بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿1﴾
مکارم شیرازی
ای جامه خواب به خود پیچیده (و در بستر آرمیده)!
قُمْ فَأَنذِرْ ﴿2﴾
مکارم شیرازی
برخیز و انذار کن (و عالمیان را بیم ده)،
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿3﴾
مکارم شیرازی
و پروردگارت را بزرگ بشمار،
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿4﴾
مکارم شیرازی
و لباست را پاک کن،
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿5﴾
مکارم شیرازی
و از پلیدی دوری کن،
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿6﴾
مکارم شیرازی
و منّت مگذار و فزونی مطلب،
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿7﴾
مکارم شیرازی
و بخاطر پروردگارت شکیبایی کن!
فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿8﴾
مکارم شیرازی
هنگامی که در «صور» دمیده شود،
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿9﴾
مکارم شیرازی
آن روز، روز سختی است،
عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿10﴾
مکارم شیرازی
و برای کافران آسان نیست!
ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿11﴾
مکارم شیرازی
مرا با کسی که او را خود به تنهایی آفریدهام واگذار!
وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿12﴾
مکارم شیرازی
همان کسی که برای او مال گستردهای قرار دادم،
وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿13﴾
مکارم شیرازی
و فرزندانی که همواره نزد او (و در خدمت او) هستند،
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿14﴾
مکارم شیرازی
و وسایل زندگی را از هر نظر برای وی فراهم ساختم!
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿15﴾
مکارم شیرازی
باز هم طمع دارد که بر او بیفزایم!
كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿16﴾
مکارم شیرازی
هرگز چنین نخواهد شد؛ چرا که او نسبت به آیات ما دشمنی میورزد!
سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿17﴾
مکارم شیرازی
و بزودی او را مجبور میکنم که از قلّه زندگی بالا رود (سپس او را به زیر میافکنم)!
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿18﴾
مکارم شیرازی
او (برای مبارزه با قرآن) اندیشه کرد و مطلب را آماده ساخت!
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿19﴾
مکارم شیرازی
مرگ بر او باد! چگونه (برای مبارزه با حق) مطلب را آماده کرد!
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿20﴾
مکارم شیرازی
باز هم مرگ بر او، چگونه مطلب (و نقشه شیطانی خود را) آماده نمود!
ثُمَّ نَظَرَ ﴿21﴾
مکارم شیرازی
سپس نگاهی افکند،
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿22﴾
مکارم شیرازی
بعد چهره درهم کشید و عجولانه دست به کار شد؛
ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿23﴾
مکارم شیرازی
سپس پشت (به حقّ) کرد و تکبّر ورزید،
فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿24﴾
مکارم شیرازی
و سرانجام گفت: «این (قرآن) چیزی جز افسون و سحری همچون سحرهای پیشینیان نیست!
إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿25﴾
مکارم شیرازی
این فقط سخن انسان است (نه گفتار خدا)!»
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿26﴾
مکارم شیرازی
(امّا) بزودی او را وارد سَقَر [= دوزخ] میکنم!
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿27﴾
مکارم شیرازی
و تو نمیدانی «سقر» چیست!
لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿28﴾
مکارم شیرازی
(آتشی است که) نه چیزی را باقی میگذارد و نه چیزی را رها میسازد!
لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿29﴾
مکارم شیرازی
پوست تن را بکلّی دگرگون میکند!
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿30﴾
مکارم شیرازی
نوزده نفر (از فرشتگان عذاب) بر آن گمارده شدهاند!
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿31﴾
مکارم شیرازی
مأموران دوزخ را فقط فرشتگان (عذاب) قرار دادیم، و تعداد آنها را جز برای آزمایش کافران معیّن نکردیم تا اهل کتاب [= یهود و نصاری] یقین پیدا کنند و بر ایمان مؤمنان بیفزاید، و اهل کتاب و مؤمنان (در حقّانیّت این کتاب آسمانی) تردید به خود راه ندهند، و بیماردلان و کافران بگویند: «خدا از این توصیف چه منظوری دارد؟!» (آری) این گونه خداوند هر کس را بخواهد گمراه میسازد و هر کس را بخواهد هدایت میکند! و لشکریان پروردگارت را جز او کسی نمیداند، و این جز هشدار و تذکّری برای انسانها نیست!
كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿32﴾
مکارم شیرازی
اینچنین نیست که آنها تصوّر میکنند سوگند به ماه،
وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿33﴾
مکارم شیرازی
و به شب، هنگامی که (دامن برچیند و) پشت کند،
وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿34﴾
مکارم شیرازی
و به صبح هنگامی که چهره بگشاید،
إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿35﴾
مکارم شیرازی
که آن (حوادث هولناک قیامت) از مسائل مهم است!
نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿36﴾
مکارم شیرازی
هشدار و انذاری است برای همه انسانها،
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿37﴾
مکارم شیرازی
برای کسانی از شما که میخواهند پیش افتند یا عقب بمانند [= بسوی هدایت و نیکی پیش روند یا نروند]!
كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿38﴾
مکارم شیرازی
(آری) هر کس در گرو اعمال خویش است،
إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿39﴾
مکارم شیرازی
مگر «اصحاب یمین» (که نامه اعمالشان را به نشانه ایمان و تقوایشان به دست راستشان میدهند)!
فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿40﴾
مکارم شیرازی
آنها در باغهای بهشتند، و سؤال میکنند...
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿41﴾
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿42﴾
مکارم شیرازی
چه چیز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!»
قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿43﴾
مکارم شیرازی
میگویند: «ما از نمازگزاران نبودیم،
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿44﴾
مکارم شیرازی
و اطعام مستمند نمیکردیم،
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿45﴾
مکارم شیرازی
و پیوسته با اهل باطل همنشین و همصدا بودیم،
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿46﴾
مکارم شیرازی
و همواره روز جزا را انکار میکردیم،
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿47﴾
مکارم شیرازی
تا زمانی که مرگ ما فرا رسید!»
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴿48﴾
مکارم شیرازی
از این رو شفاعت شفاعتکنندگان به حال آنها سودی نمیبخشد.
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿49﴾
مکارم شیرازی
چرا آنها از تذکّر روی گردانند؟!
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿50﴾
مکارم شیرازی
گویی گورخرانی رمیدهاند،
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿51﴾
مکارم شیرازی
که از (مقابل) شیری فرار کردهاند!
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿52﴾
مکارم شیرازی
بلکه هر کدام از آنها انتظار دارد نامه جداگانهای (از سوی خدا) برای او فرستاده شود!
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿53﴾
مکارم شیرازی
چنین نیست که آنان میگویند، بلکه آنها از آخرت نمیترسند!
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿54﴾
مکارم شیرازی
چنین نیست که آنها میگویند، آن (قرآن) یک تذکّر و یادآوری است!
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿55﴾
مکارم شیرازی
هر کس بخواهد از آن پند میگیرد؛
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿56﴾
مکارم شیرازی
و هیچ کس پند نمیگیرد مگر اینکه خدا بخواهد؛ او اهل تقوا و اهل آمرزش است!