Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓر ۚ كِتَٰبٌ أُحْكِمَتْ ءَايَٰتُهُۥ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ﴿1﴾
อะลีฟ ลาม รออ์ [1] คัมภีร์ที่โองการทั้งหลายของมันถูกทำให้รัดกุมมีระเบียบ แล้วถูกจําแนกเรื่องต่าง ๆ อย่างชัดแจ้ง จากพระผู้ทรงปรีชาญาณ พระผู้ทรงรอบรู้เชี่ยวชาญ
أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۚ إِنَّنِى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ وَبَشِيرٌۭ ﴿2﴾
เพื่อพวกเจ้าจะได้ไม่เคารพภักดีผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ แท้จริงฉันได้รับการแต่งตั้งจากพระองค์มายังพวกเจ้าในฐานะเป็นผู้แจ้งข่าวที่น่าสะพึงกลัวและผู้แจ้งข่าวดี
وَأَنِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَٰعًا حَسَنًا إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِى فَضْلٍۢ فَضْلَهُۥ ۖ وَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍۢ كَبِيرٍ ﴿3﴾
และพวกเจ้า (โอ้ มนุษย์) จงขออภัยโทษจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แล้วจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์ พระองค์จะทรงให้ปัจจัยแก่พวกเจ้าซึ่งปัจจัยที่ดีไปจนถึงวาระหนึ่งที่กำหนดไว้ และพระองค์จะทรงประทานแก่ทุกๆ ผู้ทำความดีซึ่งความดีของเขา และหากพวกเจ้าหนีห่างออกไป แท้จริงฉันกลัวแทนพวกเจ้าซึ่งการลงโทษในวันอันยิ่งใหญ่
إِلَى ٱللَّهِ مَرْجِعُكُمْ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿4﴾
ยังอัลลอฮ์เท่านั้นคือการกลับคืนของพวกเจ้า และพระองค์คือพระผู้ทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง
أَلَآ إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا۟ مِنْهُ ۚ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿5﴾
พึงรู้เถิด แท้จริงพวกเขาปกปิดความลับในทรวงอกของพวกเขา เพื่อพวกเขาจะซ่อนความเป็นศัตรูจากพระองค์ พึงรู้เถิด ขณะที่พวกเขาเอาเสื้อผ้าของพวกเขาปกคลุมตัวนั้น พระองค์ทรงรู้สิ่งที่พวกเขาปกปิด และสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอก
۞ وَمَا مِن دَآبَّةٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ كُلٌّۭ فِى كِتَٰبٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿6﴾
และไม่มีสัตว์ใดในโลกนี้ เว้นแต่อัลลอฮ์จะทรงจัดเตรียมปัจจัยยังชีพมันไว้ให้ และพระองค์ทรงรู้ที่พำนักอันถาวรของมัน และที่พักชั่วคราวของมัน ทุกสิ่งอยู่ในบันทึกอันชัดเจน
وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ وَكَانَ عَرْشُهُۥ عَلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا ۗ وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِنۢ بَعْدِ ٱلْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿7﴾
และพระองค์คือผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินในระยะ 6 วัน และบัลลังก์ของพระองค์อยู่เหนือน้ำ เพื่อพระองค์จะทรงทดสอบพวกเจ้าว่า ผู้ใดในหมู่พวกเจ้ามีการงานที่ดีเยี่ยม และหากเจ้า (มุฮัมหมัด) กล่าวว่า "แท้จริงพวกเจ้าจะถูกให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา หลังจากที่ได้ตายไปแล้ว" แน่นอนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาก็จะกล่าวว่า "นี่มิใช่อื่นใดนอกจากมายากลอันชัดแจ้งเท่านั้น"
وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ ٱلْعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٍۢ مَّعْدُودَةٍۢ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُۥٓ ۗ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿8﴾
และหากเราชะลอการลงโทษพวกเขาออกไปอีกระยะเวลาหนึ่งที่ได้กำหนดไว้ แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่า อะไรหรือที่จะยับยั้งมันไว้ ? พึงรู้เถิด วันแห่งการลงโทษจะมายังพวกเขา โดยที่มันจะไม่ถูกขจัดออกไปจากพวกเขา และมันจะห้อมล้อมพวกเขาไว้ อันเนื่องจากพวกเขาได้เย้ยหยันมัน
وَلَئِنْ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ ثُمَّ نَزَعْنَٰهَا مِنْهُ إِنَّهُۥ لَيَـُٔوسٌۭ كَفُورٌۭ ﴿9﴾
และถ้าเราได้ให้มนุษย์ลิ้มรสความเมตตาจากเรา แล้วเราได้ดึงมันกลับมาจากเขา แท้จริงเขานั้นจะเป็นผู้ที่สิ้นหวังอย่างยิ่งและเนรคุณอย่างยิ่ง
وَلَئِنْ أَذَقْنَٰهُ نَعْمَآءَ بَعْدَ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٌۭ فَخُورٌ ﴿10﴾
และหากเราได้ให้เขาลิ้มรสความโปรดปรานหลังจากความทุกข์ยากได้ประสบกับเขา แน่นอนเขาจะกล่าวว่า ความทุกข์ยากต่างๆ ได้ผ่านพ้นจากฉันไปแล้ว แน่นอน เขาจะหลงระเริงลำพองตน
إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَأَجْرٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿11﴾
เว้นแต่บรรดาผู้ที่อดทนและประกอบคุณงามความดีทั้งหลาย ชนเหล่านั้นแหละ สำหรับพวกเขาจะได้รับการอภัยโทษและการตอบแทนอันยิ่งใหญ่
فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ وَضَآئِقٌۢ بِهِۦ صَدْرُكَ أَن يَقُولُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ كَنزٌ أَوْ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌ ۚ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٌۭ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ وَكِيلٌ ﴿12﴾
และบางทีเจ้าอาจจะทิ้งบางส่วนที่ถูกประทานวะฮ์ยูมายังเจ้า และจิตใจของเจ้าจะรู้สึกอึดอัดต่อสิ่งนั้น อันเนื่องจากคำกล่าวของพวกเขาที่ว่า เหตุใดจึงไม่มีขุมทรัพย์ถูกประทานลงมาแก่เขา หรือมีมลาอิกะฮ์มาร่วมกับเขา? แท้จริงเจ้าเป็นเพียงผู้ตักเตือนเท่านั้น และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงพิทักษ์ทุกสิ่ง
أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا۟ بِعَشْرِ سُوَرٍۢ مِّثْلِهِۦ مُفْتَرَيَٰتٍۢ وَٱدْعُوا۟ مَنِ ٱسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿13﴾
หรือพวกเขากล่าวว่า เขา (มุฮัมหมัด) ได้อุปโลกน์อัลกุรอานขึ้นมา จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ดังนั้น พวกเจ้าจงนำมาสักสิบซูเราะฮ์ที่เหมือนกับอัลกุรอานด้วยการอุปโลกน์มันขึ้นมา และพวกเจ้าจงเรียกผู้ที่มีความสามารถในหมู่พวกเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์ (ให้มาช่วย) ถ้าพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง
فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلْمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿14﴾
ดังนั้น หากพวกเขาไม่สนองตอบแก่พวกเจ้า ดังนั้นจงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลกุรอานถูกประทานลงมาด้วยความรู้ของอัลลอฮ์ และ (จงรู้เถิดว่า) ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะนอกจากพระองค์ แล้วพวกเจ้า (มุชริกีน) ยังมินอบน้อมอีกหรือ?
مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَٰلَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ ﴿15﴾
ผู้ใดปรารถนาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้และความเพริศแพร้วของมัน เราก็จะตอบแทนให้พวกเขาอย่างครบถ้วน ซึ่งการงานของพวกเขาในโลกนี้เท่านั้น และพวกเขาจะไม่ถูกริดรอนในการงานนั้นแต่อย่างใด
أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُ ۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا۟ فِيهَا وَبَٰطِلٌۭ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿16﴾
ชนเหล่านั้น พวกเขาจะไม่ได้รับการตอบแทนอันใดในวันอาคิเราะฮ์ นอกจากไฟนรก และสิ่งที่พวกเขาได้ประกอบไว้ในโลกดุนยาก็จะไร้ผลและสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ก็จะสูญเสียไป
أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّهِۦ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌۭ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِۦ كِتَٰبُ مُوسَىٰٓ إِمَامًۭا وَرَحْمَةً ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِهِۦ مِنَ ٱلْأَحْزَابِ فَٱلنَّارُ مَوْعِدُهُۥ ۚ فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍۢ مِّنْهُ ۚ إِنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿17﴾
ดังนั้น ผู้ที่อยู่บนหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของเขา และตามด้วยผู้ที่เป็นพยานจากพระองค์ และก่อนหน้านั้นมีคัมภีร์ของมูซาเป็นแนวทางและเป็นความเมตตากระนั้นหรือ? ชนเหล่านั้นศรัทธาต่อมัน และผู้ใดในหมู่พรรคปฏิเสธศรัทธาต่อมัน ไฟนรกคือสัญญาของเขา เพราะฉะนั้นเจ้าอย่าอยู่ในการสงสัยเกี่ยวกับข้อนี้ แท้จริงมันเป็นสัจธรรมจากพระผู้อภิบาลของเจ้า แต่ทว่ามนุษย์ส่วนใหญ่จะไม่ศรัทธา
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَيَقُولُ ٱلْأَشْهَٰدُ هَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ كَذَبُوا۟ عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ أَلَا لَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿18﴾
และผู้ใดเล่าที่จะอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่อุปโลกน์ความเท็จต่ออัลลอฮ์ ชนเหล่านั้นจะถูกนำมาเสนอต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา และบรรดาพยานจะกล่าวว่า พวกเขาเหล่านั้นคือบรรดาผู้ที่กล่าวเท็จต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา พึงรู้เถิด การสาปแช่งของอัลลอฮ์จะได้แก่บรรดาผู้อธรรม
ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًۭا وَهُم بِٱلْءَاخِرَةِ هُمْ كَٰفِرُونَ ﴿19﴾
บรรดาผู้กีดกันจากทางของอัลลอฮ์ และพวกเขาใคร่ที่จะให้มันคดเคี้ยว และพวกเขาสำหรับโลกอาคิเราะฮ์นั้นพวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา
أُو۟لَٰٓئِكَ لَمْ يَكُونُوا۟ مُعْجِزِينَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنْ أَوْلِيَآءَ ۘ يُضَٰعَفُ لَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۚ مَا كَانُوا۟ يَسْتَطِيعُونَ ٱلسَّمْعَ وَمَا كَانُوا۟ يُبْصِرُونَ ﴿20﴾
ชนเหล่านี้จะไม่รอด (จากการลงโทษ) ในแผ่นดินนี้ และสำหรับพวกเขาไม่มีผู้คุ้มครองอื่นจากอัลลอฮ์ การลงโทษแก่พวกเขาจะถูกเพิ่มเป็นทวีคูณ พวกเขาไม่สามารถที่จะฟังได้และจะไม่เห็น
أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿21﴾
ชนเหล่านี้คือบรรดาผู้ที่ทำให้ชีวิตของพวกเขาขาดทุน และสิ่งที่พวกเขาอุปโลกน์ขึ้นนั้นก็ได้เตลิดหนีไปจากพวกเขา
لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ هُمُ ٱلْأَخْسَرُونَ ﴿22﴾
โดยแน่นอน แท้จริงพวกเขาเป็นผู้ขาดทุนยิ่งในโลกอาคิเราะฮ์
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَأَخْبَتُوٓا۟ إِلَىٰ رَبِّهِمْ أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ ﴿23﴾
แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดี และสำรวมตนต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา ชนเหล่านั้นคือชาวสวรรค์ ซึ่งพวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล
۞ مَثَلُ ٱلْفَرِيقَيْنِ كَٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْأَصَمِّ وَٱلْبَصِيرِ وَٱلسَّمِيعِ ۚ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿24﴾
อุปมาสองฝ่ายนี้ ประหนึ่งคนตาบอดและหูหนวก กับคนมองเห็นและได้ยิน อุปมาทั้งสองนี้จะเหมือนกันหรือ? พวกเจ้ามิได้ไตร่ตรองหรือ?
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴿25﴾
และแน่นอน เราได้ส่งนูห์ไปยังกลุ่มชนของเขา (โดยเขาได้กล่าวว่า) แท้จริงฉันเป็นผู้ตักเตือนอันชัดแจ้งแก่พวกเจ้า
أَن لَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍۢ ﴿26﴾
คือ จงอย่าเคารพภักดีผู้ใดเว้นแต่อัลลอฮ์เท่านั้น แท้จริงฉันกลัวแทนพวกเจ้าถึงการลงโทษในวันอันเจ็บปวด
فَقَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ مَا نَرَىٰكَ إِلَّا بَشَرًۭا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَىٰكَ ٱتَّبَعَكَ إِلَّا ٱلَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِىَ ٱلرَّأْىِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍۭ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَٰذِبِينَ ﴿27﴾
แล้วบรรดาบุคคลชั้นนำที่ปฏิเสธศรัทธาจากกลุ่มชนของเขากล่าวว่า เรามิเห็นเจ้าเป็นอื่นใด นอกจากสามัญชนเช่นเรา และเรามิเห็นผู้ใดปฏิบัติตามเจ้า นอกจากบรรดาผู้ที่ต่ำต้อยในหมู่พวกเราที่มีความคิดเห็นตื้นๆ และเรามิเห็นว่าพวกเจ้าประเสริฐกว่าพวกเรา มิหนำซ้ำ เราคิดว่าพวกเจ้าเป็นพวกโกหก
قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِهِۦ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَٰرِهُونَ ﴿28﴾
เขา (นูห์) กล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าเห็นแล้วใช่ไหมว่า หากฉันมีหลักฐานอันแจ้งชัดจากพระผู้อภิบาลของฉัน และพระองค์ทรงประทานแก่ฉันซึ่งความเมตตาจากพระองค์ แล้วได้ถูกทำให้มืดมนแก่พวกเจ้า เราจะบังคับพวกเจ้าให้รับมันทั้งๆ ที่พวกเจ้าเกลียดชังมันกระนั้นหรือ?
وَيَٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ ۚ إِنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَلَٰكِنِّىٓ أَرَىٰكُمْ قَوْمًۭا تَجْهَلُونَ ﴿29﴾
และ (จงรู้เถิด) โอ้ หมู่ชนของฉันเอ๋ย! ฉันไม่ขอทรัพย์สินใดๆ จากพวกเจ้า ฉันไม่คาดหวังการตอบแทนของฉันเว้นแต่จากอัลลอฮ์เท่านั้น และฉันจะไม่เป็นผู้ที่ขับไล่บรรดาผู้ศรัทธา แท้จริงพวกเขาจะเป็นผู้ที่ได้พบกับพระผู้อภิบาลของพวกเขา แต่ฉันเห็นว่าพวกเจ้าทั้งหลายนั้นเป็นหมู่ชนที่งมงาย
وَيَٰقَوْمِ مَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمْ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿30﴾
และ (จงรู้เถิด) โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย ผู้ใดจะช่วยฉัน ณ ที่อัลลอฮ์หากฉันขับไล่พวกเขาไป พวกเจ้าไม่คิดบ้างหรือ?
وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ إِنِّى مَلَكٌۭ وَلَآ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِىٓ أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ ٱللَّهُ خَيْرًا ۖ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِىٓ أَنفُسِهِمْ ۖ إِنِّىٓ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿31﴾
และฉันไม่เคยพูดกับพวกเจ้าว่า พระคลังสมบัติของอัลลอฮ์มีอยู่กับฉัน ฉันไม่รู้สิ่งเร้นลับ และฉันไม่ได้พูดว่า แท้จริงฉันเป็นมลาอิกะฮ์ และฉันจะไม่ได้กล่าวถึงบรรดาผู้ที่สายตาพวกเจ้าเหยียดหยามว่า (ยากจนและต่ำต้อย) ว่า อัลลอฮ์จะไม่ทรงประทานความดีอันใดแก่พวกเขา อัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในใจพวกเขา แท้จริงหากฉันกระทำเช่นนั้น ฉันก็จะอยู่ในหมู่ผู้อธรรมอย่างแน่นอน
قَالُوا۟ يَٰنُوحُ قَدْ جَٰدَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَٰلَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴿32﴾
พวกเขากล่าวว่า โอ้นูห์เอ๋ย แน่นอนเจ้าได้โต้เถียงกับเรา แล้วเจ้าก็ได้สาวความจากการโต้เถียงกับเรามากขึ้น ดังนั้น จงนำมาให้เราเถิดซึ่งสิ่งที่เจ้าสัญญากับเราไว้ หากอยู่ในหมู่ผู้สัตย์จริง
قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ ٱللَّهُ إِن شَآءَ وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ ﴿33﴾
เขา (นูห์) กล่าวว่า แท้จริงอัลลอฮ์เท่านั้นจะทรงนำมันมายังพวกเจ้า หากพระองค์ทรงประสงค์ และพวกเจ้าจะไม่เป็นผู้รอดไปได้
وَلَا يَنفَعُكُمْ نُصْحِىٓ إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ ٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ ۚ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿34﴾
และโอวาทของฉันจะไม่อำนวยคุณแก่พวกเจ้า หากฉันปรารถนาจะให้โอวาทแก่พวกเจ้า ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์จะให้พวกเจ้าหลงผิด พระองค์คือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกนำกลับยังพระองค์เท่านั้น
أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ إِنِ ٱفْتَرَيْتُهُۥ فَعَلَىَّ إِجْرَامِى وَأَنَا۠ بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُجْرِمُونَ ﴿35﴾
หรือพวกเขา จะกล่าวว่า (นูห์) ได้อุปโลกน์ขึ้นมา จงกล่าวเถิด (โอ้ นูห์เอ๋ย) ถ้าฉันได้อุปโลกน์มันขึ้นมา ฉันก็จะได้รับ (ผลที่ตามมาจาก) ความผิดของฉัน และที่จริงฉันบริสุทธิ์จากความผิดที่พวกเจ้ากล่าวหา
وَأُوحِىَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُۥ لَن يُؤْمِنَ مِن قَوْمِكَ إِلَّا مَن قَدْ ءَامَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿36﴾
และ(อัลลอฮ์)ได้ประทานโองการแก่นูห์ว่า แท้จริงจะไม่มีผู้ใดจากหมู่ชนของเจ้าศรัทธา เว้นแต่ผู้ที่ได้ศรัทธาแล้วเท่านั้น ดังนั้น จงอย่าเสียใจในสิ่งที่พวกเขากระทำ
وَٱصْنَعِ ٱلْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَٰطِبْنِى فِى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ ۚ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ﴿37﴾
และเจ้าจงสร้างเรือภายใต้สายตาของเราตามคำบัญชาของเรา และจงอย่าเอ๋ยถึงข้า เกี่ยวกับบรรดาผู้อธรรม แท้จริงพวกเขาจะจมน้ำตาย
وَيَصْنَعُ ٱلْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌۭ مِّن قَوْمِهِۦ سَخِرُوا۟ مِنْهُ ۚ قَالَ إِن تَسْخَرُوا۟ مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ ﴿38﴾
และเขาเริ่มสร้างเรือ และคราใดที่บุคคลชั้นนำจากหมู่ชนของเขาผ่านเขา (นูห์) พวกเขาก็เยาะเย้ยเขา เขาก็จะกล่าวว่า หากพวกเจ้าเยาะเย้ยพวกเรา แท้จริงเราก็จะเยาะเย้ยพวกเจ้าเช่นเดียวกับที่พวกเจ้าเยาะเย้ย
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌۭ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌۭ مُّقِيمٌ ﴿39﴾
แล้วพวกเจ้าจะได้รู้ว่า ผู้ใดที่การลงโทษอันอัปยศจะมายังเขา และการลงโทษอันถาวรจะประสบแก่เขา
حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمْرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلْنَا ٱحْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّۢ زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ ٱلْقَوْلُ وَمَنْ ءَامَنَ ۚ وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٌۭ ﴿40﴾
จนกระทั่งเมื่อพระบัญชาของเราได้มา และบนพื้นแผ่นดิน น้ำได้พวยพุ่งขึ้น เรากล่าวว่า จงบรรทุก(สัตว์)ทุกชนิดเป็นคู่ๆ และครอบครัวของเจ้าด้วยไว้ในเรือ เว้นแต่ผู้ที่พระดำรัสได้กำหนดแก่เขาไว้ก่อน และ(จงบรรทุก)ผู้ศรัทธา(ในหมู่ชนของเจ้าด้วย) และไม่มีผู้ศรัทธาใดร่วมกับเขานอกจากเพียงจำนวนเล็กน้อยเท่านั้น
۞ وَقَالَ ٱرْكَبُوا۟ فِيهَا بِسْمِ ٱللَّهِ مَجْر۪ىٰهَا وَمُرْسَىٰهَآ ۚ إِنَّ رَبِّى لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿41﴾
และเขากล่าวว่า พวกเจ้าจงลงในเรือด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ทั้งในยามแล่นของมันและในยามจอดของมัน แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ
وَهِىَ تَجْرِى بِهِمْ فِى مَوْجٍۢ كَٱلْجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبْنَهُۥ وَكَانَ فِى مَعْزِلٍۢ يَٰبُنَىَّ ٱرْكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿42﴾
และมันแล่นพาพวกเขาไปท่ามกลางคลื่นลูกเท่าภูเขา และนูห์ได้ร้องเรียกลูกชายของเขาซึ่งอยู่อย่างโดดเดี่ยว โอ้ลูกของฉันเอ๋ย จงมาโดยสารเรือกับเราเถิด และเจ้าอย่าอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเลย
قَالَ سَـَٔاوِىٓ إِلَىٰ جَبَلٍۢ يَعْصِمُنِى مِنَ ٱلْمَآءِ ۚ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ ۚ وَحَالَ بَيْنَهُمَا ٱلْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُغْرَقِينَ ﴿43﴾
(ลูกชายของเขา) กล่าวว่า ฉันจะไปอาศัยภูเขาลูกหนึ่ง มันจะปกป้องฉันจากน้ำนี้ได้ (จากนั้นนูห์ได้) กล่าวว่า ในวันนี้ไม่มีผู้ใดที่จะสามารถปกป้องจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้ เว้นแต่ผู้ที่พระองค์ทรงเมตตา และคลื่นได้ซัดเข้ามาระหว่างเขาทั้งสอง และเขาก็กลายเป็นคนหนึ่งในพวกที่จมน้ำ
وَقِيلَ يَٰٓأَرْضُ ٱبْلَعِى مَآءَكِ وَيَٰسَمَآءُ أَقْلِعِى وَغِيضَ ٱلْمَآءُ وَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ وَٱسْتَوَتْ عَلَى ٱلْجُودِىِّ ۖ وَقِيلَ بُعْدًۭا لِّلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿44﴾
และ(หลังจากที่ผู้ปฏิเสธศรัทธาได้ถูกทำลาย) มีบัญชา(แก่แผ่นดินและท้องฟ้า) ว่า โอ้ แผ่นดินเอ๋ย จงกลืนน้ำของเจ้าเสีย และโอ้ท้องฟ้าเอ๋ย จงหยุด และน้ำได้ลดลงและกิจการ(การทำลายผู้ปฎิเสธศรัทธา)ได้ถูกตัดสิน และมันได้จอดเทียบอยู่บนภูเขา "ญูดีย์" และได้มีเสียงกล่าวว่า ขอให้ความพินาศจงประสบแด่กลุ่มชนผู้อธรรม
وَنَادَىٰ نُوحٌۭ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبْنِى مِنْ أَهْلِى وَإِنَّ وَعْدَكَ ٱلْحَقُّ وَأَنتَ أَحْكَمُ ٱلْحَٰكِمِينَ ﴿45﴾
และนูห์ได้ร้องเรียนต่อพระผู้อภิบาลของเขาโดยกล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงลูกชายของข้าเป็นคนหนึ่งในครอบครัวของข้า และแท้จริงสัญญาของพระองค์นั้นเป็นความจริง และพระองค์ทรงเป็นผู้ที่เที่ยงธรรมยิ่งในหมู่ผู้ตัดสินทั้งหลาย
قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ ۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيْرُ صَٰلِحٍۢ ۖ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌ ۖ إِنِّىٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْجَٰهِلِينَ ﴿46﴾
พระองค์ทรงตรัสว่า โอ้นูห์เอ๋ย แท้จริงเขามิได้เป็นคนหนึ่งในครอบครัวของเจ้า แท้จริงพฤติการณ์ของเขาไม่ดี ดังนั้นเจ้าอย่าร้องเรียนต่อข้าในสิ่งที่เจ้าไม่มีความรู้ แท้จริงข้าขอเตือนเจ้า (ว่าไม่มีการปรองดองกับความชั่ว) มิฉะนั้น เจ้าจะอยู่ในหมู่ผู้งมงาย
قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِى بِهِۦ عِلْمٌۭ ۖ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِى وَتَرْحَمْنِىٓ أَكُن مِّنَ ٱلْخَٰسِرِينَ ﴿47﴾
เขากล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระองค์ ให้พ้นจากการร้องขอต่อพระองค์ในสิ่งที่ข้าพระองค์ไม่มีความรู้ในเรื่องนั้น และหากพระองค์ไม่ทรงอภัยแก่ข้า และไม่ทรงเมตตาแก่ข้าแล้ว ข้าก็จะอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน
قِيلَ يَٰنُوحُ ٱهْبِطْ بِسَلَٰمٍۢ مِّنَّا وَبَرَكَٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٍۢ مِّمَّن مَّعَكَ ۚ وَأُمَمٌۭ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿48﴾
ได้มีเสียงกล่าวว่า โอ้นูห์เอ๋ย จงลงไป (จากเรือ) ด้วยความศานติจากเรา และความจำเริญแก่เจ้าและแก่กลุ่มชนที่อยู่กับเจ้า และกลุ่มชนอื่นซึ่งเราจะให้ปัจจัยรื่นเริงแก่พวกเขาในไม่ช้า หลังจากนั้นแล้ว การลงโทษอย่างเจ็บปวดจากเราก็จะประสบแก่พวกเขา
تِلْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهَآ إِلَيْكَ ۖ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَآ أَنتَ وَلَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَٰذَا ۖ فَٱصْبِرْ ۖ إِنَّ ٱلْعَٰقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ ﴿49﴾
เหล่านั้นคือส่วนหนึ่งจากเรื่องราวอันเร้นลับที่เราได้วะฮีย์มายังเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) เจ้าไม่รู้เรื่องนี้ และกลุ่มชนของเจ้าก็ไม่รู้มาก่อนเลย ดังนั้น เจ้าจงอดทน แท้จริงบั้นปลายที่ดีนั้นสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง
وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًۭا ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥٓ ۖ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ ﴿50﴾
และยังอ๊าด (เราได้ส่ง) พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือฮูด เขากล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เถิด สำหรับพวกเจ้า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พวกเจ้ามิใช่อื่นใดนอกจากเป็นพวกอุปโลกน์เท่านั้น (ในการบูชาเจว็ด)
يَٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱلَّذِى فَطَرَنِىٓ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿51﴾
โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย! ฉันมิได้ร้องขอค่าตอบแทนใด ๆ จากพวกเจ้า ในการนี้ค่าตอบแทนของฉันอยู่กับพระผู้ให้บังเกิดฉัน พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาหรือ?"
وَيَٰقَوْمِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًۭا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا۟ مُجْرِمِينَ ﴿52﴾
และโอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงขออภัยโทษต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด แล้วจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์ พระองค์จะส่งเมฆ (น้ำฝน) มาเหนือพวกเจ้าให้หลั่งลงมาอย่างหนัก และจะทรงเพิ่มพลังความแข็งแกร่งแก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจงอย่าผินหลังให้ในสภาพเป็นผู้กระทำผิด
قَالُوا۟ يَٰهُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍۢ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِىٓ ءَالِهَتِنَا عَن قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿53﴾
พวกเขากล่าวว่า โอ้ฮูดเอ๋ย เจ้ามิได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมาให้แก่เราและพวกเราก็จะไม่ละทิ้งพระเจ้าทั้งหลายของเราเพราะคำกล่าวของเจ้า และพวกเราก็จะไม่ศรัทธาในตัวเจ้า
إِن نَّقُولُ إِلَّا ٱعْتَرَىٰكَ بَعْضُ ءَالِهَتِنَا بِسُوٓءٍۢ ۗ قَالَ إِنِّىٓ أُشْهِدُ ٱللَّهَ وَٱشْهَدُوٓا۟ أَنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ﴿54﴾
เราจะไม่กล่าวอะไร เว้นแต่พระเจ้าบางองค์ของเราได้ทำให้เจ้าเป็นบ้า (ฮูด) กล่าวว่า แท้จริงฉันให้อัลลอฮ์ทรงเป็นพยาน แล้วพวกเจ้าจงเป็นพยานด้วยว่า แท้จริงฉันบริสุทธิ์ในสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคี
مِن دُونِهِۦ ۖ فَكِيدُونِى جَمِيعًۭا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ ﴿55﴾
อื่นจากพระองค์แล้ว ดังนั้นพวกเจ้าทุกคนจงวางแผนต่อต้านฉันเถิด แล้วพวกเจ้าก็จงอย่าได้ให้ฉันต้องรอคอยเลย
إِنِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّى وَرَبِّكُم ۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَآ ۚ إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿56﴾
แท้จริงฉันมอบหมายต่ออัลลอฮ์ (ผู้ซึ่งเป็น) พระผู้อภิบาลของฉันและพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ไม่มีสัตว์ใดเว้นแต่พระองค์ทรงยึดไว้ที่หน้าผากมัน แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันอยู่บนทางที่เที่ยงตรง
فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقَدْ أَبْلَغْتُكُم مَّآ أُرْسِلْتُ بِهِۦٓ إِلَيْكُمْ ۚ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّى قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُۥ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَفِيظٌۭ ﴿57﴾
ดังนั้น หากพวกเจ้าหนีห่างออกไปแล้วไซร้ แน่นอนฉันได้แจ้งแก่พวกเจ้าถึงสิ่งที่ฉันถูกส่งมาแก่พวกเจ้าแล้ว และพระผู้อภิบาลของฉันจะทรงแทนที่พวกเจ้าด้วยกลุ่มชนอื่นนอกเหนือจากพวกเจ้า และพวกเจ้าจะไม่สามารถทำอันตรายอันใดต่อพระองค์ได้ แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงพิทักษ์ทุกสิ่ง
وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَنَجَّيْنَٰهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍۢ ﴿58﴾
และเมื่อพระบัญชาของเราได้มาถึง เราได้ช่วยฮูดและบรรดาผู้ศรัทธาร่วมกับเขาให้รอดพ้น ด้วยความเมตตาจากเรา และเราได้ช่วยให้พวกเขาพ้นจากการลงโทษอันโหดร้าย
وَتِلْكَ عَادٌۭ ۖ جَحَدُوا۟ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا۟ رُسُلَهُۥ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍۢ ﴿59﴾
และนั่นคือหมู่ชนอ๊าด พวกเขาปฏิเสธโองการทั้งหลายของพระผู้อภิบาลของพวกเขา และฝ่าฝืนต่อบรรดาเราะซูลของพระองค์ และปฏิบัติตามคำสั่งของผู้หยิ่งผยองผู้ขัดขืนทุกคน
وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَٰذِهِ ٱلدُّنْيَا لَعْنَةًۭ وَيَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ ۗ أَلَآ إِنَّ عَادًۭا كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّعَادٍۢ قَوْمِ هُودٍۢ ﴿60﴾
และการถูกสาปแช่งติดตามพวกเขาไปในโลกนี้และวันกิยามะฮ์ พึงทราบเถิด แท้จริงกลุ่มชนอ๊าดปฏิเสธศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา พึงทราบเถิด จงห่างไกลจากความเมตตาเถิดอ๊าด หมู่ชนของฮูด
۞ وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَٰلِحًۭا ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَٱسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَٱسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّى قَرِيبٌۭ مُّجِيبٌۭ ﴿61﴾
