Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare An-Naba in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿1﴾

Rowwad

[کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال می‌کنند؟

آیتی

از چه چيز مى‌پرسند؟

الهی قمشه‌ای

(مردم) از چه خبر مهمی پرسش و گفتگو می‌کنند؟

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿2﴾

Rowwad

از خبری بزرگ.

آیتی

از آن خبر بزرگ،

الهی قمشه‌ای

از خبر بزرگ (قیامت).

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿3﴾

Rowwad

همان [خبری] که در مورد آن با هم اختلاف دارند.

آیتی

كه در آن اختلاف مى كنند.

الهی قمشه‌ای

که در آن با هم به جدال و اختلاف کلمه برخاستند.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿4﴾

Rowwad

چنین نیست [که آنها می‌اندیشند]؛ به زودی خواهند دانست.

آیتی

آرى، به زودى خواهند دانست.

الهی قمشه‌ای

چنین نیست (که منکران پنداشته‌اند) به زودی (به وقت مرگ) خواهند دانست.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿5﴾

Rowwad

باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست.

آیتی

باز هم آرى، به زودى خواهند دانست.

الهی قمشه‌ای

و باز چنین نیست (که منکران پنداشته‌اند) البته به زودی آگاه می‌شوند.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ﴿6﴾

Rowwad

آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟

آیتی

آيا ما زمين را بسترى نساختيم؟

الهی قمشه‌ای

آیا ما زمین را مهد آسایش خلق نگردانیدیم؟

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿7﴾

Rowwad

و کوه‌ها را میخ‌ها[ی آن قرار ندادیم؟]

آیتی

و كوهها را ميخهايى؟

الهی قمشه‌ای

و کوهها را عماد و نگهبان آن نساختیم؟

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿8﴾

Rowwad

و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم.

آیتی

و شما را جفت جفت آفريديم.

الهی قمشه‌ای

و شما را جفت (زن و مرد) آفریدیم.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿9﴾

Rowwad

و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم.

آیتی

و خوابتان را آسايشتان گردانيديم.

الهی قمشه‌ای

و خواب را برای شما مایه (قوم حیات و) استراحت قرار دادیم.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿10﴾

Rowwad

و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم.

آیتی

و شب را پوششتان قرار داديم.

الهی قمشه‌ای

و (پرده سیاه) شب را ساتر (احوال خلق) گردانیدیم.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿11﴾

Rowwad

و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم،

آیتی

و روز را گاه طلب معيشت.

الهی قمشه‌ای

و روز روشن را برای تحصیل معاش آنان مقرر داشتیم.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿12﴾

Rowwad

و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم،

آیتی

و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا كرديم.

الهی قمشه‌ای

و بر فراز شما هفت آسمان محکم بنا کردیم.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿13﴾

Rowwad

و [خورشید را] چراغی درخشان [و روشنایی‌بخش] آفریدیم،

آیتی

و چراغى روشن آفريديم.

الهی قمشه‌ای

و چراغی (چون خورشید) رخشان بر افروختیم.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿14﴾

Rowwad

و از ابر‌های باران‌زا، آبی فراوان فرو‌‌فرستادیم

آیتی

از ابرهاى باران‌زاى آبى فراوان نازل كرديم،

الهی قمشه‌ای

و از فشار و تراکم ابرها آب باران فرو ریختیم.

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿15﴾

Rowwad

تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم.

آیتی

تا بدان دانه و نبات برويانيم،

الهی قمشه‌ای

تا بدان آب، دانه و گیاه رویانیم.

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ﴿16﴾

Rowwad

و باغ‌هایی پردرخت [با آن پرورش دهیم].

آیتی

و بستانهاى انبوه.

الهی قمشه‌ای

و باغهای پر درخت (و انواع میوه‌ها) پدید آوریم.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا ﴿17﴾

Rowwad

بی‌گمان، روز داورى [میان مخلوقات]، وعده‌گاه [ما با شما] است.

آیتی

هر آينه روز داورى روزى است معين.

الهی قمشه‌ای

همانا روز فصل (یعنی روز قیامت که در آن فصل خصومتها شود) وعده گاه خلق است.

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿18﴾

Rowwad

روزی ‌که در «صور» دمیده می‌شود و شما گروه‌گروه [به محشر] می‌آیید؛

آیتی

روزى كه در صور دميده شود و شما فوج‌فوج بياييد.

الهی قمشه‌ای

آن روزی که در صور بدمند (تا مردگان زنده شوند) و فوج فوج (به محشر) در آیید.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿19﴾

Rowwad

و آسمان گشوده می‌شود و به صورت درهای متعدد درمی‌آید؛

آیتی

آسمان شكافته شود و هر شكاف درى باشد.

الهی قمشه‌ای

و درهای آسمان به ابواب مختلف گشوده شود (تا هر فوجی از دری شتابند).

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿20﴾

Rowwad

و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و به صورت سرابی می‌شود؛

آیتی

و كوه‌ها روان شوند، و سراب گردند.

الهی قمشه‌ای

و کوهها را به گردش آرند تا به مانند سراب گردد.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿21﴾

Rowwad

و بی‌گمان، جهنم کمینگاهی است

آیتی

جهنم در انتظار باشد.

الهی قمشه‌ای

همانا دوزخ کمینگاه (کافران و بد کاران) است.

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿22﴾

Rowwad

[و] محل بازگشتی برای طغیانگران.

آیتی

طاغيان را بازگشتنگاهى است.

الهی قمشه‌ای

آن دوزخ جایگاه مردم سرکش ستمکار است.

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿23﴾

Rowwad

مدت زمانی بی‌پایان در آنجا می‌مانند.

آیتی

زمانى دراز در آنجا درنگ كنند.

