بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّۭا ﴿1﴾
انصاریان
سوگند به صف بستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بسته اند،
Text size
Compare As-Saffat in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿2﴾
انصاریان
و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدت باز می دارند،
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا ﴿3﴾
انصاریان
و به تلاوت کنندگان وحی،
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿4﴾
انصاریان
که بی تردید معبود شما یگانه است،
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ ﴿5﴾
انصاریان
پروردگار آسمان ها وزمین وآنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرق ها،
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿6﴾
انصاریان
همانا ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم،
وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿7﴾
انصاریان
و آن را از هر شیطان سرکشی حفظ کردیم،
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿8﴾
انصاریان
آنان نمی توانند به سخنان فرشتگان بسیار مکرم و شریف گوش فرا دهند، و [هرگاه به گوش دادن برخیزند] از هر سو [شهاب] به سویشان پرتاب می شود،
دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿9﴾
انصاریان
تا با خفت وخواری رانده شوند، وبرای آنان عذابی همیشگی است،
إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿10﴾
انصاریان
مگر آنکه شیطانی خبری را [دزدانه و] با سرعت برباید [و فرار کند] که در این صورت گلوله ای آتشین و شکافنده او را دنبال می کند.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿11﴾
انصاریان
پس از منکران معاد بپرس: آیا آفرینش آنان سخت تر و دشوارتر است یا آنچه [مانند فرشتگان، آسمان ها، زمین، کوه ها و...] آفریده ایم؟ [به یقین آفرینش آنان کاری ناچیز است چون] ما آنان را از گِلی چسبنده آفریده ایم،
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿12﴾
انصاریان
بلکه [تو از انکارشان] تعجب می کنی و آنان مسخره می کنند،
وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ﴿13﴾
انصاریان
و هنگامی که به آنان تذکر، می دهند متذکّر نمی شوند؛
وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿14﴾
انصاریان
و چون معجزه ای را می بینند به شدت مسخره می کنند [و دیگران را هم به مسخره وامی دارند،]
وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿15﴾
انصاریان
و می گویند: این جز جادویی آشکار نیست.
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿16﴾
انصاریان
[می گویند:] آیا زمانی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، حتماً برانگیخته می شویم؟
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿17﴾
انصاریان
و آیا پدران پیشین ما [هم برانگیخته می شوند؟]
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿18﴾
انصاریان
بگو: آری، [برانگیخته می شوید] در حالی که خوار و ناچیز هستید.
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿19﴾
انصاریان
جز این نیست که آن یک فریاد عظیم است که [وقتی واقع شود] ناگاه [همه زنده می شوند و حیرت زده منظره قیامت را] می نگرند،
وَقَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿20﴾
انصاریان
و می گویند: ای وای بر ما! این روز جزاست!
هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿21﴾
انصاریان
[آری] این همان روز جدایی [میان حق و باطل] است که همواره آن را انکار می کردید.
۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ﴿22﴾
انصاریان
[آن گاه ندا رسد:] ستمکاران و هم ردیفان آنان و معبودهایی را که همواره به جای خدا می پرستیدند، گرد آورید.
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿23﴾
انصاریان
پس همه را به سوی راه دوزخ راهنمایی کنید.
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿24﴾
انصاریان
آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازپرسی قرار می گیرند.
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿25﴾
انصاریان
[به آنان گویند:] شما را چه شده که یکدیگر را [برای رهایی از عذاب] یاری نمی دهید؟
بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿26﴾
انصاریان
[نه اینکه نمی توانند یکدیگر را یاری دهند] بلکه آنان امروز فروتنانه تسلیم [قدرت حق] هستند،
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿27﴾
انصاریان
به یکدیگر رو کرده از هم می پرسند: [این چه وضعی است؟]
قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ﴿28﴾
انصاریان
[پس پیروان گمراه به پیشوایان گمراه کننده] می گویند: همانا شما از راه خیرخواهی به سوی ما می آمدید، [ولی کارتان جز فریب و نیرنگ نبود!]
قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿29﴾
انصاریان
می گویند: [ما را تقصیری نیست] بلکه خود شما اهل ایمان نبودید،
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَٰغِينَ ﴿30﴾
انصاریان
و ما را بر شما هیچ تسلطی نبود، بلکه شما مردمی طغیان گر و سرکش بودید.
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ﴿31﴾
انصاریان
اکنون فرمان عذاب پروردگارمان بر ما محقق و ثابت شد که همه ما چشندگان عذاب خواهیم بود.
فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ﴿32﴾
انصاریان
[سبک مغزی و تعصّب شما زمینه گمراهی شما شد] پس ما شما را گمراه کردیم؛ زیرا خودمان گمراه بودیم،
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿33﴾
انصاریان
پس بی تردید همه 2آنان در آن روز در عذاب شریک اند،
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿34﴾
انصاریان
ما با مجرمان این گونه رفتار می کنیم؛
إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿35﴾
انصاریان
زیرا آنان چنین بودند که هر زمان به آنان می گفتند: معبودی جز خدا نیست، تکبّر می کردند،
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ ﴿36﴾
انصاریان
و [همواره] می گفتند: آیا باید به خاطر شاعری دیوانه معبودان خود را رها کنیم؟!
بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿37﴾
انصاریان
[چنین نیست که می پندارید] بلکه او حق را آورده و پیامبران را تصدیق کرده است.
إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ﴿38﴾
انصاریان
بی تردید شما [کوردلان] عذاب دردناک را خواهید چشید،
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿39﴾
انصاریان
و جز آنچه که همواره انجام می دادید، پاداش داده نمی شوید،
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿40﴾
انصاریان
جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،]
أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿41﴾
انصاریان
برای آنان رزق و روزی معین و ویژه ای است،
فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿42﴾
انصاریان
میوه هایی [گوناگون] در حالی که مورد اکرام خواهند بود،
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿43﴾
انصاریان
در بهشت های پر نعمت،
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿44﴾
انصاریان
در حالی که بر تخت هایی روبه روی یکدیگر [تکیه زده اند،]
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ ﴿45﴾
انصاریان
جامی از نوشیدنی زلال و پاک گرداگردشان می گردانند،
بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّٰرِبِينَ ﴿46﴾
انصاریان
[نوشیدنی] سپید [و درخشنده] و لذت بخش برای نوشندگان،
لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿47﴾
انصاریان
نه در آن مایه فساد [جسم و عقل] است، و نه از آن مست و بیهوش می شوند،
وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ ﴿48﴾
انصاریان
و در کنارشان زنانی هستند که فقط به شوهرانشان عشق می ورزند.
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿49﴾
انصاریان
گویا آنان [از سپیدی] تخم شترمرغی هستند که [زیر پر و بال] پوشیده شده اند [و هرگز دست کسی به آنان نرسیده است.]
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿50﴾
انصاریان
پس برخی از آنان به برخی دیگر رو کرده از [حال] یکدیگر می پرسند.
قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ ﴿51﴾
انصاریان
گوینده ای از آنان می گوید: همانا من [در دنیا] هم نشینی داشتم.
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ﴿52﴾
انصاریان
[که همواره از روی تعجب به من] می گفت: آیا تو از باور دارندگان [رستاخیز و زنده شدن مردگان] هستی؟
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿53﴾
انصاریان
آیا زمانی که ما مردیم و خاک استخوان شدیم، حتماً [زنده می شویم و] پاداشمان می دهند؟
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿54﴾
انصاریان
[سپس به دوستان بهشتی خود] می گوید: آیا شما با من به دوزخ سر می کشید [تا از هم نشینم خبری بگیرید که در کجا و در چه حالی است؟]
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿55﴾
انصاریان
پس خود او به دوزخ سر می کشد و هم نشینش را وسط دوزخ می بیند.
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿56﴾
انصاریان
[به او] می گوید: به خدا سوگند نزدیک بود، مرا به هلاکت بیندازی.
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿57﴾
انصاریان
و اگر توفیق و رحمت پروردگارم نبود، حتماً از احضارشدگان [در دوزخ] بودم.
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿58﴾
انصاریان
[آن گاه به دوستان بهشتی خود می گوید:] آیا ما [برای همیشه در بهشتیم و] هرگز نمی میریم؟
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿59﴾
انصاریان
[و] جز همان مرگ نخستین [که در دنیا سراغمان آمد مرگی دیگر به سراغمان نخواهد آمد] و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟ [شگفتا! چه لطف خاصی از سوی خدا به ما شده است!]
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿60﴾
انصاریان
بی تردید این همان کامیابی بزرگ است.
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ ﴿61﴾
انصاریان
پس باید برای چنین پاداشی عمل کنندگان عمل کنند.
أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ﴿62﴾
انصاریان
آیا این [بهشت جاودان پر نعمت] برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم؟
إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّٰلِمِينَ ﴿63﴾
انصاریان
ما آن را برای ستمکاران مایه شکنجه و عذاب قرار داده ایم.
إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ﴿64﴾
انصاریان
آن درختی است که در قعر دوزخ می روید،
طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ﴿65﴾
انصاریان
شکوفه هایش مانند سرهای شیاطین [بسیار بدنما و زشت] است.
