Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare 'Abasa Quran translations

Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.

Iranon (legacy) editions (choose up to 3)

Changing languages or editions keeps the current surah and verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾

Rowwad

[پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد

آیتی

روى را ترش كرد و سر برگردانيد.

الهی قمشه‌ای

عبوس و ترشرو گشت.

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿2﴾

Rowwad

از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.

آیتی

چون آن نابينا به نزدش آمد.

الهی قمشه‌ای

چون آن مرد نابینا حضورش آمد.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿3﴾

Rowwad

و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک ‌شود،

آیتی

و تو چه دانى، شايد كه او پاكيزه شود،

الهی قمشه‌ای

و تو چه می‌دانی ممکن است او مردی پارسا و پاکیزه صفات باشد.

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿4﴾

Rowwad

یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.

آیتی

يا پند گيرد و پند تو سودمندش افتد.

الهی قمشه‌ای

یا (به تعلیم رسول) به یاد خدا آید و ذکر حق او را سودمند افتد. (مراد عبد اللّه مکتوم است که چون حضور رسول برای تعلیم قرآن آمد جمعی از اکابر کفار قریش نزد حضرت بودند، حضرت از حرص بر ایمان و هدایت آنها به او توجه کامل نکرد و به صحبت مشغول بود و مرد متشخصی از امویان بر آن نابینا ترشرویی و اظهار انزجار نمود. بر نکوهش او و حرمت عبد اللّه این آیات نازل شد).

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿5﴾

Rowwad

اما آن کس که [از ایمان] بی‌نیازی می‌ورزد

آیتی

اما آن كه او توانگر است،

الهی قمشه‌ای

اما آن که دارا (و مغرور دنیا) است.

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿6﴾

Rowwad

تو به او روی می‌آوری؛

آیتی

تو روى خود بدو مى‌كنى.

الهی قمشه‌ای

تو به او توجه کنی (و حریص بر ایمان او باشی).

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿7﴾

Rowwad

در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛

آیتی

و اگر هم پاك نگردد چيزى بر عهده تو نيست.

الهی قمشه‌ای

در صورتی که اگر او به پارسایی نپردازد بر تو تکلیفی نیست.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿8﴾

Rowwad

اما کسی که شتابان به سراغ تو می‌آید

آیتی

و اما آن كه دوان‌دوان به نزد تو مى‌آيد،

الهی قمشه‌ای

اما آن کس که (چون عبد اللّه مکتوم به شوق دل برای ذکر خدا) به سوی تو می‌شتابد.

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿9﴾

Rowwad

و [از الله] می‌ترسد،

آیتی

و مى‌ترسد،

الهی قمشه‌ای

و او مرد خدا ترس و با تقوایی است.

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿10﴾

Rowwad

تو از او غافل می‌شوی [و به دیگران می‌پردازی].

آیتی

تو از او به ديگرى مى‌پردازى.

الهی قمشه‌ای

تو از توجه به او خود داری می‌کنی!

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿11﴾

Rowwad

هرگز چنین نیست؛ بی‌گمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.

آیتی

آرى، اين قرآن اندرزى است،

الهی قمشه‌ای

این روا نیست، که آیات حق برای پند و تذکر (همه خلق) است.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿12﴾

Rowwad

پس هر کس که بخواهد، [می‌تواند] از آن پند گیرد.

آیتی

پس هر كه خواهد از آن پند گيرد.

الهی قمشه‌ای

تا هر که بخواهد پند گیرد.

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿13﴾

Rowwad

در صحیفه‌های ارجمندی [ثبت] است.

آیتی

در صحيفه‌هايى گرامى،

الهی قمشه‌ای

آیات الهی در صحیفه‌هایی مکرّم (یعنی لوح محفوظ یا کتب آسمانی یا قلوب پاکان) نگاشته است.

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿14﴾

Rowwad

[در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]

آیتی

بلندقدر و پاكيزه،

الهی قمشه‌ای

که آن صحیفه‌ها بسی بلند مرتبه و پاک و منزه (از خطا) است.

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿15﴾

Rowwad

در دست سفیران [وحی] است

آیتی

به دست كاتبانى،

الهی قمشه‌ای

(سپرده) به دست سفیران حق (و فرشتگان وحی) است.

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿16﴾

Rowwad

[که] بزرگوار و نیکوکارند.

آیتی

بزرگوار و نيكوكار.

الهی قمشه‌ای

که ملائکه مقرب عالی رتبه با حسن و کرامتند.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿17﴾

Rowwad

مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!

آیتی

مرگ بر آدمى باد كه چه ناسپاس است.

الهی قمشه‌ای

ای کشته باد انسان (بی ایمان) که تا این حد کفر و عناد می‌ورزد!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿18﴾

Rowwad

[الله] او را از چه چیز آفریده است؟

آیتی

او را از چه آفريده است؟

الهی قمشه‌ای

(نمی‌نگرد که) خدا و را از چه چیز خلق کرده است؟

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿19﴾

Rowwad

او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.

آیتی

از نطفه‌اى آفريد و به اندازه پديد آورد.

الهی قمشه‌ای

از آب نطفه (بی قدری بدین صورت زیبا) خلقتش فرمود

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿20﴾

Rowwad

سپس راه را برایش آسان نمود.

