اى پيامبر! چون زنان را طلاق دهيد، آنها را به وقت عدهشان [پس از پاك شدن از حيض] طلاق دهيد و حساب عده را نگه داريد و از خدا، پروردگارتان بترسيد. آنها را [در دوران عده] از خانههايشان بيرون نكنيد و [آنها هم] بيرون نروند، مگر آن كه مرتكب كار زشت آشكار
پس چون به آخر عدّهشان رسيدند، يا به شايستگى نگاهشان داريد و يا به شايستگى از آنها جدا شويد، و دو تن عادل از خودتان را گواه بگيريد و شهادت را براى خدا به پا داريد. با اين [دستورات] كسى كه به خدا و روز رستاخيز ايمان دارد موعظه مىشود. و هر كه از خدا پ
و او را از جايى كه گمان نمىبرد روزى مىدهد. و هر كس بر خدا توكل كند او براى وى كافى است. همانا خدا [به ثمر] رسانندهى امر خويش است. بىترديد خدا براى هر چيزى اندازهاى نهاده است
و از زنان شما آنهايى كه از عادت ماهانه مأيوس شدهاند، اگر در وضع آنها [از نظر باردارى و عوارض ديگر] شك داريد، عدّهى آنها سه ماه است، و زنانى كه [با وجود اقتضاى سنّ] عادت ماهانه نديدهاند [نيز عدهشان سه ماه است]. و زنان باردار مدتشان اين است كه وض
در حد توان خود، آنان را [تا سر آمد عدهشان] در همان جا كه خود ساكنيد سكونت دهيد و به آنها آسيب و زيان نرسانيد تا عرصه را بر آنان تنگ كنيد. و اگر بار دارند خرجشان را بدهيد تا وضع حمل كنند. پس اگر براى شما [فرزند را] شير دادند پاداش آنها را بپردازد و [
صاحب وسعت بايد از وسعت خود انفاق كند و هر كه تنگدست باشد، بايد از آنچه خدايش داده انفاق كند. خدا هيچ كس را جز به اندازهاى كه به او داده تكليف نمىكند. زودا كه خدا پس از دشوارى آسانى پيش آورد
پيامبرى را كه آيات روشنگر خدا را بر شما تلاوت مىكند تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند از تاريكىها به سوى روشنايى بيرون برد. و هر كس به خدا بگرود و كار شايسته كند او را به باغهايى كه از پاى درختانش نهرها جارى است در آورد كه جاودان
خدا كسى است كه هفت آسمان را آفريد و از زمين نيز همانند آنها را. فرمان [خدا] در ميان آنها فرود مىآيد [و تدبير مىكند] تا بدانيد كه خدا بر هر چيزى تواناست و اين كه علم او همه چيز را احاطه كرده است