بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾
انصاریان
وای بر کم فروشان!
Text size
Compare Al-Mutaffifin in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿2﴾
انصاریان
آنان که چون از مردم کالایی را با پیمانه و وزنمی ستانند، تمام و کامل می ستانند،
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿3﴾
انصاریان
و چون برای آنان پیمانه و وزن کنند، کم می دهند.
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿4﴾
انصاریان
آیا اینان یقین ندارند که حتماً بر انگیخته می شوند؟
لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿5﴾
انصاریان
برای روزی بزرگ،
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿6﴾
انصاریان
روزی که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پا می ایستند.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿7﴾
انصاریان
این چنین نیست که می پندارند [در آن روز] یقیناً پرونده بدکاران در سجّین است.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿8﴾
انصاریان
و تو چه می دانی که سجّین چیست؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿9﴾
انصاریان
قضا و سرنوشتی حتمی [برای خائنان] است.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾
انصاریان
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان.
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾
انصاریان
آنان که همواره روز جزا را تکذیب می کنند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
انصاریان
و آن را جز هر متجاوز گناه پیشه تکذیب نکند،
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
انصاریان
[که] هرگاه آیات ما را بر او خوانند می گوید: افسانه های پیشینیان است.
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿14﴾
انصاریان
این چنین نیست که می گویند، بلکه گناهانی که همواره مرتکب شده اند بر دل هایشان چرک و زنگار بسته است [که حقایق را افسانه می پندارند.]
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿15﴾
انصاریان
این چنین نیست که آنان می پندارند، بلکه اینان در آن روز از پروردگارشان محجوب اند.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿16﴾
انصاریان
سپس آنان بی تردید وارد دوزخ می شوند.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾
انصاریان
[به آنان] گویند: این است آن دوزخی که همواره تکذیبش می کردید.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿18﴾
انصاریان
این چنین نیست [که این سبک مغزان درباره نیکان می پندارند] بلکه پرونده نیکان در علیّین است
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾
انصاریان
تو چه می دانی علیّین چیست؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿20﴾
انصاریان
قضا و سرنوشتی حتمی [برای نیکان] است.
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾
انصاریان
مقربان آن را مشاهده می کنند.
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿22﴾
انصاریان
بی تردید نیکان در نعمتی فراوانند
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾
انصاریان
بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده و مناظر زیبای بهشت را با چشم سر و جمال محبوب را با چشم دل] می نگرند.
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾
انصاریان
در چهره هایشان شادابی و طراوت نعمت را می یابی.
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿25﴾
انصاریان
آنان را از باده ناب و طهوری که سربسته و مُهر و موم شده است، می نوشانند.
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾
انصاریان
مُهر و مومش مشک است، و رقابت کنندگان و مسابقه گران باید به سوی این نعمت ها بر یکدیگر پیشی گیرند،
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿27﴾
انصاریان
و [این باده ناب مُهر و موم شده،] آمیخته ای از «تسنیم» است
عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾
انصاریان
[آن] چشمه ای که همواره مقربان از آن می نوشند.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿29﴾
انصاریان
بدکاران همواره [در دنیا از روی ریشخند و استهزا] به مؤمنان می خندیدند
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾
انصاریان
و هنگامی که بر آنان می گذشتند آنان را با اشاره چشم وابرو به مسخره می گرفتند،
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿31﴾
انصاریان
و چون به خانواده خود بازمی گشتند [به سبب تمسخر مؤمنان] خوشحال و شادمان باز می گشتند،
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾
انصاریان
و هنگامی که مؤمنان را می دیدند، می گفتند: بی تردید اینان گمراه اند؛
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾
انصاریان
و حال آنکه کافران را بر مؤمنان نگهبان و مراقب نفرستاده بودند [که مراقب هدایت و گمراهی آنان باشند.]
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿34﴾
انصاریان
پس امروز همواره مؤمنان به کافران می خندند.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾
انصاریان
بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده] می نگرند
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿36﴾
انصاریان
که آیا کافران را در برابر آنچه همواره انجام می دادند کیفر داده اند؟