بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾
آیتی
Вой бар камфурӯшон,
Text size
Compare Al-Mutaffifin in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿2﴾
آیتی
онон, ки чун аз мардум кайл (паймона) меситонанд, онро пур мекунанд
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿3﴾
آیتی
ва чун барои мардум мепаймоянд ё бармекашанд, аз он кам мекунанд.
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿4﴾
آیتی
Оё инҳо намедонанд, ки зинда мешаванд
لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿5﴾
آیتی
дар он рӯзи бузург?
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿6﴾
آیتی
Рӯзе, ки мардум ба пешгоҳи Парвардигори ҷаҳониён меистанд.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿7﴾
آیتی
Ҳаққо, ки албатта аъмоли бадкорон навишташуда дар сиҷҷин аст.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿8﴾
آیتی
Ту чӣ медонӣ, ки сиҷҷин чист?
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿9﴾
آیتی
Китобест навишта!
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾
آیتی
Дар он рӯз вой бар такзибкунандагон (дурӯғбарорандагон),
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾
آیتی
онон, ки рӯзи ҷазоро дурӯғ меҳисобанд!
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
آیتی
Ва он рӯзро фақат аз ҳад гузарандаи гуноҳкор дурӯғ меҳисобад.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
آیتی
Чун оёти Мо бар ӯ хонда шуд, гуфт: «Афсонаҳои пешиниён аст!»
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿14﴾
آیتی
Ҳаққо, ки корҳое, ки карда буданд, бар дилҳошон (ғолиб шуда) занг бастааст.
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿15﴾
آیتی
Ҳаққо, ки дар он рӯз аз (дидори) Парвардигорашон маҳҷуб (маҳрум) бошанд.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿16﴾
آیتی
Пас онҳо ба ҷаҳаннам дароянд.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾
آیتی
Ва онҳоро гӯянд: «Ин аст он чӣ дурӯғаш мешумурдед!»
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿18﴾
آیتی
Ҳаққо, ки амалҳои некон дар иллийин мактуб аст.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾
آیتی
Ва ту чӣ медонӣ, ки иллийин чист?
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿20﴾
آیتی
Китобест навишта!
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾
آیتی
Ки муқаррабони (наздикшудагони) Худо дар он менигаранд.
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿22﴾
آیتی
Албатта некон дар неъматанд,
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾
آیتی
бар тахтҳо нишаста ва назора мекунанд.
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾
آیتی
Бар чеҳраҳошон таровати неъматро бишиносӣ.
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿25﴾
آیتی
Аз шаробе холис, ки бар сари он мӯҳр ниҳодаанд, сероб мешаванд.
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾
آیتی
Мӯҳри он аз мушк аст ва пешдастӣ кунандагон дар он бар якдигар пешдастӣ кунанд,
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿27﴾
آیتی
Омезаи он тасним аст, (яъне ботасним омехта)
عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾
آیتی
чашмаест, ки муқаррабони (наздикони даргоҳи) Худо аз он меошоманд.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿29﴾
آیتی
Гуноҳкорон ба мӯъминон механдиданд
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾
آیتی
Ва чун бар онҳо мегузаштанд, ба чашму абрӯ ишора мекарданд (бо нияти масхара)
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿31﴾
آیتی
ва чун назди касонашон бозмегаштанд, шодмона бозмегаштанд.
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾
آیتی
Ва чун ононро медиданд, мегуфтанд, ки инҳо гумроҳанд.
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾
آیتی
Ва ҳол он ки ононро ба нигаҳбониву муҳофизати амалҳои мӯъминон нафиристода буданд.
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿34﴾
آیتی
Ва имрӯз мӯъминон ба кофирон механданд,
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾
آیتی
бар тахтҳо такя задаанд ва менигаранд.
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿36﴾
آیتی
Оё кофирон баробари амалҳояшон ҷазо ёфтаанд?