بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ ﴿1﴾
Rowwad
[روزِ] واقعشدنیِ [رستاخیز]
آیتی
Он рӯзи барҳақ!
الهی قمشهای
قیامت آن روز حق و حقیقت است (که حقوق خلق و حقایق امور در آن به ظهور رسد).
Text size
Compare Al-Haqqah in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿2﴾
Rowwad
آن واقعشدنی چیست؟
آیتی
Чист он рӯзи барҳақ?
الهی قمشهای
آن روز حق و حقیقت چه (روز هولناک سختی) است؟
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿3﴾
Rowwad
و تو چه دانی آن واقعشدنی چیست [و چگونه است]؟
آیتی
Ва чӣ донӣ, ки он рӯзи барҳақ чист?
الهی قمشهای
چگونه سختی و عظمت آن روز را درک توانی کرد؟
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ﴿4﴾
Rowwad
[قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهمکوبنده را تکذیب کردند.
آیتی
Қавми Самуду Од рӯзи қиёматро дурӯғ бароварданд.
الهی قمشهای
قوم عاد و ثمود آن روز کوبنده را تکذیب کردند.
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ﴿5﴾
Rowwad
و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند.
آیتی
Аммо қавми Самуд ба он бонги сахт ҳалок шуданд.
الهی قمشهای
اما قوم ثمود به کیفر طغیان هلاک شدند.
وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ ﴿6﴾
Rowwad
و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.
آیتی
Ва аммо қавми Од бо вазиши боли сар-сяр (сахт) ба ҳалокат расиданд.
الهی قمشهای
اما قوم عاد نیز به بادی تند و سرکش به هلاکت رسیدند.
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ﴿7﴾
Rowwad
[الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا بودی، آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنههای پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمینافتاده [و هلاکشده] میدیدی.
آیتی
Он азобро ҳафт шабу ҳашт рӯз пай дар пай бар онон фиристод. Он қавмро чун танаҳои пӯсидаи хурмо медидӣ, ки афтодаанду мурдаанд,.
الهی قمشهای
که آن باد تند را خدا هفت شب و روز پی در پی بر آنها مسلط کرد که دیدی آن مردم گویی ساقه نخل خشکی بودند که به خاک در افتادند.
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ ﴿8﴾
Rowwad
آیا کسی از آنها را میبینی که باقی مانده باشد؟
آیتی
Оё касеро мебинӣ, ки аз онҳо бар ҷой монда бошад?
الهی قمشهای
آیا هیچ بینی که (دیگر به روزگار) از آنان اثری باشد؟
وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ﴿9﴾
Rowwad
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و [مردم] شهرهای ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند.
آیتی
Ва Фиръявну мардуме, ки пеш аз ӯ буданд ва низ мардуми Мӯътафиқа гунаҳкор омаданд,
الهی قمشهای
و فرعون و اقوام پیش از او و مردم آن آبادیهای زیر و رو شده (یعنی قوم زشتکار لوط) به کفر و خطاکاری برخاستند.
فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً ﴿10﴾
Rowwad
آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگارشان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب بینهایت سختی گرفتار کرد.
آیتی
Фиристодаи Парвардигорашонро нофармонӣ карданд ва Худо низ ононро ба сахтӣ фуру гирифт,
الهی قمشهای
و با رسول پروردگارشان مخالفت کردند، خدا هم آنان را به عذابی سخت گرفتار ساخت.
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ﴿11﴾
Rowwad
هنگامی که آب طغیان کرد، ما [اجداد] شما را [به همراه نوح] در کشتی سوار کردیم،
آیتی
Чун об туғён кард, шуморо ба киштӣ савор кардем,
الهی قمشهای
(شما مردم فرزندان نوحید که) ما چون طوفان دریا طغیان کرد شما را به کشتی نشاندیم (و نجاتتان دادیم).
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ ﴿12﴾
Rowwad
تا پندی برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.
آیتی
то онро мояи пандатон гардонем ва гӯшнигаҳдорандаи панд онро фаро гирад.
