Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Adh-Dhariyat Quran translations

Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.

Persian editions (choose up to 3)

Changing languages or editions keeps the current surah and verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرْوًۭا ﴿1﴾

خرمشاهی

سوگند به بادهاى پراكنده‌گر

فَٱلْحَٰمِلَٰتِ وِقْرًۭا ﴿2﴾

خرمشاهی

و به ابرهاى سنگين‌بار

فَٱلْجَٰرِيَٰتِ يُسْرًۭا ﴿3﴾

خرمشاهی

و به كشتيهاى آسان گذار

فَٱلْمُقَسِّمَٰتِ أَمْرًا ﴿4﴾

خرمشاهی

و به فرشتگان تقسيم‌گر كار

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌۭ ﴿5﴾

خرمشاهی

كه همانا آنچه به شما وعده داده‌اند راست و درست است‌

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿6﴾

خرمشاهی

و جزا[ى اخروى‌] واقعى است‌

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْحُبُكِ ﴿7﴾

خرمشاهی

و سوگند به آسمان تو بر تو

إِنَّكُمْ لَفِى قَوْلٍۢ مُّخْتَلِفٍۢ ﴿8﴾

خرمشاهی

كه شما سخنهاى گوناگون پيش آريد

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ﴿9﴾

خرمشاهی

هر كس كه از پيش، باز گردانده شده است از [ايمان به‌] آن باز گردانده شود

قُتِلَ ٱلْخَرَّٰصُونَ ﴿10﴾

خرمشاهی

مرگ بر دروغ زنان‌

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى غَمْرَةٍۢ سَاهُونَ ﴿11﴾

خرمشاهی

كسانى كه در بى‌خبرى فراموشكارند

يَسْـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿12﴾

خرمشاهی

مى‌پرسند كه روز جزا چه وقت است‌

يَوْمَ هُمْ عَلَى ٱلنَّارِ يُفْتَنُونَ ﴿13﴾

خرمشاهی

روزى كه ايشان بر آتش [دوزخ‌] عذاب كرده شوند

ذُوقُوا۟ فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿14﴾

خرمشاهی

همين عذابتان را، كه به شتابش مى‌خواستيد، بچشيد

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ ﴿15﴾

خرمشاهی

پرهيزگاران در بوستانها و چشمه‌سارانند

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ ﴿16﴾

خرمشاهی

آنچه پروردگارشان به ايشان بخشيده است پذيرا هستند، كه ايشان پيش از اين نيكوكار بودند

كَانُوا۟ قَلِيلًۭا مِّنَ ٱلَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ﴿17﴾

خرمشاهی

[فقط] اندكى از شب را مى‌خفتند

وَبِٱلْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿18﴾

خرمشاهی

و در سحرگاهان استغفار مى‌كردند

وَفِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿19﴾

خرمشاهی

و در اموالشان سهمى براى سائل و محروم بود

وَفِى ٱلْأَرْضِ ءَايَٰتٌۭ لِّلْمُوقِنِينَ ﴿20﴾

خرمشاهی

و در زمين مايه‌هاى عبرتى براى اهل يقين هست‌

وَفِىٓ أَنفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿21﴾

خرمشاهی

و نيز در وجود خودتان آيا [به چشم بصيرت‌] نمى‌نگريد؟

وَفِى ٱلسَّمَآءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ﴿22﴾

خرمشاهی

و در آسمان مايه روزى شماست و نيز آنچه به شما وعده داده‌اند

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّۭ مِّثْلَ مَآ أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ ﴿23﴾

خرمشاهی

آرى، سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه آن مانند همين كه شما سخن مى‌گوييد، حق است‌

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ ٱلْمُكْرَمِينَ ﴿24﴾

خرمشاهی

آيا داستان مهمانان گرامى ابراهيم به تو رسيده است؟

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَٰمٌۭ قَوْمٌۭ مُّنكَرُونَ ﴿25﴾

خرمشاهی

كه چون بر او وارد شدند گفتند سلام، گفت سلام [بر شما] [و در دل گفت ايشان‌] گروهى ناشناخته‌[اند]

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجْلٍۢ سَمِينٍۢ ﴿26﴾

خرمشاهی

سپس به خانواده‌اش روى كرد، آنگاه گوساله‌اى فربه [و بريان‌] به ميان آورد

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿27﴾

خرمشاهی

پس آن را نزديك ايشان نهادند گفت چرا نمى‌خوريد؟

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۭ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍۢ ﴿28﴾

خرمشاهی

سپس از آنان ترسى در دل يافت، گفتند مترس و او را به فرزندى دانا بشارت دادند

فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍۢ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌۭ ﴿29﴾

خرمشاهی

آنگاه زنش با آوايى [بلند] رو به او آورد و بر چهره‌اش چك زد و گفت [چگونه فرزند بزايم كه من‌] پيرزنى سترون هستم‌

