Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Al-Waqi'ah Quran translations

Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.

Persian editions (choose up to 3)

Changing languages or editions keeps the current surah and verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿1﴾

الهی قمشه‌ای

هنگامی که آن واقعه بزرگ (قیامت) واقع می‌گردد.

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿2﴾

الهی قمشه‌ای

که در وقوعش هیچ کذب و جای هیچ شک و ریب نیست.

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾

الهی قمشه‌ای

آن روز (قومی را به دوزخ) خوار و ذلیل کند و (طایفه‌ای را به جنّت) سربلند و رفیع گرداند.

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿4﴾

الهی قمشه‌ای

آن‌گاه که زمین شدید به حرکت و لرزه در آید.

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿5﴾

الهی قمشه‌ای

و کوههای سخت متلاشی شوند.

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿6﴾

الهی قمشه‌ای

و مانند ذرّات گرد در هوا پراکنده گردند.

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ﴿7﴾

الهی قمشه‌ای

و شما خلایق بر سه دسته مختلف شوید.

فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿8﴾

الهی قمشه‌ای

گروهی راستان، اصحاب یمین باشند که چقدر حالشان (در بهشت ابد) نیکوست!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿9﴾

الهی قمشه‌ای

و گروهی ناراستان، اصحاب شومی و شقاوتند که چقدر روزگارشان (در دوزخ) سخت است.

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿10﴾

الهی قمشه‌ای

و (طایفه سوم) آنان که (مشتاقانه در ایمان) بر همه پیشی گرفتند و (در اطاعت خدا و رسول) مقام تقدم یافتند.

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾

الهی قمشه‌ای

آنان به حقیقت مقربان درگاهند.

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿12﴾

الهی قمشه‌ای

آنان در بهشت پرنعمت جاودانی متنعّمند.

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾

الهی قمشه‌ای

آنها جمعی بسیار از امم پیشینیان هستند.

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿14﴾

الهی قمشه‌ای

و عدّه قلیلی از متأخّران (یا بسیاری از مقدّمان امّت محمّد ص و قلیلی از مردم آخر زمان این امّت باشند).

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿15﴾

الهی قمشه‌ای

آنان بر سریرهای زربفت مرصّع به انواع جواهر تکیه زنند.

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿16﴾

الهی قمشه‌ای

همه (شادان) با یاران و دوستان رو به روی یکدیگر بر آن سریرهای عزّت می‌نشینند.

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾

الهی قمشه‌ای

و پسرانی زیبا که حسن و جوانیشان همیشگی و ابدی است گرد آنها به خدمت می‌گردند.

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿18﴾

الهی قمشه‌ای

با کوزه‌ها (ی بلورین) و مشربه‌ها (ی زرّین) و جامهای پر از شراب ناب.

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿19﴾

الهی قمشه‌ای

نه هرگز از آنها (هر چه نوشند) دردسری یابند و نه مستی عقل و رنج خمار کشند.

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿20﴾

الهی قمشه‌ای

و میوه خوش از هر چه برگزینند،

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿21﴾

الهی قمشه‌ای

و گوشت مرغان و هر غذا که مایل باشند،

وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿22﴾

الهی قمشه‌ای

و زنان سیه چشم زیبا صورت،

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿23﴾

الهی قمشه‌ای

که (در بهاء و لطافت) چون درّ و لؤلؤ مکنونند (بر آنها مهیّاست).

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿24﴾

الهی قمشه‌ای

(این نعمتهای الهی) پاداش اعمال نیک آن بهشتیان است.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿25﴾

الهی قمشه‌ای

نه آنجا هیچ حرفی لغو و بیهوده شنوند و نه به یکدیگر گناهی بربندند.

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ﴿26﴾

الهی قمشه‌ای

هیچ جز سلام و تحیّت و احترام هم نگویند و نشنوند.

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿27﴾

الهی قمشه‌ای

و اصحاب یمین هم چه خوش روزگارند!

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿28﴾

الهی قمشه‌ای

در سایه درختان سدر پرمیوه بی‌خار.

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿29﴾

الهی قمشه‌ای

و درختان پربرگ سایه‌دار.

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿30﴾

الهی قمشه‌ای

و در سایه بلند درختان.

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿31﴾

الهی قمشه‌ای

و در طرف نهر آبهای روان زلال.

