بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾
الهی قمشهای
وای به حال کم فروشان.
Text size
Compare Al-Mutaffifin in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿2﴾
الهی قمشهای
آنان که چون به کیل (یا وزن) چیزی از مردم بستانند تمام بستانند.
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿3﴾
الهی قمشهای
و چون چیزی بدهند در کیل و وزن به مردم کم دهند.
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿4﴾
الهی قمشهای
آیا آنها نمیدانند که (پس از مرگ برای مجازات) بر انگیخته میشوند،
لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿5﴾
الهی قمشهای
در روزی که آن بسیار روز بزرگی است؟
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿6﴾
الهی قمشهای
روزی که مردم تمام در حضور پروردگار عالم (برای حساب) میایستند.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿7﴾
الهی قمشهای
چنین نیست (که منکران پندارند) البته (روز قیامت) بد کاران با نامه عمل سیاهشان در عذاب سجّینند.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿8﴾
الهی قمشهای
و چگونه به حقیقت سجّین آگاه توانی شد؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿9﴾
الهی قمشهای
کتابی است (که به قلم حق) نوشته شده.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾
الهی قمشهای
وای آن روز به حال منکران و تکذیب کنندگان.
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾
الهی قمشهای
آنان که روز جزا را تکذیب میکنند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
الهی قمشهای
در صورتی که آن روز را کسی تکذیب نمیکند مگر هر ظالم و بد کاری در عالم.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
الهی قمشهای
که بر او چون آیات ما تلاوت شود گوید: این سخنان افسانه پیشینیان است.
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿14﴾
الهی قمشهای
چنین نیست، بلکه ظلمت ظلم و بد کاریهاشان بر دلهای تیره آنها غلبه کرده است (که قرآن را انکار میکنند).
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿15﴾
الهی قمشهای
چنین نیست (که میپندارند)، آنها در آن روز از (رحمت و کرم) پروردگارشان محجوب و محرومند.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿16﴾
الهی قمشهای
سپس آنها را به آتش دوزخ در افکنند.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾
الهی قمشهای
و به آنان گویند: این همان دوزخی است که تکذیب آن میکردید.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿18﴾
الهی قمشهای
چنین نیست (که شما کافران پنداشتید، امروز) نکو کاران عالم با نامه اعمالشان در بهشت علّیّین روند.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾
الهی قمشهای
و چگونه به حقیقت علّیّین آگاه توانی شد؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿20﴾
الهی قمشهای
کتابی است (که به قلم حق) نوشته شده.
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾
الهی قمشهای
که مقربان درگاه حق به مشاهده آن مقام نائل شوند.
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿22﴾
الهی قمشهای
محققا نیکوکاران در بهشت ابد متنعّمند.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾
الهی قمشهای
آنجا بر تختها (ی عزت تکیه زنند و رحمت و نعمتهای خدا را) بنگرند.
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾
الهی قمشهای
در رخسارشان نشاط و شادمانی نعیم بهشتی خواهی دید.
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿25﴾
الهی قمشهای
(ساقیان حور و غلمان) به آنها شراب ناب سر به مهر بنوشانند.
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾
الهی قمشهای
که به مشک مهر کردهاند و راغبان (عاقل) بر این نعمت و شادمانی ابدی باید به شوق و رغبت بکوشند.
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿27﴾
الهی قمشهای
و ترکیب طبع آن شراب ناب از (جشمهای از) عالم بالاست.
عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾
الهی قمشهای
سر چشمهای که مقربان خدا از آن مینوشند.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿29﴾
الهی قمشهای
همانا (در دنیا) بد کاران بر اهل ایمان میخندیدند.
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾
الهی قمشهای
و چون به آنها میگذشتند به چشم طعن و استهزا مینگریستند.
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿31﴾
الهی قمشهای
و چون به سوی کسان خود باز میگشتند به سخن مزاح و فکاهی (به نکوهش نماز و طاعت مؤمنان) با هم تفریح میکردند.
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾
الهی قمشهای
و چون مؤمنان را میدیدند میگفتند که اینان به حقیقت مردم گمراهی هستند.
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾
الهی قمشهای
در صورتی که آن بدان را موکّل کار و نگهبان اعمال مؤمنان نفرستاده بودند (تا بدین سخنان پردازند).
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿34﴾
الهی قمشهای
پس امروز هم اهل ایمان به کفار میخندند.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾
الهی قمشهای
در حالی که بر تختها (ی عزت تکیه زده و دوزخیان را) مشاهده میکنند.
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿36﴾
الهی قمشهای
آیا کافران به نتیجه افعال زشتی که میکردند رسیدند؟