بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾
Pashto Translation - Rowwad Translation Center
وچولی یې تریو شو او مخ يې واړوه.
عبدالولي
ده تندى تریو كړ او مخ يې وګرځاوه
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾
وچولی یې تریو شو او مخ يې واړوه.
ده تندى تریو كړ او مخ يې وګرځاوه
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿2﴾
لدې امله چې ړوند ورته راغی.
په دې وجه چې ده ته ړوند راغى
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿3﴾
او ته څه خبر يې ښايي هغه پاك شي.
او ته څه شي پوه كړى يې۔، ښايي چې دى پاك شي
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿4﴾
يا پند واخلي او نصيحت څه ګټه ورته ورسوي.
یا به دى نصیحت (او پند) واخلي، نو ده ته به پند نفع ورسوي
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿5﴾
خو څوك چې بې پروايي كوي.
هر چې هغه څوك دى چې استغنا يې كړې ده
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿6﴾
نو ته ورپسې يې.
نو ته په هغه پسې كېږې
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿7﴾
او نشته پر تا باندې ګناه که دی پاک نشې.
حال دا چې په تا هېڅ الزام نشته چې هغه پاك نشي
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿8﴾
او هغه څوک چې راغلی دی تا ته منډي وهي.
او هر چې هغه څوك دى چې تا ته په منډو راځي
وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿9﴾
او هغه وېريږي هم.
په داسې حال كې چې دى (له الله نه) وېرېږي
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿10﴾
نو ته له هغه نه بې پروایې کوې.
نو ته له هغه نه مشغولېږې
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿11﴾
هيڅكله نه، دا خو يو نصيحت دى.
داسې كله هم مه كوه، بېشكه دا (سورت) یو پند (او نصیحت) دى
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿12﴾
نو د چا چې خوښه شي دا دې یاد کړي.
نو هغه څوك چې غواړي (نو) دى دې ومني
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿13﴾
هغه په عزتمنو پاڼوكې (نغښتی) دی.
(دغه) په عزتمنو پاڼو كې دى
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿14﴾
پورته کړی شوي دي، پاکې ساتلی شوي دي.
چې پورته كړى شوې، ښې پاكې كړى شوې دي
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿15﴾
په لاسونو د لیکونکو ملایکو.
د لیكونكو (ملايكو) په لاسونو كې
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿16﴾
چې عزتمندې او نېکې دي.
چې ډېر عزتمن، ډېر نېك دي
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿17﴾
تباه دې شي (دروغ ګڼونکی)انسان څومره غټ کافر دی.
انسان دې هلاك كړى شي، دى څومره ډېر ناشكره دى!
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿18﴾
له څه شي يې پيدا كړى دى؟
دى دغه (الله) له څه شي نه پیدا كړى دى؟
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿19﴾
له يو څاڅكي (مني) څخه يې پيداکړ بيايې د هغه برخليك وټاكلو.
له نطفې نه۔، دى يې پیدا كړى دى، پس دى يې اندازه كړى دى
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿20﴾
بيايې لار ورته آسانه كړه.
بیا يې ده ته لاره ور اسانه كړې ده
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿21﴾
بيا يې هغه مړ كړ او قبر ته يې ورسولو.
بیا يې دى مړ كړ، نو دى يې په قبر كې كېښود
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿22﴾
بيا كله چې وغواړي نو را پورته به کړي ده لره.
بیا چې كله وغواړي دى به ژوندى كړي
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿23﴾
هيڅكله نه، هغه لا هغه څه نه دي ترسره كړي چې الله ورته امر كړى.
داسې نه ده۔، دغه (انسان) هغه كار نه دى كړى چې دغه (الله) ده ته حكم كړى دى
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿24﴾
نو انسان دې خپلو خوړو ته وګوري.
نو انسان دې خپل طعام ته وګوري
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿25﴾
چې موږ ښې (پرېمانه) اوبه راتويې كړې دي.
چې بېشكه مونږ اوبه راتوى كړې دي، راتویول
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿26﴾
بيا مو زمكه چولې (څيرلې) ده.
بیا مونږ ځمكه څیرې كړې ده، څیرول
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿27﴾
او په هغې كې مو (غلې) دانې را زرغونې كړې دي.
نو مونږ په دې كې دانې را زرغونه كړي دي
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿28﴾
او انګور او سابه.
او انګور او تركاريانې
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿29﴾
او زيتون او خرماوې.
او زیتون او كجورې
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿30﴾
او ګڼ ګڼ باغونه.
او ګڼ باغونه
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿31﴾
او مېوې او شينې ګیاوې.
او مېوې او ګياه (واښه)
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿32﴾
ستاسي او ستاسي د څارويو د ګټې اخيستنې لپاره.
ستاسو او ستاسو د څارویو د فايدې لپاره
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿33﴾
نو كله چې هغه كڼوونكې چيغه راشي.
نو كله چې سخت اواز راشي
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾
هغه ورځ چې انسان به له خپله وروره تښتي.
په هغه ورځ چې سړى به له خپل وروره تښتي
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿35﴾
او له خپلې مور او پلاره.
او له خپلې مور او خپل پلاره
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿36﴾
او له مېرمنې او زامنو يې.
او له خپلې ښځې او خپلو زامنو نه
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿37﴾
د هغوى د هر سړي به هغه ورځ داسې حالت وي چې (له نورو يې) بې پروا كوي.
په دوى كې د هر سړي لپاره به په دغه ورځ كې یو حال وي چې دى به (له نورو نه) بې پروا (بې غوره) كوي
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿38﴾
ځينې مخونه به هغه ورځ روښانه وي.
څه مخونه به په دغې ورځ كې روښانه وي
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿39﴾
خندېدونكي خوشاله به وي.
خندېدونكي (او) خوشاله به وي
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿40﴾
او پرځينو مخونو به هغه ورځ دوړې وي.
او څه مخونه به په دغې ورځ كې پر هغو به ګرد پروت وي
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾
توروالى به پرې خپور وي.
دغه (مخونه) به توروالي پټ كړي وي
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿42﴾
همدغه خلك كافران – فاجران دي.
دغه (تور مخي) خلق هم دوى كافران (او) فاجران (بدكاران) دي