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿32﴾

الهی قمشه‌ای

و میوه‌های بسیار.

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿33﴾

الهی قمشه‌ای

که هیچ وقت منقطع نشود و هیچ کس بهشتیان را از آن میوه‌ها منع نکند.

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿34﴾

الهی قمشه‌ای

و فرشهای پربها (یا فراش و زنان زیبا).

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿35﴾

الهی قمشه‌ای

که آنها را ما در کمال حسن و زیبایی بیافریده‌ایم.

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿36﴾

الهی قمشه‌ای

و همیشه آن زنان را با کره گردانیده‌ایم.

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿37﴾

الهی قمشه‌ای

و شوهر دوست و با غنج و ناز و جوان و همسالان دلنواز.

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿38﴾

الهی قمشه‌ای

این نعمتهای بهشتی مخصوص اصحاب یمین است.

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿39﴾

الهی قمشه‌ای

که جمعی از پیشینیان،

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿40﴾

الهی قمشه‌ای

و جمعی از امت رسول آخر زمان هستند.

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿41﴾

الهی قمشه‌ای

و اما اصحاب شومی و شقاوت (که نامه عملشان به دست چپ است) چقدر روزگارشان سخت است!

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ﴿42﴾

الهی قمشه‌ای

آنها در عذاب باد سموم و آب گرم باشند.

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ﴿43﴾

الهی قمشه‌ای

و سایه‌ای از دود آتش دوزخ.

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ﴿44﴾

الهی قمشه‌ای

که نه هرگز سرد شود و نه خوش نسیم گردد.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿45﴾

الهی قمشه‌ای

این عذاب آنها را بدین سبب است که از این پیش به ناز و نعمت پرداختند.

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿46﴾

الهی قمشه‌ای

و بر گناه بزرگ (شرک و عناد) لجاجت و اصرار داشتند.

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿47﴾

الهی قمشه‌ای

و دایم می‌گفتند: آیا ما چون مردیم و خاک و استخوان پوسیده شدیم باز هم ما زنده می‌شویم؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿48﴾

الهی قمشه‌ای

و آیا پدران گذشته ما زنده خواهند شد؟

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿49﴾

الهی قمشه‌ای

بگو: البته تمام خلق اولین و آخرین،

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿50﴾

الهی قمشه‌ای

همه در وعده گاه روز معیّن محشر گرد آورده می‌شوند.

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿51﴾

الهی قمشه‌ای

آن گاه شما ای گمراهان منکر (قیامت).

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ﴿52﴾

الهی قمشه‌ای

از درخت زقّوم تلخ دوزخ البته خواهید خورد.

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿53﴾

الهی قمشه‌ای

تا آنکه شکم را از آن پر می‌سازید.

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿54﴾

الهی قمشه‌ای

آن‌گاه همه از آب گرم جهنم بر روی آن می‌آشامند.

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿55﴾

الهی قمشه‌ای

بدان‌سان از عطش، آن آب را می‌نوشید که شتران تشنه آب می‌آشامند.

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿56﴾

الهی قمشه‌ای

این است طعام و شراب کافران در روز جزا.

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿57﴾

الهی قمشه‌ای

ما شما را بیافریدیم پس چرا تصدیق نمی‌کنید؟

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿58﴾

الهی قمشه‌ای

آیا ندیدید (و به حقیقت در نیافتید) که نخست شما نطفه‌ای (بی‌قدر و قابلیّت) بودید؟

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿59﴾

الهی قمشه‌ای

آیا شما خود آن نطفه را (به صورت فرزند انسان) می‌آفرینید یا ما آفریننده‌ایم؟

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿60﴾

الهی قمشه‌ای

ما مرگ را بر همه شما مقدّر ساختیم و هیچ کس بر قدرت ما سبق نتواند برد.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿61﴾

الهی قمشه‌ای

در اینکه شما را فانی کرده و خلقی دیگر مثل شما بیافرینیم و شما را به صورتی (در جهانی دیگر) که اکنون از آن بی‌خبرید برانگیزیم.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿62﴾

الهی قمشه‌ای

و بی‌شک شما از نشأه اوّل خود آگاه شدید (که از عدم به وجودتان آوردیم) پس چرا متذکر (عالم آخرت) نمی‌شوید؟

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿63﴾

الهی قمشه‌ای

آیا دیدید تخمی را که در زمین می‌کارید؟

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿64﴾

الهی قمشه‌ای

آیا شما آن تخم را می‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿65﴾

الهی قمشه‌ای

اگر ما بخواهیم کشت و زرع شما را خشک و تباه می‌سازیم تا با حسرت و ندامت به سخنان بیهوده پردازید.

