بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا ﴿1﴾
Rowwad
سوگند به فرشتگانی که پیاپی فرستاده میشوند،
آیتی
سوگند به بادهايى كه از پى هم مىآيند،
الهی قمشهای
قسم به رسولانی که از پی هم (بر خیر و سعادت خلق) فرستاده شدند.
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا ﴿1﴾
سوگند به فرشتگانی که پیاپی فرستاده میشوند،
سوگند به بادهايى كه از پى هم مىآيند،
قسم به رسولانی که از پی هم (بر خیر و سعادت خلق) فرستاده شدند.
فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا ﴿2﴾
و سوگند به فرشتگانی که همچون تندباد میروند،
و سوگند به بادهاى سختوزنده،
قسم به فرشتگانی که به سرعت تند باد (به انجام حکم حق) میشتابند.
وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا ﴿3﴾
و سوگند به فرشتگانی که [ابرها را] پراکنده میکنند،
و سوگند به بادهاى بارانآور،
قسم به آنان که (وحی حق و شرع الهی را در جهان) نیکو نشر میدهند.
فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا ﴿4﴾
و سوگند به فرشتگانی که جداکننده[ی حق از باطل] هستند
و سوگند به آنها كه حق را از باطل جدا مىكنند،
و قسم به حق آنان که (به حکم خدا راه هدایت را از ضلالت ممتاز کرده و بین حق و باطل را بر خلق) کاملا جدا میکنند.
فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا ﴿5﴾
و سوگند به فرشتگانی که وحی [الهی] را [به پیامبران] القا میکنند،
و سوگند به آنها كه ياد خدا را مى آموزند:
و قسم به آنان که ذکر (خدا و کتاب الهی) را (به انبیاء) وحی میکنند.
عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ﴿6﴾
برای اتمامِحجت یا برای بیم و هشدار.
تمامكردن حجت را، يا بيمكردن را،
تا عذر و حجت (نیکان) و بیم و تهدید (بدان) شود.
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿7﴾
بیگمان، آنچه به شما وعده داده میشود، واقع خواهد شد؛
كه آنچه به شما وعده داده شود واقع خواهد شد.
(قسم به همه اینان) که آنچه (از ثواب و عقاب آخرت) به شما وعده دهند البته واقع خواهد شد.
فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ ﴿8﴾
آنگاه که ستارگان تیره [و محو] شود
پس آنگاه كه ستارگان خاموش شوند،
وقتی که ستارگان همه بی نور و محو شوند.
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ ﴿9﴾
و آنگاه که آسمان شکافته شود،
و آنگاه كه آسمان بشكافد،
و آن گاه که آسمان شکافته شود.
وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ﴿10﴾
و آنگاه که کوهها [از جا کنده و] پراکنده شود،
و آنگاه كه كوهها پراكنده گردند،
و آن گاه که کوهها (چون خاک بر دم باد) پراکنده شوند.
وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ ﴿11﴾
و آنگاه که برای پیامبران [جهت گواهی دادن در مورد امتها]، وقت تعیین گردد،
و آنگاه كه پيامبران را وقتى معين شود.
و آن گاه که به رسولان، وقت (گواهی بر امتان) را اعلام کنند.
لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ﴿12﴾
این [امر،] برای چه روزی به تأخیر افتاده است؟
براى چه روزى معين شود؟
برای چه روزی وقت (وعده حق) معین شد؟
لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ ﴿13﴾
برای روز جدایی [و داوری].
براى روز فصل.
برای (روز قیامت) همان روزی که (بین حق و باطل و سعید و شقی) جدایی افتد.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ﴿14﴾
و تو چه دانی روز جدایی [و داوری] چیست؟
و چه دانى كه روز فصل چيست؟
و تو چگونه توانی عظمت و سختی آن روز جدایی را تصور کنی؟
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿15﴾
در آن روز، [= قیامت] وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان.
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿16﴾
آیا ما پیشینیان [مجرم] را نابود نکردیم؟
آيا اوّليان را هلاك نكردهايم.
آیا ما پیشینیان را (به کیفر کفر) هلاک نکردیم؟
ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿17﴾
سپس دیگران را در پی آنها خواهیم آورد.
و آخريان را نيز از پى آنها نمى بريم؟
از پی آنان آیندگان را (که منکران قرآن باشند) نیز هلاک میکنیم.
كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿18﴾
اینچنین با گنهکاران رفتار میکنیم.
با مجرمان چنين رفتار مىكنيم.
ما بدکاران عالم را همین گونه هلاک میسازیم.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿19﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان.
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ﴿20﴾
آیا شما را از آبی پست [و ناچیز] نیافریدیم؟
آيا شما را از آبى پست و بىمقدار نيافريدهايم.
آیا ما شما آدمیان را از آب نطفه بی قدر (بدین زیبایی) نیافریدیم؟
فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ ﴿21﴾
سپس آن را در قرارگاهی محفوظ [= رحِم] قرار دادیم
و آن را در جايگاهى استوار قرار نداديم،
و آن نطفه را (از صلب پدر) به قرارگاه استوار (رحم) منتقل ساختیم.
إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿22﴾
تا زمانی معین.
تا زمانى معين؟
تا مدتی معین و معلوم (در رحم بماند).
فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ ﴿23﴾
ما [بر این کار] توانا بودیم و چه نیک توانا [و قدرتمند] هستیم.
پس ما توانا بوديم و نيك توانا بوديم.
و ما تقدیر (مدت رحم و تعیین سرنوشت او تا ابد) کردیم که نیکو مقدّر (حکیمی) هستیم.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿24﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان.
