Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّۭا ﴿1﴾
Betohem në ata (engjëj) që janë të radhitur
Betohem në ata (melekë) që rreshtohen në radhë,
Pasha ata (engjëjt) që janë të radhitur
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿2﴾
dhe në ata që pengojnë (të keqen)
dhe në ata që shtyjnë (retë),
dhe ata që i pengojnë (njerëzit prej mëkateve)
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا ﴿3﴾
dhe në ata që e lexojnë Kuranin,
si dhe në ata që lexojnë (Fjalën e Allahut),
dhe ata që e lexojnë Kur’anin, -
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿4﴾
se, në të vërtetë, Zoti juaj është Një,
se, vërtet, Zoti juaj është Një,
në të vërtetë, Zoti juaj është një,
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ ﴿5﴾
Zot i qiejve dhe i Tokës dhe çfarë gjendet mes tyre dhe Zot i lindjeve (të diellit)!
Zoti i qiejve e i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre dhe Zoti i lindjeve!
Zot i qiejve dhe i Tokës dhe çka gjendet mes tyre dhe Zot i lindjes (i verës dhe dimërit)!
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿6﴾
Ne e kemi stolisur qiellin e kësaj bote me shkëlqimin e yjeve,
Ne e kemi stolisur qiellin më të ulët me bukurinë e yjeve,
Me të vërtetë, Ne e kemi stolisur qiellin e kësaj bote me shkëlqimin e yjeve,
وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿7﴾
mbrojtje nga djajtë kryeneçë.
si mbrojtje prej çdo shejtani të pabindur.
dhe e mbrojmë nga çdo djall kryeneç,
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿8﴾
(Kështu që) ata nuk e përgjojnë dot Grupin më të Lartë (engjëjt lart në qiej) dhe qëllohen (me meteorë) nga të gjitha anët.
Prandaj, ata s'mund të përgjojnë Parinë më të lartë (të melekëve) dhe qëllohen nga çdo anë,
që mos t’i përgjojë meleqet e lartësuar; ata (djajtë) sulmohen nga të gjitha anët,
دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿9﴾
Pastaj, ashtu të përzënë do të kenë vuajtje të përhershme (në jetën tjetër).
duke u dëbuar - e për ta do të ketë dënim të përhershëm, -
për t’i dëbuar ata: për ta ka vuajtje të përhershme,
إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿10﴾
(Djajtë nuk përgjojnë dot), veç atij që grabit diçka e që e ndjek një yll verbues.
me përjashtim të atij që rrëmben vjedhurazi ndonjë fjalë, të cilin e ndjek një shigjetë flakëruese që shpon.
e ai që grabitë diçka, atë e ndjekë dritë verbuese.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿11﴾
Pyeti (o Muhamed) ata (mekas jobesimtarë): A është më i vështirë krijimi i tyre apo i të gjitha gjërave të tjera që i kemi krijuar? Ata i kemi krijuar nga balta ngjitëse.
Pra, pyeti ata: "A është më i vështirë krijimi i tyre apo gjërat e tjera që i krijuam?" Ne i krijuam ata prej baltës ngjitëse.
Pyeti ata (o Muhammed): a është më i vështirë krijimi ityre apo të gjitha gjërat e tjera që i kemi krijuar? – Ata, i kemi krijuar nga bota (balta) ngjitëse.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿12﴾
Ti çuditesh (pse ata s’të besojnë), ndërsa ata të përqeshin (pse çuditesh)
Në të vërtetë, ti habitesh, ndërsa ata tallen
Ti çuditesh (nga mohimi i atyre) e ata përqeshin,
وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ﴿13﴾
e, kur u drejtohen këshilla, ata nuk ua vënë veshin.
dhe, kur këshillohen, nuk marrin mësim.
e kur t’iu drejtohen këshilla, ata nuk i pranojnë,
وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿14﴾
Kur shohin një mrekulli, ata e nxisin njëri-tjetrin për t’u tallur
Madje, kur shohin ndonjë shenjë, tallen me të
dhe kur e shohin një argument, ata e nxisin njëri-tjetrin për përqeshje
وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿15﴾
dhe thonë: “Kjo s’është gjë tjetër, veçse një magji e kulluar!”
dhe thonë: "Kjo s'është gjë tjetër, veçse magji e kulluar.
dhe thonë: “Kjo s’është gjë tjetër veçse një magji e vërtetë!”
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿16﴾
(Ata thonë): “Vallë, kur të vdesim dhe të bëhemi eshtra e pluhur, a thua njëmend do të ringjallemi?
A mos, vallë, kur të vdesim e të bëhemi pluhur e kocka, do të ringjallemi?!
(Ata thonë): “Vallë kur të vdesim dhe të bëhemi eshtra e dhé, a thua njëmend do të ngjallemi
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿17﴾
Edhe paraardhësit tanë të lashtë?”
A edhe të parët tanë të lashtë?!"
dhe paraardhësit tonë të lashtë?”
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿18﴾
Thuaju: “Po dhe do të jeni të poshtëruar!”
Thuaju: "Po, madje të poshtëruar."
Thuaju: “Po, e dot ë jeni edhe të poshtëruar!”
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿19﴾
Ai (zëri i bririt të ringjalljes) do të jetë një zë i vetëm dhe të gjithë (mohuesit e ringjallur) do të shohin (se ç’do të bëhet me ta)
Do të jetë një buçimë e vetme[1], pas së cilës do të ngrihen duke shikuar
Ky do të jetë vetëm një zë dhe të gjithë do të presim (se ç’po ndodhë)
وَقَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿20﴾
dhe do të thonë: “Mjerë për ne, kjo është Dita e Gjykimit!”
e do të thonë: "Ah! Të mjerët ne! Kjo është Dita e Llogarisë!"
dhe do të thonë: “Mjer për ne, kjo është Dita e gjykimit!”
هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿21﴾
Po, kjo është Dita e Gjykimit, të cilën ju e keni përgënjeshtruar!
