Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Al-Muddaththir in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿1﴾

Rowwad

ای جامه‌برسرکشیده،

آیتی

اى جامه در سر كشيده،

الهی قمشه‌ای

الا ای رسولی که خود را به لباس (حیرت و فکرت) در پیچیده‌ای.

قُمْ فَأَنذِرْ ﴿2﴾

Rowwad

برخیز و بیم ده،

آیتی

برخيز و بيم ده.

الهی قمشه‌ای

برخیز و به اندرز و پند، خلق را خدا ترس گردان.

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿3﴾

Rowwad

و پروردگارت را بزرگ شمار،

آیتی

و پروردگارت را تكبير گوى.

الهی قمشه‌ای

و خدایت را به بزرگی و کبریایی یاد کن.

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿4﴾

Rowwad

و جامه‌ات را پاکیزه بدار،

آیتی

و جامه‌ات را پاكيزه دار.

الهی قمشه‌ای

و لباس (جان و تن) خود را از هر عیب و آلایش پاک و پاکیزه دار.

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿5﴾

Rowwad

و از پلیدی [عبادت معبودان باطل] دوری کن.

آیتی

و از پليدى دورى گزين.

الهی قمشه‌ای

و از ناپاکی (بت و بت‌پرستان) به کلی دوری گزین.

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿6﴾

Rowwad

به این هدف بذل و بخشش مکن که افزون‌طلبی کنی؛

آیتی

و چيزى مده كه بيش از آن چشم داشته باشى.

الهی قمشه‌ای

و بر هر که احسان کنی ابدا منّت مگذار و عوض افزون مخواه.

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿7﴾

Rowwad

و برای [رضایت] پروردگارت شکیبا باش.

آیتی

براى پروردگارت صابر باش.

الهی قمشه‌ای

و برای خدایت صبر و شکیبایی پیش‌گیر.

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿8﴾

Rowwad

هنگامی‌ که در «صور» دمیده شود.

آیتی

و آنگاه كه در صور دميده شود،

الهی قمشه‌ای

تا آن‌گاه که (هنگامه قیامت برپا شود و) در صور (اسرافیل) بدمند.

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿9﴾

Rowwad

آن روز، روزِ سخت [و دشواری] است.

آیتی

آن روز روزى سخت خواهد بود.

الهی قمشه‌ای

آن روز بسیار روز سختی است.

عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿10﴾

Rowwad

بر کافران آسان نیست.

آیتی

و براى كافران ناآسان.

الهی قمشه‌ای

کافران را هیچ گونه در آن راحتی و آسایش نیست.

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿11﴾

Rowwad

[ای پیامبر،] مرا با کسی ‌که او را تنها [و بدون اموال و اولاد] آفریده‌ام واگذار؛

آیتی

مرا با آن كه تنهايش آفريده‌ام واگذار.

الهی قمشه‌ای

به من واگذار کار انتقام آن کس را که من او را تنها آفریدم.

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿12﴾

Rowwad

[همان کسی که] مال فراوانی برایش قرار دادم،

آیتی

او را مالى بسيار دادم.

الهی قمشه‌ای

و به او مال و ثروت فراوان بذل کردم.

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿13﴾

Rowwad

و فرزندانی که همیشه [در خدمت او و] با او هستند.

آیتی

و پسرانى همه در نزد او حاضر.

الهی قمشه‌ای

و پسران بسیار حاضر به خدمت نصیب گردانیدم.

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿14﴾

Rowwad

و همۀ وسایل [و امکانات] زندگی را در اختیارش قرار دادم.

آیتی

و كارهاى او را به نيكوتر وجهى برساختم.

الهی قمشه‌ای

و اقتدار و مکنت و عزّت دادم.

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿15﴾

Rowwad

باز [هم] طمع دارد که [بر آن] بیفزایم.

آیتی

آنگاه طمع مى‌بندد كه زيادت كنم.

الهی قمشه‌ای

و (با کفران این نعمتها) باز هم از من طمع افزونی آن دارد.

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿16﴾

Rowwad

هرگز، [چنین نخواهد شد.] بی‌گمان، او نسبت به آیات ما دشمنی دارد،

آیتی

آرى، كه او در برابر آيات ما ستيزه‌جوست.

الهی قمشه‌ای

هرگز (بر نعمتش نیفزایم) که او با آیات ما دشمنی و عناد ورزید.

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿17﴾

Rowwad

و به زودی او را به مشقّت و سختی می‌اندازم؛

آیتی

او را به مشقتى مى‌اندازم.

الهی قمشه‌ای

به زودی او را به سختی و دشواری (آتش دوزخ) درافکنم.

