Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Al-Waqi'ah Quran translations

Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.

Iranon (legacy) editions (choose up to 3)

Changing languages or editions keeps the current surah and verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿1﴾

Rowwad

هنگامی که واقعۀ [قیامت] رخ دهد،

آیتی

چون قيامت واقع شود،

الهی قمشه‌ای

هنگامی که آن واقعه بزرگ (قیامت) واقع می‌گردد.

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿2﴾

Rowwad

[خواهید دید كه‌] در وقوع آن دروغى نیست؛

آیتی

كه در واقع‌شدنش هيچ دروغ نيست،

الهی قمشه‌ای

که در وقوعش هیچ کذب و جای هیچ شک و ریب نیست.

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾

Rowwad

[گروهى را] خوار مى‌كند [و گروهى را] رفعتِ مقام مى‌بخشد.

آیتی

گروهى را خواركننده است و گروهى را برافرازنده.

الهی قمشه‌ای

آن روز (قومی را به دوزخ) خوار و ذلیل کند و (طایفه‌ای را به جنّت) سربلند و رفیع گرداند.

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿4﴾

Rowwad

آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود

آیتی

آنگاه كه زمين به سختى بلرزد،

الهی قمشه‌ای

آن‌گاه که زمین شدید به حرکت و لرزه در آید.

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿5﴾

Rowwad

و کوه‌ها به شدت متلاشى شوند

آیتی

و كوه‌ها به تمامى متلاشى شوند،

الهی قمشه‌ای

و کوههای سخت متلاشی شوند.

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿6﴾

Rowwad

و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند

آیتی

و چون غبارى پراكنده گردند،

الهی قمشه‌ای

و مانند ذرّات گرد در هوا پراکنده گردند.

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ﴿7﴾

Rowwad

و شما به سه گروه تقسیم شوید:

آیتی

شما سه گروه باشيد:

الهی قمشه‌ای

و شما خلایق بر سه دسته مختلف شوید.

فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿8﴾

Rowwad

[گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]!

آیتی

يكى اهل سعادت. اهل سعادت چه حال دارند؟

الهی قمشه‌ای

گروهی راستان، اصحاب یمین باشند که چقدر حالشان (در بهشت ابد) نیکوست!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿9﴾

Rowwad

و [گروه دیگر:] تیره‌بختان [هستند]؛ چه تیره‌بختانی [و چه بد جایگاهی]!

آیتی

ديگر، اهل شقاوت. اهل شقاوت چه حال دارند؟

الهی قمشه‌ای

و گروهی ناراستان، اصحاب شومی و شقاوتند که چقدر روزگارشان (در دوزخ) سخت است.

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿10﴾

Rowwad

و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکی‌ها] سبقت گرفتند.

آیتی

سه ديگر، آنها كه سبقت جسته بودند و اينك پيش افتاده‌اند.

الهی قمشه‌ای

و (طایفه سوم) آنان که (مشتاقانه در ایمان) بر همه پیشی گرفتند و (در اطاعت خدا و رسول) مقام تقدم یافتند.

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾

Rowwad

آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند.

آیتی

اينان مقرّبانند،

الهی قمشه‌ای

آنان به حقیقت مقربان درگاهند.

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿12﴾

Rowwad

در باغ‌های پرنعمت [بهشت جای دارند].

آیتی

در بهشتهاى پرنعمت.

الهی قمشه‌ای

آنان در بهشت پرنعمت جاودانی متنعّمند.

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾

Rowwad

گروه بسیاری از آنان، از پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امت‌های گذشته]؛

آیتی

گروهى از پيشينيان،

الهی قمشه‌ای

آنها جمعی بسیار از امم پیشینیان هستند.

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿14﴾

Rowwad

و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند.

آیتی

و اندكى از آنها كه از پى آمده‌اند،

الهی قمشه‌ای

و عدّه قلیلی از متأخّران (یا بسیاری از مقدّمان امّت محمّد ص و قلیلی از مردم آخر زمان این امّت باشند).

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿15﴾

Rowwad

كه بر تخت‌های گوهرنشان،

آیتی

بر تختهايى مرصّع،

الهی قمشه‌ای

آنان بر سریرهای زربفت مرصّع به انواع جواهر تکیه زنند.

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿16﴾

Rowwad

روبروى هم تكیه زده‌اند.

آیتی

روبروى هم بر آنها تكيه زده‌اند.

الهی قمشه‌ای

همه (شادان) با یاران و دوستان رو به روی یکدیگر بر آن سریرهای عزّت می‌نشینند.

