Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Al-Muddaththir in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿1﴾

انصاریان

ای جامه برخود پوشیده!

قُمْ فَأَنذِرْ ﴿2﴾

انصاریان

برخیز و بیم ده،

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿3﴾

انصاریان

و پروردگارت را بزرگ دار،

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿4﴾

انصاریان

و جامه ات را پاک کن،

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿5﴾

انصاریان

و از پلیدی دور شو

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿6﴾

انصاریان

و [احسانت را بر دیگران] در حالی که [آن را] بزرگ و فراوان بینی، منت مگذار،

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿7﴾

انصاریان

و [بر آزار دشمنان] برای پروردگارت شکیبایی ورز.

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿8﴾

انصاریان

پس زمانی که در صور دمیده شود،

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿9﴾

انصاریان

آن روز، روز بسیار سختی است،

عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿10﴾

انصاریان

بر کافران آسان نیست،

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿11﴾

انصاریان

مرا با کسی که او را به تنهایی آفریدم واگذار،

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿12﴾

انصاریان

و برایش ثروت گسترده و فراوان قرار دادم،

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿13﴾

انصاریان

و فرزندانی که نزدش حاضرند

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿14﴾

انصاریان

و نعمت ها [ی مادی و وسایل زندگی] را به طور کامل برای او فراهم آوردم،

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿15﴾

انصاریان

باز هم طمع دارد که بیفزایم.

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿16﴾

انصاریان

این چنین نیست؛ زیرا او همواره به آیات ما دشمنی می ورزد،

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿17﴾

انصاریان

به زودی او را به بالا رفتن از گردنه عذابی بسیار سخت مجبور می کنم.

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿18﴾

انصاریان

او [برای باطل کردن دعوت قرآن] اندیشید و [آن را] سنجید؛

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿19﴾

انصاریان

پس مرگ بر او باد، چگونه سنجید؟

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿20﴾

انصاریان

باز هم مرگ بر او باد، چگونه سنجید؟

ثُمَّ نَظَرَ ﴿21﴾

انصاریان

آن گاه نظر کرد،

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿22﴾

انصاریان

سپس چهره درهم کشید و قیافه نفرت آمیز به خود گرفت،

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿23﴾

انصاریان

آن گاه [از قرآن] روی گردانید و تکبّر ورزید؛

فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿24﴾

انصاریان

پس گفت: این قرآن جز جادویی که از جادوگران پیشین حکایت شده چیزی نیست،

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿25﴾

انصاریان

این جز سخن بشر نمی باشد.

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿26﴾

انصاریان

به زودی او را در سقر درآورم

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿27﴾

انصاریان

و تو چه می دانی سقر چیست؟

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿28﴾

انصاریان

[آتشی است که] نه چیزی را باقی می گذارد و نه رها می کند؛

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿29﴾

انصاریان

پوست بدن را [همه جانبه] دگرگون می کند؛

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿30﴾

انصاریان

بر آن نوزده نفر [موکّل] گمارده اند

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿31﴾

انصاریان

و ما موکّلان آتش را جز فرشتگان قرار نداده ایم، و شماره آنان را جز آزمایشی برای کافران مقرّر نکرده ایم تا اهل کتاب [به خاطر هماهنگی قرآن با کتابشان] یقین پیدا کنند و بر ایمان مؤمنان بیفزاید، و اهل کتاب و مؤمنان [در حقّانیّت قرآن] تردید نکنند، و تا بیماردلان و کافران بگویند: خدا از توصیف گماشتگان آتش به این [نوزده نفر] چه هدفی دارد؟ این گونه خدا هر که را بخواهد [پس از بیان حقیقت] گمراه می کند و هر که را بخواهد هدایت می نماید، و سپاهیان پروردگارت را جز خود او کسی نمی داند، و این قرآن فقط مایه تذکر و پند برای بشر است.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿32﴾

انصاریان

این چنین نیست [که کافران می پندارند که این حقایق افسانه است،] سوگند به ماه

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿33﴾

انصاریان

[و] سوگند به شب هنگامی که پشت می کند

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿34﴾

انصاریان

و سوگند به صبح زمانی که از پرده سیاه شب درآید و رخ نماید

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿35﴾

انصاریان

که بی تردید این [قرآن] از بزرگ ترین پدیده هاست؛

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿36﴾

انصاریان

هشدار دهنده به بشر است،

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿37﴾

انصاریان

برای هر کس از شما که بخواهد [به وسیله ایمان، طاعت و انجام کار خیر] پیشی جوید یا [به سبب کفر، طغیان و گناه] پس ماند؛

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿38﴾

انصاریان

هر کسی در گرو دست آورده های خویش است،

إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿39﴾

انصاریان

مگر سعادتمندان

فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿40﴾

انصاریان

که در بهشت ها از یکدیگر می پرسند

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿41﴾

انصاریان

از روز و حال گنهکاران،

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿42﴾

انصاریان

[به آنان رو کرده] می گویند: چه چیز شما را به دوزخ وارد کرد؟

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿43﴾

انصاریان

می گویند: ما از نمازگزاران نبودیم

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿44﴾

انصاریان

و به تهیدستان و نیازمندان طعام نمی دادیم

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿45﴾

انصاریان

و با فرورفتگان [در گفتار و کردار باطل] فرومی رفتیم،

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿46﴾

انصاریان

و همواره روز جزا را انکار می کردیم

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿47﴾

انصاریان

تا آنکه مرگ ما فرا رسید.

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴿48﴾

انصاریان

پس آنان را شفاعت شفیعان سودی نمی دهد؛

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿49﴾

انصاریان

آنان را چه شده که از تذکر و هشدار روی گردانند؟

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿50﴾

انصاریان

گویی گورخرانی وحشی و رمیده اند

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿51﴾

انصاریان

که از [چنگال] شیری گریخته اند؛

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿52﴾

انصاریان

بلکه هر کدام از آنان توقع دارد نامه هایی سرگشاده [از سوی خدا] دریافت دارد!

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿53﴾

انصاریان

این چنین نیست [که علت فرارشان از دین برای دریافت نکردن نامه باشد] بلکه [فرارشان برای این است که] از آخرت نمی ترسند؛

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿54﴾

انصاریان

این چنین نیست [که نامه سرگشاده ای از سوی ما به آنان رسد]، بلکه بی تردید این قرآن تذکر و هشداری است [که برای جهانیان کافی است.]

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿55﴾

انصاریان

پس هرکه بخواهد از آن پند گیرد،

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿56﴾

انصاریان

و از آن پند نمی گیرند مگر آنکه خدا بخواهد، او سزاوار است که از وی پروا کنند، و سزاوار است که به آمرزشش امید بندند.

Quran recitationReady
Open audio