بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾
مکارم شیرازی
وای بر کمفروشان!
Text size
Compare Al-Mutaffifin in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿2﴾
مکارم شیرازی
آنان که وقتی برای خود پیمانه میکنند، حق خود را بطور کامل میگیرند؛
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿3﴾
مکارم شیرازی
امّا هنگامی که میخواهند برای دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم میگذارند!
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿4﴾
مکارم شیرازی
آیا آنها گمان نمیکنند که برانگیخته میشوند،
لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿5﴾
مکارم شیرازی
در روزی بزرگ؛
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿6﴾
مکارم شیرازی
روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان میایستند.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿7﴾
مکارم شیرازی
چنین نیست که آنها (درباره قیامت) میپندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿8﴾
مکارم شیرازی
تو چه میدانی «سجّین» چیست؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿9﴾
مکارم شیرازی
نامهای است رقم زده شده و سرنوشتی است حتمی!
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾
مکارم شیرازی
وای در آن روز بر تکذیبکنندگان!
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾
مکارم شیرازی
همانها که روز جزا را انکار میکنند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
مکارم شیرازی
تنها کسی آن را انکار میکند که متجاوز و گنهکار است!
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
مکارم شیرازی
(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده میشود میگوید: «این افسانههای پیشینیان است!»
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿14﴾
مکارم شیرازی
چنین نیست که آنها میپندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاری بر دلهایشان نشسته است!
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿15﴾
مکارم شیرازی
چنین نیست که میپندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿16﴾
مکارم شیرازی
سپس آنها به یقین وارد دوزخ میشوند!
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾
مکارم شیرازی
بعد به آنها گفته میشود: «این همان چیزی است که آن را انکار میکردید!»
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿18﴾
مکارم شیرازی
چنان نیست که آنها (درباره معاد) میپندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است!
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾
مکارم شیرازی
و تو چه میدانی «علیّین» چیست!
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿20﴾
مکارم شیرازی
نامهای است رقمخورده و سرنوشتی است قطعی،
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾
مکارم شیرازی
که مقربان شاهد آنند!
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿22﴾
مکارم شیرازی
مسلّماً نیکان در انواع نعمتاند:
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾
مکارم شیرازی
بر تختهای زیبای بهشتی تکیه کرده و (به زیباییهای بهشت) مینگرند!
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾
مکارم شیرازی
در چهرههایشان طراوت و نشاط نعمت را میبینی و میشناسی!
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿25﴾
مکارم شیرازی
آنها از شراب (طهور) زلال دستنخورده و سربستهای سیراب میشوند!
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾
مکارم شیرازی
مهری که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿27﴾
مکارم شیرازی
این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است،
عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾
مکارم شیرازی
همان چشمهای که مقرّبان از آن مینوشند.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿29﴾
مکارم شیرازی
بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان میخندیدند،
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾
مکارم شیرازی
و هنگامی که از کنارشان میگذشتند آنان را با اشاره تمسخر میکردند،
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿31﴾
مکارم شیرازی
و چون به سوی خانواده خود بازمیگشتند مسرور و خندان بودند،
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾
مکارم شیرازی
و هنگامی که آنها را میدیدند میگفتند: «اینها گمراهانند!»
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾
مکارم شیرازی
در حالی که هرگز مأمور مراقبت و متکفّل آنان [= مؤمنان] نبودند!
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿34﴾
مکارم شیرازی
ولی امروز مؤمنان به کفار میخندند،
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾
مکارم شیرازی
در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) مینگرند!
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿36﴾
مکارم شیرازی
آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟!