Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ﴿1﴾
Nûn. Betohem për penën dhe për atë që shkruajnë
Nun.[1] Betohem në pendën dhe në atë që ata shkruajnë
Nûn. Pasha pendën dhe në atë që shkruajnë ata,
مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۢ ﴿2﴾
se ti (o Muhamed), falë mirësisë së Zotit tënd, nuk je i marrë.
se ti, falë mirësisë së Zotit tënd, nuk je i çmendur.
ti, me dhuntinë e Zotit tënd, nuk je i marrë;
وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍۢ ﴿3﴾
Pa dyshim, ti do të jesh përherë i shpërblyer
Me të vërtetë, për ty ka shpërblim të pandërprerë.
ti, me të vërtetë, do të jesh përherë i shpërblyer
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍۢ ﴿4﴾
se ti je me virtyte madhore.
Dhe, vërtet, ti je në një shkallë të lartë të moralit.
dhe, me të vërtetë, ti je me virtyte të mëdha
فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ﴿5﴾
Së shpejti ti do ta shohësh, por edhe ata[374] do ta shohin,
Ti do të shohësh, e edhe ata do të shohin,
dhe, ti do të shohësh, por edhe ata (jobesimtarët) do të shohin,
بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ﴿6﴾
se cilin prej jush e ka prekur marrëzia.
se cili prej jush është i sprovuar me çmenduri.
kush nga ju është i marrë.
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ﴿7﴾
Zoti yt e di më së miri, se cili është shmangur nga rruga e Tij dhe, i njeh mirë ata që janë në rrugën e drejtë.
S'ka dyshim se Zoti yt e di më së miri se kush është shmangur nga rruga e Tij dhe Ai e di më së miri se cilët janë të udhëzuarit.
Zoti yt e di më së miri për atë që e ka devijuar rrugën e tij dhe Ai i di mirë ata që janë në rrugën e drejtë.
فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ﴿8﴾
Andaj, ti mos i dëgjo jobesimtarët!
Prandaj, mos iu bind përgënjeshtruesve!
Andaj, mos ju përul ti atyre që përgënjeshtrojnë.
وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴿9﴾
Ata dëshirojnë që ti të bësh lëshime, kështu që dhe ata të bëjnë lëshime.
Ata dëshirojnë që ti të bësh lëshime, që edhe ata të bëjnë lëshime.
Ata dëshirojnë që ti të bësh lëshime, e të bëjnë (lëshime) edhe ata,
وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ ﴿10﴾
Por ti mos iu bind çdo betari të përçmuar,
Mos iu bind asnjë berrejshmi të përbuzur,
dhe mos ju përul ti atyre që betohen (rrejshëm), e që janë të poshtër,
هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ ﴿11﴾
shpifaraku, që përhap thashetheme,
që është përgojues e bartës fjalësh,
lajkatarit dhe atë që transmeton fjalët për të keq;
مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
penguesi veprash të mira, shkelësi dhe keqbërësi,
pengues i së mirës, zullumqar e gjynahqar i madh,
penguesin e të mirav, e kundërvajtësin e mëkatarin e madh;
عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ﴿13﴾
të ashpri që, veç kësaj, është edhe kopil,
i vrazhdë dhe, për më tepër, kopil,
të ashpërit dhe pos kësaj edhe kopil, -
أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ ﴿14﴾
vetëm se është i pasur dhe ka shumë djem.
vetëm pse ka pasuri e djem!
(mos ju përul ti) për shkak se është i pasur dhe ka shumë djemë,
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿15﴾
Kur i lexohen shpalljet tona, ai thotë: “Këto janë vetëm përralla të të lashtëve!”
Kur t’i lexohen ajetet Tona, thotë: “Këto janë përralla të të parëve!”
i cili kur t’i lexohen ajetet Tona (Kur’ani), thotë: “Këto janë vetëm përralla të (popujve të) lashtë!”
سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ﴿16﴾
Ne do t’ia damkosim hundën!
Ne do ta damkosim atë në hundë.
Na (së shpejti), do t’ia damkosim hundën atij!
إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ﴿17﴾
Ne i kemi vënë në provë ata (banorët e Mekës), ashtu siç i sprovuam të zotët e kopshtit, të cilët ishin betuar se në mëngjes do t’i vilnin frutat
Ne i sprovuam ata, ashtu siç i sprovuam pronarët e kopshtit, kur u betuan se do të vilnin (frutat) herët në mëngjes
Na, do t’i provojmë ata (jobesimtaët), sikundër që i kemi provuar pronarët e kopshtit, të cilët ishin betuar se në mëngjes do t’i marrin frutet;
وَلَا يَسْتَثْنُونَ ﴿18﴾
e nuk patën thënë “Në dashtë Zoti”!
pa thënë: "Në dashtë Allahu."
e nuk patën thënë: “Nëse do Zoti!”
فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿19﴾
Kështu, kopshtin e goditi një fatkeqësi nga Zoti yt, ndërkohë që ata po flinin
Kështu, kopshtin e goditi një zjarr nga Zoti yt teksa ata flinin
Dhe, e goditi atë (kopshtin) një fatkeqësi nga Zoti yt, derisa ata flinin
فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ﴿20﴾
dhe gdhiu si i kositur.
dhe ai u bë shkrumb.
dhe ai (kopshti) gëdhiu i shkretëruar.
فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ﴿21﴾
Në agim, ata thirrën njëri-tjetrin:
E në mëngjes, ata thirrën njëri-tjetrin:
Kurse, në agim, ata, e thirrën njëri-tjetrin:
أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ ﴿22﴾
“Nxitoni herët në kopshtin tuaj, nëse doni t’i vilni frutat!”
"Shkoni herët te kopshti juaj, nëse doni t'i vilni frutat!"
“Nxitoni herët në kopshtin tuaj, nëe doni t’i tuboni frutet!”
فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ ﴿23﴾
Dhe u nisën duke pëshpëritur:
Ata u nisën duke pëshpëritur:
Dhe at au nisën duke biseduar qetësisht:
أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ ﴿24﴾
“Të mos lejojmë asnjë të vobekët që të hyjë në kopshtin tonë!”
“Kurrsesi mos lejoni të hyjë sot aty asnjë i varfër!”
“Mos të lejojmë që të paraqitet asnjë i vobektë në kopshtin tonë!”
وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَٰدِرِينَ ﴿25﴾
Ata u nisën herët, të vendosur në atë që thanë.
Ata shkuan të vendosur në qëllimin e tyre.
Dhe, ata u nisën herët, të bindur se do të mund t’i pengojnë ata (të vobektit),
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿26﴾
Por, kur e panë kopshtin, ata thanë: “Ne qenkemi vërtet të humbur;
Por, kur e panë atë, thanë: "Paskemi gabuar rrugën.
e kur e panë (kopshtin e shkretëruar), ata thanë: “Na, me të vërtetë, qenkemi të humbur;
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿27﴾
madje, qenkemi të privuar (nga frutat e kopshtit).”
Jo, por qenkemi privuar!"
por, jo, jo, - krejt paskemi mbaruar!”
قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ﴿28﴾
Më i arsyeshmi ndër ta tha: “A nuk ju thashë unë se duhet ta lartësoni Allahun?!”
Më i maturi ndër ta tha: "A nuk ju thashë ta lartësoni Allahun?!"
Njëri më i arsyeshëm, prej tyre tha: “A nuk ju thashë unë se duhet ta kujtoni Perëndinë!”
قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿29﴾
“Lavdëruar qoftë Zoti ynë! - thanë - Ne paskemi qenë vërtet të padrejtë!”
Ata thanë: "I patëmeta është Zoti ynë. Ne ishim njëmend të padrejtë.
“Lavdëruar qoftë Zoti ynë!” – thanë. Na, me të vërtetë, paskemi qentë të padrejtë!”
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَٰوَمُونَ ﴿30﴾
Atëherë filluan të qortojnë njëri-tjetrin.
Atëherë, zunë të qortonin njëri-tjetrin.
Dhe, atëherë filluan ta qortojnë njëri-tjetrin.
قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ﴿31﴾
“Ah, të mjerët ne! - thanë ata - Paskemi qenë vërtet arrogantë!
