Ad-Dukhan — Iranon (legacy) Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ حمٓ ﴿1﴾

حم [حا ميم‌]

وَٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿2﴾

سوگند به كتاب روشنگر

إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةٍۢ مُّبَٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﴿3﴾

كه ما آن را در شبى فرخنده فرو فرستاده‌ايم كه ما هشداردهنده‌ايم‌

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿4﴾

در آن [شب‌] هر كار استوارى فيصله يابد

أَمْرًۭا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿5﴾

كه فرمانى از سوى ماست، كه ما فرستنده‌ايم‌

رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿6﴾

رحمتى است از سوى پروردگارت، كه او شنواى داناست‌

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿7﴾

پروردگار آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست، اگر اهل ايقان باشيد

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿8﴾

خدايى جز او نيست كه زندگى مى‌بخشد و مى‌ميراند، پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شما

بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ يَلْعَبُونَ ﴿9﴾

آرى آنان به شك و شبهه خويش سرگرمند

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿10﴾

پس چشم بدار روزى را كه آسمان دودى آشكار برآورد

يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿11﴾

كه مردم را فراگيرد، اين عذابى دردناك است‌

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿12﴾

[گويند] پروردگارا اين بلا را از ما بگردان، كه ما [اينك‌] مؤمن هستيم‌

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿13﴾

[اما] چگونه پند گيرند، و به راستى كه پيامبرى آشكار به نزد آنان آمده بود

ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌۭ مَّجْنُونٌ ﴿14﴾

سپس از او رويگردان شدند، و گفتند [او] تعليم گرفته‌اى ديوانه است‌

إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ ﴿15﴾

[گفتيم‌] ما برگرداننده بلا به اندك مايه‌اى هستيم، [و مى‌دانيم‌] كه شما باز گردنده‌ايد

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿16﴾

روزى كه گير و دارى سخت و سترگ آغاز كنيم، [آنگاه‌] ما دادستانيم‌

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌۭ كَرِيمٌ ﴿17﴾

و به راستى كه پيش از آنان قوم فرعون را آزموديم، و پيامبرى گرامى به نزد آنان آمد

أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿18﴾

[و با ايشان گفت‌] كه بندگان خدا را به من بسپاريد، كه من پيامبرى امين براى شما هستم‌

وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿19﴾

و اينكه در برابر خداوند بزرگى نجوييد، كه من آورنده برهانى آشكار براى شما هستم‌

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ﴿20﴾

و من از شر اينكه سنگسارم كنيد به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‌برم‌

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ ﴿21﴾

و اگر سخن مرا باور نداريد، پس از من كناره بگيريد

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌۭ مُّجْرِمُونَ ﴿22﴾

آنگاه به درگاه پروردگارش ندا در داد كه اينان قومى گنهكارند

فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿23﴾

[پاسخ آمد كه‌] پس بندگانم را شبانه روانه كن، [و بدانيد كه‌] شما تعقيب مى‌شويد

وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌۭ مُّغْرَقُونَ ﴿24﴾

و دريا را آرميده [به حال خود] بگذار و بگذر، آنان [فرعونيان‌] سپاهى غرق شدنى‌اند

كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿25﴾

چه بسيار باغها و چشمه‌ساران از خود باقى گذارند

وَزُرُوعٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿26﴾

و [نيز] كشتزارها و خانه‌هاى نيكو

وَنَعْمَةٍۢ كَانُوا۟ فِيهَا فَٰكِهِينَ ﴿27﴾

و نعمتى كه در آن خوش و خرم بودند

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ﴿28﴾

اين چنين بود كه آنها را به قومى ديگر به ميراث داديم‌

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ ﴿29﴾

و آسمان و زمين بر آنان نگريست، و به آنان مهلتى داده نشد

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿30﴾

و به راستى كه بنى‌اسرائيل را از عذاب خواركننده رهانيديم‌

مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًۭا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿31﴾

از [شر] فرعون كه بزرگى طلبى از تجاوزكاران بود

وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿32﴾

و به راستى كه ايشان [بنى‌اسرائيل‌] را آگاهانه بر جهانيان [هم زمانشان‌] برگزيديم‌

وَءَاتَيْنَٰهُم مِّنَ ٱلْءَايَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٌۭا۟ مُّبِينٌ ﴿33﴾

و به ايشان از پديده‌هاى شگرف خويش، آنچه در آن آزمون آشكارى بود بخشيديم‌

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ﴿34﴾

[و مى‌دانستيم كه‌] اينان خواهند گفت

إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ﴿35﴾

اين جز مرگ نخستين [و آخرين‌] ما نيست، و ما برانگيخته نخواهيم بود

فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿36﴾

اگر راست مى‌گوييد [و حقيقت غير از اين است‌] پدرانمان را باز آوريد

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۢ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿37﴾

آيا ايشان بهتر بودند يا قوم تبع، و پيشينيان آنان كه نابودشان كرديم، چرا كه گناهكار بودند

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَٰعِبِينَ ﴿38﴾

و آسمانها و زمين را و آنچه در ميان آنهاست، به بازيچه نيافريده‌ايم‌

مَا خَلَقْنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾

آنها را جز به حق نيافريده‌ايم ولى بيشترينه آنان نمى‌دانند

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿40﴾

بى‌گمان روز داورى، موعد همگى آنان است‌

يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًۭى شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿41﴾

روزى كه هيچ دوستى از هيچ دوستى دفاع نكند و نيز ايشان يارى نيابند

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿42﴾

مگر كسى كه خداوند بر او رحمت آورده باشد، كه او پيروزمند مهربان است‌

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ﴿43﴾

همانا درخت زقوم

طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ ﴿44﴾

خوراك گناهكار[ان‌] است‌

كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ ﴿45﴾

كه مانند فلز گداخته در شكمها مى‌جوشد

كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ ﴿46﴾

مانند جوشيدن آب گرم‌

خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿47﴾

[درباره هر گناهكار گوييم‌] او را بگيريد و به ميانه دوزخش بكشيد

ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ ﴿48﴾

سپس بر فراز سرش از عذاب آب گرم فرو ريزيد

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ ﴿49﴾

[و بگوييدش‌] بچش كه تو [به خيال خودت‌] گرانقدر گرامى هستى‌

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ ﴿50﴾

اين همان است كه به آن شك داشتيد

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍۢ ﴿51﴾

بى‌گمان پرهيزگاران در مقامى امن هستند

فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿52﴾

در ميان باغها و چشمه‌ساران‌

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍۢ وَإِسْتَبْرَقٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿53﴾

جامه‌هايى از ابريشم نازك و ابريشم ستبر در بر كرده، رو به روى يكديگرند

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ ﴿54﴾

آرى چنين است، و آنان را با حوريان درشت چشم همسر مى‌گردانيم‌

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ﴿55﴾

در آنجا هر ميوه‌اى كه خواهند در كمال آرامش طلب كنند

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿56﴾

در آنجا [طعم‌] هيچ مرگى جز مرگ نخستين نچشند، و [خداوند] ايشان را از عذاب دوزخ در امان دارد

فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿57﴾

اين بخششى از سوى پروردگار توست، اين همان رستگارى بزرگ است‌

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿58﴾

جز اين نيست كه آن را به زبان تو به آسانى روان ساخته‌ايم، باشد كه پند گيرند

فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ﴿59﴾

منتظر باش كه آنان نيز منتظرند