(Atyre do t'u thuhet): "Kjo është pra Dita e Gjykimit, të cilën e përgënjeshtronit!"
(Atyre ju thuhet): “Po, kjo është Dita e gjykimit, të cilën ju e keni përgënjeshtruar!”
۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ﴿22﴾
(Engjëjve do t’u thuhet): “Mblidhini njerëzit e këqij, shokët e tyre (djaj) dhe idhujt që i kanë adhuruar
(E do t'u thuhet melekëve): "Tuboni të gjithë ata që bënë keq, sojin e tyre dhe ata që i adhuronin
(Engjëjve ju thuhet): “Tuboni njerëzit e këqinj e shokët e tyre dhe ato që i kanë adhuruar
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿23﴾
krahas Allahut e tregojuni atyre rrugën e Zjarrit flakërues!
në vend të Allahut e tregojuani rrugën e Zjarrit flakërues!
pos Perëndisë, e tregoju atyre rrugëne Ferrit;
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿24﴾
Ndalini ata, se do të pyeten:
Ndalini ata, se do të merren në pyetje!"
dhe i ndalni ata, ata do të pyetën:
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿25﴾
“Ç’keni që nuk e ndihmoni njëri-tjetrin?”
"Ç'keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?"
“Çka keni që nuk e ndihmoni njëri-tjetrin (idhujtë dhe adhuruesit e tyre)?”
بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿26﴾
Por, atë Ditë ata do të jenë plotësisht të dorëzuar,
Në të vërtetë, atë Ditë ata do të dorëzohen plotësisht.
Por, ata atë Ditë do të janë plotësisht të dorëzuar,
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿27﴾
e do t’i afrohen njëri-tjetrit, duke u grindur.
Ata do të kthehen nga njëri-tjetri, duke u grindur.
e do t’i afrohen njëri-tjetrit dhe do të bëjnë pyetje mes veti;
قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ﴿28﴾
(Pasuesit) do t’u thonë (prijësve): “Ju na vinit nga ana e djathtë[273]”.
Do të thonë (pasuesit): "Ishit ju që na vinit nga e djathta (duke na mashtruar)."
Do të thonë: “Ju, me të vërtetë, na keni ardhur nga ana e djathtë (e me forcë)”.
قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿29﴾
Ata do të përgjigjen: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë!
Ata (të pasuarit) do të thonë: "Jo, por ju vetë nuk ishit besimtarë.
Ata do të përgjigjen: “Jo, por ju nuk keni qenë besimtarë,
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَٰغِينَ ﴿30﴾
Ne nuk kishim kurrfarë pushteti mbi ju, por ju ishit popull i pabindur.
Ne nuk patëm kurrfarë pushteti mbi ju. Përkundrazi, ju vetë ishit njerëz që kalonit kufijtë.
e ne nuk kemi pasur kurrfarë pushteti mbi ju, por ju ishit popull i tërbuar,
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ﴿31﴾
E kështu u përmbush fjala e Zotit kundër nesh; ne të gjithë do ta shijojmë me siguri dënimin.
Prandaj u përmbush kundër nesh fjala e Zotit Tonë, kështu që patjetër do ta shijojmë (dënimin).
andaj, u realizua fjala e Zotit mbi ne. Ne, me të vërtetë, po e shijojmë dënimin,
فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ﴿32﴾
Ne ju mashtruam ju, por edhe vetë ishim të mashtruar.”
Ne ju çuam në humbje, meqë vetë ishim të humbur."
e, ju kemi mashtruar juve, meqë edhe ne kemi qenë të mashtruar”.
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿33﴾
Atë Ditë, të gjithë ata do të jenë së bashku në dënim.
Atë Ditë, ata do të jenë në dënim të gjithë së bashku.
Dhe ata, atë Ditë do të jenë së bashku në mundim,
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿34﴾
Ne kështu veprojmë me keqbërësit,
Kështu veprojmë Ne me keqbërësit,
sepse, Ne kështu veprojmë me të këqinjtë.
إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿35﴾
sepse, kur u thuhej atyre: “Nuk ka zot tjetër (të vërtetë) veç Allahut!” - ata tregoheshin mendjemëdhenj
sepse, sa herë që u thuhej atyre: "Askush përveç Allahut nuk ka të drejtë të adhurohet", ata tregoheshin mendjemëdhenj
Kur u thuhej atyre: “Vetëm Allahu është Zot!” – ata madhështoheshin,
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ ﴿36﴾
dhe thoshin: “Vallë, a t’i braktisim hyjnitë tona për shkak të një poeti të marrë?”
dhe thoshin: "Vallë, a t'i braktisim zotat tanë për një poet të çmendur?!"
dhe thonin (Mekkasit): “Vallë, a t’i braktisim hyjnitë tona për shkak të një poeti të marrë?”
بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿37﴾
Nuk është ashtu (siç thonë ata), por ai (Muhamedi a.s.) ka sjellë të vërtetën dhe ka pohuar atë që thonin të dërguarit e mëparshëm.
Përkundrazi, ai e solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit (e mëparshëm).
Jo, (ai nuk është poet), por ai e ka sjellë të Vërtetën dhe i ka vërtetuar pejgamberët e mëparshëm,
إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ﴿38﴾
Sigurisht, ju do ta provoni dënimin e dhembshëm
Gjithsesi, ju do ta shijoni dënimin e dhembshëm
e, me të vërtetë, ju do ta shijoni dënimin e dhembshëm, -
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿39﴾
dhe do të shpërbleheni vetëm sipas asaj që keni bërë!
dhe do të ndëshkoheni vetëm për atë që keni bërë,
dhe do ta dënoheni ju vetëm për atë që keni bërë!
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿40﴾
Kurse robërit e sinqertë të Allahut,
me përjashtim të robërve të përkushtuar të Allahut.
E robërit e sinqertë të Perëndisë,
أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿41﴾
do të kenë mirësi të caktuara dhe
Për ta do të ketë mirësi të njohura:
do të kenë furnizim të caktuar,
فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿42﴾
fruta të ndryshme e do të jenë të respektuar,
fruta të llojllojshme dhe do të jenë të nderuar,
pemë të ndryshme, dhe do të jenë të respektuar,
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿43﴾
në kopshtet e lumturisë,
në Kopshtet e Lumturisë,
në kopshtet e dhuntive,
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿44﴾
në kolltukë, përballë njëri-tjetrit.
në divane, përballë njëri-tjetrit.
në kolltuqe, njëri përballë tjetrit,
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ ﴿45﴾
Aty do t’u shërbehet një gotë e mbushur nga një burim i rrjedhshëm,
Atyre do t'u shërbehet një gotë verë e mbushur nga një burim:
do të shërbehen me pije nga burimi që do të rrjedhë gjithmonë,
بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّٰرِبِينَ ﴿46﴾
(me pije) të bardhë e të shijshme për ata që do ta pinë.
e bardhë dhe e shijshme për ata që e pinë.
(me pije) të bardhë e të shijshme për ata që do ta pijnë,
لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿47﴾
Prej saj as nuk do të trullosen dhe as nuk do të dehen.
Ajo nuk do t'u bëjë dëm e as do të dehen prej saj.
me të (verën), nuk do të trullosen dhe prej saj nuk do të dehen.
وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ ﴿48﴾
Pranë tyre do të jenë gra me shikim të ulur e sy të bukur
Pranë tyre do të jenë vashat e dëlira e symëdha,
Dhe pranë tyre do të jenë gratë me shikim të ulur, e sy të bukur
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿49﴾
sikur të ishin vezë të ruajtura mirë.
sikur të ishin perla të ruajtura mirë.
sikur të jenë vezë të ruajtura.
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿50﴾
Ata do t’i qasen njëri-tjetrit e do të bisedojnë.
Pastaj ata do të kthehen nga njëri-tjetri duke biseduar.
Dhe ata do t’i qasen njëri-tjetrit e do të bisedojnë,
قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ ﴿51﴾
Dhe njëri prej tyre do të thotë: “Unë kam pasur një shok,
Dikush prej tyre do të thotë: "Unë kisha një shok,
dhe njëri prej tyre do të thotë: “Unë kam pasur një shok (mohues),
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ﴿52﴾
i cili më thoshte: “Vallë, edhe ti je nga ata që besojnë
i cili më thoshte: "Njëmend je nga ata që besojnë
i cili thoshte: “Vallë edhe ti je nga ata që besojnë,
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿53﴾
se, kur të vdesim e të bëhemi eshtra e pluhur, do të japim llogari vërtet?!”
se, kur të vdesim e të bëhemi pluhur e kocka, do të merremi në llogari?!"
që kur të vdesim e të bëhemi dhé e eshtra, me të vërtetë do të japim llogari?”
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿54﴾
- A doni ta shikoni (atë që më qortonte për shkak të besimit tim)?”
Ai do të thotë: "A dëshironi ta shihni?"
(do të thotë ai): “A doni të shikoni?”
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿55﴾
Dhe ai do të shikojë poshtë dhe do ta shohë atë në mes të Zjarrit flakërues
Atëherë, ai do të shikojë poshtë e do ta shohë atë në mes të Zjarrit flakërues.
Dhe ai do të shikojë, dhe atë do ta sheh në midis të zjarrit.
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿56﴾
e do t’i thotë: “Për Allahun! Për pak më shkatërrove edhe mua.
Ai do të thotë: "Për Allahun, për pak sa nuk më shkatërrove edhe mua!
Ai thotë: “Pasha Perëndinë, për pak më shkatërrove edhe mua;
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿57﴾
Po të mos ishte dhuntia e Zotit tim, edhe unë do të isha në zjarr (bashkë me ty)”.
Po të mos ishte mirësia e Zotit tim, do të isha prej të dënuarve."
po të mos ishte dhuntia e Zotit tim, edhe unë do të isha në zjarr (bashkë me ty).
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿58﴾
(Banorët e Xhenetit do të thonë:) “A nuk do të vdesim më,
(Atëherë do t'u thotë bashkëbesimtarëve të vet): "Pra, ne nuk do të vdesim më,
E për ne, nuk do të ketë më vdekje,
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿59﴾
përveç vdekjes së parë? Dhe as nuk do të dënohemi?”
përveç vdekjes sonë të parë, e as do të ndëshkohemi."
përveç vdekjes së parë, nuk do të jemi të munduar më,
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿60﴾
Vërtet, kjo është fitorja më e madhe!
Pa dyshim, kjo është fitorja e madhe!
kjo, me të vërtetë, është sukses i madh!
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ ﴿61﴾
Për diçka të tillë, le të përpiqen punëtorët!
Për diçka të këtillë le të përpiqen punëtorët!
Për diçka të tillë, le të angazhohen punëtorët!
أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ﴿62﴾
A është më e mirë kjo gjendje apo pema e zekumit?
A është më e mirë kjo gjendje apo pema e zekumit?
A më e mirë është kjo gjendje, apo druri zekkum.
إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّٰلِمِينَ ﴿63﴾
Ne e kemi bërë atë si mundim për keqbërësit.
Ne e kemi bërë atë sprovë për zullumqarët.
Ne, këtë sprovë e kemi bërë për zullumqarët.
إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ﴿64﴾
Njëmend, kjo pemë del nga fundi i Zjarrit flakërues
Ajo është një pemë që del nga fundi i Zjarrit flakërues,
Njëmend, ky dru del nga fundi i ferrit,
طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ﴿65﴾
dhe frutat e saj janë si kokat e djajve.
frutat e së cilës janë si kokat e djajve.
fruti i tij është si koka e gjarpinjëve (djajve).
فَإِنَّهُمْ لَءَاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿66﴾
Me të vërtetë, ata do ta hanë këtë frutë dhe me të do ta mbushin barkun.
Ata, me siguri, do të hanë prej saj dhe do t'i mbushin barqet me të.