และยังษะมูด (เราได้ส่ง) พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือศอลิฮ์ เขากล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เถิด สำหรับพวกเจ้าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พระองค์ทรงบังเกิดพวกเจ้าจากแผ่นดินและทรงให้พวกเจ้าอาศัยดูแลแผ่นดินนั้น ดังนั้น พวกเจ้าจงขออภัยต่อพระองค์ และจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์ แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันนั้นทรงอยู่ใกล้ ทรงตอบรับเสมอ
قَالُوا۟ يَٰصَٰلِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّۭا قَبْلَ هَٰذَآ ۖ أَتَنْهَىٰنَآ أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِى شَكٍّۢ مِّمَّا تَدْعُونَآ إِلَيْهِ مُرِيبٍۢ ﴿62﴾
พวกเขากล่าวว่า โอ้ ศอลิฮ์เอ๋ย แน่นอนเจ้าเคยเป็นความหวังในหมู่พวกเรามาก่อน บัดนี้ เจ้าจะห้ามมิให้เราเคารพภักดีต่อสิ่งที่บรรพบุรุษของเราเคารพภักดีอยู่กระนั้นหรือ? และแท้จริงพวกเราอยู่ในการสงสัยพิกลอย่างแน่นอนต่อสิ่งที่เจ้าเรียกร้องเชิญชวนเรายังสิ่งนั้น
قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى مِنْهُ رَحْمَةًۭ فَمَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُۥ ۖ فَمَا تَزِيدُونَنِى غَيْرَ تَخْسِيرٍۢ ﴿63﴾
เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือ หากฉันมีหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของฉัน และพระองค์ทรงประทานความเมตตาจากพระองค์แก่ฉัน ดังนั้นผู้ใดเล่าจะช่วยฉันให้พ้นจากอัลลอฮ์ หากฉันฝ่าฝืนพระองค์ ดังนั้น พวกเจ้าจะไม่ให้อะไรฉันมากไปกว่าการสูญเสีย
وَيَٰقَوْمِ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمْ ءَايَةًۭ فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِىٓ أَرْضِ ٱللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌۭ قَرِيبٌۭ ﴿64﴾
และโอ้ หมู่ชนของฉันเอ๋ย! นี่คืออูฐตัวเมียจากอัลลอฮ์สำหรับพวกเจ้า เป็นสัญญาณหนึ่ง (เพื่อพิสูจน์ความจริงของฉัน) ดังนั้น จงปล่อยมันตามลำพังให้หากิน (ตามทุ่งหญ้า) ณ แผ่นดินของอัลลอฮ์ และอย่ายังความทุกข์ยากแก่มัน มิฉะนั้นแล้ว การลงโทษอันใกล้นี้จะคร่าพวกเจ้า
فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا۟ فِى دَارِكُمْ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍۢ ۖ ذَٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍۢ ﴿65﴾
ต่อมาพวกเขาได้เชือดมัน ดังนั้นเขา (ศอลิห์) กล่าวว่า พวกเจ้าจงสุขสำราญในบ้านของพวกเจ้าสามวัน นั่นเป็นคำสัญญาซึ่งไม่ใช่เรื่องถูกปด
فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَٰلِحًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَمِنْ خِزْىِ يَوْمِئِذٍ ۗ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ ﴿66﴾
ดังนั้น เมื่อพระบัญชาของเรา(การลงโทษ)ได้มาถึง เราได้ช่วยศอลิห์และบรรดาผู้ศรัทธาร่วมกับเขาให้รอดพ้น ด้วยความเมตตาจากเรา และความอัปยศในวันนั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงพลัง ผู้ทรงอำนาจ
وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَٰرِهِمْ جَٰثِمِينَ ﴿67﴾
และเสียงกัมปนาทได้ผลาญชีวิตบรรดาผู้อธรรม แล้วพวกเขาได้กลายเป็นผู้นอนพังพาบตายในบ้านเรือนของพวกเขา
كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ ۗ أَلَآ إِنَّ ثَمُودَا۟ كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّثَمُودَ ﴿68﴾
ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยอาศัยอยู่ที่นั่นมาก่อน พึงทราบเถิด แท้จริงพวกษะมูดปฏิเสธศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา พึงทราบเถิด แท้จริงจุดจบของพวกษะมูดคือความพินาศ (ห่างไกลจากความเมตตาของอัลลอฮ์)
وَلَقَدْ جَآءَتْ رُسُلُنَآ إِبْرَٰهِيمَ بِٱلْبُشْرَىٰ قَالُوا۟ سَلَٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَٰمٌۭ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍۢ ﴿69﴾
และแน่นอนบรรดาทูตของเราได้มายังอิบรอฮีมพร้อมทั้งข่าวดี พวกเขากล่าวว่า ขอความศานติจงมีแด่เจ้า (อิบรอฮีม) กล่าวว่า ขอความศานติอันสมบูรณ์จงมีแด่พวกเจ้า ดังนั้นเขามิได้รีรอที่จะนำลูกวัวย่างออกมา
فَلَمَّا رَءَآ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۭ ۚ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍۢ ﴿70﴾
ครั้นเมื่อเขาเห็นว่ามือของพวกเขาไม่ถึงมัน เขาเอะใจ และรู้สึกกลัวพวกเขา พวกเขากล่าวว่า อย่ากลัวเลย แท้จริงเราถูกส่งมายังกลุ่มชนของลูฏ
وَٱمْرَأَتُهُۥ قَآئِمَةٌۭ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَٰهَا بِإِسْحَٰقَ وَمِن وَرَآءِ إِسْحَٰقَ يَعْقُوبَ ﴿71﴾
และภริยาของเขายืนอยู่ แล้วนางก็ชอบใจมาก เราจึงแจ้งข่าวดีแก่นางด้วยบุตรชายอิสฮาก และจะตามหลังอิสฮากคือยะอ์กูบ
قَالَتْ يَٰوَيْلَتَىٰٓ ءَأَلِدُ وَأَنَا۠ عَجُوزٌۭ وَهَٰذَا بَعْلِى شَيْخًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَىْءٌ عَجِيبٌۭ ﴿72﴾
นางกล่าวว่า โอ้ แปลกแท้ๆ ฉันจะมีบุตรหรือ ขณะที่ฉันแก่หง่อมแล้ว และนี่สามีของฉันก็เฒ่าแล้ว แท้จริงนี่เป็นเรื่องประหลาดแท้
قَالُوٓا۟ أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ ۖ رَحْمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَكَٰتُهُۥ عَلَيْكُمْ أَهْلَ ٱلْبَيْتِ ۚ إِنَّهُۥ حَمِيدٌۭ مَّجِيدٌۭ ﴿73﴾
พวกเขากล่าวว่า เธอแปลกใจต่อพระบัญชาของอัลลอฮ์หรือ ความเมตตาของอัลลอฮ์และความจำเริญของพระองค์จงประสบแด่พวกเจ้าเถิดโอ้ครอบครัว (ของอิบรฮีม) แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ได้รับการสรรเสริญ ผู้ทรงประเสริฐยิ่ง
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَٰهِيمَ ٱلرَّوْعُ وَجَآءَتْهُ ٱلْبُشْرَىٰ يُجَٰدِلُنَا فِى قَوْمِ لُوطٍ ﴿74﴾
ครั้นเมื่อความตระหนกได้คลายไปจากอิบรอฮีมแล้ว และข่าวดีได้มายังเขา เขาก็โต้เถียงเราในเรื่องของกลุ่มชนลูฏ
إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٌۭ مُّنِيبٌۭ ﴿75﴾
แท้จริงอิบรอฮีมนั้นเป็นผู้อดทนขันติ จิตใจอ่อนโยน หันหน้าเข้าหาอัลลอฮ์เสมอ
يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَآ ۖ إِنَّهُۥ قَدْ جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَإِنَّهُمْ ءَاتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍۢ ﴿76﴾
โอ้อิบรอฮีมเอ๋ย จงผินหลังจากเรื่องนี้เถิด แท้จริงพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของเจ้าได้มาถึงแล้ว และแท้จริงพวกเขานั้น จะมีการลงโทษที่ไม่อาจยับยั้งได้มายังพวกเขาอย่างแน่นอน
وَلَمَّا جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًۭا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًۭا وَقَالَ هَٰذَا يَوْمٌ عَصِيبٌۭ ﴿77﴾
และเมื่อบรรดาทูตของเรา (มลาอิกะฮ์) ได้มายังลูฏ เขามีความทุกข์และอึดอัดใจเพราะพวกเขา พร้อมเขากล่าวว่า นี่เป็นวันที่ยากลำบากยิ่ง
وَجَآءَهُۥ قَوْمُهُۥ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِى هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِى ضَيْفِىٓ ۖ أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌۭ رَّشِيدٌۭ ﴿78﴾
และกลุ่มชนของเขาได้มาหาเขา ตะบึงมายังเขา และพวกเขาเคยทำความชั่วมาก่อน เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย นี่คือบรรดาลูกสาวของฉัน พวกเธอนั้นบริสุทธิ์ยิ่งสำหรับพวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด และอย่าทำให้ฉันอับอายต่อแขกของฉันเลย ไม่มีสุภาพบุรุษผู้สุขุมคัมภีรภาพในหมู่พวกเจ้าบ้างหรือ?!
