Rowwad
سوگند به سپيدهدم [صبحگاهان]
آیتی
سوگند به سپيده صبح،
الهی قمشهای
قسم به صبحگاه (هنگامی که خدا جهان را به نور خورشید تابان روشن میسازد).
Compare up to three translations verse by verse.
سوگند به سپيدهدم [صبحگاهان]
سوگند به سپيده صبح،
قسم به صبحگاه (هنگامی که خدا جهان را به نور خورشید تابان روشن میسازد).
و به شبهای دهگانه [آغاز ذیحجه]
و سوگند به شبهاى دهگانه،
و قسم به ده شب (اول ذیحجه که بندگان خدا به دعا و ذکر مشغولند).
و به زوج و فرد [اشیاء]
و سوگند به جفت و طاق،
قسم به حق جفت (که کلیه موجودات عالم است) و به حقّ فرد (که ذات یکتای خداست).
و سوگند به شب، هنگامی که [حرکت میکند و] میرود.
و سوگند به شب چون روى به رفتن نهد.
و قسم به شب تار هنگامی که برود.
آیا در این [چیزها] سوگندی برای صاحبخرد نیست [که او را قانع نماید]؟
آيا خردمند را اين سوگندها كافى است؟
آیا در این امور که (قسم به آنها یاد شد) نزد اهل خرد لیاقت سوگند نیست؟
[ای پیامبر،] آیا ندیدی که پروردگارت با [قوم] عاد چه کرد؟
آيا نديدهاى كه پروردگار تو با قوم عاد چه كرد؟
آیا ندیدی که خدای تو با عاد (قوم هود) چه کرد؟
[همان قبیلۀ] اِرَم که دارای [کاخهایی با] ستونهای بلند بودند
با اِرَم كه ستونها داشت؟
و نیز به اهل شهر ارم (یا قوم ارم) که صاحب قدرت و عظمت بودند چگونه کیفر داد؟
که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود؟
و همانند آن در هيچ شهرى آفريده نشده بود.
در صورتی که مانند آن شهری (در استحکام و بزرگی و تنعّم) در بلاد عالم ساخته نشده بود.
و [نیز قوم] ثَمود، کسانی که صخرههای سخت را از [کنار] وادی میتراشیدند [و خانه برای خودشان میساختند]؟
و قوم ثمود كه در آن وادى سنگ را مىبريدند،
و نیز به قوم ثمود که در دل آن وادی سنگ را شکافته و کاخها بر خود از سنگ میساختند چه کیفر سخت داد؟
و فرعون، صاحب سپاه [بزرگ و قدرتمند].
و قوم فرعون آن دارنده ميخها،
و نیز فرعون (و فرعونیان) را که صاحب قدرت و سپاه بسیار بود (چگونه به دریای هلاک غرق نمود).
[همان] کسانی که در شهرها طغیان [و سرکشی] کردند
آنها در بلاد طغيان كردند،
آنان که در روی زمین ظلم و طغیان کردند.
و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.
و در آنها به فساد در افزودند.
و بسیار فساد و فتنه انگیختند.
آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.
و پروردگار تو تازيانه عذاب را بر سرشان فرود آورد.
تا آنکه خدای تو بر آنها تازیانه عذاب پی در پی فرستاد.
یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.
زيرا پروردگارت به كمينگاه است.
خدای تو البته در کمینگاه (ستمکاران) است.
و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور میگردد و گمان میکند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد]، پس میگوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛
اما آدمى، چون پروردگارش بيازمايد و گرامىاش دارد و نعمتش دهد، مىگويد: پروردگار من مرا گرامى داشت.
اما انسان (کم ظرف ضعیف بی صبر) چون خدا او را برای آزمایش و امتحان کرامت و نعمتی بخشد در آن حال (مغرور ناز و نعمت شود و) گوید: خدا مرا عزیز و گرامی داشت.
و اما هنگامی که او را بیازماید و روزیاش را بر او تنگ سازد، [دلسرد شده و گمان میکند که این امر بدان سبب است که نزد الله، خوار و ذلیل است؛] پس میگوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».
و چون بيازمايدش و رزق بر او تنگ گيرد، مىگويد: پروردگار من مرا خوار ساخت.
و چون او را باز برای آزمودن تنگ روزی کند (دلتنگ و غمین شود و) گوید: خدا مرا خوار گردانید.
هرگز چنین نیست [که شما میپندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمیدارید
نه چنان است. شما يتيم را گرامى نمىداريد،
چنین نیست بلکه (به گناه بخل و طمع خوار شوید چون) هرگز یتیم نوازی نکنید.
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب نمیکنید
و يكديگر را به اطعام مسكين ترغيب نمىكنيد،
و فقیر را بر سفره طعام خود به میل و رغبت ننشانید.
و میراث را حریصانه میخورید [و حق ضعیفان را نمیدهید]
و ميراث را حريصانه مىخوريد،
و مال ارث را به تمامی میخورید (و مراعات حق وارثان ضعیف مانند زنان و دختران و صغیران را نمیکنید).
و مال و ثروت [دنیا] را بسیار دوست دارید.
و مال را فراوان دوست داريد.
و سخت فریفته و مایل به مال دنیا میباشید (و به ثواب آخرت هیچ نمیپردازید).
هرگز چنین نیست [که شما گمان میکنید]؛ هنگامی که زمین سخت در هم کوبیده شود [و هموار گردد]
آرى، چون زمين شكسته شود و شكسته شود،
چنین نیستت (که دنیا طلبان پندارند روز قیامتی نیست) روزی کهه (از زلزله پی در پی) زمین به کلی خرد و متلاشی شود.
و پروردگارت [برای دادرسی] بیاید و [نیز] فرشتگان صفدرصف [بایستند]
و امر پروردگار تو فرا رسد و فرشتگان صف در صف،
و (آن هنگام امر) خدا و فرشتگان صف در صف به عرصه محشر آیند.
و در آن روز جهنم آورده شود، آن روز است که انسان [کافر] پند میگیرد [و توبه میکند]؛ و [اما] این پند گرفتن، چه سودی برایش دارد؟
و در آن روز جهنم را حاضر آرند، آدمى پند گيرد. و چه جاى پند گرفتن باشد؟
و آن روز جهنم را (پدید) بیاورند، همان روز آدمی متذکر کار خود گردد، و آن تذکر چه سود به حال او بخشد؟
وی میگوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگیام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!»
مىگويد: اى كاش زندهگشتن خويش را پيشاپيش چيزى مىفرستادم.
(با حسرت و ندامت) گوید: ای کاش برای زندگانی ابدی امروزم کار خیری انجام میدادم.
در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمیکند،
در آن روز كسى چون عذاب او عذاب نكند،
و آن روز به مانند عذاب خدا هیچ کس عذاب نکند.
و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمیکشد.
و همانند زنجير او به زنجير نكشد.
و به مانند به بند هلاک کشیدن او هیچ کس به بند نکشد.
[اما به مؤمن ندا میشود:] «ای روحِ آرامیافته،
اى روح آرامش يافته،
(آن هنگام به اهل ایمان خطاب لطف رسد که) ای نفس (قدسی) مطمئن و دل آرام.
به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.
خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد،
به حضور پروردگارت باز آی که تو خشنود به (نعمتهای ابدی) او و او راضی از توست.
پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی
و در زمره بندگان من داخل شو،
باز آی و در صف بندگان خاص من در آی.
و به بهشت من وارد شو».
و به بهشت من درآى.
و در بهشت من داخل شو.