Me të vërtetë, ata do ta hanë këtë frut dhe me të do ta mbushin barkun.
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿67﴾
Pastaj, ata do të kenë një përzierje me ujë të nxehtë (për të pirë)
Pastaj do t'u jepet një përzierje me ujë të vluar
Pastaj, ata do të kenë një përzierje me ujë të nxehtë (për të pirë)
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ﴿68﴾
e pas kësaj, me siguri, kthimi i tyre do të jetë në Zjarrin flakërues.
e mandej do të kthehen në Zjarrin flakërues.
e pas kësaj, me siguri, kthimi i tyre do të jetë në ferr.
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ﴿69﴾
Ata i gjetën etërit e tyre në humbje,
Ata i gjetën baballarët e tyre të humbur
Ata i kanë gjetur etërit e tyre në humbje,
فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿70﴾
dhe kështu vazhduan pas gjurmëve të tyre.
dhe nxituan të ndjekin gjurmët e tyre.
prandaj, edhe ata vazhduan pas gjurmëve të tyre,
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿71﴾
Por, edhe para tyre humbën (rrugën) shumica e popujve të lashtë.
Në të vërtetë, edhe para tyre patën humbur shumica e të mëparshmëve,
por edhe para tyre, me të vërtetë, e kanë humbur (rrugën) shumë popuj të lashtë,
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿72﴾
Në të vërtetë, Ne u dërguam atyre paralajmërues.
edhe pse në mesin e tyre dërguam paralajmërues.
Ne, me të vërtetë, u kemi dërguar atyre paralajmërues.
فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿73﴾
E tani shiko se cili qe fundi i atyre që u paralajmëruan,
Shih pra si ishte fundi i atyre që qenë paralajmëruar!
E, shiko se çfarë qe fundi i atyre që u paralajmëruan,
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿74﴾
përveç robërve të sinqertë të Allahut.
Përjashtim bëjnë vetëm robërit e përkushtuar të Allahut.
pos robërve të sinqertë të Zotit (ata nuk janë dënuar).
وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿75﴾
Kur Nuhu Na thirri (në ndihmë), Ne iu përgjigjëm bukur:
Me të vërtetë, Ne na pati bërë lutje Nuhu, e sa të shkëlqyer jemi në përgjigje.
E Na thirri (në ndihmë) Nuhu, e Ne iu kemi përgjegjur bukur:
وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿76﴾
e shpëtuam atë dhe familjen e tij prej katastrofës së madhe,
Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij nga fatkeqësia e madhe
e kemi shpëtuar atë dhe familjen e tij prej fatkeqësisë së madhe,
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿77﴾
i lamë në jetë vetëm pasardhësit e tij
dhe pasardhësit e tij i bëmë të mbijetuarit e vetëm.
duke i lënë në jetë vetëm pasardhësit e tij,
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿78﴾
dhe e lamë atë kujtim te brezat e tjerë.
Ne i lamë atij një përmendje të mirë te brezat e mëvonshëm.
dhe u kemi lënë kujtim te brezat e tjerë;
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿79﴾
“Paqja qoftë me Nuhun ndërmjet gjithë krijesave!”
"Paqja qoftë mbi Nuhun në mbarë botën!"
“Përshëndetja për Nuhun qoftë në mesin e të gjithë popujve!”
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿80﴾
Ne, kështu i shpërblejmë punëdrejtët.
Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.
Ne, me të vërtetë, kështu i shpërblejmë bamirësit.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿81﴾
Ai është vërtet nga robërit Tanë besimtarë.
Ai ishte prej robërve Tanë besimtarë.
Me të vërtetë, ai është nga robërit Tonë, besimtar.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿82﴾
Pastaj i fundosëm të tjerët.
Pastaj i fundosëm të tjerët.
Pastaj, i fundosëm të tjrerët (jobesimtarët).
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿83﴾
Pa dyshim që një nga ithtarët e (besimit të) tij (Nuhut) ishte Ibrahimi.
Pa dyshim, prej ndjekësve të rrugës së tij ishte Ibrahimi.
Dhe, me të vërtetë, nga ithtarët e tij është edhe Ibrahimi,
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ﴿84﴾
Ai i erdhi Zotit të vet me zemër të pastër,
Kujto kur erdhi te Zoti i tij me zemër të shëndoshë
kur Zotit të vet i erdh me zemër të pastër,
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿85﴾
kur i tha babait dhe popullit të vet: “Çfarë adhuroni ju?
dhe i tha babait e popullit të vet: "Çfarë po adhuroni?
kur babait të vet dhe popullit të vet i tha: “Çka adhuroni ju?
أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿86﴾
Vallë, a dëshironi hyjni të rreme në vend të Allahut?
Vallë, zota të rremë dëshironi në vend të Allahut?
Vallë, a dëshironi hyjni të rrejshme në vend të Allahut?
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿87﴾
Çfarë mendoni ju për Zotin e gjithësisë?”
Atëherë, çfarë mendoni ju për Zotin e botëve?"
E çka mendoni ju për Zotin e gjithësisë?”
فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ﴿88﴾
Pastaj u hodhi një shikim yjeve
Më pas, ai u hodhi një shikim yjeve
Pastaj u hodhi një shikim yjeve,
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ﴿89﴾
e tha: “Unë jam i sëmurë”.[274]
dhe tha: "Unë jam i sëmurë."
dhe tha: “Unë jam i sëmurë”.
فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿90﴾
Ata u larguan prej tij, duke e lënë pas.
Kështu, ata kthyen shpinën e u larguan prej tij.
Dhe, ata u larguan prej tij, duke e lënë pas.
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿91﴾
Pastaj, ai u përvodh te hyjnitë e tyre dhe u tha: “A nuk po hani?
Atëherë, ai u përvodh te zotat e tyre dhe u tha: "A nuk po hani?
Pastaj, ai u përvodh te hyjnitë e tyre dhe u tha: “A nuk po hani?
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿92﴾
Ç’keni, përse nuk flisni?”
