Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Adh-Dhariyat Quran translations

Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.

Persian editions (choose up to 3)

Changing languages or editions keeps the current surah and verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرْوًۭا ﴿1﴾

صفوی

سوگند به آن بادهایی که [ابرها و [خاک‌ها را به شدّت می‌پراکنند،

فَٱلْحَٰمِلَٰتِ وِقْرًۭا ﴿2﴾

صفوی

پس به آن ابرهایی که باری گران از آب را با خود حمل می‌کنند،

فَٱلْجَٰرِيَٰتِ يُسْرًۭا ﴿3﴾

صفوی

پس به آن کشتی‌هایی که در دریاها به آسانی روانند،

فَٱلْمُقَسِّمَٰتِ أَمْرًا ﴿4﴾

صفوی

پس به آن فرشتگانی که فرمان خدا را در امور جهان میان خود تقسیم می‌کنند،

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌۭ ﴿5﴾

صفوی

سوگند به همه اینها که آنچه به شما وعده داده می‌شود راست است.

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿6﴾

صفوی

و قطعاً جزا و پاداش تحقق خواهد یافت.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْحُبُكِ ﴿7﴾

صفوی

سوگند به آسمانِ دارای راه‌ها،

إِنَّكُمْ لَفِى قَوْلٍۢ مُّخْتَلِفٍۢ ﴿8﴾

صفوی

که شما کفرپیشگان درباره قرآن سخنان گوناگون و ضدّ و نقیض می‌گویید.

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ﴿9﴾

صفوی

از قرآن گردانیده می‌شود آن کس که گردانیده شده است.

قُتِلَ ٱلْخَرَّٰصُونَ ﴿10﴾

صفوی

مرگ بر آنان که بی هیچ دلیلی، تنها از روی حدس و گمان درباره قیامت سخن می‌گویند.

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى غَمْرَةٍۢ سَاهُونَ ﴿11﴾

صفوی

کسانی که در نادانی فرو رفته و از حقیقت آنچه به آنان خبر می‌دهند ناآگاهند.

يَسْـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿12﴾

صفوی

همواره می‌پرسند: روز جزا کی خواهد بود؟

يَوْمَ هُمْ عَلَى ٱلنَّارِ يُفْتَنُونَ ﴿13﴾

صفوی

روز جزا روزی است که آنان بر آتش سوخته می‌شوند.

ذُوقُوا۟ فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿14﴾

صفوی

به آنان گفته می‌شود: عذاب خود را بچشید; این است همان عذابی که شتاب در آمدنِ آن را می‌خواستید.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ ﴿15﴾

صفوی

همانا تقواپیشگان در بوستان‌ها و در کنار چشمه سارانی وصف ناپذیر خواهند بود.

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ ﴿16﴾

صفوی

آنچه را پروردگارشان به آنان عطا فرموده است با خرسندی می‌گیرند، زیرا آنان پیش از این در دنیا نیکوکار بودند،

كَانُوا۟ قَلِيلًۭا مِّنَ ٱلَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ﴿17﴾

صفوی

اندکی از شب را می‌خوابیدند و در بیشتر ساعات آن به نماز می‌پرداختند.

وَبِٱلْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿18﴾

صفوی

و در سحرگاه‌ها آمرزش گناهانشان را از خدا می‌خواستند.

وَفِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿19﴾

صفوی

و می‌دانستند که در اموالشان برای نیازمندِ سائل و بینوایی که از درخواست اِبا دارد، حقّی هست.

وَفِى ٱلْأَرْضِ ءَايَٰتٌۭ لِّلْمُوقِنِينَ ﴿20﴾

صفوی

و در زمین برای اهل یقین نشانه‌هایی بر یگانگی خدا در تدبیر جهان است.

وَفِىٓ أَنفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿21﴾

صفوی

و در خود شما نیز نشانه‌های روشنی بر یکتایی خدا هست; پس چرا آنها را نمی‌بینید و درنمی یابید؟

وَفِى ٱلسَّمَآءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ﴿22﴾

صفوی

و باران که منشأ رزق شماست و خدا آن را فرو می‌ریزد و بهشت و نعمت‌های آن که به شما وعده داده می‌شود در آسمان است.