قَالُوا۟ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِى بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّۢ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ ﴿79﴾
พวกเขากล่าวว่า แน่นอน เจ้าก็รู้ดีว่า เราไม่มีสิทธิ์ในลูกสาวของเจ้า และแท้จริงเจ้าก็รู้ดีถึงสิ่งที่เราปรารถนา
قَالَ لَوْ أَنَّ لِى بِكُمْ قُوَّةً أَوْ ءَاوِىٓ إِلَىٰ رُكْنٍۢ شَدِيدٍۢ ﴿80﴾
เขากล่าวว่า หากว่าฉันมีกำลังปราบพวกเจ้า หรือฉันหาที่พักหลักอันมั่นคง
قَالُوا۟ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓا۟ إِلَيْكَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍۢ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ ۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ ٱلصُّبْحُ ۚ أَلَيْسَ ٱلصُّبْحُ بِقَرِيبٍۢ ﴿81﴾
พวกเขา (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า โอ้ลูฏเอ๋ย พวกเราเป็นทูตจากพระผู้อภิบาลของเจ้า พวกเขาเหล่านั้นไม่สามารถที่ะเข้าถึงเจ้าได้หรอก ดังนั้น เจ้าจงเดินทางกับครอบครัวของเจ้าในเวลาส่วนหนึ่งของกลางคืนที่ยังเหลืออยู่ และจงอย่าให้ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเหลียวหลังกลับมา เว้นแต่ภริยาของเจ้า แท้จริงจะประสบแก่นางเช่นเดียวกับที่ได้ประสบแก่พวกเขา แท้จริงสัญญาของพวกเขาคือยามเช้า ก็ยามเช้านั้นมิได้ใกล้เข้ามาแล้วดอกหรือ?
فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةًۭ مِّن سِجِّيلٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿82﴾
ดังนั้น เมื่อคำบัญชาของเราได้มาถึง เราได้พลิกข้างบนของมันเป็นข้างล่าง (ผลิกเมือง) และเราได้ให้ก้อนหินแกร่งหล่นพรูลงมากองแล้วกองเล่า
مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ ۖ وَمَا هِىَ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ بِبَعِيدٍۢ ﴿83﴾
(ก้อนหินเหล่านั้น) ถูกตราเครื่องหมายไว้ ณ ที่พระผู้อภิบาลของเจ้า และมันไม่ไกลไปจากบรรดาผู้อธรรม
۞ وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًۭا ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ وَلَا تَنقُصُوا۟ ٱلْمِكْيَالَ وَٱلْمِيزَانَ ۚ إِنِّىٓ أَرَىٰكُم بِخَيْرٍۢ وَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍۢ مُّحِيطٍۢ ﴿84﴾
และยังกลุ่มชนของมัดยัน เราได้ส่งพี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือชุอัยบ์ เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เถิด ไม่มีพระเจ้าอื่นใดสำหรับพวกเจ้านอกจากพระองค์ และพวกเจ้าอย่าให้ขาดซึ่งการตวง และการชั่ง แท้จริงฉันเห็นพวกเจ้าจำเริญ และแท้จริงฉันเกรงกลัวแทนพวกเจ้าซึ่งการลงโทษในวันที่สกัดล้อมไว้หมด
وَيَٰقَوْمِ أَوْفُوا۟ ٱلْمِكْيَالَ وَٱلْمِيزَانَ بِٱلْقِسْطِ ۖ وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿85﴾
และโอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงให้ครบสมบูรณ์ไว้ซึ่งการตวงและการชั่งโดยเที่ยงธรรม และอย่าให้ความบกพร่องเกิดขึ้นแก่มนุษย์ซึ่งสิ่งต่างๆ ของพวกเขา และอย่าก่อกวนในแผ่นดินโดยเป็นผู้ก่อการเสียหาย
بَقِيَّتُ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ۚ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍۢ ﴿86﴾
สิ่งที่เหลืออยู่ของอัลลอฮ์นั้นดีกว่าสำหรับพวกเจ้า หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา และฉันไม่ใช่ผู้พิทักษ์ของพวกเจ้า
قَالُوا۟ يَٰشُعَيْبُ أَصَلَوٰتُكَ تَأْمُرُكَ أَن نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَآ أَوْ أَن نَّفْعَلَ فِىٓ أَمْوَٰلِنَا مَا نَشَٰٓؤُا۟ ۖ إِنَّكَ لَأَنتَ ٱلْحَلِيمُ ٱلرَّشِيدُ ﴿87﴾
พวกเขากล่าวว่า โอ้ชุอัยบ์เอ๋ย การละหมาดของเจ้าสั่งสอนเจ้า ให้พวกเราละทิ้งสิ่งที่บรรพบุรุษของเราเคารพบูชา หรือให้เราละทิ้งการกระทำต่าง ๆ ต่อทรัพย์สินของเราตามที่เราต้องการกระนั้นหรือ แท้จริงท่านนั้นเป็นผู้อดทนขันติ เป็นผู้มีสติปัญญา
قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَرَزَقَنِى مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًۭا ۚ وَمَآ أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَىٰ مَآ أَنْهَىٰكُمْ عَنْهُ ۚ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا ٱلْإِصْلَٰحَ مَا ٱسْتَطَعْتُ ۚ وَمَا تَوْفِيقِىٓ إِلَّا بِٱللَّهِ ۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ﴿88﴾
เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือ หากฉันอยู่บนพื้นฐานของหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของฉัน และพระองค์ได้ประทานริซกีแก่ฉัน ซึ่งเป็นริซกีที่ดีจากพระองค์ และฉันไม่ปรารถนาที่จะขัดแย้งกับพวกเจ้า ในสิ่งที่ฉันได้ห้ามพวกเจ้าให้ละเว้น ฉันไม่ปรารถนาสิ่งใดนอกจากการฟื้นฟูในการดีให้เกิดขึ้นมากที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้ และความสำเร็จของฉันจะไม่เกิดขึ้น เว้นแต่ด้วยความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์ แด่พระองค์ฉันขอมอบหมายและยังพระองค์เท่านั้นฉันกลับไปหา
وَيَٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِىٓ أَن يُصِيبَكُم مِّثْلُ مَآ أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَٰلِحٍۢ ۚ وَمَا قَوْمُ لُوطٍۢ مِّنكُم بِبَعِيدٍۢ ﴿89﴾
และโอ้กลุ่มชนของฉัน อย่าให้การแตกแยกของฉันทำให้พวกเจ้ากระทำผิด ซึ่งจะประสบแก่พวกเจ้าเช่นที่ได้ประสบแก่กลุ่มชนของนูห์หรือกลุ่มชนของฮูด หรือกลุ่มชนของศอลิฮ์ และกลุ่มชนของลูฏมิได้อยู่ห่างไกลจากพวกท่าน
وَٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّى رَحِيمٌۭ وَدُودٌۭ ﴿90﴾
และพวกเจ้าจงขออภัยโทษต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แล้วจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์ แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันนั้นเป็นผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงรักใคร่เสมอ
قَالُوا۟ يَٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًۭا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَىٰكَ فِينَا ضَعِيفًۭا ۖ وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَٰكَ ۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍۢ ﴿91﴾
พวกเขากล่าวว่า โอ้ ชุอัยบ์เอ๋ย เราไม่เข้าใจส่วนมากที่เจ้ากล่าว และแท้จริงเราเห็นว่าเจ้าเป็นคนอ่อนแอในหมู่พวกเรา ถ้ามิใช่เพราะครอบครัวของเจ้าแล้ว เราจะเอาหินขว้างเจ้าและเจ้าก็มิได้เป็นผู้มีอำนาจเหนือพวกเรา
قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَهْطِىٓ أَعَزُّ عَلَيْكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَٱتَّخَذْتُمُوهُ وَرَآءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۖ إِنَّ رَبِّى بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌۭ ﴿92﴾
เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย ครอบครัวของฉันเป็นที่นับถือแก่พวกเจ้ามากยิ่งกว่าอัลลอฮ์กระนั้นหรือ? และพวกเจ้าได้เอาพระองค์ไว้เบื้องหลังพวกเจ้า แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงรอบรู้อย่างครอบคลุมในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
وَيَٰقَوْمِ ٱعْمَلُوا۟ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّى عَٰمِلٌۭ ۖ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌۭ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَٰذِبٌۭ ۖ وَٱرْتَقِبُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُمْ رَقِيبٌۭ ﴿93﴾
และโอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงทำงานตามสมรรถภาพของพวกเจ้า แท้จริง ฉันก็เป็นผู้ทำงาน (ตามหน้าที่ของฉัน) ในไม่ช้าพวกเจ้าก็จะรู้ว่าผู้ใดที่จะประสบแก่เขาซึ่งการลงโทษอันจะทำให้เขาอดสูและผู้ใดที่เขาเป็นผู้โกหก และพวกเจ้าจงคอยเฝ้าดูเถิด แท้จริงฉันก็ร่วมกับพวกเจ้าคอยเฝ้าดูเช่นกัน
وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَأَخَذَتِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَٰرِهِمْ جَٰثِمِينَ ﴿94﴾
และเมื่อพระบัญชาของเราได้มาถึง เราได้ช่วยชุอัยบ์และบรรดาผู้ศรัทธาร่วมกับเขาให้รอดพ้น ด้วยความเมตตาจากเรา และเสียงกัมปนาทได้คร่าชีวิตเหล่าบรรดาผู้อธรรมแล้วพวกเขาได้กลายเป็นผู้นอนพังพาบตายในบ้านเรือนของพวกเขา
كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ ﴿95﴾
ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้เคยอยู่ในนั้นมาก่อน พึงทราบเถิด ความห่างไกลจากความเมตตามีไว้สำหรับชนชาวมัดยัน เช่นเดียวกับที่ชาวษะมูดได้ห่างไกลมาแล้ว
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا وَسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍ ﴿96﴾
และโดยแน่นอน เราได้ส่งมูซาพร้อมด้วยสัญญาณของเราอันมากมาย และหลักฐานอันชัดแจ้ง
إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ فِرْعَوْنَ ۖ وَمَآ أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍۢ ﴿97﴾
ยังฟิรเอาน์และบรรดาชนชั้นนำของเขา พวกเขาได้ปฏิบัติตามคำสั่งของฟิรเอาน์และคำสั่งของฟิรเอาน์นั้นมิชอบธรรม
يَقْدُمُ قَوْمَهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ فَأَوْرَدَهُمُ ٱلنَّارَ ۖ وَبِئْسَ ٱلْوِرْدُ ٱلْمَوْرُودُ ﴿98﴾
เขา (ฟิรเอาน์) จะนำหน้ากลุ่มชนของเขาในวันกิยามะฮ์ แล้วนำพวกเขาลงในไฟนรก และมันเป็นแหล่งลงไปที่ชั่วช้าที่พวกเขาได้ลงไป
وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَٰذِهِۦ لَعْنَةًۭ وَيَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ ۚ بِئْسَ ٱلرِّفْدُ ٱلْمَرْفُودُ ﴿99﴾
และ (ในโลกนี้) พวกเขาก็ถูกสาปแช่งตามไปด้วย และในวันกิยามะฮ์ มันเป็นของขวัญที่ชั่วช้า ซึ่งของขวัญที่ถูกให้ (แก่พวกเขา)
ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْقُرَىٰ نَقُصُّهُۥ عَلَيْكَ ۖ مِنْهَا قَآئِمٌۭ وَحَصِيدٌۭ ﴿100﴾
นั่นคือส่วนหนึ่งจากเรื่องราวของเมืองต่างๆ เราได้บอกเล่ามันแก่เจ้า ส่วนหนึ่งของมันยังคงอยู่ และบางส่วนก็เสื่อมโทรมไปแล้ว
وَمَا ظَلَمْنَٰهُمْ وَلَٰكِن ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ ۖ فَمَآ أَغْنَتْ عَنْهُمْ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِى يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ لَّمَّا جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍۢ ﴿101﴾
และเรามิได้อธรรมต่อพวกเขา แต่ว่าพวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง และบรรดาพระเจ้าของพวกเขาที่พวกเขาวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์นั้นไม่สามารถอำนวยประโยชน์ใดๆ ให้แก่พวกเขาเลย เมื่อพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของเจ้าได้มาถึง และพระเจ้าเหล่านั้นมิได้เพิ่มอันใดแก่พวกเขา นอกจากความพินาศ
وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلْقُرَىٰ وَهِىَ ظَٰلِمَةٌ ۚ إِنَّ أَخْذَهُۥٓ أَلِيمٌۭ شَدِيدٌ ﴿102﴾
และเช่นนี้แหละคือการลงโทษของพระผู้อภิบาลของเจ้า เมื่อพระองค์ทรงลงโทษถิ่นทุรกันดารอันเป็นที่อธรรม แท้จริงการลงโทษของพระองค์นั้นเจ็บแสบสาหัส
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ ٱلْءَاخِرَةِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمٌۭ مَّجْمُوعٌۭ لَّهُ ٱلنَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌۭ مَّشْهُودٌۭ ﴿103﴾
แท้จริง ในการนั้นเป็นสัญญาณสำหรับผู้ที่กลัวการลงโทษในวันอาคิเราะฮ์ นั่นคือวันแห่งการรวบรวมปวงมนุษย์สำหรับพระองค์ และนั่นคือวันแห่งการอยู่พร้อมหน้า
وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٍۢ مَّعْدُودٍۢ ﴿104﴾
และเรามิได้หน่วงมัน เว้นแต่เพื่อวาระที่ถูกกำหนดไว้
يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ فَمِنْهُمْ شَقِىٌّۭ وَسَعِيدٌۭ ﴿105﴾
วัน ซึ่งเมื่อมันมาถึง จะไม่มีชีวิตใดพูดได้ เว้นแต่โดยการอนุมัติของพระองค์ ดังนั้น ในหมู่พวกเขาจะมีผู้เป็นทุกข์และผู้เป็นสุข
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ شَقُوا۟ فَفِى ٱلنَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌۭ وَشَهِيقٌ ﴿106﴾
ดังนั้น สำหรับบรรดาผู้เป็นทุกข์ก็จะอยู่ในนรก สำหรับพวกเขานั้นคือการถอนหายใจและการสะอื้น
خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ ﴿107﴾
พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล ตราบเท่าที่ชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินยืนยง เว้นแต่ที่พระผู้อภิบาลของเจ้าทรงประสงค์ แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้กระทำโดยเด็ดขาดตามที่พระองค์ทรงปรารถนา
۞ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ سُعِدُوا۟ فَفِى ٱلْجَنَّةِ خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ ۖ عَطَآءً غَيْرَ مَجْذُوذٍۢ ﴿108﴾
