Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Fussilat Quran translations

Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.

Iranon (legacy) editions (choose up to 3)

Changing languages or editions keeps the current surah and verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ حمٓ ﴿1﴾

صفوی

حا، میم.

تَنزِيلٌۭ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿2﴾

صفوی

این کتاب از جانب خداوند گسترده مهرِ مهربان فرو فرستاده شده است; کتابی که امور دنیا و آخرت آدمیان را اصلاح می‌کند;

كِتَٰبٌۭ فُصِّلَتْ ءَايَٰتُهُۥ قُرْءَانًا عَرَبِيًّۭا لِّقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿3﴾

صفوی

کتابی که آیاتش به طور مشروح بیان شده است. قرآنی است به زبان عربی برای مردمی که اهل دانشند.

بَشِيرًۭا وَنَذِيرًۭا فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ﴿4﴾

صفوی

کتابی که نویدبخش و هشداردهنده است، ولی بیشتر آنان (مردم مکّه) روی برتافتند; پس آنان نمی‌شنوند و حق را نمی‌پذیرند.

وَقَالُوا۟ قُلُوبُنَا فِىٓ أَكِنَّةٍۢ مِّمَّا تَدْعُونَآ إِلَيْهِ وَفِىٓ ءَاذَانِنَا وَقْرٌۭ وَمِنۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌۭ فَٱعْمَلْ إِنَّنَا عَٰمِلُونَ ﴿5﴾

صفوی

و به پیامبر گفتند: دل هایمان از آنچه ما را بدان می‌خوانی در پوشش هاست و سخن تو را درک نمی‌کند، و در گوش‌های ما سنگینی است و گفتار تو را نمی‌شنود، و میان ما و تو حجابی ستبر است. که راه تفاهم را از میان برده است. پس تو بر ضدّ ما بکوش که ما نیز بر ضدّ تو تلاش خواهیم کرد.

قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰٓ إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ فَٱسْتَقِيمُوٓا۟ إِلَيْهِ وَٱسْتَغْفِرُوهُ ۗ وَوَيْلٌۭ لِّلْمُشْرِكِينَ ﴿6﴾

صفوی

ای پیامبر، در پاسخ آنان بگو: جز این نیست که من بشری چون شمایم، با این تفاوت که به من وحی می‌شود که معبود شما معبودی یگانه است; پس در پرتو توحید، راست قامتان به سوی او روی آورید و آمرزشِ شرکورزی‌ها و گناهانتان را از او بخواهید، که وای بر حال مشرکان!

ٱلَّذِينَ لَا يُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلْءَاخِرَةِ هُمْ كَٰفِرُونَ ﴿7﴾

صفوی

همانان که در راه خدا انفاق نمی‌کنند و آخرت را باور ندارند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ ﴿8﴾

صفوی

اما کسانی که [به یکتایی خدا و جهان آخرت] ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، قطعاً برای آنان پاداشی بی منّت خواهد بود.

۞ قُلْ أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَرْضَ فِى يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُۥٓ أَندَادًۭا ۚ ذَٰلِكَ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿9﴾

صفوی

بگو: آیا واقعاً شما به آن کسی که زمین را در دو مرحله آفرید کفر میورزید و برای او همتایانی قرار می‌دهید؟ این جای شگفتی است. آن بلند مرتبه، پروردگار همه جهان هاست.

وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِىَ مِن فَوْقِهَا وَبَٰرَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقْوَٰتَهَا فِىٓ أَرْبَعَةِ أَيَّامٍۢ سَوَآءًۭ لِّلسَّآئِلِينَ ﴿10﴾

صفوی

او زمین را آفرید و در آن از فرازش کوه‌هایی استوار پدید آورد و در آن خیر و برکت فراوان نهاد، و خوراکی‌های آن را در چهار فصل، تقدیر فرمود، در حالی که آنها با آنچه موجودات با زبان نیازشان خواهان آنند برابر است.

