بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾
صفوی
وای بر کسانی که از پیمانه و ترازو میکاهند;
Text size
Compare Al-Mutaffifin in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿2﴾
صفوی
همانان که چون به پیمانه از مردم چیزی میگیرند، تمام میستانند،
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿3﴾
صفوی
و چون به پیمانه یا ترازو به آنان چیزی میدهند، کم میدهند و زیان میرسانند.
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿4﴾
صفوی
شگفتا! آیا آنان گمان نمیبرند که برانگیخته میشوند؟
لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿5﴾
صفوی
به هنگام روزی بزرگ!
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿6﴾
صفوی
روزی که مردم برای داوری پروردگار جهانیان از دل خاک به پا میخیزند.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿7﴾
صفوی
کم فروشی نکنند و از روز حساب غفلت نورزند، قطعاً سرنوشت فاجران که رستاخیز را دروغ میشمرند در سجّین مقرّر شده است.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿8﴾
صفوی
و چه چیز تو را آگاه کرده است که سجّین چیست؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿9﴾
صفوی
سرنوشتی است حتمی که خدا برای گنهکاران مقرّر کرده است و برای همیشه در آن محبوسند.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾
صفوی
وای بر تکذیب کنندگان، آن گاه که آنچه برایشان مقدر شده است تحقّق یابد!
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾
صفوی
همانان که روز جزا را دروغ میشمرند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
صفوی
و جز هر تجاوزکار گناه پیشهای آن را دروغ نمیشمرد.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
صفوی
هنگامی که آیات ما بر او تلاوت شود، میگوید: اینها افسانههایی است که مردمان نخستین ساخته و پرداختهاند.
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿14﴾
صفوی
نه، آیات قرآن افسانه نیست، بلکه گناهانی که همواره مرتکب میشوند بر دل هایشان زنگار شده است، ازاین رو حق را درنمی یابند.
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿15﴾
صفوی
مبادا مرتکب گناه گردند که قطعاً گنهکاران در روز جزا از کرامت و قُرب پروردگارشان محرومند.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿16﴾
صفوی
وانگهی، آنان حتماً به دوزخ درمی آیند و در آن جا ماندگار میشوند.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾
صفوی
آن گاه به آنان گفته میشود: این است همان چیزی که آن را دروغ میشمردید.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿18﴾
صفوی
آری، کم فروشی نکنند و از روز حساب غفلت نورزند که قطعاً سرنوشت نیکان در علیّین (مرتبههای والا و درجات قرب به خدا) است.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾
صفوی
و چه چیز تو را آگاه کرده است که علیّین چیست؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿20﴾
صفوی
فرجامی است حتمی و مشخص،
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾
صفوی
که مقرّبان درگاه خدا آن را مینگرند.
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿22﴾
صفوی
همانا نیکان در نعمتی فراوان به سر میبرند.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾
صفوی
آنان در حجلهها بر تختها نشستهاند و بهشت و نعمتهای آن را نظاره میکنند.
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾
صفوی
در چهره هایشان طراوات نعمت را درمی یابی.
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿25﴾
صفوی
از شرابی زلال و خالص که مُهر شده است در اختیارشان میگذارند.
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾
صفوی
شرابی که مهرش از مُشک است; پس سبقت گیرندگان در دستیابی به مواهب بهشتی، به ویژه این شراب، باید بکوشند و بر یکدیگر سبقت گیرند.
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿27﴾
صفوی
آمیزه آن از تسنیم است:
عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾
صفوی
آن چشمهای که مقرّبان درگاه خدا از آن میآشامند.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿29﴾
صفوی
همانا کافران بدان سبب که گنهکار بودند، به نیکان به خاطر ایمانشان میخندیدند.
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾
صفوی
و چون بر آنان میگذشتند، با اشاره چشم و ابرو آنان را مسخره میکردند.
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿31﴾
صفوی
و چون نزد کسانشان باز میگشتند، شادمان از آنچه کردهاند باز میگشتند.
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾
صفوی
و چون مؤمنان را میدیدند، میگفتند: بی تردید اینان گمراهند.
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾
صفوی
و حال آن که آنان برای نگهبانی مؤمنان فرستاده نشده بودند که درباره آنان داوری کنند و گمراهشان بنامند.
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿34﴾
صفوی
پس امروز که روز جزاست، مؤمنان به کافران میخندند.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾
صفوی
مؤمنان در حجلهها روی تختها نشسته و مینگرند،
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿36﴾
صفوی
که آیا کافرانِ گنه پیشه را به آنچه میکردند سزا دادهاند؟