Compare up to three translations verse by verse.
پربرکت [و بزرگوار] است کسی که فرمانرواییِ جهانِ هستی به دست اوست، و او بر همه چیز تواناست.
بزرگوار و متعالى است خداوندى كه فرمانروايى به دست اوست و او بر هر چيزى تواناست.
بزرگوار خدایی که سلطنت ملک هستی به دست قدرت اوست و بر همه چیز تواناست.
[همان] ذاتی که مرگ و زندگی را آفرید، تا شما را بیازماید که کدام یک از شما نیکوکارتر است؛ و او پیروزمندِ بخشنده است.
آن كه مرگ و زندگى را بيافريد، تا بيازمايدتان كه كدام يك از شما به عمل نيكوتر است و اوست پيروزمند و آمرزنده.
خدایی که مرگ و زندگانی را آفرید که شما بندگان را بیازماید تا کدام نیکوکارتر (و خلوص اعمالش بیشتر) است و او مقتدر و بسیار آمرزنده است.
آن ذاتی که هفت آسمان را بر فرازِ یکدیگر آفرید. در آفرینشِ [الله] رحمان هیچ بینظمی و خللی نمیبینی. بار دیگر نگاه کن؛ آیا هیچ شکاف [و نقصی] میبینی؟
آن كه هفت آسمان طبقه طبقه را بيافريد. در آفرينش خداى رحمان هيچ خلل و بىنظمى نمىبينى. پس بار ديگر نظركن، آيا در آسمان شكافى مىبينى؟
آن خدایی که هفت آسمان بلند را به طبقاتی منظم بیافرید و هیچ در نظم خلقت خدای رحمان بینظمی و نقصان نخواهی یافت، باز بارها به دیده عقل بنگر تا هیچ نقص و خلل هرگز در آن توانی یافت؟
بار دیگر [به عالم هستی] نگاه کن؛ [خلل و نقصی نخواهی دید و] چشمت در حالی که خسته و ناتوان است به سوی تو بازمیگردد.
بار ديگر نيز چشم باز كن و بنگر. نگاه تو خسته و درمانده به نزد تو باز خواهد گشت.
باز دوباره به چشم بصیرت دقت کن تا دیده خرد زبون و خسته (نقصی نیافته) به سوی تو باز گردد.
و به راستی ما آسمان دنیا را با ستارگان درخشان آراستیم و آنها را برای راندن شیاطین قرار دادیم، و عذاب [آتش] سوزان را برایشان آماده ساختیم.
ما آسمان فرودين را به چراغهايى بياراستيم و آن چراغها را وسيله راندن شياطين گردانيديم و برايشان شكنجه آتش سوزان آماده كردهايم.
و ما آسمان دنیا را به چراغهای انجم رخشان زیب و زیور دادیم و به تیر شهاب آن ستارگان شیاطین را راندیم و عذاب آتش فروزان را بر آنها مهیّا ساختیم.
و برای کسانی که به پروردگارشان کافر شدند، عذاب جهنم است؛ و چه بد جایگاهی است!
و براى كسانى كه به پروردگارشان كافر شدهاند عذاب جهنم باشد و جهنم بد سرانجامى است.
و بر آنان که به خدای خود کافر شدند عذاب جهنّم که بسیار بد منزلگاهی است مهیّاست.
هنگامی که در آن انداخته شوند، نعرهای [وحشتناک] از آن میشنوند، در حالی که میجوشد.
چون در جهنم افكنده شوند، به جوش آيد و بانگ زشتش را بشنوند،
که چون به آن جهنّم در افتند فریاد منکری چون شهیق خران از آتش چون دیگ جوشان میشنوند.
