بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ ﴿1﴾
Rowwad
وای بر هر غیبتکننده [و] عیبجوی!
آیتی
واى بر هر غيبتكننده عيبجويى؛
الهی قمشهای
وای بر هر عیبجوی هرزه زبان.
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ ﴿1﴾
وای بر هر غیبتکننده [و] عیبجوی!
واى بر هر غيبتكننده عيبجويى؛
وای بر هر عیبجوی هرزه زبان.
ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ ﴿2﴾
[همان] کسی که مال فراونی گرد میآورد و آن را بارها میشمارد.
آن كه مالى گرد كرد و حساب آن نگه داشت.
همان کسی که مالی جمع کرده و دایم به حساب و شمارهاش سر گرم است.
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ ﴿3﴾
گمان میکند که مالَش او را جاودانه میسازد.
مىپندارد كه دارايىاش جاويدانش گرداند.
پندارد که مال و دارایی دنیایش عمر ابدش خواهد بخشید.
كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ ﴿4﴾
هرگز چنین نیست [که او گمان میکند]؛ قطعاً در آتشِ درهمکوبنده انداخته خواهد شد.
نه چنين است. كه او را در حُطَمه اندازند.
چنین نیست، بلکه محققا به آتش در هم شکننده دوزخ در افتد.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ ﴿5﴾
و [ای پیامبر،] تو چه میدانی که آتشِ درهمکوبنده چیست؟
و تو چه دانى كه حطمه چيست؟
آتشی که چگونه تصور سختی آن توانی کرد؟
نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ ﴿6﴾
آتش برافروختۀ الهی است؛
آتش افروخته خداست،
آن آتش را (خشم) خدا افروخته.
ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ ﴿7﴾
[آتشی] که بر دلها چیره میگردد [و میسوزانَد].
كه بر دلها غلبه مىيابد.
شراره آن بر دلها (ی نا پاک پر از حرص دنیای کافران) شعلهور است.
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ ﴿8﴾
بیگمان، آن [آتش] بر آنان بسته شده [و از هر سو محاصرهشان کرده] است.
و از هر سو در ميانشان گرفته است،
آتشی که بر آنها از هر سو سخت احاطه کرده و راه گریزی ندارند.
فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ ﴿9﴾
[افروخته] در ستونهای بلند است.
در شعلههايى برافراشته.
و مانند ستونهای بلند زبانه کشیده است.