بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾
قرائتی
سوگند به خورشید و روشنایی آن!
Text size
Compare Ash-Shams in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾
قرائتی
سوگند به ماه، آنگاه که از پی خورشید درآید.
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾
قرائتی
سوگند به روز، آنگاه که زمین را روشن سازد.
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿4﴾
قرائتی
سوگند به شب، آنگاه که زمین را بپوشاند.
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾
قرائتی
سوگند به آسمان و آن که آن را بنا کرد.
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾
قرائتی
سوگند به زمین و آن که آن را گسترانید.
وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾
قرائتی
سوگند به جان [آدمی] و آن که آن را سامان داد،
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿8﴾
قرائتی
پس پلیدیها و پاکیهایش را به او الهام کرد.
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾
قرائتی
[به اینها سوگند] که به راستی رستگار شد آن که جان خود را از آلودگی پاک کرد.
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾
قرائتی
و بیشک محروم گشت آن که آن را به پلیدی آلود.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿11﴾
قرائتی
قوم ثمود از روی سرکشی، تکذیب کردند.
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿12﴾
قرائتی
آنگاه که بدبختترینِ آنها [برای کشتن ناقه] بهپا خاست.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿13﴾
قرائتی
پس پیامبر خدا به آنان گفت: «شتر خدا و [نوبت] آبشخورش را [حرمت نهید]!»
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾
قرائتی
پس او را تکذیب کردند و ناقه را کشتند و پروردگارشان به سزای گناهشان، آنان را درهم کوبید و [با خاک] یکسانشان کرد.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿15﴾
قرائتی
و [خداوند] از عاقبت آن کار [از کسی] بیم ندارد.