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾

Rowwad

نوجوانانى جاودان [با طراوت،] همواره گردِ آنان [به خدمت] مى‌گردند.

آیتی

پسرانى همواره جوان گردشان مى‌چرخند،

الهی قمشه‌ای

و پسرانی زیبا که حسن و جوانیشان همیشگی و ابدی است گرد آنها به خدمت می‌گردند.

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿18﴾

Rowwad

با جام‌ها و کوزه‌ها و پیاله‌هایی از شراب جارى؛

آیتی

با قدحها و ابريقها و جامهايى از شرابى كه در جويها جارى است.

الهی قمشه‌ای

با کوزه‌ها (ی بلورین) و مشربه‌ها (ی زرّین) و جامهای پر از شراب ناب.

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿19﴾

Rowwad

[شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمی‌گیرند و دستخوشِ مستى نمی‌شوند.

آیتی

از نوشيدنش نه سردرد گيرند و نه بيهوش شوند.

الهی قمشه‌ای

نه هرگز از آنها (هر چه نوشند) دردسری یابند و نه مستی عقل و رنج خمار کشند.

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿20﴾

Rowwad

و از هر ميوه‌اى كه برگزينند؛

آیتی

و ميوه‌هايى كه خود برمى‌گزينند.

الهی قمشه‌ای

و میوه خوش از هر چه برگزینند،

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿21﴾

Rowwad

و از گوشت هر پرنده‌اى كه دلشان بخواهد؛

آیتی

و گوشت پرنده هر چه بخواهند.

الهی قمشه‌ای

و گوشت مرغان و هر غذا که مایل باشند،

وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿22﴾

Rowwad

و [همسرانی از] حور العین؛

آیتی

و حوران درشت چشم،

الهی قمشه‌ای

و زنان سیه چشم زیبا صورت،

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿23﴾

Rowwad

همچون مروارید پنهان در صدف؛

آیتی

همانند مرواريدهايى در صدف.

الهی قمشه‌ای

که (در بهاء و لطافت) چون درّ و لؤلؤ مکنونند (بر آنها مهیّاست).

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿24﴾

Rowwad

[اینها همه،] پاداش اعمالشان است.

آیتی

همه به پاداش كارهايى كه مى‌كرده‌اند.

الهی قمشه‌ای

(این نعمتهای الهی) پاداش اعمال نیک آن بهشتیان است.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿25﴾

Rowwad

در آنجا [سخن] یاوه و گناه‌آلودی نخواهند شنید؛

آیتی

در آنجا نه سخن لغو شنوند و نه گناه‌آلود.

الهی قمشه‌ای

نه آنجا هیچ حرفی لغو و بیهوده شنوند و نه به یکدیگر گناهی بربندند.

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ﴿26﴾

Rowwad

مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].

آیتی

جز يك سخن: سلام، سلام.

الهی قمشه‌ای

هیچ جز سلام و تحیّت و احترام هم نگویند و نشنوند.

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿27﴾

Rowwad

و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی!

آیتی

اما اصحاب سعادت، اصحاب سعادت چه حال دارند؟

الهی قمشه‌ای

و اصحاب یمین هم چه خوش روزگارند!

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿28﴾

Rowwad

در کنار درختان بی‌خارِ سدر [هستند]؛

آیتی

در زير درخت سدر بى‌خار،

الهی قمشه‌ای

در سایه درختان سدر پرمیوه بی‌خار.

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿29﴾

Rowwad

و درختان موز با خوشه‌هاى برهم‌نشسته

آیتی

و درخت موزى كه ميوه‌اش بر يكديگر چيده‌شده،

الهی قمشه‌ای

و درختان پربرگ سایه‌دار.

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿30﴾

Rowwad

با سایه‌اى گسترده

آیتی

و سايه‌اى دايم،

الهی قمشه‌ای

و در سایه بلند درختان.

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿31﴾

Rowwad

و آبِ همواره روان؛

آیتی

و آبى همواره جارى،

الهی قمشه‌ای

و در طرف نهر آبهای روان زلال.

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿32﴾

Rowwad

و میوه‌هاى فراوان

آیتی

و ميوه‌اى بسيار،

الهی قمشه‌ای

و میوه‌های بسیار.

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿33﴾

Rowwad

كه نه تمام می‌شود و نه ممنوع می‌گردد،

آیتی

كه نه منقطع مى‌گردد و نه كس را از آن باز دارند.

