Al-Mursalat — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا ﴿1﴾

سوگند به فرستادگان پى‌درپى

فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا ﴿2﴾

كه سخت توفنده‌اند

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا ﴿3﴾

و سوگند به نشر دهندگان به نشرى خاص

فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا ﴿4﴾

كه به وضوح و آشكار جدا كننده‌اند

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا ﴿5﴾

و وحى را القا مى‌كنند

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ﴿6﴾

براى [اتمام حجت و رفع‌] بهانه يا براى هشدار

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿7﴾

كه آنچه وعده داده مى‌شويد قطعا رخ دادنى است

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ ﴿8﴾

پس وقتى كه ستارگان محو شوند

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ ﴿9﴾

و آن‌گاه كه آسمان شكافته شود

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ﴿10﴾

و آن‌گاه كه كوه‌ها از جا كنده شوند

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ ﴿11﴾

و آن‌گاه كه براى پيامبران تعيين وقت شود

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ﴿12﴾

براى چه روزى تعيين وقت شده است

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ ﴿13﴾

براى روز جدايى [حق از باطل‌]

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ﴿14﴾

و تو چه دانى كه روز جدايى چيست

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿15﴾

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿16﴾

آيا ما پيشينيان را هلاك نكرديم

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿17﴾

سپس پسينيان [از مجرمان‌] را از پى آنها مى‌فرستيم

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿18﴾

ما با مجرمان چنين مى‌كنيم

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿19﴾

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ﴿20﴾

آيا شما را از آبى ناچيز نيافريديم

فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ ﴿21﴾

پس آن را در جايگاهى استوار نهاديم

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿22﴾

تا وقتى معلوم

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ ﴿23﴾

پس توانا بوديم و نيكو تواناييم

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿24﴾

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا ﴿25﴾

آيا زمين را در برگيرنده [ى انسان‌ها] قرار نداديم

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا ﴿26﴾

در حال حيات و در حال مرگشان

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا ﴿27﴾

و كوه‌هاى استوار بلند در آن نهاديم و به شما آبى گوارا نوشانديم

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿28﴾

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿29﴾

برويد به سوى همان چيزى كه تكذيبش مى‌كرديد

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ ﴿30﴾

به سوى دودى سه شاخه به راه افتيد

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ ﴿31﴾

نه سايبان است و نه از لهيب آتش باز مى‌دارد

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ ﴿32﴾

همانا آن [دوزخ‌] شراره‌هايى چون كاخ پرتاب مى‌كند

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ ﴿33﴾

گويى اشترانى زردرنگند

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿34﴾

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ﴿35﴾

اين روزى است كه سخن نمى‌گويند

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ﴿36﴾

و به آنها رخصت داده نمى‌شود تا پوزش خواهند

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿37﴾

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ ﴿38﴾

اين، روز فيصله [و سرنوشت ساز] است كه شما و پيشينيان را گرد مى‌آوريم

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ ﴿39﴾

پس اگر نيرنگى داريد، در برابر من به كار گيريد

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿40﴾

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿41﴾

همانا پارسايان زير سايه‌ها و كنار چشمه‌سارانند

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿42﴾

و ميوه‌هايى از آنچه خوش دارند

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿43﴾

به [پاداش‌] آنچه مى‌كرديد بخوريد و بياشاميد، گوارايتان باد

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿44﴾

بى‌ترديد ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿45﴾

واى در آن روز بر تكذيب‌كنندگان

كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ ﴿46﴾

[اى كافران‌] در اندك [زمان زندگى‌] بخوريد برخوردار شويد كه شما گناهكاريد

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿47﴾

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ ﴿48﴾

و چون به آنها گفته شود: ركوع كنيد، ركوع نمى‌كنند

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿49﴾

واى در آن روز بر تكذيب كنندگان

فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ﴿50﴾

پس به كدامين سخن بعد از آن (قرآن) ايمان مى‌آورند