Ç'keni që nuk flisni?"
Ç’keni, përse nuk flisni?”
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿93﴾
Iu afrua atyre kalimthi, duke i goditur me dorën e djathtë.
Pastaj, iu kthye atyre, duke i goditur me dorën e djathtë.
Ju afrua tyre tinëzisht, duke i goditur me dorë të djathtë.
فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿94﴾
(Mbasi u kthyen dhe panë idhujt e thyer) njerëzit nxituan nga ai.
Atëherë, njerëzit erdhën me nxitim drejt tij.
Dhe ata (njerëzit) nxituan kah ai.
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿95﴾
Ai u tha: “Vallë, ju adhuroni ato që i keni gdhendur vetë,
Ai tha: "Si adhuroni diçka që vetë e keni gdhendur,
Ibrahimi tha: “Vallë, a i adhuroni ju ato që i keni gdhendur (putat)?
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿96﴾
ndërkohë që Allahu është Ai që ju ka krijuar ju dhe gjithçka që bëni?!”
ndërkohë që Allahu ju krijoi ju dhe atë që punoni?!"
E, Perëndia u ka krijuar juve, dhe ato që i bëni ju”.
قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿97﴾
Ata thanë: “Përgatitni për të një furrë dhe hidheni në zjarrin flakërues!”
Ata thanë: "Ndërtoni për të një furrë dhe hidheni në zjarrin flakërues!"
(Jobesimtarët) thanë: “Përgatitni për te një godinë (vatër) dhe hedheni atë në zjarr!”
فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿98﴾
Dhe deshën t’i ngrinin një kurth, por Ne i bëmë ata më të poshtëruarit.
Ata deshën t'i ngrinin një kurth, por Ne bëmë që ata të jenë të poshtëruarit.
Dhe ata dëshiruan t’i bëjnë dinakëri, por Ne i bëmë ata më të poshtëruarit.
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿99﴾
Ai tha: “Unë po shkoj te Zoti im. Ai do të më udhëzojë.”
Ai tha: "Unë po shkoj te Zoti im. Ai do të më udhëzojë.
(Ibrahimi) tha: “Unë po shkoj te Zoti im. Ai do të më udhëzojë.
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿100﴾
“O Zoti im, dhuromë një fëmijë prej të mirëve!”
Zoti im, më dhuro fëmijë të mirë!"
O Zoti im, dhuroma një fëmijë të mirë (e të ndershëm)!”
فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍۢ ﴿101﴾
Dhe Ne i dhamë lajmin e gëzuar për një djalë të mbarë!
Atëherë, Ne i dhamë myzhde për një djalë të butë (Ismailin).
Dhe Ne e dihariquam atë me një çun të urtë.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ﴿102﴾
Kur fëmija u rrit aq sa ta ndihmonte në punë, Ibrahimi i tha: “O djali im, kam parë ëndërr se duhet të të flijoj. Çfarë mendon ti?” – I biri i tha: “O ati im, vepro ashtu siç je urdhëruar! Dashtë Allahu, unë do të jem i durueshëm!”
E, kur ai u rrit sa të mund të punonte me të, Ibrahimi i tha: "O biri im, kam parë në ëndërr se duhet të të flijoj. Më trego çfarë po mendon?" Ai i tha: "O babushi im, vepro ashtu siç urdhërohesh! Në dashtë Allahu, unë do të jem i durueshëm."
Dhe kur fëmija u rrit aq sa t’i ndihmojë në punë, Ibrahimi i tha: “O djali im, kam parë ëndërr se duhet të të pres, çka mendon ti?” – O baba, - tha: “vepro ashtu siç je urdhëruar; njëmend do të bindesh, - nëse do Perëndia, se unë jam i durueshëm”.
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿103﴾
Pasi iu nënshtruan që të dy urdhrit, (Ibrahimi) e vuri (Ismailin) me ballë përtokë.
Kur ata të dy u nënshtruan dhe Ibrahimi e vuri me fytyrë përtokë,
Pasi e pranuan që të dy urdhërin, e rrëzoi (djalin) në krah,
وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿104﴾
Ne e thirrëm: “O Ibrahim,
Ne e thirrëm: "O Ibrahim!
Ne e thirrëm: “O Ibrahim,
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿105﴾
ti e përmbushe ëndrrën.” Vërtet, Ne kështu i shpërblejmë punëmirët!
E përmbushe ëndrrën." Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.
ti madje e realizove ëndrrën. E, Ne, me të vërtetë, kështu i shpërblejmë bamirësit,
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ﴿106﴾
Kjo, me të vërtetë ka qenë një sprovë e qartë!
Kjo ishte njëmend një sprovë e qartë.
kjo, me të vërtetë ka qenë një sprovë e qartë!”
وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ﴿107﴾
Dhe Ne e zëvendësuam atë (Ismailin) me një kurban të madh,
Ne e zëvendësuam atë me një kurban të madh
Edhe Ne e zëvendësuam atë me një kurban të madh,
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿108﴾
dhe i lamë atij (Ibrahimit) kujtim të mirë në brezat e mëvonshëm.
dhe i lamë atij një përmendje të mirë te brezat e mëvonshëm.
dhe Ne i lamë atij kujtim të mirë në brezat e mëvonshëm;
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿109﴾
“Paqja qoftë mbi Ibrahimin!”
"Paqja qoftë mbi Ibrahimin!"
“Përshëndetja e madhe qoftë mbi Ibrahimin!”
كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿110﴾
Ja, kështu, Ne i shpërblejmë punëmirët.
Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.
Ja, kështu, Na i shpërblejmë bamirësit,
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿111﴾
Ai ka qenë vërtet një nga robërit Tanë besimtarë.
Ai ishte prej robërve tanë besimtarë.
e ai, me të vërtetë, ka qenë nga robërit Tanë besimtar,
وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿112﴾
Ne i dhamë atij lajmin e mirë për (lindjen e) Is’hakut, profet prej njerëzve të mirë.