Thanë: "Mjerë ne! Me të vërtetë i kaluam kufijtë."
“Sa keq për ne!” thanë ata – ne, me të vërtetë, paskemi qenë të egërsuar;
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ﴿32﴾
Zoti ynë mund të na japë një kopsht më të mirë, po të kthehemi të penduar tek Ai!”
"Ndoshta Zoti ynë do të na japë ndonjë kopsht më të mirë; vetëm te Zoti ynë i mbajmë shpresat."
Zoti ynë mund të na japë edhe më të mirë se këtë; me të vërtetë, ne mbështetemi te Zoti ynë!”
كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿33﴾
I tillë ka qenë dënimi i tyre. Ndërsa dënimi në jetën tjetër, është më i madh, veç sikur ta dinin!
I tillë është dënimi, por dënimi i botës tjetër është më i madh, veç sikur ta dinin!
I tillë ka qenë dënimi, e dënimi në jetën tjetër është më i madh, nëse e dinë!
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿34﴾
Për ata që ruhen (nga gjynahet), tek Allahu do të ketë kopshte të kënaqësive.
Me të vërtetë, për të devotshmit, te Zoti i tyre, janë Kopshtet e Lumturisë.
Për ata që i druajnë Perëndisë, te Perëndia do të ketë kopshte të dhuntisë, -
أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ﴿35﴾
Vallë, a t’i trajtojmë ata që Na nënshtrohen njësoj me keqbërësit?!
Vallë, a t’i trajtojmë muslimanët[2] njësoj si keqbërësit?!
Vallë, a do t’i barazojmë muslimanët me njerëzit e këqinj?! –
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿36﴾
Çfarë keni ju (jobesimtarë)? Si po gjykoni kështu?!
Ç'keni që gjykoni kështu?!
Çka keni ju, si gjykoni ju?!
أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌۭ فِيهِ تَدْرُسُونَ ﴿37﴾
A keni ndonjë libër, që ju premton,
Mos keni ndonjë libër që lexoni,
A keni ju ndonjë libër, në të cilin lexoni
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ﴿38﴾
se do të keni çfarëdo, që të zgjidhni?!
në të cilin gjendet ajo që dëshironi?!
se do të keni atë që e zgjedhni ju?
أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ﴿39﴾
Apo kemi bërë me ju ndonjë besëlidhje të vlefshme deri në Ditën e Kiametit dhe, e cila ju siguron, se do ta keni atë që keni urdhëruar?
Apo mos keni marrë prej Nesh ndonjë zotim që vlen deri në Ditën e Kiametit, se ju do ta keni atë që keni caktuar për vete?!
Apo, a ka për ju betime të mëdha, që do të vlejnë deri në Ditën e Kijametit, e që do ta keni atë çka e keni caktuar.
سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ﴿40﴾
Pyeti ata se kush i garanton për këtë.
Pyeti ata se cili prej tyre ua garanton atë!
Pyeti ata – kush është garantues për këtë.
أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ﴿41﴾
Ose, mos kanë ata bashkëpunëtorë? Atëherë le t’i sjellin bashkëpunëtorët e tyre, nëse ajo që thonë është e vërtetë.
Apo mos kanë ortakë? Atëherë, le t'i sjellin ortakët e vet, nëse e thonë të vërtetën!
Ose, a kanë ata bashkëpunëtorë në këtë. E, le t’i sjellin ata bashkëpunëtorët e tyre, nëse flasin të vërtetën.
يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍۢ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿42﴾
Ditën (e Kiametit), kur të zbulohen shumë ngjarje të frikshme, ata do të thirren që të përulen në sexhde, por nuk do të munden!
Ditën kur do të zbulohet Kërciri, ata do të thirren për të rënë në sexhde, por nuk do të munden.
(Kujtoju) Ditën e vështirë, kur zbulohen të gjitha dhe ata ftohen (thirrën) që të përulen në tokë (në sexhde), e nuk munden (nuk do të kenë fuqi),
خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ ﴿43﴾
Të ulura do të jenë shikimet e tyre dhe do t’i mbulojë poshtërimi, sepse kanë qenë të ftuar të përuleshin në sexhde, sa qenë shëndoshë (dhe nuk kanë pranuar).
