Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ﴿1﴾
نام پروردگار بلند مرتبه‌ات را به پاکی یاد کن.
نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:
(ای رسول ما) نام خدای خود را که برتر و بالاتر (از همه موجودات) است به پاکی یاد کن.
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿2﴾
[همان ذاتی] که [انسان را] آفرید و هماهنگ و متعادل ساخت.
آن كه آفريد و درست‌اندام آفريد.
آن خدایی که (عالم را) خلق کرد و (همه را) به حد کمال خود رسانید.
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿3﴾
و [همان] ذاتی که اندازه‌گیری کرد و [به شایستگی آفرید] و سپس هدایت نمود.
و آن كه اندازه معين كرد. سپس راه نمود.
آن خدایی که (هر چیز را) قدر و اندازه‌ای داد و (به راه کمالش) هدایت نمود.
وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ﴿4﴾
و [آن] ذاتی که چراگاه را [برای تغذیۀ جانداران] رویانید.
و آن كه چراگاه‌ها را رويانيد،
آن خدایی که گیاه را سبز و خرم از زمین برویانید.
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ﴿5﴾
سپس آن را خشک و سیاه گردانید.
سپس خشك و سياه گردانيد.
و آن گاه خشک و سیاهش گردانید.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿6﴾
ما به زودی [قرآن را] بر تو می‌خوانیم؛ پس تو هرگز [آن را] فراموش نخواهی کرد؛
زودا كه براى تو بخوانيم، مباد كه فراموش كنى.
ما تو را قرائت آیات قرآن چندان آموزیم که هیچ فراموش نکنی.
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿7﴾
مگر آنچه را که الله بخواهد؛ همانا او آشکار و نهان را می‌داند.
مگر آنچه خدا بخواهد. اوست كه آشكارا و نهان را مى‌داند.
مگر آنچه خدا خواهد (که از یادت برد) که او به امور آشکار و پنهان عالم آگاه است.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿8﴾
و آسان‌ترین [راه] را برایت فراهم مى‌گردانیم.
و تو را به كيش آسان توفيق دهيم.
و ما تو را بر طریقه (شریعت سهل و) آسان موفق می‌داریم.
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿9﴾
اگر پند مفید باشد، [مردم را با آیات قرآن] پند ده.
اگر پند دادنت سود كند، پند ده.
پس (به آیات الهی خلق را) متذکر ساز اگر سودمند افتد.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ﴿10﴾
به زودی کسی که [از الله] می‌ترسد، پند می‌پذیرد.
آن كه مى‌ترسد، پند مى‌پذيرد.
البته هر که خدا ترس باشد (به این تذکر) پند می‌گیرد.
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ﴿11﴾
و بدبخت‌ترین [مردم،] از آن دوری می‌گزیند؛
و بدبخت از آن دورى مى‌گزيند:
و آن که شقی‌ترین مردم است از آن دوری گزیند.
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿12﴾
[همان] کسی که در آتش بزرگ [جهنم] درخواهد آمد،
آن كه به آتش بزرگ جهنم درافتد،
همان کس که عاقبت به آتش بسیار سخت دوزخ در افتد.
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿13﴾
و در آن [آتش] نه می‌میرد و نه زنده می‌مانَد.
و در آنجا نه بميرد و نه زنده باشد.
و در آن دوزخ نه بمیرد (تا راحت شود) و نه زنده ماند (و برخوردار از زندگانی باشد).
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿14﴾
یقیناً کسی که خود را [از کفرو گناه] پاک کند، رستگار خواهد شد؛
هر آينه پاكان رستگار شدند؛
حقّا فلاح و رستگاری یافت آن کسی که تزکیه نفس کرد.
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿15﴾
و [نیز کسی که] نام پروردگارش را یاد کند و نماز بگزارد.
آنان كه نام پروردگار خود را بر زبان آوردند و نماز گزاردند.
و به ذکر نام خدا به نماز و طاعت پرداخت.
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿16﴾
ولی شما [مردم،] زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح می‌دهید؛
آرى، شما زندگى اين جهان را بر مى‌گزينيد،
(اما شما مردم از جهل و غفلت از پی این سعادت نروید) بلکه زندگانی دنیا را بگزینید و عزیز دارید.
وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ﴿17﴾
در حالی که آخرت، بهتر و پاینده‌تر است.
حال آنكه آخرت بهتر و پاينده‌تر است.
در صورتی که منزل آخرت بسی بهتر و پاینده‌تر (از دنیای چند روزه) است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿18﴾
به راستی این [پندها] در کتاب‌های آسمانی پیشین [نیز] بود؛
اين سخن در صحيفه‌هاى نخستين است:
این گفتار به حقیقت در کتب پیشین ذکر شده.
صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿19﴾
کتاب‌های ابراهیم و موسی.
صحيفه‌هاى ابراهيم و موسى.
بخصوص در صحف ابراهیم و تورات موسی (مفصل بیان گردیده است).