Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Al-Qalam in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ﴿1﴾

قرائتی

نون. به قلم و آنچه می‌نویسند، سوگند،

مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۢ ﴿2﴾

قرائتی

که تو به لطف پروردگارت دیوانه نیستی.

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍۢ ﴿3﴾

قرائتی

و همانا برای تو پاداشی بی‌پایان است.

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍۢ ﴿4﴾

قرائتی

و راستی که تو اخلاق بسیار بزرگوارانه‌ای داری.

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ﴿5﴾

قرائتی

پس به زودی می‌بینی و آنها نیز می‌بینند،

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ﴿6﴾

قرائتی

که کدام یک از شما گرفتار جنونید؟ [تو یا دشمنانت؟]

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ﴿7﴾

قرائتی

بی‌تردید پروردگارت، خود بهتر می‌داند چه کسی از راه او گمراه شده و او به ره‌یافتگان داناتر است.

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ﴿8﴾

قرائتی

پس، از تکذیب‌کنندگان اطاعت مکن!

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴿9﴾

قرائتی

آنان دوست دارند که تو سازش کنی و آنان نیز با تو سازش کنند.

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ ﴿10﴾

قرائتی

و از هر فرومایه که بسیار سوگند یاد می‌کند، پیروی مکن!

هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ ﴿11﴾

قرائتی

[آن که] عیب‌جوست و برای سخن‌چینی در جنب‌وجوش است.

مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾

قرائتی

سخت بازدارنده [مردم‌] از کار خیر و متجاوز و گنه‌کار است.

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ﴿13﴾

قرائتی

از این‌ها گذشته، خشن و گستاخ و بی‌تبار است.

أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ ﴿14﴾

قرائتی

به خاطر آن که او مال فراوان و فرزندان نیرومند دارد.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿15﴾

قرائتی

هرگاه آیات ما بر او تلاوت شود، می‌گوید: «[این،] افسانه‌های پیشینیان است!»

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ﴿16﴾

قرائتی

به زودی بر بینی‌اش مهر خواری می‌نهیم.

إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ﴿17﴾

قرائتی

ما مردم [مکه] را آزمودیم، همان گونه که صاحبان آن باغ را آزمودیم، آن‌گاه که سوگند یاد کردند، صبحگاهان میوه‌های باغ را بچینند.

وَلَا يَسْتَثْنُونَ ﴿18﴾

قرائتی

و چیزی را [برای نیازمندان] کنار نگذارند.

فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿19﴾

قرائتی

پس هنگامی که در خواب بودند، از سوی پروردگارت آفتی بر گرد آن [باغ] چرخید.

فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ﴿20﴾

قرائتی

پس به صورت باغی درآمد که میوه‌هایش چیده و درختانش سوخته است.

فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ﴿21﴾

قرائتی

بامدادان یکدیگر را ندا دادند

أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ ﴿22﴾

قرائتی

که: «اگر قصد چیدن میوه دارید، به سوی کشت‌زار و باغتان حرکت کنید.»

فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ ﴿23﴾

قرائتی

پس به راه افتادند، در حالی که آهسته با یکدیگر می‌گفتند

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ ﴿24﴾

قرائتی

که: «مبادا امروز بینوایی در آن [باغ] بر شما وارد شود!»

وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَٰدِرِينَ ﴿25﴾

قرائتی

بامدادان، با این قرار که تهی‌دستان را محروم کنند، خود را [بر چیدن میوه‌ها] توانا می‌پنداشتند.

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿26﴾

قرائتی

پس چون [باغ را سوخته] دیدند، گفتند: «ما راه را گم کرده‌ایم.

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿27﴾

قرائتی

بلکه ما بی‌بهره مانده‌ایم!»

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ﴿28﴾

قرائتی

عاقل‌ترینِ آنها گفت: «آیا به شما نگفتم چرا خدا را به پاکی نمی‌ستایید؟ [امّا شما پنداشتید خدا درمانده و شما همه‌کاره‌اید].»

قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿29﴾

قرائتی

گفتند: «پروردگار ما منزّه است! قطعاً ما ستمکار بوده‌ایم.»

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَٰوَمُونَ ﴿30﴾

قرائتی

پس به یکدیگر روی کردند، در حالی که به سرزنش هم می‌پرداختند.

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ﴿31﴾

قرائتی

گفتند: «وای بر ما که سرکش بوده‌ایم!

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ﴿32﴾

قرائتی

امید است پروردگارمان [ما را ببخشد و] بهتر از آن را برای ما جایگزین کند. ما به پروردگارمان امیدواریم.»

كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿33﴾

قرائتی

این‌گونه است عذاب! و اگر بدانند، عذاب آخرت بزرگتر است.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿34﴾

قرائتی

پرهیزکاران نزد پروردگارشان باغ‌های پر نعمت دارند.

أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ﴿35﴾

قرائتی

پس آیا ما تسلیم‌شدگان را همچون گناهکاران قرار می‌دهیم؟

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿36﴾

قرائتی

شما را چه شده؟ چگونه داوری می‌کنید؟

أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌۭ فِيهِ تَدْرُسُونَ ﴿37﴾

قرائتی

آیا شما کتابی دارید که در آن می‌خوانید،

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ﴿38﴾

قرائتی

که در آن [جهان]، هر چه را شما بخواهید و برگزینید، برای شما خواهد بود؟

أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ﴿39﴾

قرائتی

یا مگر برای شما پیمان‌هایی رسا به عهده‌ی ماست که تا روز قیامت، هر چه را حکم کنید، برای شما باشد؟

سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ﴿40﴾

قرائتی

از آنان بپرس که کدام یک از آنان ضامن این [ادّعا] است؟

أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ﴿41﴾

قرائتی

یا برای آنان شریکانی است [که در قیامت به دادشان برسند]؟ پس اگر راست‌گو هستند، شریکانشان را بیاورند.

يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍۢ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿42﴾

قرائتی

روزی که دشواری [کار بر آنان] آشکار شود و به سجده دعوت شوند؛ ولی نتوانند.

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ ﴿43﴾

قرائتی

دیدگانشان [از ترس] فروافتاده و خواری وجودشان را فراگرفته است. آنان [در دنیا] به سجده دعوت می‌شدند، در حالی که تندرست بودند. [ولی سجده نمی‌کردند.]

فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ﴿44﴾

قرائتی

پس مرا با کسی که [قرآن،] این سخن [خدا] را تکذیب می‌کند، واگذار! ما آنان را از راهی که نمی‌دانند، به تدریج [به سوی عذاب] پیش می‌بریم.

وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ﴿45﴾

قرائتی

و به آنان مهلت می‌دهم. البتّه تدبیر من محکم و استوار است.

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ﴿46﴾

قرائتی

آیا از آنان مزدی درخواست می‌کنی که پرداخت آن بر آنان سنگین است؟

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿47﴾

قرائتی

یا [رازهای] نهان نزد آنهاست که آنان [از روی آن] می‌نویسند؟

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌۭ ﴿48﴾

قرائتی

پس برای [تحقّق] فرمان پروردگارت صبر کن و همانند [یونس،] همدم ماهی مباش، [که شتاب در عذاب قومش را خواست و در شکم ماهی گرفتار شد،] آن‌گاه که با دلی پر اندوه [خدا را] ندا داد.

لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ ﴿49﴾

قرائتی

اگر رحمت و لطفی از سوی پروردگارش او را در نیافته بود، قطعاً نکوهش شده به صحرایی بی‌گیاه افکنده می‌شد.

فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿50﴾

قرائتی

پس خداوند او را برگزید و او را از شایستگان قرار داد.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌۭ ﴿51﴾

قرائتی

و کافران، چون قرآن را می‌شنوند، نزدیک است تو را چشم بزنند و می‌گویند: «او دیوانه است.»

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿52﴾

قرائتی

درحالی که آن [قرآن] جز مایه‌ی تذکّر و پند برای جهانیان نیست.

Quran recitationReady
Open audio