Sytë e tyre do të jenë të përulur e do t'i mbulojë poshtërimi, pasi ata thirreshin për të rënë në sexhde sa ishin të shëndoshë.
(ata do të jenë) me sy ulur dhe krejtësisht të poshtëruar, - e, me të vërtetë, kanë qenë të ftuar në përulje (sexhde), derisa qenë gjallë dhe shëndoshë.
فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ﴿44﴾
Prandaj, më lër Mua me ata, që e mohojnë këtë Fjalë (Kuranin). Ne do t’i çojmë ata hap pas hapi drejt rrënimit të tyre, me mënyra që ata nuk i kuptojnë.
Prandaj, më lër Mua me ata që e përgënjeshtrojnë këtë fjalë (Kuranin). Ne do t’i tërheqim ata shkallë-shkallë (drejt dënimit), në një mënyrë që as do ta kuptojnë.
Prandaj, më lë ti Mua, (Unë) do t’i dënoj ata që e mohojnë këtë Thënie (Kur’anin), Ne ata gradualisht do t’i mashtrojmë (për dënim) në mënyrë të panjohur
وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ﴿45﴾
Dhe do t’u japim atyre afat; vërtet që kurthi Im është i fortë!
Unë do t'u jap afat atyre. Me të vërtetë, kurthi Im është i fortë.
dhe u japim atyre afat, se, me të vërtetë, mashtrimi Im është i fortë!
أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ﴿46﴾
A mos po kërkon shpërblim prej tyre, kështu që qenkan të rënduar nga borxhet?
Apo mos po kërkon prej tyre shpërblim e janë rënduar nga borxhet?!
A po kërkon ti shpërblim nga ata, e ata janë të rënduar nga borxhet?
أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿47﴾
Apo ata e dinë të padukshmen, kështu që e shkruajnë?
Apo mos gjendet tek ata gajbi (e fshehta) e po e shkruajnë?!
E, a ka tek ata dijeni të fshehtë, e ata po i përshkruajnë ato?
فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌۭ ﴿48﴾
Prandaj, duro për gjykimin e Zotit tënd dhe mos u bëj si Njeriu i Peshkut (Junusi a.s.), kur iu lut Zotit të vet i dëshpëruar (në barkun e balenës)!
Prandaj, duro për vendimin e Zotit tënd e mos u bëj si njeriu i peshkut[3], kur u lut duke qenë i shqetësuar.
Duro ti për gjykimin e Zotit tënd dhe mos u bën si peshkatari (Junusi), kur iu lut Zotit të vet, e ai (Junusi) ishte i hidhëruar,
لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ ﴿49﴾
Sikur të mos i vinte mëshira prej Zotit tënd, ai do të hidhej në një shkretëtirë, i fajësuar!
Sikur të mos e kishte kapluar mirësia e Zotit të vet, do të hidhej në shkretëtirë, i qortuar.
dhe, sikur mos ta arrinte atë mirësi prej Perëndisë, ai do të hudhej në një shkretëtirë e do të ishte i qortuar,
فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿50﴾
Por Zoti i tij e zgjodhi dhe e futi me punëdrejtët.
Por, Zoti i tij e zgjodhi dhe e bëri prej të mirëve.
por, Zoti i tij e ka zgjedhur dhe e ka bërë atë në grupin e njerëzve të mirë.
وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌۭ ﴿51﴾
Kur dëgjojnë Kuranin, mohuesit sa nuk të hanë me shikimet e tyre dhe thonë: “Ai është vërtet i marrë!”
Jobesimtarët veç sa nuk të zhdukin me shikimet e tyre kur e dëgjojnë Këshillën (Kuranin) dhe thonë: "Ai është vërtet i çmendur!"
Pothuajse, me të vërtetë, jobesimtarët duan të të rrëzojnë me shikim kur dëgjojnë Kur’anin, duke thënë: “Ai, në të vërtetë, është i marrë!”
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿52﴾
Por Kurani është vetëm këshillë për botët.
Por, ai (Kurani) është vetëm këshillë për botën.
E, ai (Kur’ani), është këshillë për tërë botën!