الهی قمشهای
تا آن (غرق کفار و نجات مؤمنان) را مایه پند و عبرت شما مردم قرار دهیم و لیکن گوش شنوای هوشمندان این پند و تذکر را تواند فرا گرفت.
فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿13﴾
Rowwad
آنگاه که یک بار در صور دمیده شود،
آیتی
Чун як бор дар сур дамида шавая
الهی قمشهای
باز (به یاد آر) چون در صور (اسرافیل) یک بار بدمند.
وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ﴿14﴾
Rowwad
و زمین و کوهها از جا کنده شده و یکباره درهمکوبیده [و متلاشی] شوند.
آیتی
ва замину кӯҳҳоро баргиранд ва якбора дар ҳам кӯбанд,
الهی قمشهای
و زمین و کوهها را بر دارند و یک مرتبه همه را خرد و متلاشی سازند.
فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿15﴾
Rowwad
در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع میپیوندد
آیتی
он рӯз он ҳодиса ба вуқӯъ пайваста бошад
الهی قمشهای
آنگاه آن واقعه بزرگ قیامت واقع گردد.
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ ﴿16﴾
Rowwad
و آسمان شکافته میشود و در آن روز، سست میگردد [و فرو میریزد].
آیتی
ва осмон, ки дар он рӯз суст шудааст, бишикофад.
الهی قمشهای
و بنای مستحکم آسمان (از دهشت و عظمت) آن روز سست شود و سخت درهم شکافد.
وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ ﴿17﴾
Rowwad
و فرشتگان بر کنارههای آن [= آسمان] قرار میگیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل میکنند.
آیتی
Ва фариштагон дар атрофи осмон бошанд, Ва дар он рӯз ҳашт тан аз онҳо арши Парвардигоратро бар болои сарашон мебардоранд.
الهی قمشهای
و فرشتگان بر اطراف آسمان (منتظر فرمان حق) باشند و عرش پروردگارت را در آن روز هشت ملک مقرّب بر فراز سرشان (یا فراز سر مردم) بردارند.
يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ ﴿18﴾
Rowwad
در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه میشوید و هیچ چیز از [کارهای] شما پنهان نخواهد ماند.
آیتی
Он рӯз шуморо пеш оваранд ва ҳеҷ чизи шумо ниҳон намонад.
الهی قمشهای
آن روز که (در پیشگاه حساب) شما را حاضر کنند هیچ کار از اسرار مخفی شما هم پنهان نخواهد ماند.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ﴿19﴾
Rowwad
اما کسی که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، میگوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید.
آیتی
Аммо ҳар кас, ки номаи аъмолашро ба дасти росташ диҳанд, мегӯяд: «Ном'аи маро бигиреду бихонед.
الهی قمشهای
اما کسی که نامه اعمال او را به دست راستش دهند (با کمال نشاط و شادمانی و سربلندی به اهل محشر) گوید: بیایید نامه مرا بخوانید.
إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ﴿20﴾
Rowwad
من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد».
آیتی
Ман яқин доштам, ки ҳисоби худро хоҳам дид».
الهی قمشهای
من ملاقات این روز حسابم را اعتقاد داشتم (و در دنیا به گناه نپرداختم).
فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ﴿21﴾
Rowwad
پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایتبخش] خواهد بود؛
آیتی
Пас ӯ дар як зиндагии писандидаву хуш хоҳад буд
الهی قمشهای
این چنین کس در عیش و زندگانی خوش خواهد بود.
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿22﴾
Rowwad
در بهشتی برین
آیتی
дар биҳиште олӣ,
الهی قمشهای
در بهشت عالی رتبه (ابدی).
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ ﴿23﴾
Rowwad
که میوههایش [برای چیدن] در دسترس است.
آیتی
ки меваҳояш наздикшаванда бошад.
الهی قمشهای
که میوههای آن همیشه در دسترس (بهشتیان) است.
