At-Takwir — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾

هنگامی که خورشید را به هم درپیچند

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿2﴾

و هنگامی که ستارگان تیره و بی نور شوند

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾

و هنگامی که کوه ها را به حرکت آرند و از جا برکنند

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾

و هنگامی که اموال نفیس و با ارزش رها و بی صاحب شود

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾

و هنگامی که همه حیوانات وحشی محشور شوند

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾

و هنگامی که دریاها مشتعل و برافروخته گردند

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾

و هنگامی که هرکس [با همسان خود] قرین و جفت شوند [خوبان با خوبان و بدان با بدان]

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾

و هنگامی که از [دختر] زنده به گور بپرسند

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿9﴾

به کدام گناه کشته شده؟

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾

و هنگامی که نامه های اعمال را بگشایند….

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿11﴾

و هنگامی که آسمان را به شدت برکنند و برچینند

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾

و هنگامی که دوزخ افروخته شود….

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾

و هنگامی که بهشت را نزدیک آرند

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿14﴾

[در چنین موقعیت و زمانی است که] هر کس هر عملی را [از خیر و شر] حاضر کرده است، بداند.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿15﴾

پس سوگند به ستارگانی که باز می گردند،

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿16﴾

ستارگانی که به سرعت می روند و پنهان می شوند

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾

و سوگند به شب هنگامی که [روی می آورد، و زمانی که] می رود

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾

و سوگند به صبح هنگامی که می دمد [و با گستردن نورش تاریکی را می زداید]

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿19﴾

که قرآن کلام فرستاده ای ارجمند و بزرگوار است.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿20﴾

نیرومندی که نزد صاحب عرش دارای مقام و منزلت است؛ ….

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿21﴾

آنجا مورد اطاعت [فرشتگان] و امین است….

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿22﴾

و رفیق و یار شما دیوانه نیست.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿23﴾

بی تردید امین وحی را در افق روشن دیده است،

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿24﴾

و او نسبت به [ابلاغ و تعلیم] آنچه به او وحی می شود، بخیل نیست

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿25﴾

و قرآن، کلام شیطان رانده شده نیست؛

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾

پس [با انکار قرآن و روی گرداندن از آن] کجا می روید؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿27﴾

قرآن فقط وسیله یادآوری و پند برای جهانیان است؛

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾

برای هرکس از شما که بخواهد [در همه شؤون زندگی مادی و معنوی] راه مستقیم بپیماید

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿29﴾

و شما [طیِ راهِ مستقیم را] نخواهید خواست مگر آنکه خدا پروردگار جهانیان بخواهد.