فَإِنَّهُمْ لَءَاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿66﴾
انصاریان
پس این منکران لجوج حتماً از آن می خورند و شکم ها را از آن پر می کنند.
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿67﴾
انصاریان
آن گاه به ناچار روی آن [به عنوان نوشیدنی] مخلوطی از آب بسیار داغ و متعفّن برای آنان خواهد بود!
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ﴿68﴾
انصاریان
سپس بازگشتشان حتماً به سوی دوزخ است.
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ﴿69﴾
انصاریان
[سزاوار بودنشان در قیامت به این همه عذاب به سبب این است که] آنان پدرانشان را گمراه یافتند،
فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿70﴾
انصاریان
و [با اینکه می دانستند گمراهند بدون اندیشه و تأمل] عجولانه از پی آنان می رفتند!
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿71﴾
انصاریان
و به راستی پیش از اینان بیشتر پیشینیان گمراه شدند،
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿72﴾
انصاریان
و بی تردید ما در میان آنان بیم دهندگانی فرستادیم.
فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿73﴾
انصاریان
پس با تأمل بنگر سرانجام بیم داده شدگان چگونه بود؟
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿74﴾
انصاریان
[همه هلاک شدند] جز بندگان خالص شده خدا،
وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿75﴾
انصاریان
و نوح ما را ندا کرد [و ما ندایش را اجابت کردیم] پس ما به راستی نیکو اجابت کننده ای هستیم،
وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿76﴾
انصاریان
و او و خاندانش را از آن اندوه بزرگ نجادت دادیم.
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿77﴾
انصاریان
و تنها ذریه او را [در زمین] باقی گذاشتیم،
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿78﴾
انصاریان
و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم؛
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿79﴾
انصاریان
سلام بر نوح در میان جهانیان.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿80﴾
انصاریان
به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿81﴾
انصاریان
بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿82﴾
انصاریان
سپس دیگران را غرق کردیم؛
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿83﴾
انصاریان
و به راستی ابراهیم از پیروان نوح بود،
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ﴿84﴾
انصاریان
هنگامی که با دلی پاک به سوی پروردگارش آمد.
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿85﴾
انصاریان
[یاد کن] هنگامی را که به پدر و قومش گفت: چیست آنچه می پرستید؟
أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿86﴾
انصاریان
آیا به جای خدا معبودان دروغین را می خواهید.
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿87﴾
انصاریان
پس گمانتان به پروردگار جهانیان چیست؟ [که غیر او را می پرستید،]
فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ﴿88﴾
انصاریان
[چون از او دعوت کردند که شبانه به مراسم عیدشان برود] نگاهی به ستارگان انداخت،
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ﴿89﴾
انصاریان
و گفت: به راستی من بیمارم.
فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿90﴾
انصاریان
پس پشت کنان از او روی گرداندند.
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿91﴾
انصاریان
او هم مخفیانه به سوی بت هایشان رفت و [از روی ریشخند] گفت: آیا غذا نمی خورید؟
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿92﴾
انصاریان
شما را چه شده که سخن نمی گویید؟
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿93﴾
انصاریان
پس [به آنها روی آورد و] با دست راست ضربه ای کاری بر آنها کوبید [و خردشان کرد.]
فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿94﴾
انصاریان
مردم با شتاب به سوی او آمدند.
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿95﴾
انصاریان
[به آنان] گفت: آیا آنچه را [با دست خود] می تراشید، می پرستید؟!
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿96﴾
انصاریان
در حالی که خدا شما را و آنچه را می سازید، آفریده است.
قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿97﴾
انصاریان
گفتند: برای او بنایی بسازید [که گنجایش آتش فراوانی داشته باشد] پس او را در آتش شعلهور بیندازید.
فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿98﴾
انصاریان
پس خواستند به او نیرنگی زنند، ولی ما آنان را پست و شکست خورده کردیم.
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿99﴾
انصاریان
و [وقتی از این مهلکه جان سالم به در برد] گفت: به راستی من به سوی پروردگارم می روم، و [او] به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد.
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿100﴾
انصاریان
پروردگارا! مرا فرزندی که از صالحان باشد عطا کن.
فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍۢ ﴿101﴾
انصاریان
پس ما او را به پسری بردبار مژده دادیم.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ﴿102﴾
انصاریان
هنگامی که با او به [مقام] سعی رسید، گفت: پسرکم! همانا من در خواب می بینم که تو را ذبح می کنم، پس با تأمل بنگر رأی تو چیست؟ گفت: پدرم آنچه به آن مأمور شده ای انجام ده اگر خدا بخواهد مرا از شکیبایان خواهی یافت.
