بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴿1﴾
Rowwad
آنگاه که آسمان شکافته شود،
آیتی
چون آسمان شكافته شود،
الهی قمشهای
هنگامی که آسمان شکافته شود.
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴿1﴾
آنگاه که آسمان شکافته شود،
چون آسمان شكافته شود،
هنگامی که آسمان شکافته شود.
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿2﴾
و به [فرمان] پروردگارش گوش فرا دهد [و تسلیم شود]؛ و سزاوار است [که چنین کند]،
و به فرمان پروردگارش گوش دهد و حق بود كه چنين كند.
و به فرمان حق گوش فرا دارد و البته سزد که فرمان او پذیرد.
وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿3﴾
و آنگاه که زمین گسترده [و هموار] شود،
و چون زمين منبسط شود،
و هنگامی که زمین وسیع و منبسط شود.
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿4﴾
و هر چه را درون خود دارد، بیرون ریزد و تهی گردد،
و هر چه را كه در درون دارد بيرون افكند و تهى گردد،
و هر چه در درون دل پنهان داشته (از مردگان و گنجها و معادن) همه را به کلی بیرون افکند و تهی گردد.
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿5﴾
و به [فرمان] پروردگارش گوش دهد [و تسلیم شود]؛ و سزاوار است [که چنین کند].
و به فرمان پروردگارش گوش دهد و حق بود كه چنين كند.
و به فرمان خدا گوش فرا دهد د البته سزد که فرمان او پذیرد (در آن هنگام قیامت بر پا شود).
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ ﴿6﴾
ای انسان، بیگمان، تو در راه [رسیدن به] پروردگارت سخت تلاش و کوشش میکنی؛ پس او را ملاقات خواهی کرد.
اى انسان، تو در راه پروردگارت رنج فراوان مىكشى؛ پس پاداش آن را خواهى ديد.
ای انسان البته با هر رنج و مشقت (در راه طاعت و عبادت حق بکوش که) عاقبت حضور پروردگار خود میروی.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿7﴾
و اما کسی که نامۀ [اعمال] او به دست راستش داده شود،
هر كس كه نامهاش را به دست راستش دهند،
اما آن کس که (در آن روز) نامه اعمالش به دست راست دهند.
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ﴿8﴾
به زودی به حسابی آسان، محاسبه میشود.
زودا كه آسان از او حساب كشند،
آن کس بسیار حسابش آسان کنند.
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ﴿9﴾
و شادمان به سوی خانوادهاش بازمیگردد؛
و شادمان نزد كسانش باز گردد.
و او به سوی کسان و خویشانش (در بهشت) مسرور و شادمان خواهد رفت.
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴿10﴾
و اما کسی که نامۀ [اعمال] او از پشت سرش به او داده شود.
اما هر كس كه نامهاش از پشت سر داده شود،
و اما آن کس که نامه اعمالش را از پشت سر (به دست چپ) دهند.
فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ﴿11﴾
به زودی نابودیِ خود را خواهد طلبید
زودا كه بگويد: واى بر من كه هلاك شدم.
او بر هلاک خود آه و فریاد حسرت بسیار کند.
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴿12﴾
و به [آتش] جهنم شعلهور در خواهد آمد.
و به آتش افروخته درآيد.
و به آتش سوزان دوزخ در افتد.
إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿13﴾
بیگمان، او در [دنیا به خاطر گناهانش،] در میان خانوادۀ خود شادمان بود.
او در دنيا نزد كسانش شادمان زيسته بود.
که او میان کسانش بسیار مغرور و مسرور بود.
إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿14﴾
او گمان میکرد که هرگز [به نزد الله] بازنخواهد گشت.
و مىپنداشته است كه هرگز باز نخواهد گشت.
و گمان کرد که ابدا (به سوی خدا) باز نخواهد گشت.
بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ﴿15﴾
آری؛ همانا پروردگارش از حال وی آگاه بود.
آرى پروردگارش او را مىديده است.
بلی خدا به احوال و اعمال او کاملا آگاه است.
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿16﴾
به شفق سوگند میخورم،
پس به شفق سوگند مىخورم،
چنین نیست (که خدا از فعل مخلوقش آگه نباشد) قسم به شفق (و روشنی او وقت غروب، هنگام نماز مغرب).
وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿17﴾
و سوگند به شب و آنچه را فرو میپوشد
و سوگند به شب و هر چه را فرو پوشد،
و قسم به شب تار و آنچه در خود گرد آورده (و در دل شب خزیده و آرام گرفته).
وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿18﴾
و سوگند به ماه چون [فروغش] کامل شود
و سوگند به ماه چون فروغش كامل شود،
و قسم به ماه تابان هنگام بدر که تمام فروزان شود.
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ﴿19﴾
که قطعاً مراتب و حالات مختلفی را یکی پس از دیگری [در مسیر زندگی دنیوی] طی خواهید کرد.
كه به حالى بعد از حال ديگر تحول خواهيد يافت.
(قسم به این امور) که شما حوال گوناگون و حوادث رنگارنگ (از نخستین خلقت تا مرگ و برزخ و ورود به بهشت و دوزخ) خواهید یافت.
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿20﴾
آنان را چه شده که ایمان نمیآورند؟
چه مىشودشان كه ايمان نمىآورند؟
پس کافران از چه رو ایمان نمیآورند؟
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴿21﴾
و [چرا] هنگامی که قرآن بر آنان تلاوت میشود سجده نمیکنند؟
و چون قرآن بر آنها خوانده شود سجده نمىكنند؟
و چون بر آنان آیات قرآن تلاوت شود سجده حق نمیکنند؟
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ﴿22﴾
بلکه کسانی که کافر شدند، پیوسته [آیات الهی را] تکذیب میکنند.
بلكه، كافران تكذيب مىكنند.
بلکه آن مردم کافر (قرآن خدا را) تکذیب میکنند.
وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿23﴾
و الله به آنچه در دل پنهان میدارند، داناتر است.
و خدا به آنچه در دل دارند آگاه است.
و خدا به آنچه در دل پنهان میدارند (از خود آنها) داناتر است.
فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿24﴾
پس [ای پیامبر،] آنان را به عذابی دردناک بشارت ده؛
پس آنان را به عذابى دردآور بشارت ده؛
پس آنها را به عذاب دردناک (دوزخ) بشارت ده.
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ﴿25﴾
مگر کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند، که پاداشی بیمنّت و پیوسته برایشان است.
مگر آنان كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند كه پاداششان را پايانى نيست.
مگر آنان که ایمان آرند و نیکوکار شوند که آنها را اجری بی منّت و ثوابی بی نهایت (در بهشت جاودانی) خواهد بود.