بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ ﴿1﴾
آیتی
Он рӯзи барҳақ!
Text size
Compare Al-Haqqah in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿2﴾
آیتی
Чист он рӯзи барҳақ?
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿3﴾
آیتی
Ва чӣ донӣ, ки он рӯзи барҳақ чист?
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ﴿4﴾
آیتی
Қавми Самуду Од рӯзи қиёматро дурӯғ бароварданд.
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ﴿5﴾
آیتی
Аммо қавми Самуд ба он бонги сахт ҳалок шуданд.
وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ ﴿6﴾
آیتی
Ва аммо қавми Од бо вазиши боли сар-сяр (сахт) ба ҳалокат расиданд.
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ﴿7﴾
آیتی
Он азобро ҳафт шабу ҳашт рӯз пай дар пай бар онон фиристод. Он қавмро чун танаҳои пӯсидаи хурмо медидӣ, ки афтодаанду мурдаанд,.
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ ﴿8﴾
آیتی
Оё касеро мебинӣ, ки аз онҳо бар ҷой монда бошад?
وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ﴿9﴾
آیتی
Ва Фиръявну мардуме, ки пеш аз ӯ буданд ва низ мардуми Мӯътафиқа гунаҳкор омаданд,
فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً ﴿10﴾
آیتی
Фиристодаи Парвардигорашонро нофармонӣ карданд ва Худо низ ононро ба сахтӣ фуру гирифт,
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ﴿11﴾
آیتی
Чун об туғён кард, шуморо ба киштӣ савор кардем,
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ ﴿12﴾
آیتی
то онро мояи пандатон гардонем ва гӯшнигаҳдорандаи панд онро фаро гирад.
فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿13﴾
آیتی
Чун як бор дар сур дамида шавая
وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ﴿14﴾
آیتی
ва замину кӯҳҳоро баргиранд ва якбора дар ҳам кӯбанд,
فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿15﴾
آیتی
он рӯз он ҳодиса ба вуқӯъ пайваста бошад
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ ﴿16﴾
آیتی
ва осмон, ки дар он рӯз суст шудааст, бишикофад.
وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ ﴿17﴾
آیتی
Ва фариштагон дар атрофи осмон бошанд, Ва дар он рӯз ҳашт тан аз онҳо арши Парвардигоратро бар болои сарашон мебардоранд.
يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ ﴿18﴾
آیتی
Он рӯз шуморо пеш оваранд ва ҳеҷ чизи шумо ниҳон намонад.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ﴿19﴾
آیتی
Аммо ҳар кас, ки номаи аъмолашро ба дасти росташ диҳанд, мегӯяд: «Ном'аи маро бигиреду бихонед.
إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ﴿20﴾
آیتی
Ман яқин доштам, ки ҳисоби худро хоҳам дид».
فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ﴿21﴾
آیتی
Пас ӯ дар як зиндагии писандидаву хуш хоҳад буд
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿22﴾
آیتی
дар биҳиште олӣ,
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ ﴿23﴾
آیتی
ки меваҳояш наздикшаванда бошад.
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ﴿24﴾
آیتی
Бихӯреду биёшомед, гуворо бод шуморо. Инҳо мукофоти амалҳоест, ки дар айёми гузашта ба ҷой меовардаед!»
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ﴿25﴾
آیتی
Аммо он кас, ки номаи аъмолашро ба дасти чапаш диҳанд, мегӯяд: «Эй кош,, номаи маро ба дасти ман намедоданд
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ﴿26﴾
آیتی
ва надониста будам, ки ҳисоби ман чист!
يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ﴿27﴾
آیتی
Эй кош, ҳамон марг мебуду бас!
مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ﴿28﴾
آیتی
Дороии ман маро фоида набахшид,
هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ﴿29﴾
آیتی
қудрати ман аз дасти ман бирафт!»
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿30﴾
آیتی
«Бигиредаш, занҷираш кунед!
ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿31﴾
آیتی
Ва ба ҷаҳаннамаш дараред!
ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ ﴿32﴾
آیتی
Ва ӯро бо занҷире ба дарозии ҳафтод зироъ (аз оринҷ то ангушт) бикашед!
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ﴿33﴾
آیتی
Зеро ба Худои бузург имон надошт
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿34﴾
آیتی
ва ба таъом додан ба мискинон касеро тарғиб намекард.
فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ ﴿35﴾
آیتی
Дар он рӯз дар он ҷо ҳеҷ дӯсте нахоҳад дошт.
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ﴿36﴾
آیتی
Таъомаш чизе ғайри чирку хуни аҳли дӯзах нест,
لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ﴿37﴾
آیتی
Танҳо хатокорон аз он таъом мехӯранд,
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴿38﴾
آیتی
Пас савганд ба он чи мебинед
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴿39﴾
آیتی
ва он чӣ намебинед,
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿40﴾
آیتی
ки ин сухани фиристодае бузургвор аст,
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴿41﴾
آیتی
на сухани шоире. Чӣ андак имон меоварад!
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿42﴾
آیتی
Ва низ сухани коҳине (фолбин, ҷодугар) нест. Чӣ андак панд мегиред!
تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿43﴾
آیتی
Аз ҷониби Парвардигри ҷаҳониён нозил шуда аст.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ﴿44﴾
آیتی
Агар паёмбар баъзе суханонро бофта бар мо мебаст, («аз ҷониби худост» — мегуфт).
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ﴿45﴾
آیتی
бо қудрат ӯро фурӯ мегирифтем,
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ﴿46﴾
آیتی
сипас раги дилашро пора, мекардем
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ﴿47﴾
آیتی
ва ҳеҷ як аз шуморо тавони он набувад, ки монеъ шавад.
وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿48﴾
آیتی
Ва Қуръон барои парҳезгорон пандест.
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿49﴾
آیتی
Мо медонем, ки аз миёни шумо касоне ҳастанд, ки такзиб мекунанд, (дурӯғ мешумуранд).
وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿50﴾
آیتی
Ва Қуръон кофиронро мояи пушаймонӣ аст.
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿51﴾
آیتی
Ва он сухани ҳақ ва яқин аст.
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿52﴾
آیتی
Пас ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ (бигӯй.