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿18﴾

Rowwad

زیرا او [برای مبارزه با قرآن] اندیشید و محاسبه کرد.

آیتی

او انديشيد و طرحى افكند.

الهی قمشه‌ای

اوست که فکر و اندیشه بدی کرد (که رسول خدا را به سحر و ساحری نسبت داد).

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿19﴾

Rowwad

پس مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟

آیتی

مرگ بر او باد، چگونه طرحى افكند؟

الهی قمشه‌ای

و خدایش بکشد که چقدر اندیشه غلطی کرد.

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿20﴾

Rowwad

باز [هم] مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟

آیتی

باز هم مرگ بر او باد، چگونه طرحى افكند؟

الهی قمشه‌ای

باز هم خدایش بکشد که چه فکر خطایی نمود.

ثُمَّ نَظَرَ ﴿21﴾

Rowwad

سپس نظر افکند؛

آیتی

آنگاه نگريست.

الهی قمشه‌ای

پس باز اندیشه کرد.

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿22﴾

Rowwad

آنگاه چهره در هم کشید و روی ترش کرد،

آیتی

سپس روى ترش كرد و پيشانى در هم كشيد.

الهی قمشه‌ای

و (به اظهار تنفّر از اسلام) رو ترش کرد و چهره در هم کشید.

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿23﴾

Rowwad

سپس [به حق] پشت نمود و تکبر ورزید؛

آیتی

سپس روى گردانيد و گردنكشى كرد.

الهی قمشه‌ای

آن‌گاه روی گردانید و تکبر و نخوت آغاز کرد.

فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿24﴾

Rowwad

آنگاه گفت: «این [قرآن،] چیزی جز جادویی که [از جادوگران پیشین] نقل شده، نیست؛

آیتی

گفت: اين، جز جادويى كه ديگرانش آموخته‌اند، هيچ نيست.

الهی قمشه‌ای

و گفت: این (قرآن) به جز سحر و بیان سحرانگیزی که (از ساحران گذشته) نقل می‌شود هیچ نیست.

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿25﴾

Rowwad

و این [چیزی] جز گفتار بشر نیست».

آیتی

اين، جز سخن آدمى هيچ نيست.

الهی قمشه‌ای

این آیات گفتار بشری بیش نیست.

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿26﴾

Rowwad

به زودی او را به دوزخ درخواهم آورد.

آیتی

زودا كه او را به سَقَر بيفكنيم.

الهی قمشه‌ای

من این (منکر و مکذّب قرآن) را به آتش دوزخ درافکنم.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿27﴾

Rowwad

و تو چه ‌دانی که دوزخ چگونه است؟

آیتی

چه چيز آگاهت ساخت كه سَقَر چيست؟

الهی قمشه‌ای

و تو چگونه توانی یافت که سختی عذاب دوزخ تا چه حد است؟

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿28﴾

Rowwad

[آتش سوزانی است که] نه [چیزی را] باقی می‌گذارد و نه [چیزی را] رها می‌کند.

آیتی

نه هيچ باقى مى‌گذارد و نه چيزى را وا مى‌گذارد.

الهی قمشه‌ای

شراره آن دوزخ از دوزخیان هیچ باقی نگذارد و همه را بسوزاند و محو گرداند.

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿29﴾

Rowwad

پوست را [دگرگون کرده و] می‌سوزانَد.

آیتی

سوزاننده پوست است.

الهی قمشه‌ای

آن آتش بر آدمیان رو نماید (و خرمن گنهکاران را به باد دهد).

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿30﴾

Rowwad

بر آن [آتش،] نوزده [فرشته] گمارده شده است.

آیتی

نوزده فرشته بر آن گماشته‌اند.

الهی قمشه‌ای

بر آن آتش نوزده تن (فرشته عذاب) موکّلند.

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿31﴾

Rowwad

ما مأموران دوزخ را فقط از فرشتگان قرار دادیم، و شمار آنها را تنها برای آزمایش کافران معیّن کرده‌ایم تا اهل کتاب [به علت مطابقت قرآن با کتابهایشان در این موضوع] یقین کنند و کسانی ‌که ایمان آورده‌اند بر ایمان خود بیفزایند و اهل کتاب و مؤمنان، گرفتار شک و تردید نشوند؛ و تا کسانی‌ که در دل‌هایشان مرض [نفاق] است و [نیز] کافران بگویند: «هدف الله از این مَثل [و توصیف] چیست؟» این‌گونه، الله هر ‌کس را بخواهد، گمراه می‌سازد و هر کس را بخواهد، هدایت می‌کند؛ و [شمارِ] لشکریان پروردگارت را [کسی] جز [خود] او تعالی نمی‌داند؛ و این جز پند و اندرزی برای انسان‌ها نیست.