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ﴿24﴾
Rowwad
[و به آنها گفته میشود: «به [پاداش] آنچه در ایام گذشته پیش فرستادهاید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد».
آیتی
Бихӯреду биёшомед, гуворо бод шуморо. Инҳо мукофоти амалҳоест, ки дар айёми гузашта ба ҷой меовардаед!»
الهی قمشهای
(و خطاب رسد که) از طعام و شرابهای لذیذ و گوارای بهشتی هر چه خواهید تناول کنید، شما را گوارا باد، که این پاداش اعمال ایّام گذشته دنیاست که (بر امروز خویش) پیش فرستادید.
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ﴿25﴾
Rowwad
و اما کسی که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، میگوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمیدادند،
آیتی
Аммо он кас, ки номаи аъмолашро ба дасти чапаш диҳанд, мегӯяд: «Эй кош,, номаи маро ба дасти ман намедоданд
الهی قمشهای
و اما آن کس که کتاب عملش به دست چپ دهند (با کمال شرمندگی و اندوه) گوید: ای کاش نامه مرا به من نمیدادند.
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ﴿26﴾
Rowwad
و نمیدانستم حسابم چیست!
آیتی
ва надониста будам, ки ҳисоби ман чист!
الهی قمشهای
و من هرگز از حساب اعمالم آگاه نمیشدم.
يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ﴿27﴾
Rowwad
ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام میشد [و پایان کار بود]!
آیتی
Эй кош, ҳамон марг мебуду бас!
الهی قمشهای
ای کاش مرگ مرا از چنگ این غصه و عذاب نجات میداد.
مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ﴿28﴾
Rowwad
مال و داراییام مرا بینیاز نکرد [و سودی نبخشید].
آیتی
Дороии ман маро фоида набахшид,
الهی قمشهای
(ای داد که) مال و ثروت من امروز به فریاد من نرسید.
هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ﴿29﴾
Rowwad
قدرت و فرمانرواییام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]».
آیتی
қудрати ман аз дасти ман бирафт!»
الهی قمشهای
همه قدرت و حشمتم نابود گردید.
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿30﴾
Rowwad
[به فرشتگان گفته میشود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید.
آیتی
«Бигиредаш, занҷираш кунед!
الهی قمشهای
(و خطاب قهر رسد که) او را بگیرید و در غل و زنجیر کشید.
ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿31﴾
Rowwad
سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید.
آیتی
Ва ба ҷаҳаннамаш дараред!
الهی قمشهای
تا بازش به دوزخ در افکنید.
ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ ﴿32﴾
Rowwad
آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است.
آیتی
Ва ӯро бо занҷире ба дарозии ҳафтод зироъ (аз оринҷ то ангушт) бикашед!
الهی قمشهای
آنگاه به زنجیری که طولش هفتاد ذراع است (به آتش) در کشید.
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ﴿33﴾
Rowwad
بیگمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمیآورد،
آیتی
Зеро ба Худои бузург имон надошт
الهی قمشهای
که او به خدای بزرگ ایمان نیاورده.
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿34﴾
Rowwad
و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمیکرد.
آیتی
ва ба таъом додан ба мискинон касеро тарғиб намекард.
الهی قمشهای
و هرگز مسکینی را بر سفره طعام خود به رغبت نخوانده است.
فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ ﴿35﴾
Rowwad
بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاریاش کند]،
آیتی
Дар он рӯз дар он ҷо ҳеҷ дӯсте нахоҳад дошт.
الهی قمشهای
بدین سبب امروز هیچ خویش و دوستداری که به فریادش رسد در اینجا ندارد.
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ﴿36﴾
Rowwad
و غذایی جز چرک و خون [جهنمیان] ندارد؛
آیتی
Таъомаш чизе ғайри чирку хуни аҳли дӯзах нест,
الهی قمشهای
و طعامی غیر از غسلین (چرک و پلیدی دوزخیان) نصیبش نیست.
لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ﴿37﴾
Rowwad
[غذایی که] جز گناهکاران آن را نمیخورند».
