بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿1﴾
مکارم شیرازی
آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال میکنند؟!
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿2﴾
مکارم شیرازی
از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)!
ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿3﴾
مکارم شیرازی
همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿4﴾
مکارم شیرازی
چنین نیست که آنها فکر میکنند، و بزودی میفهمند!
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿5﴾
مکارم شیرازی
باز هم چنین نیست که آنها میپندارند، و بزودی میفهمند (که قیامت حق است)!
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ﴿6﴾
مکارم شیرازی
آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!
وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿7﴾
مکارم شیرازی
و کوهها را میخهای زمین؟!
وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿8﴾
مکارم شیرازی
و شما را بصورت زوجها آفریدیم!
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿9﴾
مکارم شیرازی
و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،
وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿10﴾
مکارم شیرازی
و شب را پوششی (برای شما)،
وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿11﴾
مکارم شیرازی
و روز را وسیلهای برای زندگی و معاش!
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿12﴾
مکارم شیرازی
و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!
وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿13﴾
مکارم شیرازی
و چراغی روشن و حرارتبخش آفریدیم!
وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿14﴾
مکارم شیرازی
و از ابرهای بارانزا آبی فراوان نازل کردیم،
لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿15﴾
مکارم شیرازی
تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،
وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ﴿16﴾
مکارم شیرازی
و باغهایی پردرخت!
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا ﴿17﴾
مکارم شیرازی
(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!
يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿18﴾
مکارم شیرازی
روزی که در «صور» دمیده میشود و شما فوج فوج (به محشر) میآیید!
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿19﴾
مکارم شیرازی
و آسمان گشوده میشود و بصورت درهای متعددی درمیآید!
وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿20﴾
مکارم شیرازی
و کوهها به حرکت درمیآید و بصورت سرابی میشود!
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿21﴾
مکارم شیرازی
مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿22﴾
مکارم شیرازی
و محل بازگشتی برای طغیانگران!
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿23﴾
مکارم شیرازی
مدّتهای طولانی در آن میمانند!
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾
مکارم شیرازی
در آنجا نه چیز خنکی میچشند و نه نوشیدنی گوارایی،
إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿25﴾
مکارم شیرازی
جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!
جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿26﴾
مکارم شیرازی
این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿27﴾
مکارم شیرازی
چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،
وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿28﴾
مکارم شیرازی
و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!
وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا ﴿29﴾
مکارم شیرازی
و ما همه چیز را شمارش و ثبت کردهایم!
فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾
مکارم شیرازی
پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمیافزاییم!
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾
مکارم شیرازی
مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:
حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا ﴿32﴾
مکارم شیرازی
باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿33﴾
مکارم شیرازی
و حوریانی بسیار جوان و همسن و سال،
وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿34﴾
مکارم شیرازی
و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿35﴾
مکارم شیرازی
در آنجا نه سخن لغو و بیهودهای میشنوند و نه دروغی!
جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿36﴾
مکارم شیرازی
این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیهای است کافی!
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿37﴾
مکارم شیرازی
همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)!
يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿38﴾
مکارم شیرازی
روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف میایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمیگویند، و (آنگاه که میگویند) درست میگویند!
ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿39﴾
مکارم شیرازی
آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!
إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿40﴾
مکارم شیرازی
و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده میبیند، و کافر میگوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمیشدم)!»