الهی قمشه‌ای

که هیچ وقت منقطع نشود و هیچ کس بهشتیان را از آن میوه‌ها منع نکند.

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿34﴾

Rowwad

و بسترهای برافراشته [و ارزشمند]

آیتی

و زنانى ارجمند.

الهی قمشه‌ای

و فرشهای پربها (یا فراش و زنان زیبا).

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿35﴾

Rowwad

و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛

آیتی

آن زنان را ما بيافريديم، آفريدنى.

الهی قمشه‌ای

که آنها را ما در کمال حسن و زیبایی بیافریده‌ایم.

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿36﴾

Rowwad

و آنان را همواره دوشیزه‌ قرار داده‌ایم

آیتی

و دوشيزگان ساختيم.

الهی قمشه‌ای

و همیشه آن زنان را با کره گردانیده‌ایم.

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿37﴾

Rowwad

و شوهردوستانی هم‌سن‌وسال هستند.

آیتی

معشوق همسران خويشند،

الهی قمشه‌ای

و شوهر دوست و با غنج و ناز و جوان و همسالان دلنواز.

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿38﴾

Rowwad

[همۀ این نعمت‌ها،] براى سعادتمندان است

آیتی

براى اصحاب سعادت.

الهی قمشه‌ای

این نعمتهای بهشتی مخصوص اصحاب یمین است.

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿39﴾

Rowwad

كه برخی از آنان از پیشینیان

آیتی

گروهى از پيشينيان،

الهی قمشه‌ای

که جمعی از پیشینیان،

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿40﴾

Rowwad

و برخی دیگر از متأخران هستند.

آیتی

و گروهى كه از پى آمده‌اند.

الهی قمشه‌ای

و جمعی از امت رسول آخر زمان هستند.

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿41﴾

Rowwad

و [اما] تیره‌بختان؛ چه تیره‌بختانی!

آیتی

اما اصحاب شقاوت، اصحاب شقاوت چه حال دارند؟

الهی قمشه‌ای

و اما اصحاب شومی و شقاوت (که نامه عملشان به دست چپ است) چقدر روزگارشان سخت است!

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ﴿42﴾

Rowwad

در میان باد سوزان و آب جوشان قرار دارند

آیتی

در باد سموم و آب جوشانند.

الهی قمشه‌ای

آنها در عذاب باد سموم و آب گرم باشند.

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ﴿43﴾

Rowwad

و سایه‌هایى از دود سیاه

آیتی

در سايه‌اى از دود سياه،

الهی قمشه‌ای

و سایه‌ای از دود آتش دوزخ.

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ﴿44﴾

Rowwad

كه نه خنک است و نه خوش.

آیتی

نه سرد و نه خوش،

الهی قمشه‌ای

که نه هرگز سرد شود و نه خوش نسیم گردد.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿45﴾

Rowwad

آنان در دنیا ثروتمند و سرکش بودند

آیتی

اينان پيش از اين در ناز و نعمت بودند.

الهی قمشه‌ای

این عذاب آنها را بدین سبب است که از این پیش به ناز و نعمت پرداختند.

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿46﴾

Rowwad

و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار می‌ورزیدند؛

آیتی

و بر گناهان بزرگ اصرار مى‌ورزيدند.

الهی قمشه‌ای

و بر گناه بزرگ (شرک و عناد) لجاجت و اصرار داشتند.

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿47﴾

Rowwad

و می‌گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟

آیتی

و مى‌گفتند: آيا زمانى كه ما مُرديم و خاك و استخوان شديم باز هم ما را زنده مى‌كنند،

الهی قمشه‌ای

و دایم می‌گفتند: آیا ما چون مردیم و خاک و استخوان پوسیده شدیم باز هم ما زنده می‌شویم؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿48﴾

Rowwad

آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»

آیتی

يا نياكان ما را؟

الهی قمشه‌ای

و آیا پدران گذشته ما زنده خواهند شد؟

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿49﴾

Rowwad

[ای پیامبر، به کافران] بگو: «بی‌تردید، گذشتگان و آیندگان،

آیتی

بگو: همه را، آنان كه از پيش بوده‌اند و آنها كه از پى‌شان آمده بودند،

الهی قمشه‌ای

بگو: البته تمام خلق اولین و آخرین،

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿50﴾

Rowwad

همه در وعده‌گاهِ قیامت جمع خواهند شد».

آیتی

همه در وعده‌گاه آن روز معين خواهند بود.

الهی قمشه‌ای

همه در وعده گاه روز معیّن محشر گرد آورده می‌شوند.