آیتی

موكلان دوزخ را جز از فرشتگان قرارنداديم. و شمار آنها جز براى امتحان كافران نيست. تا اهل كتاب يقين كنند و بر ايمان مؤمنان بيفزايد و اهل كتاب و مؤمنان شك نكنند. و تا آنان كه در دلهاشان مرضى است نگويند: خدا از اين مثَل چه مى‌خواسته است؟ خدا اينچنين هر كس را كه بخواهد گمراه مى‌كند و هر كس را كه بخواهد راه مى‌نمايد. و شمار سپاهيان پروردگارت را جز او نداند. و اين سخن جز اندرزى از براى مردم نيست.

الهی قمشه‌ای

و ما خازنان دوزخ را غیر فرشتگان (عذاب) قرار ندادیم و عدد آنها را جز برای فتنه و محنت کفّار (نوزده) نگردانیدیم تا آنکه اهل کتاب هم یقین کنند (که ذکر این عدد مطابق تورات و انجیل است با آنکه صاحب قرآن به کتب آسمانی عالم نبوده و البته کلامش به وحی خداست و ایمان آرند) و آن بر یقین مؤمنان هم بیفزاید و دیگر در دل اهل کتاب و مؤمنان به اسلام هیچ شک و ریبی نماند و تا آنان که در دلهاشان مرض (شک و جهالت) است و کافران نیز (به طعنه) گویند که خدا از این مثل (که عدد فرشتگان عذاب را نوزده شمرده است نه بیش و کم) چه منظور داشت؟ بلی این چنین (قرار داد تا) هر که را خواهد به ضلالت بگذارد و هر که را خواهد هدایت نماید و هیچ کس از (عده بی‌حد) لشکرهای پروردگارت غیر او آگاه نیست و این (آیات ذکر دوزخ) جز برای پند و موعظه بشر نخواهد بود.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿32﴾

Rowwad

آری؛ سوگند به ماه [که هرگز اینچنین نیست که آنان تصور می‌کنند].

آیتی

آرى، سوگند به ماه.

الهی قمشه‌ای

چنین (که کافران گویند) نیست، قسم به ماه تابان.

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿33﴾

Rowwad

و [سوگند به] شب، هنگامی ‌که پشت کند.

آیتی

و سوگند به شب، چون روى در رفتن آرد،

الهی قمشه‌ای

و قسم به شب تار چون باز گردد.

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿34﴾

Rowwad

و به صبح، هنگامی ‌که روشن شود.

آیتی

و سوگند به صبح، چون پرده برافكند،

الهی قمشه‌ای

و قسم به صبح چون جهان را روشن سازد.

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿35﴾

Rowwad

که آن [آتش دوزخ،] یکی از [عذاب‌های] بزرگ [و هولناک] است.

آیتی

كه اين يكى از حادثه‌هاى بزرگ است.

الهی قمشه‌ای

که این (آیات قرآن) یکی از بزرگترین آیات خداست.

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿36﴾

Rowwad

برای انسان، بیم‌دهنده است.

آیتی

ترساننده آدميان است.

الهی قمشه‌ای

در آن پند و اندرز آدمیان است.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿37﴾

Rowwad

برای کسی از شما که بخواهد [با انجام کارهای نیکو] پیش افتد، یا [با ارتکاب گناه] عقب بماند.

آیتی

براى هر كس از شما كه خواهد پيش افتد يا از پى رود.

الهی قمشه‌ای

برای هر یک از شما آدمیان که بخواهد (در مقام ایمان و طاعت و سعادت) پیش افتد یا باز ماند.

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿38﴾

Rowwad

هر کس در گروِ اعمال خویش است؛

آیتی

هر كس در گرو كارى است كه كرده است.

الهی قمشه‌ای

هر نفسی در گرو عملی است که انجام داده است.

إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿39﴾

Rowwad

مگر اصحاب یمین [= مؤمنان]

آیتی

مگر اهل سعادت،

الهی قمشه‌ای

مگر اهل یمین.

فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿40﴾

Rowwad

که در باغ‌های [بهشت] هستند و می‌پرسند

آیتی

كه در بهشتها نشسته‌اند و مى‌پرسند

الهی قمشه‌ای

آنان در باغهای بهشت (متنعّمند و) سؤال می‌کنند.

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿41﴾

Rowwad

از گناهکاران:

آیتی

از گناهكاران:

الهی قمشه‌ای

از احوال دوزخیان گنهکار.

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿42﴾

Rowwad

چه چیز شما را به دوزخ درآورد؟

آیتی

كه چه چيز شما را به جهنم كشانيد؟

الهی قمشه‌ای

که شما را چه عمل به عذاب دوزخ در افکند؟

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿43﴾

Rowwad

[دوزخیان] می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم

آیتی

مى‌گويند: ما از نمازگزاران نبوديم.

