At-Takwir — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾

آن‌گاه که خورشید درهم‌پیچیده و تاریک شود.

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿2﴾

و آن‌گاه که ستارگان به خاموشی گرایند.

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾

و آن‌گاه که کوه‌ها به حرکت درآیند.

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾

و آن‌گاه که اموال با ارزش به حال خود رها شوند.

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾

و آن‌گاه که حیوانات وحشی، برانگیخته شوند و گرد آیند.

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾

و آن‌گاه که دریاها شعله‌ور و جوشان شوند.

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾

و آن‌گاه که جان‌ها جفت و قرین شوند. [نیکان با نیکان و بدان با بدان.]

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾

و آن‌گاه که از [دختران] زنده به گور شده پرسیده شود

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿9﴾

به کدامین گناه کشته شده‌اند؟

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾

و آن‌گاه که نامه‌های عمل گشوده شود.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿11﴾

و آن‌گاه که آسمان از جای کنده شود.

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾

و آن‌گاه که دوزخ شعله‌ور شود.

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾

و آن‌گاه که بهشت [برای اهلش] نزدیک آورده شود.

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿14﴾

[در آن هنگام] هر کس آنچه را [در دنیا] آماده کرده است، می‌داند.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿15﴾

پس سوگند می‌خورم به ستارگانی که بازمی‌گردند،

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿16﴾

در حرکتند و پنهان می‌شوند،

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾

و سوگند به شب، آن‌گاه که برود،

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾

و سوگند به صبح، آن‌گاه که بدمد،

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿19﴾

که آن [قرآن]، بازخوانده‌ی [جبرئیل،] پیام‌آوری گرامی است.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿20﴾

نیرومندی که نزد [خداوندِ] صاحب عرش، دارای مقامی والاست.

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿21﴾

[دیگر فرشتگان] از او فرمان می‌برند و امین است.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿22﴾

و همنشینتان [محمّد که عمری با راستی و خردورزی در میان شما زندگی کرده است‌،] هیچ‌گونه جنونی ندارد.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿23﴾

و قطعاً آن [فرشته‌] را در افق روشن دیده است.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿24﴾

و او بر [رساندن وحی از عالم] غیب بخل نمی‌ورزد. [و آنچه را دریافت کرده، دریغ نمی‌کند.]

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿25﴾

و آن قرآن، بازخوانده‌ی شیطانِ رانده شده نیست.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾

پس به کجا می‌روید؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿27﴾

آن مایه‌ی تذکّر و پند برای جهانیان است.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾

برای هر کس از شما که بخواهد راستی و درستی پیشه کند.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿29﴾

و تا خداوند، پروردگار جهانیان نخواهد، [شما نیز] نخواهید خواست.