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿51﴾

Rowwad

آنگاه شما، اى گمراهان تكذیب‌كننده،

آیتی

آنگاه شما اى گمراهان تكذيب‌كننده،

الهی قمشه‌ای

آن گاه شما ای گمراهان منکر (قیامت).

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ﴿52﴾

Rowwad

قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛

آیتی

از درختان زقّوم خواهيد خورد.

الهی قمشه‌ای

از درخت زقّوم تلخ دوزخ البته خواهید خورد.

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿53﴾

Rowwad

و شکم‌ها را از آن انباشته مى‌كنید؛

آیتی

و شكمهاى خود را از آن پر خواهيد كرد.

الهی قمشه‌ای

تا آنکه شکم را از آن پر می‌سازید.

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿54﴾

Rowwad

آنگاه روی آن، آب جوشان مى‌نوشید؛

آیتی

و بر سر آن آب جوشان خواهيد نوشيد.

الهی قمشه‌ای

آن‌گاه همه از آب گرم جهنم بر روی آن می‌آشامند.

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿55﴾

Rowwad

همچون شترانِ عطش‌زده.

آیتی

چنان مى‌نوشيد كه شتر تشنه آب مى‌نوشد.

الهی قمشه‌ای

بدان‌سان از عطش، آن آب را می‌نوشید که شتران تشنه آب می‌آشامند.

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿56﴾

Rowwad

این پذیرایىِ آنان در روز جزاست.

آیتی

اين است غذايشان در روز جزا.

الهی قمشه‌ای

این است طعام و شراب کافران در روز جزا.

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿57﴾

Rowwad

ماییم كه شما را [از هیچ] آفریده‌ایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟

آیتی

ما شما را آفريده‌ايم؛ پس چرا تصديق نمى‌كنيد؟

الهی قمشه‌ای

ما شما را بیافریدیم پس چرا تصدیق نمی‌کنید؟

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿58﴾

Rowwad

آیا به نطفه‌ای که [در رحِم همسرانتان] می‌ریزید، توجه كرده‌اید؟

آیتی

آيا آن منى را كه برون مى‌ريزيد ديده‌ايد؟

الهی قمشه‌ای

آیا ندیدید (و به حقیقت در نیافتید) که نخست شما نطفه‌ای (بی‌قدر و قابلیّت) بودید؟

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿59﴾

Rowwad

آیا شما آن را مى‌آفرینید یا ما آفریننده‌اش هستیم؟

آیتی

آيا شما او را مى‌آفرينيد يا ما آفريننده‌ايم؟

الهی قمشه‌ای

آیا شما خود آن نطفه را (به صورت فرزند انسان) می‌آفرینید یا ما آفریننده‌ایم؟

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿60﴾

Rowwad

ما مرگ را در میان شما مقدر کردیم و ناتوان نیستیم

آیتی

ما مرگ را بر شما مقدر ساختيم و ناتوان از آن نيستيم كه‌

الهی قمشه‌ای

ما مرگ را بر همه شما مقدّر ساختیم و هیچ کس بر قدرت ما سبق نتواند برد.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿61﴾

Rowwad

كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونه‌اى كه از آن بى‌خبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم.

آیتی

به جاى شما قومى همانند شما بياوريم و شما را به صورتى كه از آن بى‌خبريد از نو بيافرينيم.

الهی قمشه‌ای

در اینکه شما را فانی کرده و خلقی دیگر مثل شما بیافرینیم و شما را به صورتی (در جهانی دیگر) که اکنون از آن بی‌خبرید برانگیزیم.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿62﴾

Rowwad

شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شده‌اید، چرا [به یاد آخرت نمی‌افتید و] پند نمی‌گیرید؟

آیتی

شما از آفرينش نخست آگاهيد؛ چرا به يادش نياوريد؟

الهی قمشه‌ای

و بی‌شک شما از نشأه اوّل خود آگاه شدید (که از عدم به وجودتان آوردیم) پس چرا متذکر (عالم آخرت) نمی‌شوید؟

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿63﴾

Rowwad

آیا به دانه‌هایى كه مى‌كارید، توجه كرده‌اید؟

آیتی

آيا چيزى را كه مى‌كاريد ديده‌ايد؟

الهی قمشه‌ای

آیا دیدید تخمی را که در زمین می‌کارید؟

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿64﴾

Rowwad

آیا شما هستید كه آن را مى‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟

آیتی

آيا شما مى‌رويانيدش يا ما روياننده‌ايم؟

الهی قمشه‌ای

آیا شما آن تخم را می‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿65﴾

Rowwad

اگر مى‌خواستیم، آن را خاشاک مى‌كردیم؛ چنان كه شگفت‌زده شوید.

