بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾
مجتبوی
سوگند به خورشيد و روشنايى آن
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾
سوگند به خورشيد و روشنايى آن
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾
و به ماه چون از پى آن برآيد- كه بعد از غروب آفتاب با جلوه بيشتر پديدار مىشود-.
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾
و به روز چون آن را آشكار و پديدار كند.
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿4﴾
و به شب آنگاه كه آن را فروپوشد.
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾
و به آسمان و آن كه برافراشتش.
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾
و به زمين و آن كه گسترانيدش.
وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾
و به نفس- جان، روان- و آن كه آن را راست و درست ساخت- يا سامان بخشيد-.
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿8﴾
پس بدكارى و پرهيزگارىاش را به وى الهام كرد.
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾
براستى رستگار شد هر كه آن را پاك گردانيد و پاكيزه داشت- از كفر و گناهان-.
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾
و نوميد و بى بهره گشت هر كه آن را بيالود- به كفر و گناهان-.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿11﴾
ثمود از روى سركشى خود، [صالح و دين حق را] تكذيب كردند.
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿12﴾
آنگاه كه بدبختترينشان انگيخته شد و برخاست.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿13﴾
پس پيامبر خدا- صالح- به آنان گفت: مادهشتر خداى را با آبشخورش واگذاريد- آزارش مكنيد و از آب خوردن بازش مداريد-.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾
پس او را دروغگو شمردند و آن را پى كردند- كشتند- پس خدايشان به سزاى گناهشان آنان را هلاك و نابود كرد و [با خاك] يكسانشان ساخت.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿15﴾
و از سرانجام آن بيم نمىداشت.