اوست آن كه كافران اهل كتاب (بنى نضير) را براى نخستين تبعيد دسته جمعى از خانههايشان بيرون راند. شما گمان نمىكرديد كه [به اين آسانى] بيرون روند، و خودشان هم مىپنداشتند كه قلعههايشان نگهدارشان از [خشم] خداست، اما خدا از آن جايى كه تصور نمىكردند ب
و آنچه را خدا از [اموال] آنان (يهوديان) به رسم «فيىء» عايد پيامبر خود گردانيد، شما [براى به دست آوردن آن] هيچ اسب و شترى بر آن نتاختيد [پس در آن حقى نداريد] و ليكن خداست كه فرستادگان خود را بر هر كه بخواهد چيره مىگرداند، و خدا بر هر كارى تواناست
آنچه خدا [به صورت فيىء] از اموال ساكنان آن قريهها عايد پيامبرش گردانيد، خاص خدا و پيامبر و خويشاوندان [او] و يتيمان و مستمندان و در راه مانده است، تا ميان توانگران شما دست به دست نگردد. و آنچه را فرستاده [ى او] به شما داد بگيريد و از آنچه شما را باز
[و نيز اين غنايم] براى مهاجران نيازمندى است كه از ديارشان و اموالشان رانده شدهاند و در طلب فضل خدا و رضاى اويند و خدا و رسولش را يارى مىكنند. هم اينان راستگويانند
و كسانى [از انصار] كه پيش از آنها خانه و ايمان [خويش] را آماده كردند، كسانى را كه به سويشان هجرت كردند دوست دارند، و نسبت به آنچه به آنها داده شده در دل خود احساس نياز نمىكنند و [آنها را] بر خود مقدم مىدارند، هر چند خود بدان نياز مبرمى داشته باشند
و كسانى كه پس از آنان [و بعد از فتح مكه] آمدند، مىگويند: پروردگارا! ما و آن برادران ما را كه در ايمان بر ما پيشى گرفتند بيامرز، و در دلهايمان نسبت به كسانى كه ايمان آوردهاند [هيچ گونه] كينهاى مگذار. پروردگارا! به راستى تو رئوف و مهربانى
آيا كسانى را كه به نفاق برخاستند نديدى كه به برادران كافرشان از اهل كتاب مىگفتند: اگر شما اخراج شديد، حتما با شما بيرون خواهيم آمد و در بارهى شما هرگز از كسى فرمان نخواهيم برد، و اگر با شما جنگيدند حتما شما را يارى خواهيم كرد؟ و خدا گواهى مىدهد ك
اگر [يهود] اخراج شوند، آنها با ايشان بيرون نخواهند رفت، و اگر با آنان جنگى شود آنها را يارى نخواهند كرد، و اگر هم ياريشان كنند حتما پشت مىكنند [و تنهايشان مىگذارند] و آنگاه يارى نمىشوند
آنها با شما به صورت گروهى [و در يك صف متحد] نمىجنگند مگر در قريههاى قلعهدار يا از پس ديوارها. زورمندى ايشان در ميان خودشان سخت است [اما در مقابل شما ضعيفند]. آنها را متحد مىپندارى ولى دلهايشان پراكنده است. اين بدان سبب است كه آنان مردمى هستند ك
[وعدهى منافقان به يهوديان] همچون حكايت شيطان است آنگاه كه به آدمى گويد: كافر شو! و چون كافر شود، گويد: من از تو بيزارم، زيرا من از خدا، پروردگار جهانيان مىترسم
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از خدا پروا داريد، و انسان بايد بنگرد كه براى فردا چه پيش فرستاده است، و از خدا بترسيد. بىترديد خدا بدانچه مىكنيد آگاه است
او خدايى است كه جز او معبودى نيست، فرمانرواست، پاك است، عارى از هر نقصى است، ايمنى بخش است، نگاهبان، شكست ناپذير، قدرت مدار و با كبرياست. خداوند از هر چه شريك او كنند منزه است