آیتی

سپس راهش را آسان ساخت.

الهی قمشه‌ای

سپس راه (خروج از نقص به کمال) را بر او سهل و آسان گردانید.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿21﴾

Rowwad

آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.

آیتی

آنگاه بميراندش و در گور كرد.

الهی قمشه‌ای

آن گاه (به وقت معین) او را بمیراند و به خاک قبر سپرد.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿22﴾

Rowwad

سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده می‌کند و] برمی‌انگیزد.

آیتی

و آنگاه كه خواهد زنده‌اش سازد.

الهی قمشه‌ای

و سپس هر وقت خواهد باز او را از قبر بر انگیزد.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿23﴾

Rowwad

هرگز چنین نیست [که او می‌پندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.

آیتی

نه، كه هنوز آنچه را به او فرمان داده بود به جاى نياورده است.

الهی قمشه‌ای

چنین نیست (که منکران معاد می‌پندارند) بشر کافر هنوز آنچه خدا امر کرده به جا نیاورده (تا سعادت ابد یابد).

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿24﴾

Rowwad

انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:

آیتی

پس آدمى به طعام خود بنگرد.

الهی قمشه‌ای

آدمی باید به قوت و غذای خود به چشم خود بنگرد.

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿25﴾

Rowwad

ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،

آیتی

ما باران را فرو باريديم، باريدنى.

الهی قمشه‌ای

که ما آب باران فرو ریختیم.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿26﴾

Rowwad

سپس زمین را از هم شکافتیم،

آیتی

و زمين را شكافتيم، شكافتنى.

الهی قمشه‌ای

آن گاه خاک زمین بشکافتیم.

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿27﴾

Rowwad

آنگاه دانه‌[های فراون] در آن رویاندیم،

آیتی

و در آن دانه‌ها رويانيديم،

الهی قمشه‌ای

و حبوبات برویانیدیم.

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿28﴾

Rowwad

و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،

آیتی

و تاك و سبزيهاى خوردنى،

الهی قمشه‌ای

و باغ انگور و نباتاتی که هر چه بدروند باز بروید.

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿29﴾

Rowwad

و زیتون و نخل،

آیتی

و زيتون و نخل،

الهی قمشه‌ای

و درخت زیتون و نخل خرما.

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿30﴾

Rowwad

و باغ‌هایی [انبوه و] پردرخت،

آیتی

و باغهاى پردرخت،

الهی قمشه‌ای

و باغهای پر از درختان کهن.

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿31﴾

Rowwad

و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].

آیتی

و ميوه و علف،

الهی قمشه‌ای

و انواع میوه‌ها و علفها و مرتعها.

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿32﴾

Rowwad

[همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

آیتی

تا شما و چارپايانتان بهره بريد.

الهی قمشه‌ای

تا شما آدمیان و حیوانات شما هم از آن بهره‌مند شوید.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿33﴾

Rowwad

هنگامی ‌که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،

آیتی

چون بانگ قيامت برآيد،

الهی قمشه‌ای

(به یاد آرید) آن گاه که ندای مهیب قیامت (به گوش همه خلق) برسد.

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾

Rowwad

روزی ‌که انسان از برادرش می‌گریزد

آیتی

روزى كه آدمى از برادرش مى‌گريزد،

الهی قمشه‌ای

آن روز که (از وحشت و هولناکی) هر کس از برادرش می‌گریزد.

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿35﴾

Rowwad

و از مادرش و از پدرش

آیتی

و از مادرش و پدرش،

الهی قمشه‌ای

و بلکه از مادر و پدرش.

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿36﴾

Rowwad

و از زنش و پسرانش [نیز می‌گریزد]،

آیتی

و از زنش و فرزندانش.

الهی قمشه‌ای

و از زن و فرزندانش هم می‌گریزد.

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿37﴾

Rowwad

در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم می‌دارد [و از دیگری بازمی‌دارد].

آیتی

هر كس را در آن روز كارى است كه به خود مشغولش دارد.

الهی قمشه‌ای

در آن روز هر کس چنان گرفتار شأن و کار خود است که به هیچ کس نتواند پرداخت.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿38﴾

Rowwad

چهره‌هایی در آن روز، گشاده و روشن است.

آیتی

چهره‌هايى در آن روز درخشانند،

الهی قمشه‌ای

آن روز طایفه‌ای (که اهل ایمانند) رخسارشان فروزان است.

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿39﴾

Rowwad

[به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان [و] شاد است.

آیتی

خندانند و شادانند.

الهی قمشه‌ای

خندان و شادمانند.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿40﴾

Rowwad

و چهره‌هایی در آن روز، غبارآلود است.

آیتی

و چهره‌هايى در آن روز غبارآلودند.

الهی قمشه‌ای

و رخسار گروهی گرد آلود غم و اندوه است.

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾

Rowwad

[و] سیاهی [و تاریکی] آنها را پوشانده است.

آیتی

در سياهى فرو رفته‌اند.

الهی قمشه‌ای

و به رویشان خاک سیاه ذلّت و خجلت نشسته.

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿42﴾

Rowwad

اینان همان کافرانِ بدکردارند.

آیتی

اينان كافران و فاجرانند.

الهی قمشه‌ای

آنها همان کافران و بدکاران عالمند.

Quran recitationReady
Open audio