ધર્મ મૂળરૂપે લોકોને તેમના પર લાદવામાં આવતા ઘણા પ્રતિબંધોમાંથી મુક્તિ આપવા માટે આવે છે. પૂર્વ-ઇસ્લામના સમયમાં અને ઇસ્લામ પહેલાં, ઉદાહરણ તરીકે, ઘૃણાસ્પદ પ્રથાઓ ફેલાયેલી હતી જેમ કે સ્ત્રી ભ્રૂણહત્યા, પુરુષો માટે ખોરાકના પ્રકારનું વિશ્લેષણ કરવું અને સ્ત્રીઓ માટે તેમને પ્રતિબંધિત કરવું, સ્ત્રીઓને વારસા માંથી વંચિત રાખવી, મૃત માંસ ખાવું ઉપરાંત વ્યભિચાર કરવો, દારૂ પીવું, અનાથના પૈસા, વ્યાજખોરી અને અન્ય ફહશ (ખરાબ કૃત્યો) કરવા.
એક કારણ કે જે લોકોને ધર્મથી દૂર રહેવા અને ભૌતિક વિજ્ઞાનને અપનાવવા માટે પ્રેરિત કરે છે, તે કેટલાક લોકોનું કેટલાક ધાર્મિક ખ્યાલો (આદેશો) માં વિરોધાભાસ કરવો છે. તેથી, એક સૌથી મહત્વપૂર્ણ વિશેષતા અને મુખ્ય કારણ કે જે લોકોને સાચો ધર્મ અપનાવવા માટે આમંત્રણ આપે છે, તે તેનું સંયમ અને સંતુલન છે. ઇસ્લામ ધર્મમાં આપણને આ સ્પષ્ટપણે જોવા મળે છે.
અન્ય ધર્મોની સમસ્યા, જે એક સાચા ધર્મના વિકૃતિથી ઉદ્દભવી:
કાં તો ખૂબ આધ્યાત્મિક હોવાને કારણે, આમ તેમના અનુયાયીઓને સાધુવાદ અને સન્યાસ લેવા (લોકોથી દૂર જઈ જંગલોમાં રહેવું) પર પ્રોત્સાહિત કરે છે.
અથવા કેવળ ભૌતિકવાદી.
આને કારણે ઘણા લોકો સામાન્ય રીતે અને અગાઉના સંપ્રદાયોના લોકોમાં ધર્મથી દૂર થઈ ગયા.
અમે કેટલાક અન્ય લોકોમાં પણ ઘણાં ખોટા કાયદા, નિયમો અને પ્રથાઓ શોધી કાઢી છીએ, જે લોકોને અનુસરવા માટે દબાણ કરવાના બહાના તરીકે તેમની ધર્મ તરફ નિસ્બત કરવામાં આવતી હતી, અને જેના કારણે તેઓ સાચા માર્ગથી અને ફિતરતવાળા દીનથી ભટકી ગયા હતા. પરિણામે, ઘણા લોકોએ ધર્મની સાચી વિભાવના, જે માણસની કુદરતી અને નિર્વિવાદ જરૂરિયાતોને પૂર્ણ કરે છે, અને માનવસર્જિત કાયદાઓ, રિવાજો, પરંપરાઓ અને વારસાગત પ્રથાઓ વચ્ચે તફાવત કરવાની ક્ષમતા ગુમાવી દીધી છે, અને આના કારણે આધુનિક વિજ્ઞાનના કારણે તેઓ પાછળથી ધર્મને બદલવાની શોધ કરવા તરફ દોરી ગયા. .
સાચો ધર્મ એ છે કે જે લોકોને રાહત આપવા અને તેમને દુઃખમાંથી મુક્તિ આપવા માટે આવે છે, અને નિયમો અને કાયદાઓ નક્કી કરવા માટે આવે છે જેનો હેતુ મુખ્યત્વે લોકોને સુવિધા આપવાનો હોય છે.