Ne i dhamë myzhde për Ishakun, një pejgamber nga të mirët.
dhe Ne e kemi sihariquar atë me Is’hakun, pejgamber prej njerëzve të mirë,
وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ﴿113﴾
Dhe Ne e bekuam atë dhe Is’hakun, por midis pasardhësve të tyre, përveç punëmirëve, ka edhe të atillë që e kanë ngarkuar dukshëm veten me gjynahe.
Ne e bekuam atë dhe Ishakun, por në mesin e pasardhësve të tyre kishte punëmbarë, por edhe të atillë që dukshëm i bënë padrejtësi vetvetes me gjynahe.
dhe Ne e bekuam atë dhe Is’hakun, por në mesin e pasardhësve të tyre ka besimtarë dhe zullumqarë të hapët për veten e vet.
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿114﴾
Ne i dhamë dhuntinë Tonë Musait dhe Harunit
Vërtet, Ne u dhuruam mirësi Musait dhe Harunit,
Ne e kemi dhuruar Musain dhe Harunin.
وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿115﴾
dhe i shpëtuam ata të dy dhe popullin e tyre nga mjerimi i madh.
i shpëtuam ata të dy dhe popullin e tyre nga brenga e madhe
Dhe i kemi shpëtuar ata, të dy dhe popujt e tyre nga mjerimi i madh,
وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴿116﴾
Ne i ndihmuam dhe ata ngadhënjyen.
dhe i ndihmuam, kështu që dolën ngadhënjyes.
dhe Ne i ndihmuam ata, e ata u bënë fitimtarë,
وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿117﴾
Ne u dhamë atyre Librin e qartë,
Ne u dhamë atyre të dyve Librin e qartë,
dhe u dhamë atyre Librin e qartë
وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿118﴾
i udhëzuam në rrugën e drejtë
i udhëzuam në rrugën e drejtë
dhe i udhëzuam ata dy në rrugë të drejtë
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿119﴾
dhe u lamë kujtim të mirë për ta brezave të mëvonshëm.
dhe u lamë një përmendje të mirë te brezat e mëvonshëm.
dhe Ne u lamë kujtim të mirë atyre të dyve në mesin e brezave të mëvonshme.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿120﴾
“Paqja qoftë mbi Musain dhe Harunin!”
Paqja qoftë mbi Musain e Harunin!
“Përshëndetja e madhe qoftë mbi Musain dhe Harunin!”
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿121﴾
Ja, kështu, Ne i shpërblejmë punëmirët!
Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.
Ja, me të vërtetë, kështu Ne i shpërblejmë bamirësit,
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿122﴾
E pa dyshim, ata të dy janë nga robërit Tanë besimtarë.
Ata ishin vërtet nga robërit Tanë besimtarë.
e, në të vërtetë, ata dy janë nga robërit Tanë besimtarë.
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾
Edhe Iljasi ka qenë vërtet një prej të dërguarve.
Edhe Iljasi ishte vërtet një nga të dërguarit.
Dhe, me të vërtetë, Iljasi ka qenë (njëri) prej pejgamberëve.
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾
Ai i tha popullit të vet: “A nuk po i frikësoheni Allahut?!”
Ai i tha popullit të vet: "A nuk i frikësoheni Allahut?
(Përkujtoje) kur i tha popullit të vet: “A nuk po i frikësoheni (Perëndisë)?”
أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ ﴿125﴾
Vallë, a i luteni ju Ba‘lit[275], ndërsa braktisni Krijuesin më të mirë,
Vallë, si mund ta lutni Ba'lin[2] e po e lini Krijuesin më të mirë,
Vallë, a i luteni ju Ba’lit (lloj idhulli), ndërsa e lëni Krijuesin më të mirë,
ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿126﴾
Allahun, Zotin tuaj dhe Zotin e të parëve tuaj të lashtë?!”
Allahun, Zotin tuaj dhe Zotin e të parëve tuaj të lashtë?!"
Allahun, Zotin tuaj dhe Zotin e të parëve tuaj të lashtë!”
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿127﴾
Ata e quajtën atë gënjeshtar dhe, për këtë shkak, do të çohen (në dënimin e Zjarrit),
Por, ata e përgënjeshtruan atë, prandaj do të ndëshkohen patjetër,
Ata e konsideruan gënjeshtar atë dhe për këtë shkak, me siguri, do të mbeten në dënim,
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿128﴾
përveç robërve të sinqertë të Allahut.
me përjashtim të robërve të përkushtuar të Allahut.
pos robërve të sinqertë të Perëndisë.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿129﴾
Dhe Ne i lamë atij kujtim të mirë te brezat e mëvonshëm:
Ne i lamë atij një përmendje të mirë te brezat e mëvonshëm.
Dhe Ne i lamë atij kujtim të mirë për brezat e mëvonshëm:
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿130﴾
“Paqja qoftë mbi Iljasin!”
Paqja qoftë mbi Iliasin.
“Përshëndetja e madhe qoftë për Iljasin!”
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿131﴾
Ja, kështu, Ne i shpërblejmë punëmirët!
Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.
Ja, kështu Ne i shpërblejmë bamirësit,
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿132﴾
Ai ka qenë vërtet një nga robërit Tanë besimtarë.
Ai ishte prej robërve Tanë besimtarë.
e ai, me të vërtetë, ka qenë nga robërit Tanë besimtar.
وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿133﴾
Sigurisht, edhe Luti ka qenë njëri prej të dërguarve.
Me të vërtetë, edhe Luti ishte njëri nga të dërguarit.
Dhe, me të vërtetë, Luti ka qenë njëri prej pejgamberëve.
إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿134﴾
Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,
Kujto kur e shpëtuam atë dhe gjithë familjen e tij,
(Përkujtoje) kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,
إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ﴿135﴾
përveç plakës që mbeti prapa me të dënuarit,
përveç një plake që ishte në mesin e atyre që mbetën pas.
pos plakës që ka mbetur me të tjerët (të dënurarit),
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿136﴾
pastaj i zhdukëm të tjerët.