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا ﴿25﴾
آیا زمین را جایگاه [تجمع مردم] قرار ندادیم؟
آيا زمين را جايگاهى نساختيم،
آیا ما زمین را جامع (حوایج و کفایت بر مسکن و هر امر بشر) قرار ندادیم؟
أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا ﴿26﴾
هم در حال حیات و هم مرگشان؟
براى زندگان و مردگان؟
تا زندگان روی زمین تعیّش کنند و مردگان درونش پنهان شوند.
وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا ﴿27﴾
و کوههای بسیار بلند [و استوار] در آن قرار دادیم و آبی شیرین [و گوارا] به شما نوشاندیم.
در آن كوههاى بلند پديد آورديم و از آبى گوارا سيرابتان ساختيم.
و در آن کوههای بلند برافراشتیم و (از ابر و باران) به شما آب زلال گوارا نوشانیدیم.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿28﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان.
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿29﴾
[به آنها گفته میشود:] «به سوی همان چیزی بروید که پیوسته آن را تکذیب میکردید.
به سوى آنچه دروغش مىشمرديد به راه افتيد.
(خطاب رسد: ای منکران) شما امروز به سوی آن دوزخی که تکذیب میکردید بروید.
ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ ﴿30﴾
بروید به سوی سایۀ [دودهای آتش] سهشاخه،
به سوى آن دود سه شعبه به راه افتيد،
بروید زیر سایه دودهای آتش دوزخ که از سه جانب (شما را) احاطه کند.
لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ ﴿31﴾
نه سایهافکن [و خنک] است و نه از [گرمیِ] شعلههای آتش جلوگیری میکند».
كه نه از آسيبتان نگه دارد و نه دفع آن شعله كند:
نه بر سر شما سایه خواهد افکند و نه از شرار آتش هیچ نجاتتان خواهد داد.
إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ ﴿32﴾
همانا [دوزخ،] شرارههایی چون كاخى [بلند] مىافكنَد.
و جهنم شرارههايى مىافكند هر يك به بلندى كاخى عظيم،
آن آتش هر شراری بیفکند شعلهاش مانند قصری است.
كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ ﴿33﴾
گویی که آن [شرارهها] شتران زردرنگ هستند.
گويى كه اُشترانى زردگونند.
گویی آن شراره (در بزرگی و رنگ) به شتران زرد موی مانند است.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿34﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان،
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ﴿35﴾
این [همان] روزی است که سخن نمیگویند.
اين روزى است كه كس سخن نگويد.
این روزی است که (کافران بر نجات خود) سخنی نتوانند گفت.
وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ﴿36﴾
و به آنها اجازه داده نمیشود تا عذرخواهی کنند.
آنها را رخصت ندهند تا پوزش خواهند.
و به آنها رخصت عذر خواهی نخواهند داد.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿37﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان.
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ ﴿38﴾
این [همان] روز جدایی [و داوری] است که شما و گذشتگان را گرد آوردهایم.
اين روز روز فصل است كه شما و پيشينيانتان را گرد مىزوريم.
این روز فصل (حکم و جدایی نیک و بد) است که شما را با همه در گذشتگان پیشین (به عرصه محشر) جمع گردانیدهایم.
فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ ﴿39﴾
پس اگر [حیله و] نیرنگی دارید، آن را در حق من به کار گیرید.
پس اگر حيلتى داريد به كار بريد.
پس اگر فکر و حیلتی (بر نجات خود) توانید بر من حیلت کنید.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿40﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان.
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿41﴾
به راستی که [در آن روز،] پرهیزگاران در سایهها و [کنار] چشمهها قرار دارند،
پرهيزگاران در سايهها و كنار چشمه سارانند،
(آن روز سخت) بندگان با تقوا و پرهیزگار در سایه درختان بهشت و طرف نهرهای جاری متنعّمند.
وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿42﴾
و میوههایی که میل داشته باشند.
با هر ميوهاى كه آرزو كنند.
و از هر نوع میوه مایل باشند فراوان فراهم است.
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿43﴾
[به آنها گفته میشود:] «به پاداش آنچه میکردید، گوارا بخورید و بیاشامید.
به پاداش كارهايى كه مىكردهايد بخوريد و بياشاميد، شما را گوارا باد.
بخورید و بیاشامید که شما را گوارا باد به پاداش اعمال نیکی که در دنیا به جای میآوردید.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿44﴾
ما این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم».
ما نيكوكاران را اينچنين پاداش مىدهيم.
ما البته نیکوکاران عالم را چنین پاداش میدهیم.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿45﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان.
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ ﴿46﴾
«[ای کافران، در این دنیا] اندکی بخورید و بهره گیرید؛ زیرا شما گناهکارید».
بخوريد و اندك بهرهاى برگيريد، كه شما مجرمانيد.
(ای کافران شما هم که ایمان به لذّات روحانی و تنعّم و نشاط ابدی آخرت ندارید پس به خوی حیوانیت) بخورید و تمتّع برید به عمر کوتاه دنیا که شما بسیار مردم بزهکاری هستید.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿47﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان.
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ ﴿48﴾
و هنگامی که به آنها گفته شود: [نماز بگزارید و] رکوع کنید، [نماز نمیگزارند و] رکوع نمیکنند.
و چون گويندشان كه ركوع كنيد، ركوع نمىكنند،
و هرگاه به آنها گفته شود که نماز و طاعت خدا را به جای آرید اطاعت نکنند.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿49﴾
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان.
وای آن روز به حال آنان که (آیات خدا را) تکذیب کردند.
فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ﴿50﴾
[وقتی مردم به این قرآن که از جانب پروردگارشان نازل شده است ایمان نمیآورند،] پس به کدام سخن دیگری غیر از آن ایمان خواهند آورد؟
پس از قرآن به كدام سخن ايمان مىآورند؟
(این کافران) پس از آیات خدا (که آن را تکذیب کردند) باز به کدامین حدیث ایمان میآورند؟