاران عالمند.