"...અને પોતાને કતલ ન કરો, નિ:શંક અલ્લાહ તઆલા તમારા પર અત્યંત કૃપાળુ છે" ([૧૯૯]. (અન્ નિસા: ૨૯).
"..... અને પોતાને પોતાના હાથ જ બરબાદ ન થાઓ અને અહેસાન ભર્યો વ્યવહાર કરો, અલ્લાહ તઆલા અહેસાન કરવાવાળાઓને પસંદ કરે છે" [૨૦૦]. (અલ્ બકરહ: ૧૯૫).
"...અને પવિત્ર વસ્તુઓને હલાલ ઠેરવે છે અને ખરાબ વસ્તુઓને હરામ ઠેરવે છે. અને તે લોકો પર જે ભાર અને પટ્ટો હતો, તેને હટાવે છે, તો જે લોકો આ પયગંબર પર ઈમાન લાવે છે" [૨૦૧]. (અલ્ અઅરાફ: ૧૫૭).
આપ ﷺ એ કહ્યું:
"(લોકો માટે) બાબતોને સરળ બનાવો અને તેમને મુશ્કેલ ન બનાવો, અને લોકોને ખુશખબર આપો અને તેમને ભગાડશો નહીં" [૨૦૨]. (સહીહ બુખારી).
અને હું અહીં ત્રણ માણસોની વાર્તાનો ઉલ્લેખ કરું છું, જેઓ એકબીજા સાથે વાતચીત કરી રહ્યા હતા, તેમાંથી એકે કહ્યું: હું આખી રાત કાયમ નમાઝ પઢીશ, અને બીજાએ કહ્યું, હું કાયમ રોઝા રાખીશ અને તેને ક્યારેય તોડીશ નહીં, અને છેલ્લાએ કહ્યું: હું સ્ત્રીઓથી દૂર રહીશ અને ક્યારેય લગ્ન નહીં કરું. પછી અલ્લાહના રસૂલ ﷺ તેમની પાસે આવ્યા અને કહ્યું:
"શું તમે તે જ છો, જેમણે આવું-આવું કહ્યું છે? અલ્લાહની કસમ, હું તમારા કરતાં વધુ અલ્લાહથી ડરવાવાળો છું, અને હું તમારામાં તેના માટે સૌથી વધુ આજ્ઞાકારી અને કર્તવ્યનિષ્ઠ છું, પરંતુ તેમ છતાં હું રોઝા પણ રાખું છું અને તેને છોડું પણ છું, નમાઝ પણ પઢું છું છું અને રાત્રે સૂઈ પણ જાઉં છું અને હું પત્નીઓ સાથે પણ રહું છું, તેથી જે વ્યક્તિ મારી સુન્નતથી વિમુખ થાય છે તે મારી ઉમ્મત (કોમ) માંથી નથી" [૨૦૩]. (સહીહ બુખારી).
અને ખરેખર પયગંબર ﷺ (તેમના પર અલ્લાહની શાંતિ અને સલામતી રહે) એ અબ્દુલ્લાહ ઇબ્ને અમ્રને સલાહ આપી કે, તેઓ આખી રાત નમાઝ પઢતા હતા, સતત રોઝા રાખતા હતા અને દરરોજ રાત્રે આખા કુરઆનની તિલાવત કરતા હતા, એમ કહીને:
"એવું ન કરો, તેના બદલે (રાત્રે) ઈબાદત પણ કરો અને સૂઈ પણ જાઓ, રોઝા રાખો અને છોડી પણ દો, કારણ કે તમારા શરીરનો તમારા પર અધિકાર છે, તમારી આંખનો તમારા પર અધિકાર છે, તમારા મહેમાનનો તમારા પર અધિકાર છે અને તમારી પત્નીનો તમારા પર અધિકાર છે" [૨૦૪]. (સહીહ બુખારી).