ثُمَّ ٱسْتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ وَهِىَ دُخَانٌۭ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ٱئْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًۭا قَالَتَآ أَتَيْنَا طَآئِعِينَ ﴿11﴾

صفوی

سپس به آفرینش آسمان پرداخت، و آن توده‌ای از دود بود. پس به آسمان و زمین فرمود: خواه یا ناخواه باید به صحنه وجود بیایید. گفتند: آمدیم و همه به دلخواه مطیع فرمان توییم.

فَقَضَىٰهُنَّ سَبْعَ سَمَٰوَاتٍۢ فِى يَوْمَيْنِ وَأَوْحَىٰ فِى كُلِّ سَمَآءٍ أَمْرَهَا ۚ وَزَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِمَصَٰبِيحَ وَحِفْظًۭا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ ﴿12﴾

صفوی

پس کار آسمان‌ها را بعد از آن که توده‌ای از دود درهم آمیخته بود در دو مرحله به هیئت هفت آسمان فیصله داد و در هر آسمانی فرمان مربوط به آن را به فرشتگان آن وحی کرد، و نزدیک‌ترین آسمان به زمین را با ستارگانی که همچون چراغ‌هایی هستند آراستیم و آن را از نفوذ شیاطین محفوظ داشتیم. این است اندازه آفرینی آن خدایی که هیچ کس و هیچ چیز بر او چیره نمی‌شود و به هر چیزی داناست.

فَإِنْ أَعْرَضُوا۟ فَقُلْ أَنذَرْتُكُمْ صَٰعِقَةًۭ مِّثْلَ صَٰعِقَةِ عَادٍۢ وَثَمُودَ ﴿13﴾

صفوی

پس اگر [با وجود این دلایل روشن] از پذیرش دعوت تو روی برتافتند به آنان بگو: من شما را به صاعقه‌ای همچون صاعقه قوم عاد و ثمود هشدار می‌دهم.

إِذْ جَآءَتْهُمُ ٱلرُّسُلُ مِنۢ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۖ قَالُوا۟ لَوْ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَٰٓئِكَةًۭ فَإِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ ﴿14﴾

صفوی

آن گاه که پیامبرانشان از پیش رو و از پشت سرشان به سویشان آمدند (با روش‌های گوناگون آنان را فراخواندند) که جز خدا را نپرستید. آنان در پاسخ گفتند: اگر پروردگار ما می‌خواست پیامبری بفرستد، قطعاً فرشتگانی فرو می‌فرستاد، اکنون که فرشته‌ای به رسالت نیامده است، ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‌اید، کافریم.

فَأَمَّا عَادٌۭ فَٱسْتَكْبَرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَقَالُوا۟ مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۖ أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِى خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةًۭ ۖ وَكَانُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا يَجْحَدُونَ ﴿15﴾

صفوی

امّا قوم عاد، به ناروا در زمین گردنکشی کردند و گفتند: چه کسی از ما نیرومندتر است؟ آیا ندانسته‌اند که خداوندی که خلقشان کرده از آنان نیرومندتر است؟ [آنان تکبر میورزیدند] و نشانه‌های ما را انکار می‌کردند.

فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًۭا صَرْصَرًۭا فِىٓ أَيَّامٍۢ نَّحِسَاتٍۢ لِّنُذِيقَهُمْ عَذَابَ ٱلْخِزْىِ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَخْزَىٰ ۖ وَهُمْ لَا يُنصَرُونَ ﴿16﴾

صفوی

پس در روزهایی شوم تندبادی سوزان بر آنان فرستادیم تا در زندگی دنیا عذاب ذلّت و خواری را به آنان بچشانیم و قطعاً عذاب آخرت خوارکننده‌تر است و آنان از سوی هیچ کس یاری نخواهند شد.

وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَٰهُمْ فَٱسْتَحَبُّوا۟ ٱلْعَمَىٰ عَلَى ٱلْهُدَىٰ فَأَخَذَتْهُمْ صَٰعِقَةُ ٱلْعَذَابِ ٱلْهُونِ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿17﴾

صفوی

و اما ثمودیان، پس ما آنان راه نمودیم ولی آنان کوردلی را بر هدایت ترجیح دادند، پس به سزای گناهانی که مرتکب می‌شدند صاعقه‌ای آسمانی که عذاب ذلّت را در پی داشت، آنان را فرو گرفت.

وَنَجَّيْنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ ﴿18﴾

صفوی

و از میان قوم عاد و ثمود کسانی را که ایمان آورده و تقوا پیشه کرده بودند از عذاب رهانیدیم.

وَيَوْمَ يُحْشَرُ أَعْدَآءُ ٱللَّهِ إِلَى ٱلنَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ ﴿19﴾

صفوی

و یاد کن روزی را که دشمنان خدا گردآوری شده و به سوی آتش رانده شوند; پس در این کوچ، گروه‌های اول از حرکت باز داشته می‌شوند تا گروه‌های بعدی به آنان برسند و پراکنده نباشند.

حَتَّىٰٓ إِذَا مَا جَآءُوهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَٰرُهُمْ وَجُلُودُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿20﴾

صفوی

تا چون به آتش رسند، گوش و چشم و پوستشان به آنچه انجام می‌دادند، بر ضدّشان گواهی می‌دهند.

وَقَالُوا۟ لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدتُّمْ عَلَيْنَا ۖ قَالُوٓا۟ أَنطَقَنَا ٱللَّهُ ٱلَّذِىٓ أَنطَقَ كُلَّ شَىْءٍۢ وَهُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿21﴾

صفوی

و آنان به پوست خود می‌گویند: چرا بر ضدّ ما گواهی دادید؟ می‌گویند: همان خدایی که همه چیز را ناطق ساخته ما را به سخن درآورده است. و خداوند به کارهای شما داناست، چرا که او نخستین بار شما را آفرید و سرانجام به سوی او بازگردانده می‌شوید.

وَمَا كُنتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَن يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَآ أَبْصَٰرُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ وَلَٰكِن ظَنَنتُمْ أَنَّ ٱللَّهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيرًۭا مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿22﴾

صفوی

و شما آن گاه که به گناه روی می‌آوردید، از این که گوش و چشم و پوستتان ناظر شما بوده و بر ضد شما گواه باشند هراسی نداشتید و خود را از آن‌ها پنهان نمی‌کردید، شما اگر چه می‌پنداشتید اندام هایتان به کارهای شما آگاهی ندارند بلکه گمان داشتید که خدا بسیاری از کارهایتان را نمی‌داند.

وَذَٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ ٱلَّذِى ظَنَنتُم بِرَبِّكُمْ أَرْدَىٰكُمْ فَأَصْبَحْتُم مِّنَ ٱلْخَٰسِرِينَ ﴿23﴾

صفوی

آری، این است گمان بیجایی که درباره پروردگارتان بردید این گمان شما را به کفر و گناه کشانید و به هلاکت انداخت و در نتیجه از زیانکاران شدید.

فَإِن يَصْبِرُوا۟ فَٱلنَّارُ مَثْوًۭى لَّهُمْ ۖ وَإِن يَسْتَعْتِبُوا۟ فَمَا هُم مِّنَ ٱلْمُعْتَبِينَ ﴿24﴾

صفوی

پس اگر شکیبایی کنند [و دم برنیاورند] جایگاهشان آتش است و اگر عذرخواهی کنند و رضایت طلبند، از کسانی نیستند که عذرشان پذیرفته شود و مورد رضایت قرار گیرند.

