Al-Ghashiyah — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ﴿1﴾

[ای پیامبر،] آیا خبرِ قیامت هولناکِ فراگیر به تو رسیده است؟

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿2﴾

در آن روز، چهره‌هایی خوار و ذلیل خواهند بود.

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿3﴾

[در دنیا] پیوسته تلاش کرده [و] خسته شده [و چون در راه حق نبوده، نتیجه‌ای ندیده‌اند].

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿4﴾

در آتش سوزان درمی‌آیند،

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿5﴾

از چشمۀ بسیار داغ به آنها نوشانیده می‌شود.

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿6﴾

غذایی جز خارِ خشک و تلخ ندارند

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿7﴾

که نه [آنان را] فربه کند و نه گرسنگی را دفع نماید.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿8﴾

در آن روز، چهره‌هایی شاداب و تازه هستند

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿9﴾

و از سعی [و تلاش] خود راضیند؛

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿10﴾

در بهشت برین هستند.

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ﴿11﴾

در آنجا هیچ سخن بیهوده‌ای نمی‌شنوند.

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿12﴾

در آن، چشمه[های آب] روان است.

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿13﴾

تخت‌های [زیبای] بلند [پایه] در آن است.

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿14﴾

و جام‌هایی [که در کنار چشمه‌ها] نهاده شده.

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿15﴾

و بالشت‌های [منظم] چیده‌شده،

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾

و [نیز] فرش‌های گرانبها گسترده شده است.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾

آیا [کافران] به شتر نمی‌نگرند که چگونه آفریده شده است؟

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾

و به آسمان [نمی‌نگرند] که چگونه برافراشته شده است؟

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾

و به کوه‌ها [نمی‌نگرند] که چگونه [محکم بر زمین] نصب شده است؟

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾

و به زمین [نمی‌نگرند] که چگونه گسترده شده است؟

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿21﴾

[ای پیامبر،] پند بده، که تو فقط پنددهنده‌ای.

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿22﴾

تو بر آنان مسلط [و چیره] نیستی [که آنان را بر ایمان‌آوردن وادار کنی].

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿23﴾

اما کسی‌ که روی بگردانَد و کافر شود

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿24﴾

الله او را با بزرگ‌ترین عذاب، مجازات می‌کند.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿25﴾

همانا بازگشت آنها به سوی ماست.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿26﴾

سپس بی‌گمان، حسابشان [نیز] با ماست.