از شدت خشم، نزدیک است [جهنم] پارهپاره شود. هر گاه گروهی در آن انداخته میشوند، نگهبانانش از آنان میپرسند: «آیا بیمدهندهای به سراغتان نیامد؟»
نزديك است كه از خشم پارهپاره شود. و چون فوجى را در آن افكنند، خازنانش گويندشان: آيا شما را بيمدهندهاى نيامد؟
(دوزخ از خشم کافران) نزدیک است شکافته و قطعه قطعه شود، هر فوجی را که به آتش در افکنند خازنان جهنّم از آنها پرسند: آیا پیغمبری برای راهنمایی شما نیامد؟
میگویند: «بله؛ بیمدهنده به سوی ما آمد، اما ما او را تکذیب کردیم و گفتیم: «هرگز الله چیزی نازل نکرده است. شما جز در گمراهی بزرگی نیستید».
گويند: چرا، بيمدهنده آمد ولى تكذيبش كرديم و گفتيم: خدا هيچ چيز نازل نكرده است؛ شما در گمراهى بزرگى هستيد.
آنها در جواب گویند: آری، ما را رسول بیم دهنده حق آمد ولی ما تکذیب او کردیم و گفتیم که خدا چیزی (از آسمان) نفرستاده و جز اینکه شما رسولان سخت به گمراهی و ضلالتید هیچ نیست.
و [باز] میگویند: «اگر ما میشنیدیم یا عقلمان را به کار میبردیم، در [زمرۀ] دوزخیان نبودیم».
و مىگويند: اگر ما مىشنيديم يا تعقل مىكرديم، اهل اين آتش سوزنده نمىبوديم.
و گویند: اگر ما در دنیا (سخن انبیا) میشنیدیم یا به دستور عقل رفتار میکردیم (امروز) از دوزخیان نبودیم.
اینجاست که به گناه خود اعتراف میکنند. پس دوری [از رحمت الله] بهرۀ دوزخیان باد!
پس به گناه خود اعتراف مىكنند. اى لعنت باد بر آنها كه اهل آتش سوزندهاند.
آنجا به گناه خود معترف شوند (که سودی ندارد و خطاب قهر فرا رسد) که اهل آتش افروخته (قهر، از رحمت حق) دور باد.
بیگمان، کسانی که در نهان از پروردگارشان میترسند، آمرزش و پاداش بزرگی دارند.
براى كسانى كه ناديده از پروردگارشان مىترسند، آمرزش و مزد فراوان است.
همانا آنان که از خدای خود در پنهان میترسند آنها را آمرزش و پاداش بزرگ (بهشت ابد) خواهد بود.
[خواه] گفتار خود را پنهان دارید یا آن را آشکار سازید، [به هر حال،] او به آنچه در دلهاست آگاه است.
چه به راز سخن گوييد و چه آشكارا، او به هر چه در دلها مىگذرد داناست.
و شما سخن پنهان گویید یا آشکار، در علم حق یکسان است، که خدا به اسرار دلها هم البته داناست.
آیا کسی که [همۀ موجودات را] آفریده است، [حالِ بندگان را] نمیداند؟ در حالی که او باریکبین و آگاه است.
آيا آن كه آفريده نمىداند؟ حال آنكه او باريكبين و آگاه است.
آیا آن خدایی که خلق را آفریده عالم به اسرار آنها نیست؟ و حال آنکه او بر باطن و ظاهر همه امور عالم آگاه است.
او ذاتی است که زمین را برای شما رام [و هموار] گردانید، پس در گوشه و کنارِ آن راه بروید و از روزیِ او بخورید؛ و بازگشت [همه] به سوی اوست.
اوست كه زمين را رام شما گردانيد. پس بر روى آن سير كنيد، و از رزق خدا بخوريد. چون از قبر بيرون آييد به سوى او مىرويد.
او آن خدایی است که زمین را برای شما نرم و هموار گردانید پس شما در پست و بلندیهای آن حرکت کنید و از روزی او خورید و (بدانید که) بازگشت همه خلایق به سوی اوست.
