Al-Waqi'ah — Iranon (legacy) Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿1﴾

گاهی که فرود آید فرودآینده‌

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿2﴾

نیست فرود آمدنش را دروغی‌

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾

فرودآرنده و بالابرنده‌

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿4﴾

گاهی که بلرزد زمین لرزیدنی‌

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿5﴾

و رانده شوند کوه‌ها راندنی‌

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿6﴾

پس گردند گردی پراکنده‌

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ﴿7﴾

و شوید گروه‌هایی سه‌گانه‌

فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿8﴾

پس یاران راست چیست یاران راست‌

وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿9﴾

و یاران چپ چیست یاران چپ‌

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿10﴾

و پیش‌آهنگان (پیشی‌گیرندگان) آن پیش‌آهنگان‌

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾

آنانند نزدیک‌گشتگان‌

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿12﴾

در بهشتهای نعمتها

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾

پاره‌ای از پیشینیان‌

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿14﴾

و اندکی از آیندگان‌

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿15﴾

بر تختهائی بافته‌

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿16﴾

تکیه‌کنندگان بر آنها روی به روی‌

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾

بگردند بر ایشان پسرانی جاودانان‌

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿18﴾

با جامها و صراحیها و جامی از باده‌نمایان‌

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿19﴾

نه درد سر گیرند از آن و نه از خرد افتند

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿20﴾

و میوه‌ای از آنچه برگزینند

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿21﴾

و گوشت مرغی از آنچه هوس کنند

وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿22﴾

و زنان سفیداندام فراخ‌چشمان‌

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿23﴾

مانندگان مروارید پوشیده‌

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿24﴾

پاداشی بدانچه بودند می‌کردند

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿25﴾

نشوند در آن بیهوده و نه گناه بستن را

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ﴿26﴾

جز گفتار سلامی سلامی‌

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿27﴾

و یاران راست چه یاران راستی‌

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿28﴾

زیر درخت سدری بی‌خار

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿29﴾

و موزی به هم پیچیده‌

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿30﴾

و سایه‌ای کشیده‌

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿31﴾

و آبی ریزان‌

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿32﴾

و میوه‌ای فراوان‌

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿33﴾

نابریده و نه بازداشته‌

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿34﴾

و زنانی افراشته (بلندبالا)

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿35﴾

همانا پدید آوردیمشان پدید آوردنی‌

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿36﴾

پس گردانیدیمشان شوی‌نادیدگانی‌

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿37﴾

شوهر دوستانی همسالان‌

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿38﴾

برای یاران راست‌

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿39﴾

گروهی از پیشینیان‌

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿40﴾

و گروهی از بازماندگان‌

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿41﴾

و یاران چپ چه یاران چپ‌

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ﴿42﴾

در آتش سوراخ‌کننده و آبی جوشان‌

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ﴿43﴾

و سایه‌ای از دود سیاه‌

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ﴿44﴾

نه خنک و نه گرامی‌

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿45﴾

همانا ایشان بودند پیش از این هوسرانان‌

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿46﴾

و بودند اصرار می‌ورزیدند بر گناه (یا پیمان‌شکنی) بزرگ‌

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿47﴾

و بودند می‌گفتند آیا گاهی که مُردیم و شدیم خاکی و استخوانهائی آیا مائیم برانگیختگان‌

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿48﴾

آیا و پدران ما پیشینیان‌

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿49﴾

بگو همانا پیشینیان و پسینیان‌

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿50﴾

گردآورده شوند بسوی وعده‌گاه روزی دانسته‌

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿51﴾

سپس شما ای گمراهان تکذیب‌کنندگان‌

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ﴿52﴾

همانا خورنده‌اید از درختی از زقّوم‌

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿53﴾

پس آکنده‌اید از آن شکمها را

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿54﴾

پس آشامنده‌اید بر آن از آب جوشان‌

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿55﴾

پس نوشنده‌اید نوشیدن اشتران تشنگی‌زده‌

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿56﴾

این است پیشکش ایشان روز دین‌

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿57﴾

ما آفریدیمتان پس چرا تصدیق نمی‌کنید

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿58﴾

آیا دیدید آنچه را می‌ریزید (آب منی)

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿59﴾

آیا شما می‌آفریدش یا مائیم آفرینندگان‌

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿60﴾

ما نهادیم میان شما مرگ را و نیستیم پیشی گرفته‌شدگان‌

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿61﴾

و آنکه تبدیل کنیم مانندگان شما را و پدید آوریمتان در آنچه نمی‌دانید

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿62﴾

و همانا دانستید پیدایش نخستین را پس چرا یادآور نشوید

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿63﴾

آیا دیدید آنچه را می‌کارید

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿64﴾

آیا شما کشتش کنید یا مائیم کشت آوران‌

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿65﴾

اگر خواهیم گردانیمش خشک پس بمانید زمزمه‌کنان‌

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿66﴾

که مائیم زیانکاران‌

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿67﴾

بلکه مائیم ناکامان‌

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿68﴾

آیا دیدید آبی را که نوشید

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿69﴾

آیا شما فرودش آوردید از ابر یا مائیم فرودآورندگان‌

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿70﴾

اگر می‌خواستیم می‌گردانیدیمش تلخکام پس چرا سپاس نگزارید

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿71﴾

آیا دیدید آتشی را که افروزید

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿72﴾

آیا شما پدید آوردید درختش را یا مائیم پدیدآرندگان‌

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ﴿73﴾

ما گردانیدیمش یادآوری و بهره‌ای برای نیازمندان‌

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿74﴾

پس تسبیح گوی به نام پروردگار بزرگ خویش‌

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿75﴾

پس سوگند نخورم به فرودگاه‌های ستارگان‌

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿76﴾

و همانا آن است سوگندی اگر بدانید گران‌

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿77﴾

همانا آن است قرآنی گرامی‌

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿78﴾

در نامه‌ای پوشیده‌

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾

دست بدان نسایند جز پاک‌شدگان‌

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿80﴾

فرستادنی از پروردگار جهانیان‌

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿81﴾

پس آیا بدین داستان شمائید چاپلوسان‌

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿82﴾

و قرار دهید روزی خود را که تکذیب کنید

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿83﴾

پس چرا گاهی که رسد به گلوگاه‌

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿84﴾

و شمائید آن هنگام نگرانان‌

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿85﴾

و مائیم نزدیکتر بدو از شما و لیکن نبینید

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿86﴾

پس چرا اگر هستید شما ناکیفرشدگان‌

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿87﴾

بازش گردانید اگر هستید راستگویان‌

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿88﴾

پس اگر بود از مقرّبان‌

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿89﴾

پس آرامشی و روزیی و بهشت نعمت‌

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿90﴾

و اما اگر بود از یاران راست‌

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿91﴾

پس سلامی تو را از یاران راست‌

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿92﴾

و اما اگر بود از تکذیب‌کنندگان گمراهان‌

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿93﴾

پس پیشکشی از آب جوشان‌

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿94﴾

و چشیدن دوزخ‌

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿95﴾

همانا این است حقّ یقین‌

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿96﴾

پس تسبیح گوی به نام پروردگار بزرگ خویش‌