Pastaj, i shkatërruam të tjerët.
pastaj i zhdukëm të tjerët,
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿137﴾
Ju që kaloni pranë rrënojave të tyre në mëngjes
Ju kaloni pranë (rrënojave të) tyre në mëngjes
dhe me të vërtetë, ju kaloni pranë tyre në mëngjes
وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿138﴾
dhe natën, a nuk po e mblidhni mendjen?
dhe gjatë natës. A nuk po mblidhni mend?!
dhe natën, a nuk po mendoni?
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿139﴾
Junusi ka qenë gjithashtu njëri nga të dërguarit.
Pa dyshim, edhe Junusi ishte njëri nga të dërguarit.
Dhe, me të vërtetë, Junusi ka qenë njëri nga pejgamberët.
إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿140﴾
Ai nxitoi drejt një anijeje të mbushur plot e përplot
Kujto kur iku në anijen e mbushur plot e përplot,
(Përkujtoje) kur ai iku deri te anija e mbushur përplot,
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿141﴾
dhe hodhi short (me detarët se kush duhej të hidhej)[276] dhe humbi.
pastaj hodhi short dhe humbi.
dhe hodhi shortin (me detarët), e ai ishte njëri prej tyre që i ra shorti (të hidhet në det),
فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿142﴾
Pastaj atë e gëlltiti një balenë, se ai kishte bërë diçka të gabuar,
Pastaj e gëlltiti balena, duke qenë fajtor.
dhe peshku e përbiu atë, e ai ishte i qortuar,
فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿143﴾
dhe, po të mos ishte nga ata që i luten Allahut,
Por, sikur të mos ishte prej atyre që e madhëronin Allahun,
dhe, po të mos ishte nga ata që i luten Zotit,
لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿144﴾
me siguri do të mbetej në barkun e saj deri në Ditën e Ringjalljes.
do të mbetej në barkun e saj deri në Ditën kur do të ringjallen (njerëzit).
me siguri do të mbetej në barkun e tij deri në Ditën e ringjalljes (së të gjithëve),
۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ﴿145﴾
Por Ne e hodhëm atë në një breg të shkretë, duke qenë i sëmurë.
Por, Ne e hodhëm në një tokë të shkretë, duke qenë i sëmurë,
dhe Ne e hodhëm në një vend të shkretë, e ai ishte i sëmurë,
وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ﴿146﴾
Dhe bëmë që sipër tij të mbinte një bimë kungulli (për t’i bërë hije).
dhe bëmë që sipër tij të mbinte një bimë kungulli.
dhe Ne bëmë që të dalë një bimë kungulli (përr t’i bërë hije),
وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿147﴾
Pastaj e dërguam atë te njëqind mijë e më tepër njerëz,
Ne e dërguam atë te njëqind mijë njerëz ose më tepër
dhe Ne e dërguam atë te njëqind mijë e më tepër njerëz,
فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿148﴾
dhe ata i besuan, prandaj u dhamë jetë të këndshme për një kohë.
dhe ata i besuan, andaj i lamë të jetonin për një kohë.
dhe ata besuan, prandaj iu dhamë jetë të këndshme deri një kohë.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿149﴾
Pyeti ata (o Muhamed): “Vallë, për Zotin tënd janë vajzat, ndërsa për vete kanë djemtë?!
Pra, pyeti ata: "Vallë, të Zotit tënd qenkan vajzat e të tyrët djemtë?!"
E pyeti ata (o Muhammed): “Vallë, a për Zotin tënd janë vajzat e për ta djemtë,
أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًۭا وَهُمْ شَٰهِدُونَ ﴿150﴾
Apo Ne i krijuam engjëjt si femra e ata ishin dëshmitarë?!”
A mos i krijuam melekët si femra e ata ishin të pranishëm?!
ose Ne i krijuam engjëjt si femra, e ata ishin dëshmitarë (për këtë)?
أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿151﴾
Sigurisht që ata shpifin kur thonë:
Vini re! Pa dyshim, ata shpifin kur thonë:
Ja pra, ata për shkak të gënjeshtrave të veta, thonë:
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ ﴿152﴾
“Allahu ka lindur fëmijë”! - Ata, në të vërtetë, janë gënjeshtarë.
"Allahu ka lindur fëmijë", ndërkohë që janë gënjeshtarë.
“Zoti ka lindur fëmijë” - ata në të vërtetë, janë gënjeshtarë.
أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿153﴾
Vallë, Ai ka parapëlqyer vajzat ndaj djemve?!
Vallë, a i zgjodhi Ai vajzat kundrejt djemve?!
Vallë, a vajzat i ka zgjedhë ai para djemve?
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿154﴾
Çfarë keni që gjykoni kështu?!
Ç'keni që gjykoni kështu?!
Çka keni, si po gjykoni!?
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿155﴾
A nuk po mendoni?!
A nuk po mendoni?!
A nuk po mendoni?!
أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿156﴾
Apo keni ndonjë provë të qartë për atë që thoni?!
Apo keni ndonjë provë të qartë?!
A po, ju keni argument të qartë?
فَأْتُوا۟ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿157﴾
Sillni librin tuaj, nëse thoni të vërtetën!
Pra, sillni librin tuaj, nëse po e thoni të vërtetën!
Sillni ju Librin tuaj, nëse thoni të vërtetën!
وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿158﴾
Idhujtarët kanë trilluar farefisni ndërmjet Zotit dhe xhindeve, kurse xhindet e dinë se ata do të sillen të gjithë para Tij.
Ata sajuan farefisni ndërmjet Tij dhe xhinëve, ndërkohë që vetë xhinët e dinë se ata do të sillen patjetër (për të dhënë llogari).
Ata (idhujtarët), kanë bërë farefisni në mes Zotit dhe engjëjve, kurse engjëjt e dinë se ata (që flasin ashtu) do të hidhen në zjarr.
سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿159﴾
Lavdi Allahut, qoftë i pastër nga ajo që ata ia veshin Atij!