آیا خود را از [عذاب] ذاتی که در آسمان است، در امان میدانید، که [فرمان دهد] زمین شما را فرو بَرد و ناگهان به لرزش درآید؟
آيا از آن كه در آسمان است ايمن نشستهايد كه ناگاه زمين را به لرزش درآورد و زمين شما را در خود فرو برد؟
آیا از (قهر) خدایی که در آسمان مقتدر و حکمفرماست ایمنید که شما را به زمین فرو برد در حالی که زمین به موج و اضطراب در افتد؟
یا خود را از ذاتی که در آسمان است در امان میدانید، که طوفان شن بر شما فرستد؟ آنگاه به زودی خواهید دانست که هشدار من چگونه است!
يا از آن كه در آسمان است ايمن نشستهايد كه ناگاه بادى همراه با سنگريزه بر سر شما فرستد؟ به زودى خواهيد دانست كه بيمدادن من چگونه است.
آیا از قهر خدای مقتدری که در (زمین و) آسمان حکمفرماست ایمنید که تندبادی بفرستد و بر سر شما سنگ ببارد تا بدانید که وعده عذاب من چگونه است؟
همانا کسانی که پیش از آنان بودند [نیز دعوت پیامبران را] تکذیب کردند؛ پس [بنگر که] عقوبت من چگونه بود!
هر آينه كسانى كه پيش از آنها بودند، پيامبران را تكذيب كردند. پس عذاب من چگونه بود.
و همانا امم پیش از اینها نیز (رسولان ما را) تکذیب کردند پس (بنگرید) چگونه سخت آنها را هلاک کردم.
آیا به پرندگانی که بر فرازِ سرشان است نگاه نکردند که [گاهی] بالهایشان را میگشایند و [گاهی] فرومیبندند؟ جز [الله] رحمان [کسی] آنها را [بر فرازِ آسمان] نگاه نمیدارد؛ بیگمان او به همه چیز بیناست.
آيا پرندگانى را كه بال گشوده يا بال فراهمكشيده بر فراز سرشان در پروازند، نديدهاند؟ آنها را جز خداى رحمان كسى در هوا نگاه نتواند داشت. اوست كه به همه چيز بيناست.
آیا مرغان هوا را نمینگرند که بالای سرشان پر گشوده، گاه بیحرکت و گاه با حرکت بال پرواز میکنند؟ کسی جز خدای مهربان آنها را (در فضا) نگاه نمیدارد، که او به احوال همه موجودات کاملا بیناست.
آیا این کسی که لشکر شماست، میتواند شما را در برابر الله یاری دهد؟ کافران جز در فریب [و غرورشان] نیستند.
آيا آنان كه ياران شمايند توانند در برابر خدا ياريتان كنند؟ كافران در فريبى بيش نيستند.
آیا آن کیست که سپاه و مددکار شما باشد و همهگونه شما را در برابر خدای مهربان یاری تواند کرد؟ پس کافران جز در غرور و فریبی بیش نیستند.
یا آن ذاتی که شما را روزی میدهد، اگر روزیاش را بازدارد، [چه کسی میتواند نیاز شما را تأمین کند؟] ولی آنها در سرکشی و فرار از حقیقت، لجاجت میورزند.
آيا كيست آن كه به شما روزى دهد اگر او روزى خويش باز دارد؟ نه، در سركشى و دورى از حق لجاج مىورزند.
آیا آن کیست که اگر خدا از شما رزق خود باز گیرد او روزی به شما تواند داد؟ بلکه کافران دانسته در طغیان و عصیان لجاج ورزند و از حق اعراض میکنند.
آیا کسی که به رو افتاده [و نگونسار] حرکت میکند، به هدایت نزدیکتر است، یا کسی که راست و استوار بر راهِ راست گام برمیدارد؟
آيا آن كس كه نگونسار بر روى افتاده راه مىرود، هدايت يافتهتر است يا آن كه بر پاى ايستاده و بر راه راست مىرود؟
آیا آن کس که (در کفر و جهالت) سرنگون به رو در افتاده یا آن که با قامت راست به راه راست (ایمان) است کدام بهتر هدایت یافتهاند؟
بگو: «او ذاتی است که شما را آفرید و گوش و چشمان و دل برایتان قرار داد؛ [اما شما] اندکی سپاسگزاری میکنید».