آیتی

اگر مى‌خواستيم خاشاكش مى‌ساختيم تا در شگفت بمانيد.

الهی قمشه‌ای

اگر ما بخواهیم کشت و زرع شما را خشک و تباه می‌سازیم تا با حسرت و ندامت به سخنان بیهوده پردازید.

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿66﴾

Rowwad

[و چنان آن را نابود می‌کردیم که بگویید:] «ما زیان کرده‌ایم؛

آیتی

گويند: ما ثروت بر باد دادگانيم؛

الهی قمشه‌ای

(و گویید) که ما سخت در زیان و غرامت افتادیم.

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿67﴾

Rowwad

بلكه همه چیز را از دست داده‌ایم».

آیتی

ما بى‌نصيب ماندگانيم.

الهی قمشه‌ای

بلکه به کلی محروم گردیدیم.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿68﴾

Rowwad

آیا به آبى كه مى‌نوشید توجه كرده‌اید؟

آیتی

آيا آبى را كه مى‌نوشيد ديده‌ايد؟

الهی قمشه‌ای

آیا آبی را که شما می‌نوشید متوجهید؟

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿69﴾

Rowwad

آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم.

آیتی

آيا شما آن را از ابر فرو مى‌فرستيد يا ما فرو فرستنده‌ايم؟

الهی قمشه‌ای

آیا شما آن آب را از ابر فرو ریختید یا ما نازل ساختیم؟

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿70﴾

Rowwad

اگر مى‌خواستیم، آن را بسیار شور و تلخ مى‌کردیم؛ پس چرا شکر به جای نمی‌آورید؟

آیتی

اگر مى‌خواستيم آن را تلخ مى‌گردانيديم. پس چرا سپاس نمى‌گوييد؟

الهی قمشه‌ای

اگر می‌خواستیم آن آب را شور و تلخ می‌گردانیدیم، پس چرا شکرگزاری نمی‌کنید؟!

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿71﴾

Rowwad

آیا به آتشى كه مى‌افروزید توجه كرده‌اید؟

آیتی

آيا آن آتشى را كه مى‌افروزيد ديده‌ايد؟

الهی قمشه‌ای

آیا آتشی که روشن می‌کنید می‌نگرید؟

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿72﴾

Rowwad

آیا شما درختش را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟

آیتی

آيا درختش را شما آفريده‌ايد يا ما آفريننده‌ايم؟

الهی قمشه‌ای

آیا شما درخت آن را آفریدید یا ما آفریدیم؟

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ﴿73﴾

Rowwad

ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار داده‌ایم.

آیتی

ما آن را هشدارى و براى مسافران رهنورد، متاعى ساختيم.

الهی قمشه‌ای

ما آن را مایه پند و عبرت و توشه مسافران (کوه و بیابان عالم) گردانیدیم.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿74﴾

Rowwad

پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن].

آیتی

به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى.

الهی قمشه‌ای

پس (ای رسول) به نام بزرگ خدای خود تسبیح گو.

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿75﴾

Rowwad

سوگند به جایگاه ستارگان

آیتی

پس سوگند به غروبگاه ستارگان.

الهی قمشه‌ای

سوگند به مواقع نزول ستارگان (یا آیات کریمه قرآن).

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿76﴾

Rowwad

که اگر بدانید، سوگند بزرگی است.

آیتی

و اين سوگندى است -اگر بدانيد- بزرگ.

الهی قمشه‌ای

و این سوگند اگر بدانید بسی سوگند بزرگی است.

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿77﴾

Rowwad

كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛

آیتی

هر آينه، اين قرآنى است گرامى‌قدر،

الهی قمشه‌ای

که این قرآن کتابی بسیار بزرگوار و سودمند و گرامی است.

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿78﴾

Rowwad

در لوح محفوظ قرار دارد.

آیتی

در كتابى مكنون.

الهی قمشه‌ای

که در لوح محفوظ سرّ حق مقام دارد.

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾

Rowwad

جز فرشتگان پاک‌سیرت، کسی [آن را نمی‌بیند و] به آن دسترسی ندارد.

آیتی

كه جز پاكان دست بر آن نزنند.

الهی قمشه‌ای

که جز دست پاکان (و فهم خاصّان) بدان نرسد.

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿80﴾

Rowwad

از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

آیتی

نازل شده از جانب پروردگار جهانيان است.

