Ar-Rahman — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ﴿1﴾

[خداوند] رحمان

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ﴿2﴾

قرآن را تعليم داد

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ﴿3﴾

انسان را آفريد

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ﴿4﴾

او را گفتن آموخت

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ﴿5﴾

خورشيد و ماه بر حسابى [مقرر] در كارند

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿6﴾

و گياه و درخت [سر به فرمانند و] سجده مى‌آورند

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ﴿7﴾

و آسمان را برافراشت و [در آن‌] ميزان نهاد

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ﴿8﴾

تا در وزن كردن خلاف نكنيد

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ﴿9﴾

و ترازو را به انصاف برپا داريد و در سنجش مكاهيد

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿10﴾

و زمين را براى آدميان آفريد

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ﴿11﴾

در آن ميوه [ها] و نخل‌هايى با خوشه‌هاى غلاف دار است

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ﴿12﴾

و دانه‌هاى سبوس دار [با برگ و كاه‌] و گياهان خوشبو

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿13﴾

پس [اى جن و انس‌] كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ﴿14﴾

انسان را از گل خشكيده‌اى سفال مانند آفريد

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ﴿15﴾

و جن را از تشعشعى از آتش خلق كرد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿16﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ﴿17﴾

او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿18﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿19﴾

دو درياى [تلخ و شيرين‌] را كه با هم برخورد دارند روان كرد [ولى يكديگر را تغيير نمى‌دهند]

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ﴿20﴾

[چرا كه‌] ميان آن دو حايلى است كه به همديگر تجاوز نمى‌كنند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿21﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿22﴾

از آن دو لؤلؤ و مرجان بيرون مى‌آيد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿23﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ﴿24﴾

و براى اوست كشتى‌هاى روان در دريا كه چون كوه‌هايند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿25﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ﴿26﴾

هر آن كس كه بر روى زمين است فناپذير است

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿27﴾

و تنها ذات با شكوه و ارجمند پروردگارت باقى مى‌ماند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿28﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ﴿29﴾

هر كه در آسمان‌ها و زمين است از او حاجت مى‌خواهد، و او هر روز به كارى‌ست

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿30﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿31﴾

زودا كه به [حسابرسى‌] شما بپردازيم اى جن و انس

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿32﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ﴿33﴾

اى گروه جن و انس! اگر توانستيد از مرزهاى آسمان‌ها و زمين بگذريد پس بگذريد، [ولى‌] نتوانيد گذشت، مگر با داشتن قدرتى

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿34﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿35﴾

بر سرتان شراره‌هايى از آتش و دود و مس گداخته فرستاده مى‌شود كه از خود دفاع نتوانيد كرد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿36﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ﴿37﴾

پس آن‌گاه كه آسمان شكافته شود و چونان چرمى سرخ و گلگون گردد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿38﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿39﴾

پس در آن روز هيچ انس و جنى از گناهش پرسيده نشود [زيرا همه چيز روشن است‌]

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿40﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ﴿41﴾

تبهكاران به سيمايشان شناخته مى‌شوند، پس موى پيشانى و پاها [ى آنها] گرفته مى‌شود [تا به دوزخ افكنده شوند]

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿42﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿43﴾

اين همان جهنمى است كه مجرمان آن را دروغ مى‌انگارند

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ﴿44﴾

ميان آتش و آب جوشان مى‌گردند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿45﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿46﴾

و هر كس را كه از مقام پروردگارش بترسد دو باغ [در بهشت‌] است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿47﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ﴿48﴾

[آن دو باغ‌] داراى انواع درختان و شاخسارانند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿49﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿50﴾

در آنها دو چشمه جارى‌اند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿51﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ﴿52﴾

در آن دو [باغ‌] از هر ميوه‌اى دو گونه هست

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿53﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ﴿54﴾

بر بسترهايى كه آستر آنها از ديباى سبز است تكيه مى‌زنند، و چيدن [ميوه‌هاى‌] آن دو باغ [به آسانى‌] در دسترس است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿55﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿56﴾

در آنها دلبرانى هست كه به همسران خود چشم دوزند كه پيش از آنها دست هيچ انس و جنّى به آنها نرسيده است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿57﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿58﴾

گويى كه آنها ياقوت و مرجانند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿59﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ﴿60﴾

آيا پاداش احسان جز احسان است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿61﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿62﴾

و غير از آن دو [باغ‌] دو باغ [ديگر نيز] هست

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿63﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

مُدْهَآمَّتَانِ ﴿64﴾

[آن دو باغ‌] چنان سبز است كه به سياهى مى‌زند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿65﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿66﴾

در آنها دو چشمه جوشان است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿67﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ﴿68﴾

در آن دو، ميوه و خرما و انار است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿69﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ﴿70﴾

در آن جا [زنانى‌] نيك سيرت و زيبا رويند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿71﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ﴿72﴾

حورانى پرده‌نشين در ميان خيمه‌ها هستند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿73﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿74﴾

دست هيچ انس و جنى پيش از ايشان به آنها نرسيده است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿75﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ﴿76﴾

بر پشتى‌هاى سبز و بسترهاى زيبا تكيه زده‌اند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿77﴾

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿78﴾

پرخير و مبارك است نام پروردگار تو كه شكوهمند و با كرامت است