Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ﴿1﴾
بخوان به نام پروردگارت که [هستی را] آفرید؛
بخوان به نام پروردگارت كه بيافريد.
(ای رسول گرامی برخیز و قرآن را) به نام پروردرگارت که خدای آفریننده عالم است (بر خلق) قرائت کن.
خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ﴿2﴾
[همان پروردگاری که] انسان را از خونِ بسته آفرید.
آدمى را از لخته‌خونى بيافريد.
آن خدایی که آدمی را از خون بسته (که تحول نطفه است) بیافرید.
ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ﴿3﴾
بخوان و پروردگارت [از همه] بزرگوار‌تر است.
بخوان، و پروردگار تو ارجمندترين است.
بخوان و (بدان که) پروردگار تو کریم‌ترین کریمان عالم است.
ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ﴿4﴾
[همان] ذاتی که به وسیلۀ قلم [نوشتن] آموخت.
خدايى كه به وسيله قلم آموزش داد،
آن خدایی که بشر را علم نوشتن به قلم آموخت.
عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿5﴾
به انسان آنچه را که نمی‌دانست [به تدریج] آموخت.
به آدمى آنچه را كه نمى‌دانست بياموخت.
به آدمی آنچه را که نمی‌دانست تعلیم داد.
كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ﴿6﴾
چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ حقا که انسان طغیان [و سرکشی] می‌کند
حقا كه آدمى نافرمانى مى‌كند،
راستی که انسان سرکش و مغرور می‌شود.
أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ﴿7﴾
[بعد] از اینکه خود را بی‌نیاز [و توانگر] ببیند.
هرگاه كه خويشتن را بى‌نياز بيند.
چون که خود را در غنا و دارایی ببیند.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ﴿8﴾
یقیناً بازگشت [همه] به سوی پروردگار توست.
هر آينه بازگشت به سوى پروردگار توست.
محققا (پس از مرگ) باز گشت به سوی پروردگار تو خواهد بود.
أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ﴿9﴾
[ای پیامبر،] آیا دیده‌ای آن کسی [= ابوجهل] را که [از عبادت الله] باز می‌دارد
آيا ديدى آن كس را كه منع مى‌كند
دیدی آن کس را که منع (و تمسخر) می‌کرد؟
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿10﴾
بنده‌ای [= محمد] را هنگامی که [کنار کعبه] نماز می‌خواند.
بنده‌اى را كه نماز مى‌خواند؟
آن بنده خدای را که به نماز مشغول شد؟ (مراد ابو جهل است که بر نماز، پیغمبر و اصحابش را به مسخرگی می‌آزرد).
أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ﴿11﴾
به من خبر بده اگر این [بنده بازداشته‌شده] بر [راه] هدایت باشد
چه مى‌بينى اگر آن مرد بر طريق هدايت باشد؟
آیا چه می‌بینی اگر آن بنده (یا رسول) به راه راست باشد.
أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ﴿12﴾
یا [مردم را] به پرهیزگاری فرمان دهد، [سزای کسی که چنین بنده‌ای را بیازارد چیست؟]
يا به پرهيزگارى فرمان دهد؟
و خلق را به تقوا و پرهیزکاری امر کند (حال آنکه او را از نماز باز می‌دارد چگونه خواهد بود).
أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿13﴾
به من خبر بده اگر این [شخص سرکش، حق را] تکذیب کند و رویگردان شود [آیا سزاوار عذاب نیست؟].
چه مى‌بينى اگر تكذيب كند و رويگردان شود؟
آیا شما مردم بر این کس که حق را تکذیب می‌کند و (از رسول او) رو می‌گرداند چه رأی می‌دهید؟
أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿14﴾
آیا نمی‌داند که بی‌تردید، الله [همه اعمالش را] می‌بیند؟
آيا ندانسته است كه خدا مى‌بيند؟
آیا او ندانست که خدا (اعمال زشتش را) می‌بیند (و از او روزی انتقام می‌کشد).
كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿15﴾
چنین نیست [که او گمان می‌کند]؛ اگر باز نیاید [و دست از شرارت برندارد،] قطعاً موی پیشانی [او] را به شدّت خواهیم گرفت [و به سوی دوزخ خواهیم کشاند]؛
حقا، كه اگر بازنايستد موى پيش سرش را مى‌گيريم و مى‌كشيم.
هرگز (این را نداند)، اگر او (از کفر و ظلم و تکذیبش) دست نکشد البته ما موی پیشانیشن (به قهر و انتقام) بگیریم.
نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ﴿16﴾
موی پیشانیِ [همان] دروغگوی خطاکار را.
موى پيش سر دروغگوى خطاكار را.
آن پیشانی دروغزن خطا پیشه را (به خاک هلاک کشیم).
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ﴿17﴾
پس باید هم‌مجلسانش را [به کمک] بخواند.
پس همدمان خود را بخواند.
آن گاه او هر که از قبیله و عشیره خود را خواهد بخواند (که از هلاکش برهانند و هیچ کس نتواند).
سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾
ما [نیز] آتشبانان [دوزخ] را فرا خواهیم خواند.
ما نيز كارگزاران دوزخ را فرا مى‌خوانيم.
ما هم زبانیه دوزخ را (که فرشتگان قهر و عذاب و مأموران آتش جهنم‌اند، بر گرفتن او) می‌خوانیم.
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ﴿19﴾
چنین نیست [که او می‌پندارد]؛ هرگز او را اطاعت مکن و سجده کن، و [به الله] تقرّب جوی.
نه، هرگز، از او پيروى مكن و سجده كن و به خدا نزديك شو.
(ای رسول گرامی) چنین نیست (که ابو جهل پنداشته که تو را به زجر و ظلم مطیع خود تواند کرد) تو هیچ از او اطاعت مکن و به نماز و سجده خدا پرداز و به حق نزدیک شو (که سجده و نماز موجب قرب حضرت بی نیاز است).