સૃષ્ટિ અને ઘટનાઓ તમામ પુરાવા એ હકીકત સૂચવે છે કે જીવનમાં પુનર્નિર્માણ અને સર્જન થતું રહે છે, આના ઘણા ઉદાહરણો છે, જેમકે, વરસાદ જમીનને તેના મૃત્યુ પછી ફરી જીવિત કરે છે.
"તે (અલ્લાહ) જ જીવિતને મૃત માંથી અને મૃતને જીવિત માંથી કાઢે છે અને તે જ ધરતીને તેના મર્યા પછી જીવિત કરે છે, આવી જ રીતે તમને (પણ મૃત્યુ પછી જમીન માંથી) ઉઠાડવામાં આવશે"[૭૯]. (અર્ રૂમ: ૧૯).
અને મૃત્યુ પછી ફરી જીવિત થવાનો બીજો પુરાવો એ સૃષ્ટિની સખત સિસ્ટમ છે, જેમાં કોઈ ખામી નથી, અત્યંત મિનિટનું ઇલેક્ટ્રોન પણ અણુની અંદર એક ભ્રમણકક્ષામાંથી બીજી ભ્રમણકક્ષામાં ખસેડી શકતું નથી, અહીં સુધી કે તે પોતાની હલનચલન જેટલી ઉર્જા આપ લે ન કરે, શું તમે આ સિસ્ટમમાં કલ્પના કરી શકો છો કે જગતના પાલનહાર દ્વારા હિસાબ કે સજા કર્યા વિના ખૂની છટકી જાય છે અથવા જાલિમ ભાગી જાય.
"શુ આ લોકો એવું સમજે છે કે અમે તેમને બેકાર પેદા કર્યા છે, અને તેમને અમારી તરફ પાછા ફરવાનું નથી? (૧૧૫) અલ્લાહ તઆલા સાચો બાદશાહ છે, તે ઘણો જ ઉચ્ચ છે, તેના સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી, તે જ પ્રતિષ્ઠિત, અર્શનો માલિક છે"[૮૦]. (અલ્ મુઅમિનૂન: ૧૧૫-૧૧૬).
"શું તે લોકો, જેઓ દુષ્કર્મ કરે છે, એવું વિચારે છે કે અમે તેમને એવા લોકો માંથી કરી દઇશું, જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને સત્કાર્ય કર્યા, કે તેમનું મૃત્યુ પામવું અને જીવિત રહેવું સરખું બની જાય. ખરાબ છે તે નિર્ણય, જે તેઓ કરી રહ્યા છે.(૨૧) અને આકાશો તથા ધરતીનું સર્જન અલ્લાહ તઆલાએ ખૂબ જ ન્યાય પૂર્વક કર્યું છે, જેથી દરેક વ્યક્તિને તેણે કરેલ કાર્યોનો સંપૂર્ણ બદલો આપવામાં આવે અને તેમના પર જુલમ કરવામાં નહી આવે"[૮૧]. (અલ્ જાષિયહ: ૨૧-૨૨).
શું આપણે આ જીવનમાં નથી જોતા કે આપણે આપણા ઠોસ સંબંધીઓને ખોઈ દઈએ છીએ, અને આપણે જાણીએ છીએ કે આપણે પણ એકને એક દિવસ મૃત્યુ પામવાના છીએ, પરંતુ આપણે દિલમાં એવો અનુભવ કરીએ છીએ કે આપણે હંમેશા જીવિત રહેવાના છીએ. જો માનવ શરીર ભૌતિક કાયદાના માળખામાં ભૌતિક જીવનના માળખામાં કોઈ આત્મા વિના જે પુનરુત્થાન થાય છે અને જવાબદાર હોય છે, તો સ્વતંત્રતાની આ જન્મજાત ભાવનાનો કોઈ અર્થ હોતો નથી, કારણ કે આત્મા સમયને પાર કરે છે અને મૃત્યુને પાર કરે છે.