بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾
Rowwad
سوگند به خورشید و روشنیِ آن [به هنگام بامداد]،
آیتی
Савганд ба офтоб ва равшаниаш ба ҳангоми чошт
الهی قمشهای
قسم به آفتاب و تابش آن (هنگام رفعتش).
Text size
Compare Ash-Shams in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾
Rowwad
و سوگند به ماه، هنگامی که بعد از آن [= خورشید] درآید،
آیتی
ва савганд ба моҳ чун аз паи он барояд
الهی قمشهای
و قسم به ماه آن گاه که در پی آفتاب تابان در آید.
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾
Rowwad
و سوگند به روز، هنگامی که آن [= خورشید] را روشن [و جلوهگر] کند،
آیتی
ва савганд, ба рӯз, чун дунёро равшан кунад
الهی قمشهای
و قسم به روز هنگامی که جهان را روشن سازد.
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿4﴾
Rowwad
و سوگند به شب، هنگامی که آن را بپوشانَد،
آیتی
ва савганд ба шаб, чун рӯзро бипушад
الهی قمشهای
و به شب وقتی که عالم را در پرده سیاهی کشد.
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾
Rowwad
و سوگند به آسمان و به ذاتی که آن را بنا کرد،
آیتی
ва савганд ба осмону он ки онро бино карда
الهی قمشهای
و قسم به آسمان بلند و آن که این کاخ رفیع را بنا کرد.
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾
Rowwad
و سوگند به زمین و به ذاتی که آن را گسترانید،
آیتی
ва савганд ба замину он ки онро бигустурда
الهی قمشهای
و به زمین و آن که آن را بگسترد.
وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾
Rowwad
و سوگند به جانِ [انسان] و ذاتی که آن را [آفرید و] نیکو گردانید،
آیتی
ва савганд, ба нафсу он ки некӯяш биёфарида,
الهی قمشهای
و قسم به نفس ناطقه انسان و آن که او را نیکو به حد کمال بیافرید.
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿8﴾
Rowwad
سپس نافرمانی و پرهیزگاریاش را [به او] الهام کرد.
آیتی
сипас бадиҳову парҳезгориҳояшро ба ӯ илҳом карда,
الهی قمشهای
و به او شر و خیر او را الهام کرد.
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾
Rowwad
بیتردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار میشود.
آیتی
ки ҳар ки дар покии нафс кӯшид, наҷот ёфт
الهی قمشهای
(قسم به این آیات الهی) که هر کس نفس ناطقه خود را از گناه و بدکاری پاک و منزه سازد به یقین (در دو عالم) رستگار خواهد بود.
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾
Rowwad
و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار میشود.
آیتی
ва ҳар кӣ дар палидиаш кӯшид, зиён кард.
الهی قمشهای
و هر که او را (به کفر و گناه) پلید گرداند البته (در دو جهان) زیانکار خواهد گشت.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿11﴾
Rowwad
[قوم] ثمود از روی سرکشی، [پیامبرشان را] تکذیب کردند،
آیتی
Қавми Самуд аз рӯи саркашӣ дурӯғ бароварданд.
الهی قمشهای
طایفه ثمود از غرور و سرکشی (پیغمبر خود صالح را) تکذیب کردند.
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿12﴾
Rowwad
آنگاه که بدکارترین آنان [برای اقدام به جنایت] برخاست.
آیتی
Он гоҳ ки бадбахттаринашон бархост.
الهی قمشهای
هنگامی که شقیترینشان (قدار بن سالف) بر انگیخته شد (تا ناقه صالح را پی کند).
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿13﴾
Rowwad
پیامبر الله [= صالح] به آنان گفت: «مادهشترِ الله و [نوبت] آبخوردنش را [حرمت نهید]».
آیتی
Паёмбари Худо ба онҳо гуфт, ки модашутури Худрро бо навбати оби ӯро бигузоред!
الهی قمشهای
و رسول خدا (صالح) به آنها گفت: این ناقه آیت خداست، از خدا بترسید و آن را سیراب گردانید.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾
Rowwad
[ولی آنان] او را تکذیب کردند و آن [مادهشتر] را کشتند؛ پس پروردگار آنان به سبب گناهانشان بر سرشان عذاب آورد و همگی آنان را با خاک یکسان کرد
آیتی
Ӯро дурӯғ бароварданд ва шутурро куштанд. Пас Парвардигорашои ба сабаби гуноҳашод бар сарашон азоб овард ва бо хок яксон сохт.
الهی قمشهای
آن قوم رسول را تکذیب و ناقه او را پی کردند، خدا هم آنان را به کیفر (ظلم و) گناهشان هلاک ساخت و شهرشان را با خاک یکسان نمود.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿15﴾
Rowwad
و [الله] از سرانجام آن [کار،] بیم ندارد.
آیتی
Ва Ӯ аз оқибати он наметарсад.
الهی قمشهای
و هیچ باک از هلاک آنها نمیداشت (یا آنها هیچ از عاقبت بدگناه خود نمیترسیدند).