۞ وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَآءَ فَزَيَّنُوا۟ لَهُم مَّا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَحَقَّ عَلَيْهِمُ ٱلْقَوْلُ فِىٓ أُمَمٍۢ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِم مِّنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ خَٰسِرِينَ ﴿25﴾

صفوی

و برای آنان به جای هدایتگران همنشینانی از شیاطین قرار دادیم; پس همه لذّت‌های مادّی را که پیشاروی آنان بود (در دسترسشان قرار داشت) و نیز آنچه در پی آنان بود (در آرزوی رسیدن به آن بودند) همه را در نظرشان آراستند [تا بدانها دل خوش کنند و از حق روی برتابند] و آن سخن (وعده عذاب دوزخ)، در حق آنان تثبیت شد، در حالی که در میان امّت‌هایی از جنّ و انس هستند که پیش از آنان [بر اثر کفر، به عذاب] درگذشتند. راستی که آنان زیانکارند.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَا تَسْمَعُوا۟ لِهَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ وَٱلْغَوْا۟ فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ ﴿26﴾

صفوی

و آنان که کافر شدند گفتند: به این قرآن گوش فرا ندهید و هنگامی که خوانده می‌شود، سخن لغو و بیهوده در آن بیفکنید، باشد که ندای آن به گوش‌ها نرسد و شما چیره شوید.

فَلَنُذِيقَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ عَذَابًۭا شَدِيدًۭا وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿27﴾

صفوی

آری، ما قطعاً به کسانی که کفر ورزیده‌اند عذابی سخت می‌چشانیم و حتماً آنان را به کردار بدی که انجام می‌دادند سزا می‌دهیم.

ذَٰلِكَ جَزَآءُ أَعْدَآءِ ٱللَّهِ ٱلنَّارُ ۖ لَهُمْ فِيهَا دَارُ ٱلْخُلْدِ ۖ جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا يَجْحَدُونَ ﴿28﴾

صفوی

این است سزای دشمنان خدا، همان آتش که آنان را در آن سرای جاودانه است; سزایی به کیفر این که آیات ما را انکار می‌کردند.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ رَبَّنَآ أَرِنَا ٱلَّذَيْنِ أَضَلَّانَا مِنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ أَقْدَامِنَا لِيَكُونَا مِنَ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿29﴾

صفوی

و کسانی که کافر شدند می‌گویند: پروردگارا، آن دو گروه از جنّ و انس را که گمراهمان کردند به ما نشان ده تا آنان را زیر گام هایمان نهیم تا از پست ترین‌ها شوند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُوا۟ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسْتَقَٰمُوا۟ تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا۟ وَلَا تَحْزَنُوا۟ وَأَبْشِرُوا۟ بِٱلْجَنَّةِ ٱلَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ ﴿30﴾

صفوی

همانا کسانی که گفتند: پروردگارِ ما خداست; سپس بی هیچ انحرافی بر این سخن ثابت قدم ماندند، فرشتگان با این پیام بر آنان فرود می‌آیند که: نترسید و اندوه مدارید و مژده باد شما را به بهشتی که آن را به شما وعده می‌دادند.

نَحْنُ أَوْلِيَآؤُكُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَفِى ٱلْءَاخِرَةِ ۖ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِىٓ أَنفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ ﴿31﴾

صفوی

ما فرشتگان در زندگی دنیا عهده دار کار شما بودیم پس در سرای آخرت نیز کارتان را برعهده می‌گیریم، و آنچه دل هایتان بخواهد در آن جا برای شما خواهد بود، و هر چه درخواست کنید در آن جا برای شما فراهم است.

نُزُلًۭا مِّنْ غَفُورٍۢ رَّحِيمٍۢ ﴿32﴾

صفوی

اینها عطیّه‌ای است از جانب آمرزنده‌ای مهربان.

وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًۭا مِّمَّن دَعَآ إِلَى ٱللَّهِ وَعَمِلَ صَٰلِحًۭا وَقَالَ إِنَّنِى مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿33﴾

صفوی

و کیست نیکو گفتارتر از آن کس که به سوی خدا دعوت کرد و کاری شایسته انجام داد و گفت: من از کسانی ام که در برابر خدا تسلیم‌اند.

