بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ ﴿1﴾
Rowwad
سوگند به آغاز روز،
آیتی
سوگند به آغاز روز،
الهی قمشهای
قسم به روز روشن (یا هنگام ظهر آن).
Text size
Compare Ad-Duha in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿2﴾
Rowwad
و سوگند به شب، هنگامی که آرام گیرد
آیتی
و سوگند به شب چون آرام و در خود شود،
الهی قمشهای
و قسم به شب به هنگام آرامش آن.
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿3﴾
Rowwad
[که] پروردگارت تو را وانگذاشته و [بر تو] خشم نگرفته است.
آیتی
كه پروردگارت تو را ترك نكرده و بر تو خشم نگرفته است.
الهی قمشهای
که خدای تو هیچ گاه تو را ترک نگفته و بر تو خشم ننموده است (چهل روز بر رسول وحی نیامد، دشمنان به طعنه گفتند: خدا از محمد قهر کرده. این آیه رد بر آنهاست).
وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿4﴾
Rowwad
و مسلماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است.
آیتی
هر آينه آخرت براى تو بهتر از دنياست.
الهی قمشهای
و البته عالم آخرت برای تو بسی بهتر از نشأه دنیاست.
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿5﴾
Rowwad
و به زودی پروردگارت به تو [و امت تو آنقدر] عطا خواهد کرد که راضی گردی.
آیتی
به زودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد تا خشنود شوى.
الهی قمشهای
و پروردگار تو به زودی به تو چندان عطا کند که تو راضی شوی (در دنیا نصرت و در آخرت مقام شفاعت به تو بخشد).
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ﴿6﴾
Rowwad
آیا تو را یتیم نیافت، و پناه داد؟
آیتی
آيا تو را يتيم نيافت و پناهت داد؟
الهی قمشهای
آیا خدا تو را یتیمی نیافت که در پناه خود جای داد؟
وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ﴿7﴾
Rowwad
و تو را [راهنایافته و] سرگشته یافت، و هدایت کرد.
آیتی
آيا تو را گمگشته نيافت و هدايتت كرد؟
الهی قمشهای
و تو را (در بیابان مکه) ره گم کرده و حیران یافت (در طفولیت که حلیمه دایهات آورد تا به جدّت عبد المطّلب سپارد در راه مکه گم شدی، حلیمه و عبد المطلب سخت پریشان شدند و خدا زود آنها را به تو) ره نمایی کرد.
وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ﴿8﴾
Rowwad
و تو را فقیر یافت، و بینیاز نمود.
آیتی
آيا تو را درويش نيافت و توانگرت گردانيد؟
الهی قمشهای
و باز تو را فقیر (الی الله) یافت (به دولت نبوت) توانگر کرد (و نعمت رسالت عطا نمود).
فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿9﴾
Rowwad
پس [تو نیز] یتیم را میازار،
آیتی
پس يتيم را ميازار،
الهی قمشهای
پس تو هم یتیم را هرگز میازار.
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿10﴾
Rowwad
و [مستمندِ] نیازخواه را مران [و با او خشونت مکن]،
آیتی
و گدا را مَران،
الهی قمشهای
و فقیر و گدای سائل را به زجر مران.
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿11﴾
Rowwad
و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن [و سپاس گزار].
آیتی
و از نعمت پروردگارت سخن بگوى.
الهی قمشهای
و اما نعمت پروردگارت را (که مقام نبوت و تقرب کامل به خدا یافتی، بر امت) باز گو.