I Lartësuar është Allahu nga ajo që i veshin ata.
lavdi Allahut, qoftë i pastër Perëndia nga ajo që ata ia përshkruajnë Atij!
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿160﴾
Por robërit e sinqertë të Allahut nuk adhurojnë askënd tjetër përveç Tij.
Përjashtim bëjnë robërit e përkushtuar të Allahut.
Përveç robërve të sinqertë të Zotit (që e adhurojnë Atë).
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿161﴾
“Me të vërtetë, as ju, as idhujt tuaj,
Pra, as ju e as ata që i adhuroni,
Me të vërtetë, as ju as ato që i adhuroni ju,
مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ ﴿162﴾
nuk mund të mashtroni askënd kundër (Atij),
nuk mund të mashtroni askënd kundër Tij,
nuk mund ta mashtroni askë kundër (Zotit),
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿163﴾
përveç atyre, që do të digjen në Zjarrin flakërues.[277]
përveç atyre që do të digjen në Zjarrin flakërues.
pos atij që do të digjet në zjarr.
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿164﴾
Çdonjëri prej nesh e ka vendin e caktuar (në qiell, ku adhuron Allahun).
(Melekët thonë:) "Gjithsecili nga ne e ka vendin të caktuar.
Çdonjëri prej nesh (engjëjve) e ka vendin e caktuar,
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿165﴾
Ne jemi ata që qëndrojmë në radhë,
Njëmend, ne jemi ata që qëndrojnë të rreshtuar në radhë,
ne jemi ata që qëndrojmë në radhë,
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿166﴾
dhe ne jemi ata që e lavdërojmë Atë!”
dhe me të vërtetë ne jemi ata që e madhërojnë Allahun."
dhe ne jemi ata që i lutemi Atij (Perëndisë)!
وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ﴿167﴾
Edhe pse ata (idhujtarët mekas) thoshin:
Edhe pse ata (idhujtarët e Mekës) thoshin:
E ata (Kurejshitë), në të vërtetë, thonin:
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿168﴾
“Sikur të kishim një Libër nga popujt e mëparshëm,
"Sikur të kishim një Libër nga të mëparshmit,
“Sikur të kishim ne Librin që kanë pasur popujt e mëparshëm,
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿169﴾
ne, me siguri, do të ishim robër të sinqertë të Allahut”,
sigurisht që do të kishim qenë robër të përkushtuar të Allahut."
ne, me siguri, do të ishim robër të sinqertë të Perëndisë.
فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿170﴾
ata e mohuan Kuranin, por së shpejti do ta marrin vesh!
Ndërkohë që ata e mohuan atë (Kuranin), por së shpejti do ta marrin vesh!
Ata e kanë mohuar Ate (Kur’anin), e së shpejti do ta dinë!
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿171﴾
Shumë kohë më parë Ne u premtuam robërve Tanë të dërguar
Fjala Jonë u është dhënë qysh më parë robërve Tanë të dërguar
Me të vërtetë, qysh moti është ditur premtimi ynë për robërit Tanë – pejgamberët.
إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿172﴾
se ata do të ndihmohen (prej Nesh)
se, me të vërtetë, ata do të ndihmohen
Ata, me të vërtetë, do të jen të ndihmuar,
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ ﴿173﴾
dhe se ushtritë tona do të jenë me siguri fitimtare!
dhe se ushtria Jonë, me siguri, do të jetë ngadhënjyese.
dhe, me të vërtetë, ushtria jonë do të jetë fitimtare!
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿174﴾
Andaj, largohu prej tyre për njëfarë kohe!
Prandaj, shmangiu atyre për njëfarë kohe!
Andaj shmangiu atyre deri në një kohë,
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿175﴾
Vështroji ata (kur t’u zbresë dënimi), se edhe ata do ta shohin (si janë pasojat e mosbesimit të tyre)!
Vështroji ata, se edhe ata së shpejti do ta shohin!
dhe vëzhgojë ata, e do të vëzhgojnë edhe ata!
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿176﴾
Vallë, a mos po kërkojnë ata shpejtimin e dënimit Tonë!
Vallë, a mos po kërkojnë ata përshpejtimin e dënimit Tonë?
Vallë, a mos ata po kërkojnë shpejtimin e dënimit Tonë!
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿177﴾
Kur t’u bjerë në mesin e tyre, mëngjesi i atyre që janë paralajmëruar do të jetë shumë i shëmtuar.
Kur ai të zbresë në mesin e tyre, i tmerrshëm do të jetë mëngjesi i atyre që u paralajmëruan!
Kur t’iu bie dënimi, në mesin e tyre, mëngjesi i atyre që janë paralajmëruar është shumë i shëmtuar,
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿178﴾
Andaj, largohu prej tyre për njëfarë kohe!
Pra, shmangiu atyre për njëfarë kohe!
andaj, shmangu prej tyre deri një kohë,
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿179﴾
Vështroji ata, se edhe ata do ta shohin!
Vështroji ata, se edhe ata së shpejti do ta shohin!
dhe vëzhgo, e do të vëzhgojnë edhe ata!
سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿180﴾
I lartësuar qoftë Zoti yt, Zoti i Madhështisë e i Lavdisë, mbi çfarë i veshin ata!
I patëmeta është Zoti yt, Zoti i Gjithëfuqisë, mbi gjithçka që i veshin Atij!
Qoftë lavdëruar Zoti yt, Zot i madhërisë (dhe qoftë i pastër) nga ajo që ia përshkruajnë ata!
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿181﴾
Paqja qoftë mbi të dërguarit,
Paqja qoftë mbi të dërguarit
Dhe përshëndetje e madhe qoftë mbi pejgamberët,
وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿182﴾
dhe të gjitha lavdet e falënderimet qofshin për Allahun, Zotin e botëve!
dhe lavdërimi i takon Allahut, Zotit të botëve!
dhe falenderimi qoftë për Allahun – Zotin e gjithësisë!