الهی قمشه‌ای

که در آن قرنها بمانند (و عذاب کشند).

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾

Rowwad

در آنجا نه [چیز] خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت].

آیتی

نه خُنكى چشند و نه آب؛

الهی قمشه‌ای

هرگز در آنجا هیچ هوی خنک و شراب (طهور) نیاشامند.

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿25﴾

Rowwad

جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [جهنمیان است].

آیتی

جز آب جوشان و خون و چرك.

الهی قمشه‌ای

مگر آبی پلید و سوزان که حمیم و غسّاق جهنم است به آنها دهند.

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿26﴾

Rowwad

[این] کیفری است مناسب و درخور [گناهانشان]؛

آیتی

اين كيفرى است برابر كردار.

الهی قمشه‌ای

کیفری که با اعمال آنها موافق است.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿27﴾

Rowwad

همانا آنان از حساب [و کتاب روز قیامت] نمی‌ترسیدند

آیتی

زيرا آنان به روز حساب اميد نداشتند.

الهی قمشه‌ای

زیرا آنها به حقیقت امید به روز حساب نداشتند.

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿28﴾

Rowwad

و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛

آیتی

و آيات ما را به سختى تكذيب مى‌كردند.

الهی قمشه‌ای

و آیات ما را سخت تکذیب کردند.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا ﴿29﴾

Rowwad

و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کرده‌ایم.

آیتی

و ما همه چيز را در كتابى شماره كرده‌ايم.

الهی قمشه‌ای

و حال آنکه حساب هر چیزی را ما در کتابی (به احصاء و شماره) رقم کرده‌ایم.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾

Rowwad

پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که [چیزی] جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم.

آیتی

پس بچشيد كه جز به شكنجه شما نخواهيم افزود.

الهی قمشه‌ای

پس بچشید (کیفر تکذیب و بدکاری را) که هرگز بر شما چیزی جز رنج و عذاب دوزخ نیفزاییم.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾

Rowwad

بی‌گمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است.

آیتی

پرهيزگاران را جايى است در امان از هر آسيب؛

الهی قمشه‌ای

متقیان را در آن جهان مقام گشایش و هر گونه آسایش است.

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا ﴿32﴾

Rowwad

باغ‌های [میوه] و تاکستان‌ها.

آیتی

بستانها و تاكستانها،

الهی قمشه‌ای

باغها و تاکستانهاست.

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿33﴾

Rowwad

و حوریانی نوجوان و هم‌سن و سال.

آیتی

و دخترانى همسال، با پستانهاى برآمده،

الهی قمشه‌ای

و دختران زیبای دلربا که همه در خوبی و جوانی مانند یکدیگرند.

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿34﴾

Rowwad

و جام‌هایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت].

آیتی

و جامهاى پر.

الهی قمشه‌ای

و جامهای پر از شراب (طهور و انواع نوشابه‌های شیرین و خوش).

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿35﴾

Rowwad

در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.

آیتی

نه سخن بيهوده شنوند و نه دروغ.

الهی قمشه‌ای

هرگز در آنجا سخن بیهوده و دروغ نشنوند.

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿36﴾

Rowwad

[این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب

آیتی

و اين پاداشى است كافى، از جانب پروردگارت.

الهی قمشه‌ای

این (نعمتهای ابدی) مزدی به عطاء و حساب پروردگار توست.

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿37﴾

Rowwad

[همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ‌ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد.

آیتی

پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست. آن خداى رحمان، كه كس را به او ياراى خطاب نباشد.

الهی قمشه‌ای

خدایی که آسمانها و زمین و همه مخلوقاتی که در بین آسمان و زمین است بیافریده همان خدای مهربان که (در عین مهربانی) کسی (از قهر و سطوتش) با او به گفتگو نتواند لب گشود.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿38﴾

Rowwad

روزی ‌که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف می‌ایستند، [و] هیچ‌ کس سخن نمی‌گوید، جز کسی ‌که [الله] رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید.

آیتی

روزى كه روح و فرشتگان به صف مى‌ايستند، و كس سخن نمى‌گويد مگر آنكه خداى رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گويد.

الهی قمشه‌ای

روزی که آن فرشته بزرگ روح القدس با همه فرشتگان صف زده و به نظم برخیزند و هیچ کس سخن نگوید جز آن کسی که خدای مهربانش به سخن اذن دهد و او سخن به صواب گوید (و به اذن خدا شفاعت گنهکاران کند).

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿39﴾

Rowwad

آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع می‌شود]؛ پس هر کس كه بخواهد، [می‌تواند] راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید.

آیتی

آن روز روزى است آمدنى. پس هر كه خواهد به سوى پروردگارش بازگردد.

الهی قمشه‌ای

چنین روز حتمی و محقق خواهد بود، پس هر که می‌خواهد نزد خدای خود (در آن روز) مقام و منزلتی یابد (امروز در راه ایمان و طاعت بکوشد).

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿40﴾

Rowwad

به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی ‌که انسان آنچه را از قبل با دست‌های خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمی‌شدم»]!

آیتی

ما شما را از عذابى نزديك مى‌ترسانيم: روزى كه آدمى هر چه را پيشاپيش فرستاده است مى‌نگرد و كافر مى‌گويد: اى كاش من خاك مى‌بودم.

الهی قمشه‌ای

ما شما را از روز عذاب که نزدیک است ترسانیده و آگاه ساختیم، روزی که هر کس هر چه کرده در پیش روی خود حاضر بیند و کافر در آن روز گوید که ای کاش خاک بودم (تا چنین به آتش کفر خود نمی‌سوختیم).

Quran recitationReady
Open audio