وَلَا تَسْتَوِى ٱلْحَسَنَةُ وَلَا ٱلسَّيِّئَةُ ۚ ٱدْفَعْ بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ فَإِذَا ٱلَّذِى بَيْنَكَ وَبَيْنَهُۥ عَدَٰوَةٌۭ كَأَنَّهُۥ وَلِىٌّ حَمِيمٌۭ ﴿34﴾

صفوی

ای پیامبر، خوی نیکو در تأثیرگذاری با خوی زشت برابر نیست; پس با نیکوترین خصلت بدی‌های آنان را دفع کن که ناگاه آن کسی که میان تو و او دشمنی است گویی دوستی دلسوز است.

وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍۢ ﴿35﴾

صفوی

این خصلت را جز بر دل کسانی که شکیبا بوده اند نمی‌اندازند و آن را جز بر کسی که از کمال بهره‌ای عظیم دارد نمی‌افکنند.

وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ ٱلشَّيْطَٰنِ نَزْغٌۭ فَٱسْتَعِذْ بِٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿36﴾

صفوی

و اگر از جانب شیطان به تو شورشی رسد (مخالفان تو را بر ضدّ تو برانگیزد) و چنین خواهد کرد، به خدا پناه ببر، که او سخن تو را می‌شنود و به احوال تو داناست.

وَمِنْ ءَايَٰتِهِ ٱلَّيْلُ وَٱلنَّهَارُ وَٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ۚ لَا تَسْجُدُوا۟ لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَٱسْجُدُوا۟ لِلَّهِ ٱلَّذِى خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ﴿37﴾

صفوی

از نشانه‌های ربوبیّت او شب و روز و خورشید و ماه است; پس تنها او شایسته پرستش است و اگر شما او را می‌پرستید، نه برای خورشید سجده کنید و نه برای ماه، بلکه برای آن خدایی که همه آنها را آفریده است سجده کنید.

فَإِنِ ٱسْتَكْبَرُوا۟ فَٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُۥ بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْـَٔمُونَ ۩ ﴿38﴾

صفوی

پس اگر گردنکشی کردند و از این که تنها برای خدا سجده کنند امتناع ورزیدند، بدانند که عبادت خدا از بین نمی‌رود، زیرا آنان که نزد پروردگار تواَند، شب و روز او را تسبیح می‌گویند و خسته و ملول نمی‌شوند.

وَمِنْ ءَايَٰتِهِۦٓ أَنَّكَ تَرَى ٱلْأَرْضَ خَٰشِعَةًۭ فَإِذَآ أَنزَلْنَا عَلَيْهَا ٱلْمَآءَ ٱهْتَزَّتْ وَرَبَتْ ۚ إِنَّ ٱلَّذِىٓ أَحْيَاهَا لَمُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰٓ ۚ إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿39﴾

صفوی

و از نشانه‌های ربوبیّت او این است که تو زمین را افتاده و رام می‌بینی، پس هنگامی که آب بر آن فرو فرستیم، با رویش گیاهان به جنبش درمی آید و با رشد آنها فراز می‌آید. آری، همان کسی که زمین را با رویاندن گیاهان زنده کرد، مردگان را حیاتی دوباره می‌بخشد. به راستی او بر هر چیزی تواناست.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِىٓ ءَايَٰتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَآ ۗ أَفَمَن يُلْقَىٰ فِى ٱلنَّارِ خَيْرٌ أَم مَّن يَأْتِىٓ ءَامِنًۭا يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ ۚ ٱعْمَلُوا۟ مَا شِئْتُمْ ۖ إِنَّهُۥ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿40﴾

صفوی

به یقین، کسانی که در پدیده‌های هستی که همه نشانه‌های ربوبیّت و الوهیّت ماست به انحراف می‌گرایند و آنها را می‌پرستند، و نیز در آیاتِ وَحْیانی ما کجروی می‌کنند و آنها را دروغ می‌شمرند، بر ما پنهان نمی‌مانند و به آتش دوزخ درمی آیند. اینک آیا کسی که در آتش افکنده می‌شود بهتر است یا کسی که روز قیامت ایمن از هر گزندی می‌آید؟ هر کاری خواستید بکنید، بی گمان او به آنچه انجام می‌دهید بیناست.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِٱلذِّكْرِ لَمَّا جَآءَهُمْ ۖ وَإِنَّهُۥ لَكِتَٰبٌ عَزِيزٌۭ ﴿41﴾

صفوی

آنان که به این قرآن ـ چون برایشان آمد ـ کافر شدند، قطعاً در آتش دوزخ افکنده می‌شوند، و به راستی این کتابی است که هیچ چیز بر آن چیره نمی‌شود.