ส่วนบรรดาผู้เป็นสุขก็จะอยู่ในสรวงสวรรค์ พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาลตราบเท่าที่ชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินยืนยง เว้นแต่ที่พระผู้อภิบาลของของเจ้าทรงประสงค์ เป็นการประทานให้โดยปราศจากการตัดทอน
فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍۢ مِّمَّا يَعْبُدُ هَٰٓؤُلَآءِ ۚ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُهُم مِّن قَبْلُ ۚ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍۢ ﴿109﴾
ดังนั้น เจ้าจงอย่าอยู่ในการสงสัยเลย (โอ้ มุฮัมหมัด) ในสิ่งที่พวกเขาเคารพบูชา พวกเขามิได้เคารพบูชาสิ่งใด เว้นแต่เช่นเดียวกับที่บรรพบุรุษของพวกเขาได้เคารพบูชามาก่อนแล้ว และแท้จริงเราจะแบ่งส่วนของพวกเขาให้แก่พวกเขาอย่างครบถ้วนโดยไม่ลดหย่อน
وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ فَٱخْتُلِفَ فِيهِ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ مُرِيبٍۢ ﴿110﴾
และโดยแน่นอน เราได้ให้คัมภีร์แก่มูซา แล้วได้เกิดการขัดแย้งกันขึ้นในนั้น และหากมิใช่เพราะคำพจนารถจากพระผู้อภิบาลของเจ้ามาล่วงหน้าไว้ก่อนแล้ว แน่นอนก็คงจะถูกตัดสินระหว่างพวกเขา โดยแท้จริงแล้ว พวกเขาอยู่ในการสงสัยพิกลอย่างไม่เชื่อถือต่อข้อนั้น
وَإِنَّ كُلًّۭا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَٰلَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿111﴾
และแท้จริง ชนทั้งหลายนั้น พระผู้อภิบาลของเจ้าจะทรงตอบแทนแก่พวกเขาอย่างครบถ้วนซึ่งการงานของพวกเขา แท้จริงพระองค์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่พวกเขากระทำ
فَٱسْتَقِمْ كَمَآ أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا۟ ۚ إِنَّهُۥ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿112﴾
ดังนั้นจงยืนหยัดในความเที่ยงธรรมเช่นที่เจ้าถูกบัญชา และผู้ที่ขอลุแก่โทษกับเจ้า และพวกเจ้าจงอย่าได้เกินเลย แท้จริงพระองค์ทรงรู้เห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
وَلَا تَرْكَنُوٓا۟ إِلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ فَتَمَسَّكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنْ أَوْلِيَآءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ ﴿113﴾
และพวกเจ้าจงอย่าคล้อยตามบรรดาผู้อธรรม มิฉะนั้นไฟนรกจะแผ้วพานพวกเจ้า และสำหรับพวกเจ้าไม่มีผู้คุ้มครองใดนอกจากอัลลอฮ์ หลังจากนั้น พวกเจ้าจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ
وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ طَرَفَىِ ٱلنَّهَارِ وَزُلَفًۭا مِّنَ ٱلَّيْلِ ۚ إِنَّ ٱلْحَسَنَٰتِ يُذْهِبْنَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ۚ ذَٰلِكَ ذِكْرَىٰ لِلذَّٰكِرِينَ ﴿114﴾
และเจ้าจงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด ตามปลายช่วงทั้งสองของกลางวันและยามต้นจากกลางคืน แท้จริงการดีทั้งหลายย่อมลบล้างความชั่วทั้งหลาย นั่นคือข้อเตือนสำหรับบรรดาผู้ที่รำลึก
وَٱصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿115﴾
และเจ้าจงอดทน เพราะแท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงทำให้การตอบแทนของบรรดาผู้ทำดีนั้นสูญหาย
فَلَوْلَا كَانَ مِنَ ٱلْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُو۟لُوا۟ بَقِيَّةٍۢ يَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْفَسَادِ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ ۗ وَٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مَآ أُتْرِفُوا۟ فِيهِ وَكَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿116﴾
ไฉนกี่ชั่วคนแล้วก่อนหน้าพวกเจ้า จึงไม่มีปัญญาชนห้ามปรามการก่อความเสียหายในแผ่นดิน เว้นแต่จำนวนน้อยในหมู่พวกเขาเท่านั้นจากผู้ที่เราได้ช่วยให้รอด และบรรดาผู้อธรรมได้ปฏิบัติตามสิ่งที่พวกเขาถูกให้อยู่ในความสำราญ พวกเขาจึงเป็นผู้กระทำผิด
وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ ٱلْقُرَىٰ بِظُلْمٍۢ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ ﴿117﴾
และพระผู้อภิบาลของเจ้าจะไม่ทรงทำลายถิ่นใดโดยอธรรม ตราบใดที่ผู้อยู่อาศัยถิ่นนั้นเป็นผู้ฟื้นฟูการดี
وَلَوْ شَآءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ ٱلنَّاسَ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴿118﴾
และหากพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงทำให้มนุษย์ทั้งหลายเป็นประชาชาติเดียวกัน ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังคงขัดแย้งกัน
إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿119﴾
เว้นแต่ผู้ที่พระผู้อภิบาลของเจ้าทรงเมตตา และเช่นนั้นแหละ พระองค์ทรงบังเกิดพวกเขา และพระพจนารถของพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงกำหนดไว้สมบูรณ์แล้ว แน่นอนข้าจะให้นรกนั้นเต็มไปด้วยพวกญินและมนุษย์รวมทั้งหมด
وَكُلًّۭا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِۦ فُؤَادَكَ ۚ وَجَآءَكَ فِى هَٰذِهِ ٱلْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌۭ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿120﴾
และทั้งหมดที่เราได้บอกเล่าแก่เจ้า จากเรื่องราวของบรรดาเราะซูล เพื่อทำให้จิตใจของเจ้าหนักแน่น และความจริงนี้ก็ได้มายังเจ้าแล้ว และเป็นการเตือนสติ และข้อรำลึกสำหรับผู้ศรัทธาทั้งหลาย
وَقُل لِّلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ ٱعْمَلُوا۟ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنَّا عَٰمِلُونَ ﴿121﴾
จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แก่บรรดาผู้ไม่ศรัทธาว่า พวกเจ้าจงกระทำตามแนวทางของพวกท่าน แท้จริงเราก็กระทำเช่นกัน (ตามแนวทางของเรา)
وَٱنتَظِرُوٓا۟ إِنَّا مُنتَظِرُونَ ﴿122﴾
และพวกเจ้าจงคอยดูเถิด แท้จริงเราก็เป็นผู้คอยดู
وَلِلَّهِ غَيْبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ ٱلْأَمْرُ كُلُّهُۥ فَٱعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿123﴾
และเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ผู้เดียวซึ่งสิ่งพ้นญาณวิสัยแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและยังพระองค์เท่านั้นซึ่งการงานทั้งมวลจะถูกนำกลับไป ดังนั้นเจ้าจงเคารพภักดีต่อพระองค์เถิด และจงมอบหมายต่อพระองค์ และพระผู้อภิบาลของเจ้ามิได้ทรงเผลอในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