الهی قمشه‌ای

تنزیلی از پروردگار عالم است.

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿81﴾

Rowwad

آیا این سخن را سبک [و غیر قابل اعتنا] مى‌دانید؟!

آیتی

آيا اين سخن را دروغ مى‌انگاريد؟

الهی قمشه‌ای

آیا با این سخن (آسمانی) باز انکار و نفاق می‌ورزید؟

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿82﴾

Rowwad

و به جای شکرِ روزی‌هایی که به شما داده شده است، آن را دروغ می‌پندارید؟

آیتی

و نصيب خود را در دروغ انگاشتن آن قرار مى‌دهيد؟

الهی قمشه‌ای

و بهره خود را تکذیب آن قرار می‌دهید؟

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿83﴾

Rowwad

آنگاه كه [جان یکی از شما هنگام جان‌کندن] به گلوگاه مى‌رسد

آیتی

پس چرا آنگاه كه جان به گلوگاه رسد،

الهی قمشه‌ای

پس چرا هنگامی که جان کسی به گلو رسد.

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿84﴾

Rowwad

و شما در آن هنگام نظاره مى‌كنید

آیتی

و شما در اين هنگام مى‌نگريد، تكذيب نمى‌كنيد؟

الهی قمشه‌ای

و شما وقت مرگ (بر بالین آن مرده حاضرید و او را) می‌نگرید.

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿85﴾

Rowwad

و ما از شما به او نزدیک‌تریم؛ ولى نمى‌بینید.

آیتی

ما از شما به او نزديك‌تريم ولى شما نمى‌بينيد.

الهی قمشه‌ای

و ما به او از شما نزدیکتریم لیکن شما بصیرت ندارید.

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿86﴾

Rowwad

اگر [در برابر اعمالتان] جزا داده نمی‌شوید [و به گمانتان قیامتی نیست]،

آیتی

اگر قيامت را باور نداريد،

الهی قمشه‌ای

پس چرا اگر حیات به دست شما و طبیعت است و شما را آفریننده‌ای نیست.

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿87﴾

Rowwad

پس آن [روح] را [به بدن] بازگردانید، اگر راست می‌گویید.

آیتی

اگر راست مى‌گوييد، بازش گردانيد.

الهی قمشه‌ای

روح را دوباره به بدن مرده باز نمی‌گردانید اگر راست می‌گویید؟

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿88﴾

Rowwad

اما اگر او در زمرۀ مقرّبان باشد،

آیتی

اما اگر از مقربان باشد،

الهی قمشه‌ای

پس (بدانید آن که بمیرد) اگر از مقربان درگاه خداست.

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿89﴾

Rowwad

در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛

آیتی

براى اوست آسايش و روزى و بهشت پرنعمت.

الهی قمشه‌ای

آنجا در آسایش و نعمت و بهشت ابدی است.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿90﴾

Rowwad

و اگر در زمرۀ سعادتمندان باشد،

آیتی

و اما اگر از اصحاب سعادت باشد:

الهی قمشه‌ای

و اگر از اصحاب یمین است.

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿91﴾

Rowwad

[به او گفته می‌شود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛

آیتی

پس تو را از اصحاب سعادت سلام است.

الهی قمشه‌ای

پس (وی را بشارت دهید که) تو را (از هر رنج و درد و الم) ایمنی و سلامت است.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿92﴾

Rowwad

اما اگر از تکذیب‌کنندگان گمراه [و در زمرۀ تیره‌بختان] باشد،

آیتی

و اما اگر از تكذيب‌كنندگان گمراه باشد،

الهی قمشه‌ای

و اما اگر از منکران و گمراهان است.

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿93﴾

Rowwad

با آب جوشان [از او] پذیرایی می‌شود

آیتی

به آب جوشان مهمانش كنند،

الهی قمشه‌ای

نصیبش حمیم جهنم است.

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿94﴾

Rowwad

و به [آتش] دوزخ در‌می‌آید.

آیتی

و به دوزخش درآورند.

الهی قمشه‌ای

و جایگاهش آتش دوزخ است.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿95﴾

Rowwad

این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در وقوع آن نیست].

آیتی

اين سخن سخنى راست و يقين است.

الهی قمشه‌ای

این (وعد و وعید) البته یقین و حق و حقیقت است.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿96﴾

Rowwad

پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.

آیتی

پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.

الهی قمشه‌ای

پس به نام بزرگ خدای خود تسبیح گوی.

Quran recitationReady
Open audio