قَالُوا۟ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ﴿30﴾

خرمشاهی

[فرشتگان‌] گفتند پروردگارت چنين فرموده است، كه او فرزانه داناست‌

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿31﴾

خرمشاهی

گفت اى فرشتگان كار و بار شما چيست؟

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍۢ مُّجْرِمِينَ ﴿32﴾

خرمشاهی

گفتند ما به سر وقت قومى گنهكار فرستاده شده‌ايم‌

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةًۭ مِّن طِينٍۢ ﴿33﴾

خرمشاهی

تا بر آنان سنگواره‌اى از گل فروباريم‌

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ﴿34﴾

خرمشاهی

كه [هر يك‌] از جانب پروردگارت نشان كرده است و خاص تجاوزكاران است‌

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿35﴾

خرمشاهی

آنگاه هر كس را كه از مؤمنان بود [از آنجا] بيرون برديم‌

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍۢ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿36﴾

خرمشاهی

چندانكه در آنجا جز خانه‌اى از آن مسلمانان، نيافتيم‌

وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةًۭ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿37﴾

خرمشاهی

و در آنجا نشانه‌اى براى كسانى كه از عذاب دردناك مى‌ترسند، باقى نهاديم‌

وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿38﴾

خرمشاهی

و در مورد موسى، آنگاه كه او را با حجتى آشكار به سوى فرعون فرستاديم‌

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌۭ ﴿39﴾

خرمشاهی

سپس رو به سپاه خويش برگشت و گفت [او] جادوگر يا ديوانه است‌

فَأَخَذْنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿40﴾

خرمشاهی

سرانجام او و سپاهيانش را فروگرفتيم، سپس او را كه نكوهيده بود به دريا انداختيم و [غرقه ساختيم‌]

وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ ﴿41﴾

خرمشاهی

و در مورد عاد، آنگاه كه بر آنان بادى سترون فرستاديم‌

مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿42﴾

خرمشاهی

كه هيچ چيزى كه بر آن مى‌گذشت باقى نمى‌گذاشت، مگر آنكه آن را مانند خاك و خاشاك مى‌ساخت‌

وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿43﴾

خرمشاهی

و در مورد ثمود آنگاه كه به آنان گفته شد كه تا زمانى [معين‌] از زندگى برخوردار شويد

فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ ﴿44﴾

خرمشاهی

سپس از فرمان پروردگارشان سرپيچيدند، آنگاه صاعقه‌[ى مرگ‌] آنان را كه [درمانده‌وار] مى‌نگريستند، فروگرفت‌

فَمَا ٱسْتَطَٰعُوا۟ مِن قِيَامٍۢ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ ﴿45﴾

خرمشاهی

آنگاه توان ايستادن هم نداشتند و كين‌ستان نبودند

وَقَوْمَ نُوحٍۢ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَٰسِقِينَ ﴿46﴾

خرمشاهی

و قوم نوح از آن پيش، كه آنان قومى نافرمان بودند

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيْنَٰهَا بِأَيْي۟دٍۢ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿47﴾

خرمشاهی

و آسمان را توانمندانه برافراشتيم و ما توانمنديم‌

وَٱلْأَرْضَ فَرَشْنَٰهَا فَنِعْمَ ٱلْمَٰهِدُونَ ﴿48﴾

خرمشاهی

و زمين را گسترانديم چه نيكو گستراننده‌ايم‌

وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿49﴾

خرمشاهی

و از هر چيز گونه‌هايى آفريديم باشد كه پند گيريد

فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿50﴾

خرمشاهی

پس در خداوند بگريزيد، كه من براى شما از جانب او هشداردهنده‌اى آشكارم‌

وَلَا تَجْعَلُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿51﴾

خرمشاهی

و در جنب خداوند خدايى ديگر قائل مشويد كه من براى شما از جانب او هشداردهنده‌اى آشكارم‌

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿52﴾

خرمشاهی

بدين‌سان براى پيشينيان آنان هيچ پيامبرى نيامد مگر آنكه گفتند [او] جادوگر يا ديوانه است‌

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ ﴿53﴾

خرمشاهی

آيا همديگر را بدان سفارش كرده‌اند؟ حق اين است كه قومى طغيانگرند

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍۢ ﴿54﴾

خرمشاهی

پس، از آنان روى بگردان كه تو سزاوار سرزنش نيستى‌

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿55﴾

خرمشاهی

و پند بده كه اندرز مؤمنان را سود دهد

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿56﴾

خرمشاهی

و جن و انس را جز براى آنكه مرا بپرستند، نيافريده‌ام‌

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍۢ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ﴿57﴾

خرمشاهی

از آنان رزقى نخواسته‌ام و نخواسته‌ام كه به من خوراك دهند

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ﴿58﴾

خرمشاهی

بى‌گمان خداوند است كه روزى‌بخش نيرومند استوار است‌

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًۭا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ﴿59﴾

خرمشاهی

آرى براى [اين‌] ستمكاران هم نصيبى [از عذاب‌] همانند نصيب يارانشان است، نبايد كه به شتابش از من بطلبند

فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿60﴾

خرمشاهی

پس واى بر كافران از آن روزشان كه وعده‌اش را به ايشان داده‌اند

Quran recitationReady
Open audio