الهی قمشه‌ای

آنان جواب دهند که ما از نمازگزاران نبودیم.

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿44﴾

Rowwad

و بینوا[یان] را اطعام نمی‌کردیم

آیتی

و به درويشان طعام نمى‌داديم.

الهی قمشه‌ای

و مسکینی را طعام نمی‌دادیم.

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿45﴾

Rowwad

و پیوسته همراه یاوه‌گویان [و اهل باطل] هم‌صدا می‌شدیم.

آیتی

و با آنان كه سخن باطل مى‌گفتند هماواز مى‌شديم،

الهی قمشه‌ای

و ما با اهل باطل به بطالت می‌پرداختیم.

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿46﴾

Rowwad

و همواره روزِ جزا را تکذیب می‌کردیم،

آیتی

و روز قيامت را دروغ مى‌انگاشتيم.

الهی قمشه‌ای

و ما روز جزا را تکذیب می‌کردیم.

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿47﴾

Rowwad

تا زمانی که مرگ به سراغمان آمد».

آیتی

تا مرگ ما فرا رسيد.

الهی قمشه‌ای

تا آنکه یقین (که ساعت مرگ است) بر ما فرا رسید.

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴿48﴾

Rowwad

پس شفاعتِ شفاعت‌کنندگان سودی به آنها نمی‌بخشد.

آیتی

پس شفاعت شفاعت‌كنندگان سودشان نبخشيد.

الهی قمشه‌ای

پس شفاعت شفیعان در حق آنان هیچ سودی نبخشد.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿49﴾

Rowwad

آنها را چه شده است که از پند [و تذکر] روی گردانند؟

آیتی

چه شده است كه از اين پند اعراض مى‌كنند؟

الهی قمشه‌ای

اینک چرا از یاد آن روز سخت خود (و از ذکر و اندرز قرآن) اعراض می‌کنند؟

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿50﴾

Rowwad

گویى كه گورخرانى رمیده‌اند

آیتی

مانند گورخران رميده‌

الهی قمشه‌ای

گویی گورخران گریزانی هستند.

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿51﴾

Rowwad

که از [مقابل] شیر گریخته‌اند.

آیتی

كه از شير مى‌گريزند.

الهی قمشه‌ای

که از شیر درنده می‌گریزند.

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿52﴾

Rowwad

بلکه هر کدام از آنها [توقع دارد و] می‌خواهد که [به او] نامه‌های گشاده [و جداگانه از سوی الله] داده شود.

آیتی

بلكه هر يك از ايشان مى‌خواهد كه نامه‌هايى گشاده به او داده شود.

الهی قمشه‌ای

بلکه هر یک از آنها می‌خواهند که برایشان هم (مانند پیمبران) صحیفه وحی آسمانی باز آید (تا ایمان آرند).

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿53﴾

Rowwad

هرگز چنین نیست [که آنان می‌پندارند]! بلکه آنها از [عذاب] آخرت نمی‌ترسند.

آیتی

آرى، كه از آخرت نمى‌ترسند.

الهی قمشه‌ای

هرگز (چنین نیست که پنداشتند) بلکه از (عذاب) آخرت نمی‌ترسند.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿54﴾

Rowwad

نه، چنین نیست كه آنها مى‌گویند؛ آن [قرآن] یک تذكر و یادآورى است.

آیتی

آرى، كه اين قرآن اندرزى است.

الهی قمشه‌ای

چنین نیست (که آنها پنداشتند) قرآن محققا همه پند و یادآوری است.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿55﴾

Rowwad

پس هر ‌کس که بخواهد، [می‌تواند] از آن پند گیرد.

آیتی

هر كه خواهد، آن را بخواند.

الهی قمشه‌ای

تا هر که خواهد متذکر آن شود.

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿56﴾

Rowwad

و یاد نمی‌کنند [و پند نمی‌گیرند] مگر اینکه الله بخواهد. اوست که سزاوار پروا کردن و آمرزیدن است.

آیتی

و پند نمى‌گيرند، مگر اينكه خدا خواهد. او شايان آن است كه از او بترسند. و او شايان آمرزيدن است.

الهی قمشه‌ای

و نخواهند متذکر شوند جز آنکه خدا بخواهد (یعنی بدون مشیّت و لطف الهی کسی بهشتی و سعادتمند نخواهد شد. از او رواست تقوا و ترس و بیم و شوق و امیدواری که) او اهل تقوا و اهل آمرزش و مغفرت است.

Quran recitationReady
Open audio