بگو: اوست كه شما را آفريده است و گوش و چشم و دل داده است. چه اندك سپاس مىگزاريد.
بگو: اوست خدایی که شما را از نیستی به هستی آورد و دو گوش و چشم (شنوا و بینا) و دل (هوشیار) به شما عطا کرد (تا شکر نعمتش گویید) حال آنکه بسیار کم از نعم او شکرگزاری میکنید.
بگو: «او ذاتی است که شما را در زمین پراکند، و به سوی او محشور میشوید».
بگو: اوست كه شما را در زمين آفريد و در قيامت نزد او گرد آورده مىشويد.
بگو: اوست خدایی که شما را در زمین (از خاک) برانگیخت و (پس از مرگ) باز به سوی او محشور میشوید.
و میگویند: «اگر راست میگویید، این وعده [قیامت] چه زمانی است؟»
مىگويند: اگر راست مىگوييد، اين وعده چه وقت فرا مىرسد؟
و کافران (به تمسخر) گویند: این وعده قیامت کی خواهد بود اگر شما راست میگویید؟
بگو: «علم [قیامت] تنها نزد الله است و من فقط بیمدهندهای آشکارم».
بگو: علم آن نزد خداست و من بيمدهندهاى آشكارم.
بگو: علم آن تنها نزد خداست و من منحصرا وظیفهام این است که شما را (از عذاب حق) بترسانم.
هنگامی که آن [وعده و عذاب الهی] را از نزدیک ببینند، چهرۀ کسانی که کافر شدند، سیاه و اندوهگین میگردد و [به آنان] گفته میشود: «این همان چیزی است که درخواست میکردید».
كافران چون نزديكش بنگرند، چهرهشان گرفته شود. و به آنها گفته مىشود: اين است آنچه باطلش مىخوانديد.
که چون کافران آن عذاب سخت را نزدیک خود به چشم مشاهده کنند رخسار آنها (از خوف) زشت و سیاه شود و به آنها گویند: این همان عذابی است که جدّا درخواست میکردید.
[ای پیامبر،] بگو: «به من خبر دهید، اگر الله مرا و کسانی را که با من هستند، نابود کند یا بر ما رحمت آورد، کیست که کافران را از عذاب دردناک پناه دهد؟»
بگو: گيرم كه خدا مرا و همراهانم را هلاك كند يا بر ما رحمت آورد، چه كسى كافران را از عذاب دردآور مىرهاند؟
بگو: چه تصور میکنید؟ اگر خدا من و مؤمنانی که با منند همه را هلاک کند یا لطف و رحمت فرماید آیا آنان که کافرند چه کسی از عذاب دردناک (دوزخ) نجاتشان خواهد داد؟
بگو: «او [الله] رحمان است؛ به او ایمان آوردهایم و بر او توکل کردهایم؛ [ای کافران،] به زودی خواهید دانست که چه کسی در گمراهیِ آشکار است».
بگو: او خداى رحمان است. به او ايمان آورديم و بر او توكل كرديم. و زودا كه خواهيد دانست چه كسى در گمراهى آشكار است.
بگو: (آن که من شما را به سوی او میخوانم) او خدای مهربان است که ما به او ایمان آورده و بر او توکل کردیم و به زودی شما را معلوم شود کیست که آشکارا به ضلالت و گمراهی است؟
[ای پیامبر،] بگو: «به من خبر دهید اگر آب [آشامیدنیِ] شما [در زمین] فرو رود، چه کسی میتواند آب روان [و گوارا] برایتان بیاورد؟»
بگو: اگر آبتان در زمين فرو رود، چه كسى شما را آب روان خواهد داد؟
بگو: چه تصوّر میکنید؟ اگر آب (که مایه زندگانی) شما (است) همه به زمین فرو رود (جز خدا) کیست که باز آب روان و گوارا برای شما پدید آرد؟