Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Al-Haqqah in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ ﴿1﴾

مکارم شیرازی

(روز رستاخیز) روزی است که مسلّماً واقع می‌شود!

مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿2﴾

مکارم شیرازی

چه روز واقع شدنی!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿3﴾

مکارم شیرازی

و تو چه می‌دانی آن روز واقع شدنی چیست؟!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ﴿4﴾

مکارم شیرازی

قوم «ثمود» و «عاد» عذاب کوبنده الهی را انکار کردند (و نتیجه شومش را دیدند)!

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ﴿5﴾

مکارم شیرازی

امّا قوم «ثمود» با عذابی سرکش هلاک شدند!

وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ ﴿6﴾

مکارم شیرازی

و امّا قوم «عاد» با تندبادی طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند،

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ﴿7﴾

مکارم شیرازی

(خداوند) این تندباد بنیان‌کن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنها مسلّط ساخت، (و اگر آنجا بودی) می‌دیدی که آن قوم همچون تنه‌های پوسیده و تو خالی درختان نخل در میان این تند باد روی زمین افتاده و هلاک شده‌اند!

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ ﴿8﴾

مکارم شیرازی

آیا کسی از آنها را باقی می‌بینی؟!

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ﴿9﴾

مکارم شیرازی

و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده [=قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً ﴿10﴾

مکارم شیرازی

و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند؛ و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدی گرفتار ساخت!

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ﴿11﴾

مکارم شیرازی

و هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتی کردیم،

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ ﴿12﴾

مکارم شیرازی

تا آن را وسیله تذکّری برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را دریابد و بفهمد.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿13﴾

مکارم شیرازی

به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود،

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ﴿14﴾

مکارم شیرازی

و زمین و کوه‌ها از جا برداشته شوند و یکباره در هم کوبیده و متلاشی گردند،

فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿15﴾

مکارم شیرازی

در آن روز «واقعه عظیم» روی می‌دهد،

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ ﴿16﴾

مکارم شیرازی

و آسمان از هم می‌شکافد و سست می‌گردد و فرومی‌ریزد!

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ ﴿17﴾

مکارم شیرازی

فرشتگان در اطراف آسمان قرارمی‌گیرند (و برای انجام مأموریتها آماده می‌شوند)؛ و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل می‌کنند!

يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ ﴿18﴾

مکارم شیرازی

در آن روز همگی به پیشگاه خدا عرضه می‌شوید و چیزی از کارهای شما پنهان نمی‌ماند!

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ﴿19﴾

مکارم شیرازی

پس کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدّت شادی و مباهات) فریاد می‌زند که: «(ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید!

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ﴿20﴾

مکارم شیرازی

من یقین داشتم که (قیامتی در کار است و) به حساب اعمالم می‌رسم!»

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ﴿21﴾

مکارم شیرازی

او در یک زندگی (کاملاً) رضایتبخش قرار خواهد داشت،

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿22﴾

مکارم شیرازی

در بهشتی عالی،

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ ﴿23﴾

مکارم شیرازی

که میوه هایش در دسترس است!

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ﴿24﴾

مکارم شیرازی

(و به آنان گفته می‌شود:) بخورید و بیاشامید گوارا در برابر اعمالی که در ایّام گذشته انجام دادید!

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ﴿25﴾

مکارم شیرازی

امّا کسی که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمی‌دادند.

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ﴿26﴾

مکارم شیرازی

و نمی‌دانستم حساب من چیست!

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ﴿27﴾

مکارم شیرازی

ای کاش مرگم فرا می‌رسید!

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ﴿28﴾

مکارم شیرازی

مال و ثروتم هرگز مرا بی‌نیاز نکرد،

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ﴿29﴾

مکارم شیرازی

قدرت من نیز از دست رفت!»

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿30﴾

مکارم شیرازی

او را بگیرید و دربند و زنجیرش کنید!

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿31﴾

مکارم شیرازی

سپس او را در دوزخ بیفکنید!

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ ﴿32﴾

مکارم شیرازی

بعد او را به زنجیری که هفتاد ذراع است ببندید؛

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ﴿33﴾

مکارم شیرازی

چرا که او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی‌آورد،

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿34﴾

مکارم شیرازی

و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌نمود؛

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ ﴿35﴾

مکارم شیرازی

از این رو امروز هم در اینجا یار مهربانی ندارد،

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ﴿36﴾

مکارم شیرازی

و نه طعامی، جز از چرک و خون!

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ﴿37﴾

مکارم شیرازی

غذایی که جز خطاکاران آن را نمی‌خورند!

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴿38﴾

مکارم شیرازی

سوگند به آنچه می‌بینید،

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴿39﴾

مکارم شیرازی

و آنچه نمی‌بینید،

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿40﴾

مکارم شیرازی

که این قرآن گفتار رسول بزرگواری است،

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴿41﴾

مکارم شیرازی

و گفته شاعری نیست، امّا کمتر ایمان می‌آورید!

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿42﴾

مکارم شیرازی

و نه گفته کاهنی، هر چند کمتر متذکّر می‌شوید!

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿43﴾

مکارم شیرازی

کلامی است که از سوی پروردگار عالمیان نازل شده است!

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ﴿44﴾

مکارم شیرازی

اگر او سخنی دروغ بر ما می‌بست،

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ﴿45﴾

مکارم شیرازی

ما او را با قدرت می‌گرفتیم،

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ﴿46﴾

مکارم شیرازی

سپس رگ قلبش را قطع می‌کردیم،

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ﴿47﴾

مکارم شیرازی

و هیچ کس از شما نمی‌توانست از (مجازات) او مانع شود!

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿48﴾

مکارم شیرازی

و آن مسلّماً تذکری برای پرهیزگاران است!

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿49﴾

مکارم شیرازی

و ما می‌دانیم که بعضی از شما (آن را) تکذیب می‌کنید!

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿50﴾

مکارم شیرازی

و آن مایه حسرت کافران است!

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿51﴾

مکارم شیرازی

و آن یقین خالص است!

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿52﴾

مکارم شیرازی

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی!

Quran recitationReady
Open audio