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿103﴾
انصاریان
پس هنگامی که آن دو تسلیم [خواسته خدا] شدند و ابراهیم، جبین او را به زمین نهاد [تا ذبحش کند]
وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿104﴾
انصاریان
و او را ندا دادیم که ای ابراهیم!
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿105﴾
انصاریان
خوابت را تحقق دادی [و فرمان پروردگارت را اجرا کردی]، به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم [که نیّت پاک و خالصشان را به جای عمل می پذیریم.]
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ﴿106﴾
انصاریان
به یقین این همان آزمایش روشن بود.
وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ﴿107﴾
انصاریان
و ما اسماعیل را در برابر قربانی بزرگی [از ذبح شدن] رهانیدیم،
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿108﴾
انصاریان
و در میان آیندگان برای او [نام نیک] به جا گذاشتیم.
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿109﴾
انصاریان
سلام بر ابراهیم.
كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿110﴾
انصاریان
[ما] نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿111﴾
انصاریان
بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود،
وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿112﴾
انصاریان
و ما او را به اسحاق که پیامبری از شایستگان بود مژده دادیم،
وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ﴿113﴾
انصاریان
و بر او و بر اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو برخی نیکوکارند و برخی آشکارا ستمکار بر خویشند،
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿114﴾
انصاریان
و به راستی ما به موسی و هارون نعمت دادیم،
وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿115﴾
انصاریان
و آن دو نفر و قومشان را از اندوه بزرگ نجات بخشیدیم،
وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴿116﴾
انصاریان
و آنان را یاری دادیم در نتیجه پیروز شدند،
وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿117﴾
انصاریان
و هر دو را کتاب بسیار روشنگر عطا کردیم،
وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿118﴾
انصاریان
وبه راه راست هدایتشان نمودیم،
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿119﴾
انصاریان
و در میان آیندگان برای هر دو نفر نام نیک به جا گذاشتیم.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿120﴾
انصاریان
سلام بر موسی و هارون.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿121﴾
انصاریان
ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم.
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿122﴾
انصاریان
بی تردید هر دو از بندگان مؤمن ما بودند،
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾
انصاریان
و بی تردید الیاس از پیامبران بود.
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾
انصاریان
[یاد کن] هنگامی را که به قومش گفت: آیا [از شرک وطغیان] نمی پرهیزید؟
أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ ﴿125﴾
انصاریان
آیا بت «بعل» را می پرستید و بهترین آفرینندگان را رها می کنید؟!
ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿126﴾
انصاریان
خدا را که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست.
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿127﴾
انصاریان
پس او را انکار کردند، یقیناً آنان از احضار شدگان [در عذاب] خواهند بود،
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿128﴾
انصاریان
جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،]
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿129﴾
انصاریان
و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم.
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿130﴾
انصاریان
سلام بر آل یاسین.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿131﴾
انصاریان
ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿132﴾
انصاریان
بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود.
وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿133﴾
انصاریان
و بی تردید لوط از پیامبران بود.
إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿134﴾
انصاریان
[یاد کن] هنگامی را که او و همه اهلش را نجات دادیم،
إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ﴿135﴾
انصاریان
مگر پیرزنی را که در میان باقی ماندگان [در شهر] بود.
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿136﴾
انصاریان
سپس دیگران را هلاک کردیم،
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿137﴾
انصاریان
و شما همواره صبحگاهان [در مسیر سفرهایتان از کنار ویرانه های شهر] آنان گذر می کنید،
وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿138﴾
انصاریان
و نیز شبانگاهان، آیا تعقّل نمی کنید؟
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿139﴾
انصاریان
و یونس از پیامبران بود.
إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿140﴾
انصاریان
[یاد کن] هنگامی را که به سوی آن کشتی پر [از جمعیت و بار] گریخت،
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿141﴾
انصاریان
و با سرنشینان کشتی قرعه انداخت [و قرعه به نامش افتاد] و از مغلوب شدگان شد [و او را به دریا انداختند.]
فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿142﴾
انصاریان
پس آن ماهی بزرگ او را بلعید، در حالی که سزاوار سرزنش بود.
فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿143﴾
انصاریان
[و در شکم ماهی به تسبیح خدا مشغول شد که] اگر او از تسبیح کنندگان نبود،
لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿144﴾
انصاریان
بی تردید تا روزی که مردم برانگیخته می شوند در شکم ماهی می ماند.
۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ﴿145﴾
انصاریان
پس او را در حالی که بیمار بود به زمینی خشک و بی گیاه افکندیم.
وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ﴿146﴾
انصاریان
و بر او گیاهی از نوعی کدو رویاندیم،
وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿147﴾
انصاریان
و او را به سوی [قومی] یکصد هزار نفر [ی] یا بیشتر فرستادیم.
فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿148﴾
انصاریان
پس ایمان آوردند در نتیجه آنان را تا پایان عمرشان [از نعمت ها و مواهب خود] بهره مند کردیم.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿149﴾
انصاریان
[مشرکان سبک مغز می گویند: فرشتگان، دختران خدایند] پس از آنان بپرس که آیا دختران برای پروردگار تو هستند و پسران برای ایشان؟!
أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًۭا وَهُمْ شَٰهِدُونَ ﴿150﴾
انصاریان
یا اینکه ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان شاهد بودند؟!
أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿151﴾
انصاریان
آگاه باش! که آنان از بافته های دروغ خود می گویند
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ ﴿152﴾
انصاریان
که خدا فرزند آورده! و بی تردید آنان دروغگویند.
أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿153﴾
انصاریان
آیا دختران را بر پسران ترجیح داده است؟
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿154﴾
انصاریان
شما را چه شده، چگونه حکم می کنید؟
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿155﴾
انصاریان
پس آیا متذکّر [حقایق] نمی شوید؟
أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿156﴾
انصاریان
یا شما [بر این ادعای خود] دلیل روشنی دارید؟
فَأْتُوا۟ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿157﴾
انصاریان
پس اگر راستگویید، کتابتان را [که این سخنان را با تکیه بر آن می گویید، به میان] آورید.
وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿158﴾
انصاریان
میان خدا و جن، نسب و خویشی قرار دادند، در صورتی که جنیان به خوبی می دانند که [روز قیامت برای حساب و پاداش] احضار خواهند شد.
سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿159﴾
انصاریان
خدا از آنچه او را به آن توصیف می کنند، منزّه است.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿160﴾
انصاریان
مگر بندگان خالص شده خدا [که او را به آنچه توصیف می کنند شایسته مقام قدس اوست.]
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿161﴾
انصاریان
و بی تردید شما و آنچه را می پرستید،
مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ ﴿162﴾
انصاریان
نمی توانید [مردم را] بر ضد خدا گمراه کنید.
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿163﴾
انصاریان
مگر کسانی را که [به اختیار خود به خاطر پذیرفتن وسوسه و اغواگری شما] به دوزخ درآیند،
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿164﴾
انصاریان
و هیچ یک از ما فرشتگان نیست مگر اینکه برای او مقامی معین است.
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿165﴾
انصاریان
و همانا ما [برای اجرای فرمان خدا] صف بستگانیم.
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿166﴾
انصاریان
و ما خود تسبیح کنندگانیم.
وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ﴿167﴾
انصاریان
و مشرکان [پیش از بعثت پیامبر] قاطعانه می گفتند:
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿168﴾
انصاریان
اگر نزد ما کتابی چون کتاب های آسمانی پیامبران پیشین بود،
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿169﴾
انصاریان
بی تردید از بندگان خالص شده خدا می شدیم.
فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿170﴾
انصاریان
ولی [هنگامی که قرآن را برای هدایت آنان نازل کردیم] به آن کافر شدند و به زودی [و زر و وبال کفرشان را] خواهند دانست.
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿171﴾
انصاریان
و وعده قطعی ما درباره بندگان به رسالت فرستاده شده، از پیش محقق و ثابت گشته است،
إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿172﴾
انصاریان
که بی تردید آنان [در همه زمینه ها] یاری شدگانند،
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ ﴿173﴾
انصاریان
و مسلماً سپاه ما پیروزند.
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿174﴾
انصاریان
پس تا مدتی از آنان روی بگردان.
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿175﴾
انصاریان
و آنان را بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید.
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿176﴾
انصاریان
آیا شتاب در آمدن عذاب ما را می خواهند؟!
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿177﴾
انصاریان
پس هنگامی که [عذاب ما] به آستانه خانه هایشان نازل شود، بیم شدگان روزگار بدی خواهند داشت،
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿178﴾
انصاریان
و تا مدتی از آنان روی بگردان،
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿179﴾
انصاریان
و [آنان را] بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید.
سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿180﴾
انصاریان
پروردگارت که دارای عزت است از آنچه او را به آن توصیف می کنند، منزّه است.
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿181﴾
انصاریان
و سلام بر پیامبران
وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿182﴾
انصاریان
و همه ستایش ها ویژه خداست که پروردگار جهانیان است.