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿66﴾

الهی قمشه‌ای

(و گویید) که ما سخت در زیان و غرامت افتادیم.

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿67﴾

الهی قمشه‌ای

بلکه به کلی محروم گردیدیم.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿68﴾

الهی قمشه‌ای

آیا آبی را که شما می‌نوشید متوجهید؟

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿69﴾

الهی قمشه‌ای

آیا شما آن آب را از ابر فرو ریختید یا ما نازل ساختیم؟

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿70﴾

الهی قمشه‌ای

اگر می‌خواستیم آن آب را شور و تلخ می‌گردانیدیم، پس چرا شکرگزاری نمی‌کنید؟!

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿71﴾

الهی قمشه‌ای

آیا آتشی که روشن می‌کنید می‌نگرید؟

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿72﴾

الهی قمشه‌ای

آیا شما درخت آن را آفریدید یا ما آفریدیم؟

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ﴿73﴾

الهی قمشه‌ای

ما آن را مایه پند و عبرت و توشه مسافران (کوه و بیابان عالم) گردانیدیم.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿74﴾

الهی قمشه‌ای

پس (ای رسول) به نام بزرگ خدای خود تسبیح گو.

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿75﴾

الهی قمشه‌ای

سوگند به مواقع نزول ستارگان (یا آیات کریمه قرآن).

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿76﴾

الهی قمشه‌ای

و این سوگند اگر بدانید بسی سوگند بزرگی است.

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿77﴾

الهی قمشه‌ای

که این قرآن کتابی بسیار بزرگوار و سودمند و گرامی است.

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿78﴾

الهی قمشه‌ای

که در لوح محفوظ سرّ حق مقام دارد.

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾

الهی قمشه‌ای

که جز دست پاکان (و فهم خاصّان) بدان نرسد.

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿80﴾

الهی قمشه‌ای

تنزیلی از پروردگار عالم است.

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿81﴾

الهی قمشه‌ای

آیا با این سخن (آسمانی) باز انکار و نفاق می‌ورزید؟

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿82﴾

الهی قمشه‌ای

و بهره خود را تکذیب آن قرار می‌دهید؟

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿83﴾

الهی قمشه‌ای

پس چرا هنگامی که جان کسی به گلو رسد.

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿84﴾

الهی قمشه‌ای

و شما وقت مرگ (بر بالین آن مرده حاضرید و او را) می‌نگرید.

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿85﴾

الهی قمشه‌ای

و ما به او از شما نزدیکتریم لیکن شما بصیرت ندارید.

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿86﴾

الهی قمشه‌ای

پس چرا اگر حیات به دست شما و طبیعت است و شما را آفریننده‌ای نیست.

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿87﴾

الهی قمشه‌ای

روح را دوباره به بدن مرده باز نمی‌گردانید اگر راست می‌گویید؟

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿88﴾

الهی قمشه‌ای

پس (بدانید آن که بمیرد) اگر از مقربان درگاه خداست.

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿89﴾

الهی قمشه‌ای

آنجا در آسایش و نعمت و بهشت ابدی است.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿90﴾

الهی قمشه‌ای

و اگر از اصحاب یمین است.

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿91﴾

الهی قمشه‌ای

پس (وی را بشارت دهید که) تو را (از هر رنج و درد و الم) ایمنی و سلامت است.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿92﴾

الهی قمشه‌ای

و اما اگر از منکران و گمراهان است.

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿93﴾

الهی قمشه‌ای

نصیبش حمیم جهنم است.

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿94﴾

الهی قمشه‌ای

و جایگاهش آتش دوزخ است.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿95﴾

الهی قمشه‌ای

این (وعد و وعید) البته یقین و حق و حقیقت است.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿96﴾

الهی قمشه‌ای

پس به نام بزرگ خدای خود تسبیح گوی.

Quran recitationReady
Open audio