لَّا يَأْتِيهِ ٱلْبَٰطِلُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِۦ ۖ تَنزِيلٌۭ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍۢ ﴿42﴾

صفوی

نه اکنون که عصر نزول است و نه در آینده، تا برپایی قیامت، باطل در آن راه نخواهد یافت و حقایق آن را دگرگون نخواهد ساخت، چرا که آن از جانب حکیمی ستوده که کارهایش همه استوار و نیکوست نازل شده است.

مَّا يُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدْ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبْلِكَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍۢ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٍۢ ﴿43﴾

صفوی

ای پیامبر، از جانب کافران جز آنچه به پیامبرانِ پیش از تو گفته شد چیز دیگری گفته نمی‌شود. همانا پروردگار تو، هم صاحب آمرزش است و هم صاحب عقوبتی دردناک; پس بنگرند کدام یک از این دو را سزاوارند.

وَلَوْ جَعَلْنَٰهُ قُرْءَانًا أَعْجَمِيًّۭا لَّقَالُوا۟ لَوْلَا فُصِّلَتْ ءَايَٰتُهُۥٓ ۖ ءَا۬عْجَمِىٌّۭ وَعَرَبِىٌّۭ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ هُدًۭى وَشِفَآءٌۭ ۖ وَٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرٌۭ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿44﴾

صفوی

و اگر این کتاب را قرآنی قرار می‌دادیم که مطالب آن نارسا بود، کافرانِ قوم تو می‌گفتند: چرا آیاتش به روشنی بیان نشده است؟ آیا کتابی نارسا و قومی دارای فصاحت و بلاغت؟ بگو: این کتاب برای کسانی که ایمان آورده‌اند رهنمودی است و بیماری شک و تردید آنان را شفا می‌بخشد. و کسانی که ایمان نمی‌آورند در گوش هایشان سنگینی است و قرآن برای آنان مایه کوردلی است. آنان نه پندی را می‌شنوند و نه حجّتی را به خرد درمی یابند; گویی از جایگاهی دور که توانِ شنیدن و دیدن ندارند، ندا داده می‌شوند.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ فَٱخْتُلِفَ فِيهِ ۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ مُرِيبٍۢ ﴿45﴾

صفوی

[انکار مشرکان بر تو دشوار نیاید،] همانا به موسی هم کتاب دادیم و در آن اختلاف شد. و اگر از جانب پروردگارت سخنی نرفته بود که شما آدمیان را در زمین تا هنگامی معین جایگاه و معیشتی است، قطعاً میان آنان داوری شده بود و هر کس به سزای کردارش رسیده بود. بی گمان، قوم موسی درباره کتاب او سخت در شک و تردیدند.

مَّنْ عَمِلَ صَٰلِحًۭا فَلِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَنْ أَسَآءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّٰمٍۢ لِّلْعَبِيدِ ﴿46﴾

صفوی

هر که کاری شایسته کند به سود خود اوست، و هر که بدی کند به زیان خود اوست، و پروردگارت هرگز به بندگان خود ستم نمی‌کند.

۞ إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ ٱلسَّاعَةِ ۚ وَمَا تَخْرُجُ مِن ثَمَرَٰتٍۢ مِّنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِۦ ۚ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَآءِى قَالُوٓا۟ ءَاذَنَّٰكَ مَا مِنَّا مِن شَهِيدٍۢ ﴿47﴾

صفوی

آگاهی از زمان برپایی قیامت فقط به خدا باز می‌گردد و جز او کسی از آن آگاه نیست، و میوه‌ها از غلافشان بیرون نمی‌آیند و هیچ ماده‌ای باردار نمی‌شود و بار فرو نمی‌نهد مگر این که او از آن آگاه است. و روزی که مشرکان را ندا می‌دهد که شریکانی که برای من تصوّر می‌کردید کجایند؟ می‌گویند: به تو اعلام کرده‌ایم که از میان ما هیچ کس گواهی نمی‌دهد که برای تو شریکی هست.

وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَدْعُونَ مِن قَبْلُ ۖ وَظَنُّوا۟ مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍۢ ﴿48﴾

صفوی

و آنچه پیش‌تر در دنیا می‌خواندند، از دیدشان پنهان می‌شود و درمی یابند که از عذاب قیامت هیچ گریزگاهی ندارند.

لَّا يَسْـَٔمُ ٱلْإِنسَٰنُ مِن دُعَآءِ ٱلْخَيْرِ وَإِن مَّسَّهُ ٱلشَّرُّ فَيَـُٔوسٌۭ قَنُوطٌۭ ﴿49﴾

صفوی

انسان از خواستنِ خوبی‌ها خسته نمی‌شود، و اگر شرّی به او رسد بسیار مأیوس و ناامید می‌گردد.

وَلَئِنْ أَذَقْنَٰهُ رَحْمَةًۭ مِّنَّا مِنۢ بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَٰذَا لِى وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةًۭ وَلَئِن رُّجِعْتُ إِلَىٰ رَبِّىٓ إِنَّ لِى عِندَهُۥ لَلْحُسْنَىٰ ۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍۢ ﴿50﴾

صفوی

و قطعاً اگر پس از رنجی که به او رسیده است، از جانب خود رحمتی به او بچشانیم، خواهد گفت: این از آنِ من است و خود اختیار آن دارم و گمان نمی‌برم که قیامت برپا شود و محاسبه‌ای در کار باشد، و اگر به سوی پروردگارم بازگردانده شوم حتماً در پیشگاه او فرجامی نیکوتر خواهم داشت. ولی ما قطعاً کسانی را که کافر شده‌اند، به حقیقت آنچه کرده‌اند آگاه خواهیم ساخت و از عذابی سخت به آنان خواهیم چشانید.

وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى ٱلْإِنسَٰنِ أَعْرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٍۢ ﴿51﴾

صفوی

و چون به انسان نعمت بخشیم، از ما روی برمی تابد و خود را به کناری می‌کشد و تکبّر میورزد، و چون شرّی به او رسد به دعا روی می‌آورد و برای برطرف شدن آن ما را بسیار می‌خواند.

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُم بِهِۦ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿52﴾

صفوی

بگو: به من خبر دهید، اگر این قرآن از نزد خدا آمده باشد، آن گاه شما به آن کافر شوید، کیست گمراه‌تر از آن کسی که از در مخالفت با آن درآید، آن هم مخالفتی که نشانی از وفاق در آن نیست؟

سَنُرِيهِمْ ءَايَٰتِنَا فِى ٱلْءَافَاقِ وَفِىٓ أَنفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ ۗ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿53﴾

صفوی

به زودی به مشرکان مکّه و پیروانشان آیات خود را که در اطراف جهان و درباره خودشان پدید می‌آید نشان خواهیم داد، تا برایشان آشکار شود که قرآن حق است و توحید که فراخوان قرآن است نیز حق است. آیا چیره بودن پروردگارت بر هر چیز و نیازمندی آنها به او و در نتیجه آشکار بودن او برای همه پدیده‌ها، در اثبات یگانگی او کفایت نمی‌کند؟

أَلَآ إِنَّهُمْ فِى مِرْيَةٍۢ مِّن لِّقَآءِ رَبِّهِمْ ۗ أَلَآ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَىْءٍۢ مُّحِيطٌۢ ﴿54﴾

صفوی

آگاه باشید که آنان در لقای پروردگارشان تردید دارند. آگاه باشید که او بر هر چیزی احاطه دارد.

Quran recitationReady
Open audio