آیتی
Танҳо хатокорон аз он таъом мехӯранд,
الهی قمشهای
و آن طعام را کسی جز اهل دوزخ نمیخورد.
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴿38﴾
Rowwad
سوگند به آنچه میبینید
آیتی
Пас савганд ба он чи мебинед
الهی قمشهای
قسم به آنچه (از آثار حق) میبینید.
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴿39﴾
Rowwad
و به آنچه نمیبینید.
آیتی
ва он чӣ намебинед,
الهی قمشهای
و آنچه نمیبینید.
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿40﴾
Rowwad
بیتردید، این [قرآن،] سخن [الله] است که فرستادهی بزرگوار [او، محمد آن را بر مردم تلاوت میکند].
آیتی
ки ин сухани фиристодае бузургвор аст,
الهی قمشهای
که قرآن به حقیقت (وحی خدا و) کلام رسول بزرگواری است.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴿41﴾
Rowwad
و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان میآورید.
آیتی
на сухани шоире. Чӣ андак имон меоварад!
الهی قمشهای
و آن نه سخن شاعری (و گفتار خیالی و موهومی) است (گر چه) اندکی از شما مردم به آن ایمان میآورید.
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿42﴾
Rowwad
و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند میگیرید.
آیتی
Ва низ сухани коҳине (фолбин, ҷодугар) нест. Чӣ андак панд мегиред!
الهی قمشهای
و نه حرف کاهن غیبگوست (گر چه) اندکی از شما مردم متذکر حقایق آن میشوید.
تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿43﴾
Rowwad
[این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
آیتی
Аз ҷониби Парвардигри ҷаҳониён нозил шуда аст.
الهی قمشهای
این قرآن تنزیل خدای عالمیان است.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ﴿44﴾
Rowwad
اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما میبست،
آیتی
Агар паёмбар баъзе суханонро бофта бар мо мебаст, («аз ҷониби худост» — мегуфт).
الهی قمشهای
و اگر (محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) از دروغ به ما برخی سخنان را میبست،
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ﴿45﴾
Rowwad
مسلّماً ما او را با قدرت میگرفتیم،
آیتی
бо қудрат ӯро фурӯ мегирифтем,
الهی قمشهای
محققا ما او را (به قهر و انتقام) از یمینش میگرفتیم.
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ﴿46﴾
Rowwad
سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع میکردیم،
آیتی
сипас раги дилашро пора, мекардем
الهی قمشهای
و رگ و تینش را قطع میکردیم.
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ﴿47﴾
Rowwad
و هیچیک از شما نمیتوانست مانع [عذابِ] او گردد.
آیتی
ва ҳеҷ як аз шуморо тавони он набувад, ки монеъ шавад.
الهی قمشهای
و شما هیچ یک بر دفاع از او قادر نبودید.
وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿48﴾
Rowwad
یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.
آیتی
Ва Қуръон барои парҳезгорон пандест.
الهی قمشهای
و این قرآن به حقیقت پند و تذکر پرهیزکاران عالم است.
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿49﴾
Rowwad
و ما یقیناً میدانیم که برخی از شما، تکذیبکنندگان [این کلام الهی] هستید.
آیتی
Мо медонем, ки аз миёни шумо касоне ҳастанд, ки такзиб мекунанд, (дурӯғ мешумуранд).
الهی قمشهای
و البته ما میدانیم که شما برخی تکذیب آن میکنید.
وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿50﴾
Rowwad
و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.
آیتی
Ва Қуръон кофиронро мояи пушаймонӣ аст.
الهی قمشهای
و تکذیبش عاقبت مایه ندامت کافران است.
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿51﴾
Rowwad
و بیگمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.
آیتی
Ва он сухани ҳақ ва яқин аст.
الهی قمشهای
و این حق و حقیقت محض است.
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿52﴾
Rowwad
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.
آیتی
Пас ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ (бигӯй.
الهی قمشهای
پس به نام خدای بزرگوار خود تسبیح گوی و آن را به ستایش یاد کن.