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّۭ مِّثْلَ مَآ أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ ﴿23﴾

صفوی

پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین که رزق شما و بهشت و نعمت‌های آن امری ثابت و حتمی است; همان گونه که شما سخن می‌گویید و در سخن گفتن خود تردید ندارید.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ ٱلْمُكْرَمِينَ ﴿24﴾

صفوی

آیا داستان میهمانان گرامی ابراهیم، آن فرشتگان ارجمند، به تو رسیده است؟

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَٰمٌۭ قَوْمٌۭ مُّنكَرُونَ ﴿25﴾

صفوی

آن گاه که بر او وارد شدند و سلام گفتند. ابراهیم نیز به آنان سلام داد و پیش خود گفت: اینان مردمی ناآشنا و بیگانه‌اند.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجْلٍۢ سَمِينٍۢ ﴿26﴾

صفوی

پس بی درنگ و به طور پنهانی نزد خانواده اش رفت و طولی نکشید که گوساله‌ای فربه و بریان شده آورد.

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿27﴾

صفوی

و آن را نزدیکشان برد و به گمان این که آنها بشرند، گفت: چرا نمی‌خورید؟

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۭ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍۢ ﴿28﴾

صفوی

پس وقتی دید دست به سوی آن نمی‌برند، در دل خود از آنان احساس ترسی کرد. فرشتگان که چنین دیدند، گفتند: مترس. و او را به پسری نوجوان و دانا مژده دادند.

فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍۢ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌۭ ﴿29﴾

صفوی

همسرش چون این نوید را شنید، فریادکنان پیش آمد و سخت بر چهره خود زد و گفت: من پیرزنی نازا هستم، چگونه می‌توانم فرزندی بیاورم؟

قَالُوا۟ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ﴿30﴾

صفوی

فرشتگان به وی گفتند: پروردگار تو همان گونه فرموده است که ما به تو مژده داده‌ایم. به یقین او کارهایش از روی حکمت است و به حال تو و همسرت داناست.

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿31﴾

صفوی

ابراهیم گفت: ای فرستادگان، معلوم است شما برای امری مهم آمده‌اید، کارتان چیست؟

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍۢ مُّجْرِمِينَ ﴿32﴾

صفوی

گفتند: ما به سوی قوم لوط که مردمی تبهکارند فرستاده شده‌ایم.

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةًۭ مِّن طِينٍۢ ﴿33﴾

صفوی

تا بر آنان سنگ‌هایی از گِل فرستیم;

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ﴿34﴾

صفوی

سنگ‌هایی که نزد پروردگارت برای آن تجاوزکاران علامت گذاری شده است.

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿35﴾

صفوی

سپس فرشتگان را به سوی قوم لوط روانه ساختیم و هر کس از مؤمنان را که در آن شهر بود از آن جا بیرون کردیم.

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍۢ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿36﴾

صفوی

ولی در آن جا جز یک خانه که افرادش تسلیم حق بودند. و آن هم خانواده لوط بود، نیافتیم.

وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةًۭ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿37﴾

صفوی

سپس آن دیار را زیر و زبر کردیم و در آن جا برای کسانی که از عذاب دردناک می‌ترسند، نشانه‌ای از یگانگی در ربوبیت خود برجای نهادیم.

وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿38﴾

صفوی

و در داستان موسی نیز نشانه‌ای بر ربوبیتِ بی همتای ماست، آن گاه که او را با دلایلی روشن به سوی فرعون فرستادیم.

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌۭ ﴿39﴾

صفوی

ولی او با سپاهیانش روی برتافت و گفت: موسی جادوگر است و بار دیگر گفت: او دیوانه است.

فَأَخَذْنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿40﴾

صفوی

پس او و سپاهیانش را گرفتیم و آنان را به دریا افکندیم در حالی که او در اثر این کفر و سرکشی درخور سرزنش بود.

وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ ﴿41﴾

صفوی

و در قوم عاد نیز نشانه‌ای بر ربوبیت بی همتای ماست، آن گاه که آن بادِ بی ثمر و تباه کننده را بر آنان فرستادیم.

مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿42﴾

صفوی

بر هرچه میوزید آن را وانمی گذاشت مگر این که آن را همچون چیزی می‌ساخت که پوسیده و خرد شده است.

وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿43﴾

صفوی

و در ماجرای قوم ثمود نیز نشانه‌ای بر ربوبیت بی همتای ماست، آن گاه که [آن شتر را پی کردند پس [به آنان گفته شد تا چندی از نعمت‌های دنیا بهره ببرید و در این مهلتِ چند روزه به خود آیید و به فرمان خدا گردن نهید.

فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ ﴿44﴾

صفوی

ولی آنان از فرمان پروردگارشان سرکشی کردند، پس در حالی که می‌نگریستند، صاعقه آنان را فرا گرفت.

فَمَا ٱسْتَطَٰعُوا۟ مِن قِيَامٍۢ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ ﴿45﴾

صفوی

صاعقه چنان سرعت داشت که آنان نه توانستند برخیزند و از عذاب خدا بگریزند و نه از کسی طلب یاری کنند.

وَقَوْمَ نُوحٍۢ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَٰسِقِينَ ﴿46﴾

صفوی

و قوم نوح را نیز پیش از قوم عاد و ثمود و فرعونیان نابود کردیم، زیرا آنان مردمی بودند که از فرمان ما سرپیچی می‌کردند.

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيْنَٰهَا بِأَيْي۟دٍۢ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿47﴾

صفوی

و ما آسمان را با قدرتی وصف ناپذیر بنا کردیم و قطعاً ما را قدرتی گسترده است.

وَٱلْأَرْضَ فَرَشْنَٰهَا فَنِعْمَ ٱلْمَٰهِدُونَ ﴿48﴾

صفوی

و زمین را گستراندیم و ما خوب گستراننده‌ای هستیم.

وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿49﴾

صفوی

و از هر چیزی دو صنف، آفریدیم، باشد که شما دریابید که آفریدگار آنها از داشتنِ همتا منزّه است.

فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿50﴾

صفوی

پس ای مردم، با این همه دلایل روشن که حکایت از یگانگی خدا دارد، با شتاب به سوی خدا حرکت کنید و تنها او را بپرستید، همانا من از جانب او پیامبری هشداردهنده‌ام و شما را از عذاب وی برحذر می‌دارم و آنچه را که بدان نیاز دارید به روشنی بیان می‌کنم.

وَلَا تَجْعَلُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿51﴾

صفوی

و با وجود خدا معبود دیگری قرار ندهید که من از جانب او پیامبری هشداردهنده‌ام و شما را از عذاب وی برحذر می‌دارم و آنچه را که بدان نیاز دارید به روشنی بیان می‌کنم.

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿52﴾

صفوی

بدین سان هیچ فرستاده‌ای از جانب خدا به سوی کسانی که پیش از اینان بودند نیامد، مگر این که گاه گفتند: او جادوگر است و گاه گفتند: او دیوانه است.

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ ﴿53﴾

صفوی

آیا یکدیگر را به گفتن این سخن سفارش می‌کردند؟ نه! چنین نبوده است، بلکه همه کفرپیشگان مردمی سرکش بودند و مخالفت با پیامبران پیامد سرکشی است.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍۢ ﴿54﴾

صفوی

ای پیامبر، حال که این کافران بر کفر و سرکشی خود پای می‌فشارند از آنان روی برتاب و با آنان درباره حق بحث و جدال مکن که بر تو ملامتی نیست، زیرا تو حجّت را بر آنان تمام کرده‌ای.

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿55﴾

صفوی

ولی یادآوری کن و پند ده و آن را پی گیر باش، چرا که تذکر و اندرز برای مؤمنان سودمند است.

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿56﴾

صفوی

من جنیّان و آدمیان را جز برای این که مرا بپرستند نیافریدم.

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍۢ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ﴿57﴾

صفوی

نه از آنان رزقی می‌طلبم و نه می‌خواهم مرا غذا دهند.

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ﴿58﴾

صفوی

چرا که خدا خود بسیار روزی دهنده و مقتدر و نیرومند است.

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًۭا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ﴿59﴾

صفوی

آری، آنان را آفریدم تا مرا عبادت کنند، ولی گروهی از آنان کفر ورزیدند و ستمکار شدند، و قطعاً برای کسانی که ستم کرده‌اند بهره‌ای از عذاب، مانند بهره هم مسلکانشان از امّت‌های گذشته خواهد بود; پس شتاب در آمدنِ عذاب را از من نخواهند.

فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿60﴾

صفوی

پس وای بر کسانی که کافر شده‌اند از روزشان همان روزی که به آنان وعده داده می‌شود.

Quran recitationReady
Open audio