بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿1﴾
صفوی
ای پیامبر، سوگند یاد می‌کنم به مکّه این شهر شکوهمند،
Text size
Compare Al-Balad Quran translations
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Iranon (legacy) editions (choose up to 3)
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿2﴾
صفوی
حالی که تو در این شهر جای داری،
وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾
صفوی
و سوگند به ابراهیم آن پدر فرزانه و زاده اش اسماعیل آن فرزند مبارک،
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿4﴾
صفوی
که ما انسان را آفریده و حیاتش را با رنج و محنت آمیخته‌ایم.
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿5﴾
صفوی
آیا او با وجود این که خود را مغلوب ناگواری‌ها می‌بیند، گمان می‌کند که هرگز کسی بر او دست نخواهد یافت.
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿6﴾
صفوی
می‌گوید: از وقتی که مسلمان شده‌ام مال فراوانی تباه کرده‌ام!
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿7﴾
صفوی
آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده و از انفاق وی خبر ندارد؟
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿8﴾
صفوی
مگر ما برای او دو چشم قرار نداده‌ایم و دیدنی‌ها را به او نشان نداده‌ایم؟ پس چگونه تصوّر می‌کند که ما آنچه را او می‌بیند نمی‌بینیم؟
وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿9﴾
صفوی
مگر برای او یک زبان و دو لب نیافریده‌ایم که با آنها سخن گوید و آنچه را در دل دارد بیان کند؟ با این حال چگونه می‌پندارد که ما از درون او بی خبریم؟
وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿10﴾
صفوی
ما راه خیر و شرّ را به او نشان داده‌ایم، چگونه ممکن است خود خیر و شرّ را نشناسیم؟
فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿11﴾
صفوی
او با این انفاق‌های ناچیز هرگز به مقام خجستگان نخواهد رسید، چرا که هنوز بر آن گردنه صعب العبور گام ننهاده است.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿12﴾
صفوی
و چه چیز تو را آگاه کرده است که آن گردنه صعب العبور چیست؟
فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾
صفوی
آن گردنه، آزاد کردن بنده‌ای است،
أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿14﴾
صفوی
یا در روز قحطی طعام دادن،
يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾
صفوی
به یتیمی خویشاوند،
أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿16﴾
صفوی
یا به تهیدستی خاک نشین که سخت بینواست.
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾
صفوی
او علاوه بر این که بر آن گردنه گام ننهاده است، از کسانی نیست که ایمان آورده و یکدیگر را به صبر در راه خدا سفارش کرده و به بخشش به یتیمان و تهیدستان توصیه نموده‌اند.
أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿18﴾
صفوی
کسانی که این گونه‌اند خجستگانند.
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿19﴾
صفوی
و آنان که به آیات ما که نشانگر یکتایی در ربوبیّت است کافر شده‌اند تیره بختان ناخجسته‌اند.
عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿20﴾
صفوی
که آتشی سربسته بر آنان احاطه خواهد داشت.